دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

اخبار پزشکی ورزشی / تناسب اندام
تغییر اندازه و نوع قلم متن


• آنا ساندویو
• ترجمه محمدقاسم رافعی

فقدان فعالیت جسمانی یک ریسک فاکتور بسیاری از بیماری‎های جدی است. شاید این واقعیت که نه بزرگسالان و نه نوجوانان دارای فعالیت ورزشی در حد کافی نیستند، چندان شگفت‎انگیز نباشد. اما تحقیق جدید نشان می‎دهد که وضعیت ممکن است بسیار نگران کننده‎تر از چیزی باشد که پیشتر گمان می‎رفت.
CDC توصیه می‎کند که افراد بزرگسال باید دستکم 2.5 ساعت در طول هفته دارای فعالیت ورزشی باشند.
در عین حال این نهاد گزارش می‎دهد که فقط یک‌پنجم بزرگسالان به این توصیه عمل می‎کنند. مردمی که در حد نیاز ورزش نمی‎کنند بیشتر در معرض مرگ زودرس و ابتلاء به طیفی از بیماری‎های جدی مثل بیماری قلبی، استروک، دیابت نوع 2، افسردگی، و برخی از اشکال سرطان قرار دارند.
نه فقط افراد بزرگسال به اندازۀ کافی ورزش نمی‎کنند، بلکه وضعیت نوجوانان حتی بدتر است. کمتر از سه‎دهم دانش‎آموزان دبیرستانی دارای حداقل 60 دقیقه فعالیت ورزشی روزانه هستند، که این، میزان توصیه شده برای این گروه سنی هم از سوی CDC و هم از طرف WHO است.
تحقیق جدید که در نشریۀ "طب پیشگیری" منتشر شده است، که وضعیت ممکن است حتی تیره و تارتر از چیزی باشد که پیشتر فکر می‎شد؛ مطالعه پی برده است که میزان فعالیت ورزشی در میان نوجوانان به شکل شگفت‎آوری پایین است.

مطالعۀ فعالیت ورزشی در چند گروه سنی
تیمی از محققان دانشکدۀ بهداشت عمومی بلومبرگ جانز هاپکینز در بالتیمور، بر آن شدند تا سطح فعالیت جسمانی را در چند گروه سنی مورد مطالعه قرار دهند. به علاوه، تحقیق به اوقات مختلف روز و میزان فعالیت متناظر با آنها و همچنین تفاوت‎های موجود در الگوهای ورزشی بر مبنای جنس دقیق شد.
نویسندۀ ارشد مطالعه وَدیم زیپونیکوف / Vadim Zipunnikov، استادیار دپارتمان آمار زیستی دانشکدۀ بلومبرگ بود.
پروفسور زیپونیکوف و همکارانش در کل 12.529 نمونه را مورد بررسی قرار دادند، و از داده‏های در دسترس نظرسنجی بررسی بهداشت و تغذیۀ ملی که در فاصلۀ سال‎های 2004-2003 و 2006-2005 انجام شد، استفاده کردند.
نمونه‎ها به مدت 7 روز متوالی دارای دستگاه‏های ردیاب پوششی بودند، که فقط در هنگام رفتن به بستر خواب و دوش گرفتن آنها را از خود جدا می‎کردند.
این دستگاه‎ها به ردگیری این موضوع می‎پرداختند که نمونه‎ها چه مقدار از زمان روزانه را در حالت بی‎تحرک می‎گذرانند، و نیز اینکه چه مدت از این زمان را با فعالیت ورزشی با شدت متوسط تا سنگین سپری می‎کنند.
دانشمندان نمونه‎های مطالعه را بر مبنای سن به 5 گروه تقسیم کردند: کودکان (سنین 6 تا 11 سال)، نوجوانان (سنین 12 تا 19 سال)، بزرگسالان جوان (سنین 20 تا 29 سال)، بزرگسالان میانسال (31 تا 59 سال)، و افراد مسن (60 تا 84 سال).
از نظر جنس 49 درصد نمونه‎ها مذکر و 51 درصد آنان مؤنث بودند.

نوجوانان بیش از همه محتمل است که هم‎اندازۀ افراد پیر از نظر جسمانی غیر فعال و دارای زندگی ساکن باشند
در کل، گرایش نمونه‎های مذکر به داشتن فعالیت جسمانی بیشتر، مشخصاً در فعالیت‎های با شدت بالا از نمونه‎های مؤنث بیشتر بود.
به هر جهت، پس از گروه میانسالان، سطح فعالیت فیزیکی در مردان در مقایسه با زنان کاهش پیدا می‎کرد. در گروه نمونه‎های 60 ساله و مسن‎تر، مردان به شکل قابل ملاحظه‎ای از نظر جسمانی کمتر فعال بودند، و نسبت به زنان کمتر در فعالیت‎های جسمانی با شدت کم مشارکت می‎کردند.
محققان خیزش فعالیت جسمانی را فقط در یک گروه سنی مشاهده کردند: افراد بزرگسال حدوداً 20 ساله. افراد این گروه سنی گرایشی به تحرک بیشتر در اوقات اوایل صبح از خود نشان می‎دادند.
نکتۀ شگفت‎انگیز مطالعه این بود که محققان پی بردند، نوجوانان در بالاترین ریسک مربوط به زندگی ساکن و غیر فعال از نظر جسمانی قرار دارند، و در دورۀ اواخر نوجوانی این احتمال هست که میزان فعالیت ورزشی آنها در حد افراد پیر کم باشد.
این مطالعه به ویژه با لحاظ کردن نرخ چاقی کودکان در ایالات متحد آمریکا اهمیت دارد. بر مبنای گزارش CDC 12.7 میلیون کودک و نوجوان آمریکایی چاق هستند.
پروفسور ودیم زیپونیکوف می‎گوید: "میزان فعالیت جسمانی در دورۀ پایان نوجوانی به نحو هشدارآمیزی پایین است، و در سن 19 سالگی، آنها را می‎شود با افراد 60 ساله مقایسه کرد. برای بچه‎های مدرسه‎رو، چهارچوب اولیۀ فعالیت مربوط به بعد از ظهر و فاصلۀ 2 تا 6 عصر است. بنابراین سؤال بزرگ این است که ما چطور می‎توانیم جدول زمان‎بندی روزانه را، برای مثال در مدارس، برای افزایش میزان فعالیت جسمانی تنظیم کنیم؟"
به علاوه، مطالعه تأیید کرد که کودکان و نوجوانان دستورالعمل فعالیت جسمانی WHO را محقق نمی‎کنند.
پروفسور زیپونیکوف می‎گوید: "هدف کمپین‎های کمک به افزایش فعالیت جسمانی بر افزایش میزان ورزش با شدت بالا متمرکز شده است. مطالعۀ ما عنوان می‎کند که این کوشش‎ها باید زمان روزانه را لحاظ کنند و نیز بر افزایش فعالیت ورزشی با شدت متوسط و کاهش میزان عدم فعالیت، تمرکز کنند."

Source:
medicalnewstoday.com
Teens get as much physical activity as 60-year-olds, study shows
By Ana Sandoiu
Published: Mon 19 June 2017

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

کدئین برای کودکان بسیار خطرناک است

آکادمی کودکان آمریکا اصرار دارد که والدین و مراقبان بهداشتی، دادن کُدئین به کودکان را متوقف کنند، و به آموزش‌های بیشتر در مورد ریسک‌ها و محدودیت‌های استفاده از کدیین در بیماران زیر 18 سال فراخوان می‌د

یک بار بیهوشی به بهرة هوشی کودکان خردسال آسیب نمی زند

یک مطالعة طولی همگروهی که در JAMA منتشر شده است عنوان می‎کند، یک بار قرار گرفتن در معرض مواد بیهوشی استنشاقی در کودکان دارای سن کمتر از 36 ماه با توسعة اختلالات عصبی و رفتار نابهنجار در دوران کودکی مر