دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

در مغز بیمار روانی چه می‎گذرد؟

اخبار روان‌پزشکی / روان‌شناسی / روانکاوی

• آنا ساندویو
• ترجمه هامیک رادیان

این موضوع به خوبی شناخته شده است که بیماران روانی می‎توانند به خشونت و اعمال جنایتکارانه دست بزنند. اما ساز و کار عصبی پشت این نوع رفتارها مشخص نشده‎ است. به هر جهت، تحقیق جدید مدارهایی عصبی را آشکار می‎سازد که ممکن است موجب رفتار روان‎بیمارانه باشند.
در مغز یک بیمار روانی چه می‎گذرد؟ از مطالعات تخصصی علم اعصاب تا کتاب‌های عامه‌پسند روان‌شناسی، این سؤال خراش دهندۀ روح ذهن دانشمندان، اخلاق‌گرایان و روزنامه‎نگاران را برای سالیان متمادی درگیر کرده است.
اگرچه این را می‎دانیم که بیماران روانی برخی از اوقات رفتارهای خشونت‎بار یا شبه جنایی از خود نشان می‎دهند، پایه‎های نورولوژیک این اختلال به نوعی همچون یک راز سر به مهر باقی مانده است.
اما یک تیم از محققان دانشگاه هاروارد در کمبریج - به رهبری جاشوا بوخلهوتز / Joshua Buckholtz، استادیار رشتۀ روان‌شناسی - اخیراً تصمیم گرفتند تا بخشی از این راز را آشکار کنند. از طریق بررسی اسکن‎های مغزی تقریباً پنجاه زندانی در زندان‎های نیمه امنیتی ویسکانسین، پروفسور بوخلهوتز و تیمش به بررسی این موضوع پرداختند که چه چیز باعث این نوع رفتار در بیماران روانی می‎شود، و نیز چه چیز سبب چنین تصمیم‎گیری‎هایی از طرف آنها می‎گردد.
ممکن است ما همچنان ندانیم که در ذهن یک بیمار روانی چه می‎گذرد اما یافته‎های جدید - که در نشریۀ "نورون" منتشر می‎شوند - ممکن است به ما در فهم آنچه در مغز این بیماران می‎گذرد، کمک کنند.

مطالعۀ بیماران روانی در محیط زندان
همچنان که نویسندگان مطالعه توضیح می‎دهند، مطالعات پیشین به وجود ارتباط میان عامل محرک ضد اجتماعی و مدارهای انتظار پاداش در مغز اشاره کرده‎اند. این روند از طریق پیام‎های وابسته به سطح اکسیژن خون که روش استاندارد مورد استفاده در MRI عملکردی است اندازه‎گیری می‌شود.
برای مثال، برخی پژوهش‎ها در مغز نوجوانان دارای علایم تکانش‌های ضد اجتماعی و نیز مجرمان بیمار روانی، حجم بالاتری از مادۀ خاکستری ستاره‎دار را یافته‎اند.
به علاوه پروفسور بوخلهوتز و تیمش در یک تحقیق پیشین نشان داده‎اند که داشتن نمرات بالا در مقیاس تکانش ضد اجتماعی قویاً با مدارهای کاهش دوپامین و افزایش فعالیت مغز در سطوح مرتبط به انتظار پاداش معروف به هستۀ اکیومبنس همبستگی دارد.
تمامی این تحقیقات عنوان‎گر این موضوع برای محققان بوده‎اند که رفتار بیمار روانی ممکن است با انتقال بیش از حد دوپامین و "واکنش عملکردی نسبت به پاداش" قوی‎تر در استریاتوم مرتبط باشد. بنابراین دانشمندان در صدد برآمدند تا به آزمایش درستی یا نادرستی فرضیۀ خود بپردازند.
به عنوان بخشی از مطالعه از 49 زندانی خواسته شد تا تستی موسوم به تکرار تأخیرپذیری را در هنگامی که مغز آنها توسط اسکنرهای همراه اسکن می‎شد، کامل کنند. در این تست، نمونه‎ها ناچار بودند بین دریافت مقدار کمی پول به صورت نقدی و تحمل انتظار برای دریافت مقدار بیشتری از آن، یکی را انتخاب کنند.
محققان سپس ارزش ذهنی هر یک از دو گزینه را برای نمونه‎های مطالعه تخمین زدند. مجموع این ارزش‎های ذهنی به مدلی که بخشاً در مطالعات مربوط به نخستی‌ها استفاده شده بود داده شد.
مدل مزبور دانشمندان را قادر می‎کرد تا محرک انتخاب‎های نمونه‎ها را اندازه‎گیری کنند، و نیز آن نواحی مغز را که در داوری در مورد ارزش این انتخاب‎ها نقش کلیدی دارند کشف نمایند.
محققان همچنین مشخصات زندانیان بیمار روانی را با استفاده از یک تست مرسوم برای بیماری روانی به نام چک لیست روان‎پزشکی تجدید نظر شده هیر بررسی کردند.

بیماری روانی به عنوان "اختلال در سیمکشی مغز"

پروفسور بوخلهوتز توضیح می‎دهد: "هر قدر فرد به شکل شدیدتری دچار بیماری روانی باشد، اندازۀ پاسخ استریاتا بیشتر است. این نشان می‎دهد روشی که این بیماران ارزش پاداش‌ها را محاسبه می‎کنند دچار بدتنظیمی است – آنها ممکن است ارزش پاداش این را بیش از حد نشان دهند."
آزمایش، فرضیۀ دانشمندان را تأیید کرد. پروفسور بوخلهوتز و تیمش پی بردند که زندانیان دارای بالاترین نمرات در تست بیماری روانی دارای بیشترین میزان فعالیت در سطوحی از مغز موسوم به استریاتوم ونترال هستند، ناحیه‎ای که ارزش پاداش آنی را ارزیابی می‎کند.
به طور معمول فعالیت استریاتوم ونترال در مغز توسط یک ناحیۀ دیگر مغزی نیز تنظیم می‎شود که vmPFC نامیده می‎شود.
این ناحیه از مغز در تصمیم‎گیری اجتماعی و اخلاقی، ترس یادگیری، و پاسخ‎های همدلی درگیر است. vmPFC همچنین مسؤول توانایی برآورد عواقب اعمال و تصمیمات ما در آینده است.
بنابراین vmPFC می‎تواند کنترل کند که استریاتوم ارزش پاداش را چگونه نشان ‎دهد، و بدون وجود چنین تنظیمی، ارزش یک پاداش ممکن است بیش از حد برآورد شود.
پروفسور بوخلهوتز و تیمش چندین ناحیۀ مغزی را نقشه‌برداری کردند که با استریاتوم ونترال متصل هستند تا ببینند آنها چگونه بر تصمیم‌گیری تأثیر می‎گذارند، و پی بردند که اتصال میان vmPFC و استریاتوم ونترال تضعیف شده است.
پروفسور بوخلهوتز توضیح می‎دهد: "ما پی بردیم که اتصالات میان استریاتوم و vmPFC در افراد بیمار روانی ضعیف‎تر است. اگر شما این ارتباط را در هر فردی از بین ببرید، وی به سمت انتخاب گزینه‎های بد گرایش خواهد یافت زیرا دیگر اطلاعاتی که موجب راهنمایی به سمت تصمیمات از نوع دیگر می‎شود در اختیار او نیست."
نکتۀ مهم اینکه اثر تضعیف اتصال کورتیکواستریاتیک به قدری آشکار بود که محققان توانستند تعداد محکومیت‎های کیفری هر یک از زندانی‎ها را پیش‌بینی کنند.
"همین نوع کوته‌بینی، تصمیم‌گیری‎های تکانشی که در بیماران روانی می‎بینیم در مورد افراد دچار اختلال پرخوری تکانشی و سوءمصرف کنندگان مواد مخدر دیده می‎شود."
"اگر ما بتوانیم اینها را در پرتو تجزیه و تحلیل دقیق علمی مشاهده کنیم، خواهیم دید که بیماران روانی موجوداتی غیر انسانی نیستند، آنها دقیقاً همان چیزی هستند که شما انتظار دارید تا از افراد دچار این نوع مشخص اختلال در سیمکشی مغز مشاهده کنید."

Source:
What goes on inside the brain of a psychopath?
By Ana Sandoiu
Published: Sun 9 Jul 2017

 

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

گیرندة حشیش در مغز مشخص شد

دویدن حافظه را بهبود می‌بخشد

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.