دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

اخبار خواب / اختلالات خواب / بیماری بی‌خوابی
تغییر اندازه و نوع قلم متن


• تیم نیومن
• ترجمه محمدقاسم رافعی

مقاله‎ای که این هفته در نشریۀ "نورون" منتشر شده به ناحیه‎ای از مغز که با وضعیت بیداری درگیر است، دقیق می‎شود. یافته‎های این تحقیق می‎تواند به طراحی درمان‎هایی برای بیماری‎هایی مثل بی‎خوابی و اختلالات خواب مرتبط به افسردگی کمک کند.
اغلب ما در برهه‎ای از زندگی با وضعیت بیداری خود درگیر مشکل می‎شویم. اینکه در شرایط نیاز به بیداری احساس خواب‌آلودگی شدید داشته باشیم، یا زمانی که مستأصل به خواب رفتن هستیم بیش از حد بیدار بمانیم، تقلایی واقعی است.
بر مبنای اعلام CDC، اختلالات و خواب و بیداری مبتلابۀ حدود 50 تا 70 میلیون فرد بزرگسال آمریکایی است.
اگرچه پیشرفت‎های بزرگی در عرصۀ علوم خواب انجام شده، ناحیۀ مغزی مسؤول بیداری دسترس‎ناپذیر باقی مانده است.
تیمی از محققان اخیراً بر آن شد تا بفهمد که مغز انسان چگونه در زمان نیاز بیداری را مدیریت می‎کند. برای مثال، یک ضرب‎العجل مؤکد یا صدای گریۀ نوزاد در اواسط شب هر دو وقایعی هستند که به ما امکان غلبه بر نیازمان به خواب را ایجاد می‎کنند.
دانشمندان بر آن بودند تا این موضوع را روشن کنند که ما چگونه در مورد آنچه به محرک‎های برجسته موسوم است بر خستگی غلبه می‎کنیم.
تیم تحقیق توسط ویویانا گرادینارو / Viviana Gradinaru، استادیار بیولوژی و مهندسی بیولوژیک و مدیر مرکز علم اعصاب سلولی و مولکولی انستیتو مغز و اعصاب تیانکیاو و کریسی کن در انستیتو تکنولوژی کالیفرنیا در پاسادنا رهبری شد.

هستۀ رافه پشتی و بیداری
تیم تحقیق بر یک بخش خاص مغز متمرکز شد. پروفسور گرادینارو می‎گوید: "ما تصمیم گرفتیم تا یک ناحیۀ مغز موسوم به هستۀ رافۀ پشتی را بررسی کنیم، که در آنجا گروهی از نورون‎های عصبی دوپامین که کمتر تحت مطالعه قرار گرفته‎اند و نورون‎های هستۀ رافه پشتی یا سلول‎های عصبی DRNDA نامیده می‎شوند، قرار دارند."  
محققان این ناحیۀ خاص مغز را به این دلیل انتخاب کردند که تحقیقات پیشین نشان داده‎اند که ارتباطی میان فعالیت هستۀ رافه پشتی و چرخه‎های خواب وجود دارد. این ارتباط از دهه‎ها پیش مشخص بوده اما اخیراً نقش مشخص‎تری در مورد بیداری برای آن تئوریزه شده است. 
پروفسور گرادینارو همچنین توضیح می‎دهد، "نشان داده است که مردم دچار صدمه دیدگی در این بخش مغز ‎خواب‎آلودگی بیش از حدی را در طول روز تحمل می‎کنند، اما دانش مناسبی در مورد نقش دقیق این سلول‎های عصبی در چرخۀ خواب / بیداری و اینکه آنها به محرک‎های داخلی یا خارجی مؤثر بر برانگیختگی واکنش نشان می‎دهند، وجود نداشت. "
برای یک سری آزمایش جهت مطالعۀ نقش دوپامینرژیک سلول‎های عصبی در هستۀ رافه پشتی از یک مدل موشی استفاده شد. نخست، محققان فعالیت DRNDA را در شرایطی که جانوران در معرض یک محرک قوی مثل تدارک مقدمات یک وعده غذا یا یک حس نامطبوع ناگهانی بودند، مورد بررسی قرار دادند. در طول این برخوردها، سلول‎های عصبی فعال بودند.
محققان سپس نرخ آتش‌باری DRNDA را در طول چرخۀ خواب / بیداری اندازه‎گیری کردند. بر مبنای اعلام راین کو / Ryan Cho، نویسندۀ اول مطالعه، آنها دیدند که "نورون‎ها وقتی حیوانات در خوابند در حداقل فعالیت خود قرار دارند و وقتی حیوانات بیدار می‌شوند فعالیت آنها افزایش می‎یابد."
قدم بعدی این بود که روشن شود آیا این صرفاً یک پیوستگی است، یا اینکه خود فعالیت سبب ایجاد تغییرات در وضعیت خواب / بیداری می‌شود.

اثبات علّی با اپتوژنتیک
در مرحلۀ نهایی مطالعه محققان از اپتوژنتیک استفاده کردند، که تکنیکی است که به دانشمندان امکان می‎دهد تا سلول‎های عصبی مشخصی را یا استفاده از پالس‌های نور روشن و خاموش کنند. وقتی تیم تحقیق سلول‎های عصبی DRNDA را در زمانی تحریک کرد که حیوانات به طور معمول می‎باید در خواب می‎بودند، موش از خواب بیدار شد و بیدار ماند.
متقابلاً، وقتی تیم تحقیق به صورت شییمیایی سلول‎های عصبی DRNDA را خاموش کرد، حیوان بیشتر متمایل به خواب بود، حتی اگر در معرض محرک برجسته‎ای قرار می‎گرفت که معمولاً باعث بیدار نگه داشتن حیوان می‌شود.
پروفسور ویویانا گرادینارو می‎گوید: "این آزمایش‎ها به ما نشان می‎دهند که سلول‎های DRNDA برای بیداری کامل در شرایط وجود محرک مهم در مورد موش الزامی است."
قدم بعدی مشخص کردن این موضوع است که آیا همین نوع فعالیت در سلول‎های عصبی DRNDA انسان نیز دیده می‎شود. اگرچه این موضوع مورد بررسی دقیق قرار نگرفته است، پروفسور گرادینارو توضیح می‎دهد که به نظر می‎رسد ارتباط مشابهی وجود داشته باشد. او می‎گوید: "تباهی آنها با خواب‎آلودگی بیش از حد در بیماران دچار اختلالات تباهی عصبی مثل اتروفی چند سیستمی و زوال عقل اجرام لوی همبستگی داشته است."
بیماری بی‎خوابی و دیگر اختلالات خواب بسیار شایعند، بنابراین هر پیشرفتی در فهم راه‎های اصلاح وضعیت‎های بیداری یک گام به جلو محسوب می‌شود. راه درازی در پیش است، اما این یافته‎ها می‎تواند به تمرکز تحقیقات بعدی در مورد اختلالات خواب کمک کند.

Source:
medicalnewstoday.com
How do we override sleepiness? Brain region identified
By Tim Newman
Published: Fri 9 June 2017

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

گیرندة حشیش در مغز مشخص شد

دویدن حافظه را بهبود می‌بخشد

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.

 

X

کپی رایت

هرگونه کپی مطالب سایت به هر شکل پیگرد قانونی دارد.