دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

اخبار شیوة زندگی
تغییر اندازه و نوع قلم متن

ترجمه فرهنگ راد

این را می‌دانیم که عدم تحرک طولانی مدت و عدم فعالیت جسمانی تأثیری منفی بر سلامت دارند. اکنون برای نخستین بار، تأثیرات آنها بر عملکرد شناختی در بزرگسالان جوان نیز مورد تحقیق قرار گرفته است.
تحقیق تازة منتشر شده در JAMA افراد را به مدت 25 سال در زمینة تماشای تلویزیون و رژیم ورزشی آنها مورد پیگیری قرار داد.
دانشمندان در جستجوی سلامت طولانی مدت دیری است در مورد انشعابات سبک زندگی کم‌تحرک و افزایش فعالیت‌های صفحة نمایش‌بنیان نگران هستند.
عوارض سبک زندگی کم‌تحرک شامل ریسک بیشتر بیماری‌های قلبی عروقی، انواع خاصی از سرطان، دیابت نوع 2 و چاقی است.
از سوی دیگر مردم دارای فعالیت جسمانی، احتمالاً بیشتر عمر می‌کنند و کمتر به رنج افسردگی متمایل می‌شوند.
همچنین شواهد فراینده‌ای وجود دارد که فعالیت فیزیکی به بهبود یا حفظ عملکرد شناختی کمک می‌کند. مطالعة حاضر به هدایت تینا دی. هوآنگ از انستیتو پژوهشی و آموزشی کالیفرنیای شمالی در مرکز پزشکی وترانس افیرز نگاه عمیق‌تری به این موضوع می اندازد.

پیوندهای میان عملکرد شناختی و ورزش
اگر نه هیچ، تحقیقات اندکی به پیوندهای میان فعالیت بدنی در اوایل بزرگسالی و عملکرد شناختی در ادامة زندگی پرداخته‌اند.
نتایج یک مطالعه در بریتانیا که در سال 2003 منتشر شد، ارتباط میان فعالیت جسمانی را در بزرگسالان در میانة دهة سی زندگی و عواقب آن در سلامت شناختی در ادامة زندگی مورد بررسی قرار داد. مطالعة مزبور دریافت که فعالیت بدنی در 36 سالگی با کاهش نرخ معنی‌داری از نقصان حافظه در سنین 43 و 53 سالگی همراه بود.
دیگر مطالعاتی که در مورد اشخاص جوان‌تر تحقیق کرده‌اند داده‌های آینده‌نگر را به کار برده‌اند که کمال مطلوب نیست. مطالعة حاضر نخستین مطالعه از نوع خود است که به رفتار کم‌تحرک، تماشای تلویزیون، ورزش و اثرات شناختی درازمدت آنها بر بزرگسالان جوان (سنین 18 تا 30 سالگی) می‌پردازد.
مطالعه داده‌های مربوط به 3247 بزرگسال را مورد استفاده قرار داد (به نسبت تقریباً مساوی زن و مرد و سفیدپوست و سیاه‌پوست). مشارکت کنندگان، از 5 شهر ایالات متحد آمریکا، از مطالعة ریسک گرفتگی شریان‌های کرونری در بزرگسالان جوان انتخاب شدند.
مشارکت کنندگان پرسشنامه‌هایی را در مورد مقدار زمان صرف شده برای تماشای تلویزیون و مقدار ورزشی که انجام می‌دادند، پُر کردند. داده‌ها در فاصلة سال‌های 2011- 1985 هر 5-2 سال جمع‌آوری شد.
در طول 25 سال از مشارکت کنندگان در مورد زمان صرف شده برای تماشای تلویزیون و هر فعالیت ورزشی که آنان انجام می‌دادند پرسش شد.
در پایان 25 سال، هر مشارکت کننده یک آزمون شامل سه تست شناختی را کامل می‌کرد:
تست جایگزینی نماد رقمی (DSST): این تست‌ها سرعت پروسس و عملکرد اجرایی را بررسی می‌کنند (تنظیم و کنترل فرآیندهای شناختی شامل حافظه، استدلال، انعطاف‌پذیری در کار، مسائل و برنامه‌ریزی)
تست استراپ: این تست نیز برای آزمون عملکرد اجرایی به کار می‌رود.
تست کلامی یادگیری شنوایی ری (RAVLT): حافظة شفاهی را برآورد می‌کند.

آیا تلویزیون عملکرد شناختی مردم را کندتر می‌کند؟
مطالعه دریافت که آنانی که کمتر به فعالیت بدنی می‌پرداختند و بیشتر جلو تلویزیون می‌نشستند نمرات بدتری در تست‌های استراپ و DSST اما نه در تست RAVLT داشتند.
نویسندگان تحقیق نتیجه‌گیری می‌کنند: «ما دریافتیم که سطوح پایین فعالیت بدنی و سطوح بالای تماشای تلویزیون در طول دوران جوانی تا میانسالی با عملکرد بدتر شناختی در سال‌های میانه‌ زندگی مرتبط است.»
به طور مشخص این رفتارها با سرعت فرآیندسازی کمتر و عملکرد اجرایی بدتر، اما نه با حافظة شفاهی مرتبط بودند.
مشارکت کنندگان با حداقل نمونه‌های رفتاری (نظیر هم فعالیت فیزیکی و هم زمان طولانی مدت صرف شده برای تماشای تلویزیون) بیشترین احتمال را برای عملکرد شناختی ضعیف داشتند.
نویسندگان در مقابل محدودیت‌های مطالعه قرار دارند. آنها اقرار دارند که شاید برخی گزینش‌های مرتبط به مشارکت کنندگان در طول 25 سال متمایل به انحراف در برخی موارد بوده باشد.
آنها همچنین یادآور می‌شوند که سطوح تماشای تلویزیون و فعالیت بدنی از طریق پرسشنامه جمع‌آوری شد، روشی که مشکلات خاص خود را دارد. دیگر محدودیت ذکر شده از سوی نویسندگان این است که تست‌های شناختی تمامی دامنة پتانسیل عملکرد شناختی را اندازه‌گیری نمی‌کنند.
مقالة نویسندگان با فراخوانی برای تحقیق بیشتر جمع‌بندی می‌شود. اکنون بیش از همیشه این باید عرصه‌ای برای توجه باشد، همچنان که آنها به درستی یادآور می‌شوند: «با توجه به سلامت جمعی، اثرات رفتار کم‌تحرک شاید مخصوصاً نتیجة کاربرد فناوری‌های صفحه‌نمایش محور برای کار و زمان فراغت افزایش یافته در چند دهة اخیر باشد.»

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

گیرندة حشیش در مغز مشخص شد

THC جزء روان‌گردان اصلی حشیش (ماری جوانا) است که مسؤول اثرات دگرگون کنندة ذهن این مادة مخدر محسوب می

دویدن حافظه را بهبود می‌بخشد

شماری از مطالعات عنوان کرده‌اند که ورزش می‌تواند عملکرد شناختی را تقویت کند، اما مکانیسم بنیانی این

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.

 

X

کپی رایت

هرگونه کپی مطالب سایت به هر شکل پیگرد قانونی دارد.