دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

اخبار چاقی / کاهش وزن / تناسب اندام
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• آنا ساندویو
• ترجمه هامیک رادیان


بسیاری از ما از روی تجربه می‎دانند که کاهش وزن یک شاهکار استقامت است. برخی رژیم‎ها کارآیی دارند، بقیه خیر، و علی‎رغم بیشترین کوشش‎ها، برخی اوقات چنان به نظر می‎رسد که انگار برخی رژیم‌ها حتی باعث افزایش وزن ما هم می‎شوند. بنابراین سؤال اینجاست که چرا برخی رژیم‎های غذایی کار نمی‎کنند؟ یک مطالعۀ جدید به مکانیسمی پی می‎برد که ممکن است توضیح دهد چرا بدن ما کاهش وزن را دچار محدودیت می‎کند، و وقتی در حال تلاش برای کاهش وزن هستیم علیه ما وارد عمل می‎شود.
تحقیق جدید که در eLife منتشر شده است مکانیسمی را در موش‎ها آشکار می‎کند که شاید مسؤول آن لحظات ستوه‎آور در زندگی رژیم گیرنده باشد که در آنها چنین به نظر می‎رسد که هیچ چیز کار نمی‎کند.
بدن موش‌ها دارای آن اندازه شباهت با بدن انسان هست که مدل خوبی برای فهم چگونگی پاسخ ما به کوشش‌های مربوط به کاهش وزن باشد.
تیم محققان - به رهبری دکتر کلمنس بلوئت از آزمایشگاه‎های تحقیقات متابولیک در دانشگاه کمبریج انگلستان - گروهی از سلول‎های عصبی هیپوتالاموس مغز و نقش آنها در تنظیم اشتها را مورد بررسی قرار داد. این ناحیۀ مغز شامل گروهی از سلول‎های عصبی موسوم به "نوروپپتیدهای وابسته به اگوتی" (AGRP) است که نقشی کلیدی در تنظیم اشتها بازی می‎کنند. وقتی سلول‎های AGRP "روشن" هستند ما میل به خوردن داریم، اما هنگامی که این سلول‎ها غیر فعال می‎شوند، آنها می‎توانند تقریباً به طور کامل مانع از خوردن توسط ما شوند. نورون‎های AGRP همین نقش را در جانوران نیز دارند.

آزمایش اثرات نورون‎های AGRP در موش‎ها
دکتر بلوئت و تیمش از ژنتیک برای روشن و خاموش کردن این ژن‎ها در موش‎ها استفاده کردند. آنها از موش‎های ترانس‌ژنیک (تراریخت) که برای داشتن گیرندۀ طراح hM3Dq (که فقط می‎تواند با داروهای طراح فعال شود) اصلاح ژنتیکی شده بودند، استفاده کردند.
این "میانبر" ژنتیکی که در مطالعات پیشین تست شده است، برای درگیر کردن گیرنده‎های پروتئین جفتی G برای کنترل فعالیت طبیعی موش‌ها از راه دور به کار می‎رود.
موش‌ها در "محفظه‎های متابولیک" مخصوص، که می‎توانند مصرف انرژی را اندازه‌گیری کنند، بررسی شدند. این موش‌ها همچنین برای حمل کاوشگرهایی که دمای بدن آنها را - که این نیز شاخصی برای مقدار انرژی مصرفی بدن است - اندازه‎گیری می‎کرد اصلاح شده بودند.
دکتر بلوئت و همکارانش مصرف انرژی را در موقعیت‎های مختلف اندازه‎گیری کردند - از جمله در وضعیت‎هایی که در آنها غذا بیشتر یا کمتر در دسترس بود.
آزمایش‎ها نشان دادند که "فعال‌سازی مصنوعی نورون‎ها در موش‌هایی که دسترسی به غذا ندارند، میزان فعالیت حیوان را افزایش می‎دهد اما سبب کاهش دامنۀ سوزاندن کالری در آنها می‌شود."
این روند به موش در حفظ وزن در محدودۀ یکسان کمک می‎کند. به هر حال وقتی این جوندگان کوچک اجازۀ خوردن پیدا می‎کردند - یا حتی وقتی غذا را بو می‎کشیدند یا می‌دیدند - سطح مصرف انرژی در آنها به حد نرمال برمی‎گشت.
نویسندگان مطالعه گزارش می‎دهند، "در نهایت، قرار دادن موش‎ها در معرض یک رژیم غذایی پرچربی برای چندین روز باعث مهار AGRB آنها و سبب می‌شود که حیوانات کالری‎ها را با سرعت بیشتری بسوزانند."
به عبارت دیگر نورون‎های AGRB مقدار اشتهای ما را بسته به میزان غذای موجود تنظیم می‎کنند.
محقق رهبر مطالعه بیشتر توضیح می‎دهد:
"راهکارهای کاهش وزن اغلب اوقات ناکافی هستند زیرا بدن شبیه به ترموستات عمل می‎کند و مقدار کالری‎هایی را که ما می‎سوزانیم با مقدار کالری‎هایی که می‌خوریم جفت می‌کند. وقتی ما کمتر می‎خوریم، بدن ما جبران می‎کند و مقدار کالری کمتری می‎سوزاند، که این باعث سخت‎تر شدن کاهش وزن می‎شود.
یافته‎های ما عنوان می‎کنند که گروهی از نورون‎ها در مغز اشتها و مصرف انرژی را هماهنگ می‎کنند و بسته به اینکه چه چیزی در محیط دور و بر در دسترس است می‎توانند سوئیچی را برای سوزاندن یا پس‎انداز کالری‎ها خاموش و روشن کند. اگر غذا در دسترس باشد، آنها ما را وادار به خوردن می‎کنند و اگر غذا دچار کمبود باشد، آنها بدن ما را در حالت صرفه‌جویی در انرژی و توقف سوزاندن چربی قرار می‎دهند."
دکتر بلوئت در ادامه بازگو می‎کند که از منظر تکاملی، چنین مکانیسمی باید با هدف کمک به جانوران برای مقابله با قحطی تکامل یافته باشد. بر مبنای شواهد در مورد رژیم غذایی، مغز نمی‎تواند به فرد بگوید که به صورت ارادی تلاش در کاهش وزن دارد.
نویسندۀ اول مطالعه دکتر لوک برک / Luke Burke نیز توضیح می‎دهد که این یافته‎ها برای افراد در تلاش برای کاهش وزن چه معنایی دارند:
"این مطالعه می‎تواند در آینده به طراحی درمان‎های بهبود یافتۀ جدید برای کاهش پرخوری و چاقی کمک کند. تا آن زمان بهترین راه برای کاهش وزن در مردم - دستکم برای آنهایی که فقط دارای اضافه وزن متوسطی هستند - استفاده از تلفیق ورزش و کاهش معتدل کالری دریافتی است."

Source:
medicalnewstoday.com
Why does dieting not work? Study sheds light
Written by Ana Sandoiu
Published: Sun 28 May 2017

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

گیرندة حشیش در مغز مشخص شد

THC جزء روان‌گردان اصلی حشیش (ماری جوانا) است که مسؤول اثرات دگرگون کنندة ذهن این مادة مخدر محسوب می‌شود، اما ساز و کار دقیق انجام این کار توسط آن تاکنون ناشناخته بوده است. حال، محققان قطعات پراکندة م

ارتباط میان کمبود آهن و کاهش شنوایی

ارتباط میان آنمی کمبود آهن و کاهش شنوایی در یک مطالعه که اخیراً در JAMA اُتالارینگولوژی – جراحی سر و گردن - منتشر شده، مورد بررسی قرار گرفته است. آیا این اختلال رایج خونی بر توانایی شنوایی ما مؤثر است

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.

 

X

کپی رایت

هرگونه کپی مطالب سایت به هر شکل پیگرد قانونی دارد.