دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

در حدود 85 درصد بیماران قرار گرفته در تنظیمات مراقبت‌های تخصصی روان‌پزشکی در طول 15 سال دچار دوره‌های افسردگی اساسی دیگری می‎شوند، اما فقط 35 درصد مردم دچار این اختلال در جامعه در همین چهارچوب زمانی عود دیگری را از بیماری تجربه می‎کنند.

اخبار افسردگی
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• تیم نیومن، دکتر جاسمین کالیر
• ترجمه نادر اکبری

بر مبنای یک تحقیق جدید، اگرچه درمان اختلال افسردگی اساسی فوایدی در کوتاه مدت دارد، در درازمدت این درمان می‎تواند به وخامت بیشتر بیماری منجر شود.
اختلال افسردگی اساسی (اصلی) یک بیماری روانی جدی و ناتوان کننده است. در سطح ایالات متحد آمریکا این بیماری مبتلابه 16.1 میلیون نفر در سنین بالای 16 سال است. اگرچه افسردگی دارای شیوع بالایی است هنوز درمان آن با مشکل روبه‎رو است.
درمان‌های افسردگی شامل استفاده از داروهایی مثل مهار کننده‎های بازجذب انتخابی سروتونین و انواع گفتار درمانی مثل درمان شناختی است. هیچ موردی از افسردگی با مورد دیگر آن یکی نیست، و اغلب اوقات افراد مبتلا طیفی از درمان‎ها را در طول عمر خود تجربه می‎کنند.
میزان کارآیی درمان‎ها در طول سالیان اخیر تحت نظر قرار گرفته است و مناقشه در این مورد ادامه دارد. آخرین مطالعه، منتشر شده در نشریۀ "روان‎درمانی و روان‎تنی" به مباحثۀ موجود بُعد دیگری اضافه می‎کند.

درمان بالینی با جامعه مقایسه شد
افراد دچار اختلال افسردگی اصلی که با دارو یا درمان شناختی تحت مداوا قرار می‌گیرند اغلب اوقات کاهشی را در علایم افسردگی تجربه می‎کنند و اکثراً عود مجدد بیماری در آنها زمان بیشتری طول می‎کشد.
اما در درازمدت، تصویر به این روشنی نیست. دلیل این موضوع مقدمتاً این است که مطالعات معمولاً در یک دورۀ 1 تا 2 ساله ادامه پیدا می‌کنند. این شکاف در دانش ما می‎تواند مهم باشد.
در حدود 85 درصد بیماران قرار گرفته در تنظیمات مراقبت‌های تخصصی روان‌پزشکی در طول 15 سال دچار دوره‌های افسردگی اساسی دیگری می‎شوند، اما فقط 35 درصد مردم دچار این اختلال در جامعه در همین چهارچوب زمانی عود دیگری را از بیماری تجربه می‎کنند.
این ارقام از یک مطالعه در سال 2010 می‎آید که به عوامل پیش‎بینی کنندۀ دوره‌های افسردگی پرداخته است. محققان چنین جمع‎بندی می‎کنند که، "به نظر می‎رسد عوامل بالینی مهم‎ترین پیش‎بینی کنندۀ بازگشت بیماری باشد."
چرا باید چنین تفاوتی در خطر عود بیماری وجود داشته باشد؟ تحقیق جدید بر آن شد تا در این مورد به بررسی بپردازد که آیا تفاوت می‎تواند ناشی از درمان‎های انجام شده بر روی بیماران باشد یا خیر.
تحقیق از سوی جفری آر. وایتنجل / Jeffrey R. Vittengl، از دپارتمان روان‌شناسی دانشگاه ایالتی ترومن در کیرکسوایل انجام شد.
شماری از دلایل بالقوه در مورد چرایی این تفاوت در اندازه‌گیری نرخ عود بیماری وجود دارد. برای مثال، شاید افراد قرار گرفته تحت تنظیمات بالینی، مورد غربالگری دقیق‎تری قرار می‎گیرند و به شکل صادقانه‌تری گزینش شده و گزارش می‎شوند.
یا شاید افرادی که در شرایط نظارت شده قرار دارند به این دلیل در چنین شرایطی قرار گرفته‎اند که اختلال افسردگی اساسی آنها یا دیگر اختلالات روانی مؤثر بر سلامت روانی در آنها شدیدتر بوده است.

کاوش در درون داده‎های نظرسنجی
برای پاسخ به این پرسش‎ها محققان داده‎ها را از "نظرسنجی رشد میانسالی در ایالات متحد آمریکا" گرفتند، که مقدمتاً برای "تحقیق در مورد نقش عوامل رفتاری، روان‌شناختی، و اجتماعی با ملاحظۀ تغییرات وایسته به سن در سلامت و خوشبختی در نمونۀ ملی آمریکایی‎ها آغاز شد."
این نظرسنجی در سه دورۀ زمانی انجام گرفت: 1996-1995، 2006-2004، و 2014-2013. در هر دور سؤالات از سوی یک نمونۀ واحد بزرگسالان غیر سامان یافته جمعیت در سطح ملی جواب داده شد. در پایان نظرسنجی، 3294 نمونه در مطالعه مشارکت داشتند. در زمان آغاز مطالعه میانگین سنی در کل نمونه‎ها 25 تا 74 سال بود.
در کنار سایر اختلالات، مصاحبه‎ها به ارزیابی اختلال افسردگی اساسی پرداخت. پرسشنامه‏ها شامل پرسش در مورد درمان‎ها بود و اینکه آیا نمونه‎ها در طول 12 ماه منتهی به نظرسنجی دچار عود بیماری بوده‎اند یا خیر. میزان شیوع در کل سه دورۀ زمانی نظرسنجی به ترتیب 13.3، 10.5، و 9.9 درصد بود.
افراد دچار اختلال افسردگی اصلی در طول سال منتهی به نظرسنجی در شرایط زیر قرار داشتند:
• 38.1 درصد نمونه‎ها هیچ‎گونه درمانی نمی‎گرفتند
• 25.2 درصد نمونه‌ها درمان نامناسبی داشتند (شامل داروها)
• 19.2 درصد آنها درمان‎های نامناسبی داشتند (بدون دارو)
• 13.5 درصد نمونه‎ها درمان مناسبی می‎گرفتند (شامل دارو)
• 4.1 درصد نمونه‎ها درمان مناسبی داشتند (بدون دارو)
درمان "مناسب" به عنوان برخورداری از هشت مورد یا بیشتر ویزیت توسط روان‎شناس، روان‎پزشک، مشاور، یا خدمات اجتماعی در صورت عدم دریافت دارو، و 5 مورد یا بیشتر ویزیت در صورت دریافت دارو تعریف شد. "نامناسب" به عنوان ویزیت کمتر و "عدم درمان" تعریف شد که به این معنی بود که نمونه‎ها یا هیچ ویزیتی نشده یا دارویی نگرفته بودند.

اثرات درازمدت درمان
وقتی داده‎ها آنالیز شد، یافته‎ها شگفت‎آور بودند. تیم تحقیق پی برد که در مقایسه با گروهی که تحت هیچ‎گونه درمانی قرار نگرفته بودند، شدت علایم بیماری به شکل قابل ملاحظه‎ای در افرادی که تحت درمان مناسب، درمان نامناسب و درمان دارویی یا فاقد دارو قرار داشتند، بیشتر بود.
بنابراین تا آنجایی که شدت علایم مورد نگرانی بود، گروه فاقد درمان بهترین وضعیت را داشتند.
همچنین علایم در پی دنبال کردن درمانی که شامل دارو بود در مقابل درمان غیر دارویی بدتر شده بود.
از آنجا که این داده‎ها از بزرگسالان غیر سازمان یافته می‎آمد تمامی ارزیابی‎ها با استفاده از دستورالعمل‎های تشخیصی یک نسبت منصفانه در مقطع ملی جمعیت می‌آمد، تفاوت‎های مشاهده شده بیشتر محتمل بود که به مداخلات درمانی مربوط باشد.
به هر جهت، تحقیق بیشتری برای تأیید این یافته‎ها مورد نیاز است. اگر صحت یافته‎های این مطالعه اثبات شود، این مطالعه سبب ایجاد نگرانی جدی در مورد آیندۀ درمان افسردگی خواهد بود.

Source:
Could treating depression worsen symptoms in the long run?
By Tim Newman
Fact checked by Jasmin Collier
Published Thu 26 October 2017 

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

بستن در‌ به روی بیماران روانی از میزان خودکشی کم نمی‌کند

بر مبنای مقالة منتشر شده در لنست روان‌پزشکی قفل کردن در اتاق‌ها در بیمارستان‌های روانی میزان خودکشی بیماران فاقد اجازة خروج را کم نمی‌کند. افراد دچار مشکل اختلالات ذهنی بیش از جمعیت عمومی در خطر خودکش

وابستگی به الکل در درازمدت به توانایی‌های شناختی آسیب می‌زند

وابستگی به الکل پیامدهای منفی جسمانی و اجتماعی بسیاری به همراه دارد. مطالعة جدید بر آن است تا نقصان شناختی مرتبط به مصرف درازمدت الکل را مورد بررسی قرار دهد. سوء مصرف الکل موضوع کوچکی نیست. بر مبنای د

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.

 

X

کپی رایت

هرگونه کپی مطالب سایت به هر شکل پیگرد قانونی دارد.