دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

اخبار پوست / درماتولوژی
تغییر اندازه و نوع قلم متن

 

•    ترجمه هامیک رادیان

بر مبنای مطالعة منتشر شده در پلاس مدیسین تبخال زوستر که همچنین به نام زونا شناخته می‌شود به افزایش ریسک حوادث قلبی عروقی شدید مانند سکتة مغزی ایسمکیک و انفارکتوس قلبی مرتبط است.

تبخال زوستر یک ویروس عمومی است که با عواقب جدی بالقوه سالانه یک میلیون آمریکایی را مبتلاء می‌کند. در پی آبله مرغون ویروس به حالت غیر فعال یا خفته در بدن باقی می‌ماند.

اگر این ویروس دوباره فعال شود، که این اتفاق می‌تواند سال‌ها بعد بیفتد، ممکن است سبب زونا شود، یک راش تاول‌زای پوستی دردناک که با درد ناتوان‌کنندة شدید درازمدت بغرنج می‌شود – وضعیتی که به نام پست هرپتیک نورآلژیا (PHN) خوانده می‌شود.

زونا ممکن است در هر سنی ظاهر شود اما به طور مشخص در افراد بالای 60 سال، آنهایی که پیش از 1 سالگی دچار آبله مرغون شده بودند یا اشخاص دارای سیستم ایمنی ضعیف بروز می‌کند.

شخص که تماس مستقیم با راش زونا داشته و سابقة یا آبله مرغون یا واکسن داشته باشد می‌تواند آبله مرغون و نه زونا را سرایت دهد. به هر حال، آبله مرغون می‌تواند چنان خفیف باشد که مردم در زمان ابتلاء بدان توجه نمی‌کنند؛ آنها ممکن است بعدها زونا را گسترش دهند.

این نکته که چرا ویروس ناگهان دوباره فعال می‌شود روشن نیست.

افزایش ریسک بیماری‌های قلبی عروقی پس از تبخال زوستر

بیماری‌های قلبی عروقی شدید شامل سکتة مغزی ایسکمیک و انفارکتوس میوکارد، عوامل عمدة مرگ در ایالات متحد آمریکا هستند. فهم بهتر از علل بیماری‌های قلبی عروقی و چگونگی پیشگیری از آنها مورد نیاز است.

عفونت‌های شدید گمان می‌رود به علت اختلال رگ‌های خونی منجر به بیماری‌های قلبی عروقی می‌شوند، که در آنها پلاک‌ها در دیوارة عروق پاره شده و خطر لخته شدن خون افزایش می‌‌یابد.

در کوششی برای پیشگیری از مرگ مرتبط به تبخال زوستر در 2006 یک برنامة واکسیناسیون هدفمند برای افراد در سنین 60 سال و بیشتر در ایالات متحد آمریکا معرفی شد.

کارولین میناسیان و همکاران از «دانشکدة بهداشت و طب مناطق گرمسیری» می‌خواستند افزایش ریسک کوتاه مدت سکتة مغزی و انفارکتوس میوکارد، همچنین تأثیر واکسیناسیون زوستر را پس از زوستر اندازه‌گیری کنند.

تیم تحقیق 42954 نفر از افراد 65 سال و بیشتر را که تحت پوشش طرح مدیکیر و به عنوان مبتلاء به زوستر تشخیص داده شده بودند و یک سکتة مغزی ایسکمیک داشتند و 24237 نفر از افراد تحت پوشش طرح مزبور را که تشخیص تبخال زوستر و انفارکتوس میوکارد در خلال یک زمان 5 ساله در موردشان صورت گرفته بود، شناسایی کردند.

محققان سپس شانس ابتلاء به سکتة مغزی یا انفارکتوس میوکارد را در محدودة 12 ماه از تشخیص زوستر محاسبه کرده، در مقایسه با زمان‌هایی که بیمار دچار ویروس نبود، به عنوان دورة زمانی پایه تعیین کردند. آنها همچنین بر اساس سن مرتب شدند.

در میان آنانی که در طول سال قبل به عنوان مبتلاء به تبخال زوستر تشخیص داده شده بودند، 4-2 بار شانس بیشتر یک سکتة مغزی ایسکمیک و 7/1 بار شانس بیشتر انفارکتوس میوکارد در اولین هفتة پس از ابتلاء به تبخال زوستر، در مقایسه با دورة زمانی پایه وجود داشت. ریسک به تدریج پس از 6 ماه متعاقب تشخیص تبخال زوستر کاهش می‌یافت.

نسبت‌های سکتة مغزی ایسکمیک و انفارکتوس میوکارد به نظر می‌رسد فارغ از اینکه اشخاص علیه زوستر واکسینه شده یا نشده بودند یکسان بود.

محدودیت‌های مطالعه شامل این واقعیت است که اتفاقات زندگی و استرس در مطالعه لحاظ نشده‌اند، و اینکه فقط تعداد کمی از شرکت کنندگان در مطالعه واکسینه شده بودند، که این مورد توانایی کشف تأثیر واکسیناسیون را کاهش می‌دهد.

نویسنده می‌گوید: ««این یافته‌ها فهم ما را از زمان‌مندی و اندازة ارتباط بین زوستر و وقایع قلبی عروقی حاد بالا می‌برد.»

برای مطالعۀ دقیق در مورد زونا روی همین سطر کلیک کنید

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

فقر آهن ریسک مرگ را در بیماران سکتة مغزی افزایش می‌دهد

پیش‌بینی چاقی به عنوان ریسک تمامی انواع سکته مغزی یکسان نیست

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.

 

X

کپی رایت

هرگونه کپی مطالب سایت به هر شکل پیگرد قانونی دارد.