دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

پروفسور برنارد: مطالعۀ ما عنوان می‎کند که BMI ممکن است بهترین شاخص نباشد. این چاقی شکمی، و حتی به طور مشخص‎تر، سطح پروتئین موسوم به عامل رشد فیبروبلاست 2 است که می‎تواند شاخص بهتری در مورد ریسک سرطانی شدن سلول‎ها باشد.

اخبار چاقی / کاهش وزن / تناسب اندام
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• آنا ساندویو
• ترجمه محمدقاسم رافعی

یک تحقیق جدید دو کشف مهم انجام داده است: 1) این مطالعه نشان می‎دهد که سلول‎های غیر سرطانی با "کمک" یک پروتئین خاص به سلول‎های توموری تبدیل می‎شوند، و 2) این مطالعه می‎گوید که منبع این پروتئین در چربی شکم قرار دارد که مشکل مبتلابه بسیاری از ما است.
تحقیق حاضر که در نشریۀ "انکوژن" منتشر شده است، توسط خانم پروفسور جیمی برنارد / Jamie Bernard، استادیار داروسازی و سم‌شناسی در دانشگاه ایالتی میشیگان در ایست لندینگ رهبری شد. نویسندۀ اول مطالعه دبروپ چاکرابورتی / Debrup Chakraborty، دانشجوی دورۀ فوق دکتری در آزمایشگاه پروفسور برنارد است.
همچنان که نویسندگان مطالعه توضیح می‎دهند شمار قابل توجهی از تحقیقات عنوان کرده‎اند که چربی، ریسک سرطان را افزایش می‎دهد. به هر جهت - و علی‎رغم افزایش روند چاقی در سطح جهان - دانش کمی در مورد فرآیندی که توسط آن چربی بر روند تبدیل سلول‎های غیر سرطانی به سلول‎های سرطانی تأثیر می‎گذارد، وجود دارد.
پروفسور برنارد می‎گوید: "اگرچه پیشرفت‎های قابل توجهی در درمان سرطان و بهبود کیفیت زندگی بیماران صورت گرفته، تعداد موارد جدید سرطان رو به افزایش است."
و چاقی نیز چنین روندی را دنبال می‎کند. محققان می‎نویسند، اخیراً و بر مبنای آخرین تخمین‎ها 38 درصد مردم در ایالات متحد آمریکا چاق برآورد شده‎اند، و انتظار می‎رود که میزان چاقی تا سال 2050 به 42 درصد افزایش یابد.
پروفسور برنارد می‎گوید: "موضوع درک علت سرطان اهمیت دارد چرا که در این صورت ما خواهیم توانست تا کار بیشتری در مورد تعداد موارد سرطان با استفاده از اصلاح رژیم غذایی یا مداخلات پزشکی انجام دهیم."
محققان می‌‏نویسند به ویژه این موضوع مهم است که ما اثرات چربی موسوم به احشایی یا بافت ادیپوز احشایی (VAT) را بر توسعۀ سرطان مورد بررسی قرار دهیم.
چربی احشایی نوعی چربی است که در اطراف چندین دستگاه حیاتی بدن مثل کبد، لوزالمعده و روده‎ها که در ناحیۀ شکم قرار دارند، جمع می‎شود. در مقابل چربی زیر جلدی آن نوع چربی است که فقط زیر پوست ذخیره می‎شود.
برخی اوقات به این نوع چربی زیر عنوان "چربی فعال" اشاره می‌شود زیرا همچنان که محققان توضیح می‎دهند، چربی مزبور صرفاً انرژی ذخیره نمی‎کند بلکه در عین حال "از نظر متابولیکی فعال بوده، مقدار زیادی ادیپوکین، سایتوکین و عوامل رشد را ترشح می‎کند." بر این زمینه دکتر برنارد و همکارانش بر آن شدند تا در این مورد تحقیق کنند که کدام عوامل در VAT باعث تقویت رشد سرطان در موش‎ها می‎شوند.

FGF2 موجود در چربی شکمی می‎تواند عامل سرطان باشد
با هدف بررسی رشد تومور در سلول‎های اپی‎تلیال موش و اثرات VAT در محیط ارگانیسم زنده، محققان موش‎ها را با رژیم غذایی پرچربی تغذیه کرده و با استفاده از اشعۀ فرابنفش B آنها را به سرطان دچار کردند، و سپس لیپکتومی انجام دادند، که نوعی جراحی است که برای خارج کردن تودۀ چربی دور شکم و کمر انجام می‎شود.
پروفسور برنارد و همکارانش همچنین "یک سیستم بدیع را برای تعیین توانایی فاکتورهای آزاد و فیلتر شده از VAT برای تحریک دگرگونی سلولی" توسعه دادند.
محققان پی بردند که VAT عامل رشد فیبروبلاست 2 (FGF2) را در مقایسه با چربی زیر جلدی به مقدار بسیار بیشتری تولید می‎کند.
به علاوه دانشمندان با استفاده از یک تست تکثیر یا انبساط نشان دادند که FGF2 سلول‎های پوست و اپی‌تلیال جانور را که "پیشتر مستعد پروتئین شده‎اند" به سلول‎های سرطانی تبدیل می‎کند.
پروفسور برنارد و تیمش همچنین از بافت VAT زنانی که مورد هیسترکتومی قرار گرفته بودند نمونه‎برداری کردند و پی بردند که وقتی بافت چربی دارای میزان بیشتری ترشح پروتئین FGF2 باشد، در هنگام پیوند آنها در موش‌ها سلول‎های بیشتری به تومورهای سرطانی تبدیل می‎شوند.
پروفسور برنارد می‎گوید: "این نشان می‎داد که چربی هم در موش و هم در انسان می‎تواند یک سلول غیر توموریژنیک را به شکل بدخیم به سلول توموریژنیک تبدیل کند."
پروفسور برنارد با ارجاع به اضافه وزن به عنوان یک ریسک فاکتور سرطان می‎گوید، "مطالعۀ ما عنوان می‎کند که BMI ممکن است بهترین شاخص نباشد."
"این چاقی شکمی، و حتی به طور مشخص‎تر، سطح پروتئین موسوم به عامل رشد فیبروبلاست 2 است که می‎تواند شاخص بهتری در مورد ریسک سرطانی شدن سلول‎ها باشد."
او همچنین اشاره می‎کند که دیگر ریسک فاکتورهای سرطان را نباید نادیده گرفت.
پروفسور جیمی برنارد می‎گوید:
"همیشه یک عامل شانس در اینکه فرد دچار سرطان شود یا نه، مطرح است. اما وقتی پای رژیم غذایی و ورزش و اجتناب از عادات مضر مثل سیگار کشیدن در میان می‎آید با انتخاب‎های هوشمندانه‎تر مردم همیشه می‎توانند شانس را به نفع خود تغییر دهند"
پروفسور برنارد و همکارانش بر آن هستد تا در آینده ترکیب‎هایی را برای متوقف کردن اثرات FGF2 و مهار روند تشکیل تومورهای سرطانی بیابند.

Source:
Belly fat protein may cause cancer
By Ana Sandoiu
Published: Fri 25 Aug 2017

 

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

گامی بزرگ برای درمان سرطان پروستات در مراحل اولیه: نوردرمانی

ریسک سرطان کبد و نقش سلنیوم خون

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.