دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

دچار شدن به مخاط زیاد در قفسه سینه معمولاً نشانه‎ای از بروز عفونت یا دیگر اختلالات زیربنایی است

التهاب و تجمع مخاط در قفسه سینه می‎تواند سبب بروز علایم ناخوشایند مثل خس خس، مشکلات خواب، و گلودرد شود. احتقان نیز اغلب اوقات با سرفۀ ایجاد کنندۀ خلط همراه است. وجود مقداری مخاط در قفسه سینه نرمال است و داشتن مخاط زیاد در برخی از مواقع علتی برای نگرانی نیست. به هر جهت اگر کسی منظماً دارای مقدار زیادی احتقان ناراحت کننده در سینه باشد یا اگر این احتقان با علایم دیگری همراه شود، وی باید به پزشک مراجعه کند.

هیپوکسمی نشانه‎ای از وجود مشکلی در پیوند با تنفس یا گردش خون است، و ممکن است با علایم مختلفی مثل تنگی نفس همراه باشد.

هیپوکسمی به سطح پایین‎تر از نرمال اکسیژن خون به ویژه در شریان‎ها اطلاق می‌شود. هیپوکسمی نشانه‎ای از وجود مشکلی در پیوند با تنفس یا گردش خون است، و ممکن است با علایم مختلفی مثل تنگی نفس همراه باشد. هیپوکسمی از طریق اندازه‎گیری سطح اکسیژن در نمونۀ خون گرفته شده از شریان (گازهای خون شریانی) تعیین می‎شود. هیپوکسمی را در عین حال می‎توان با اندازه‌گیری میزان اشباع اکسیژن خون با استفاده از یک پالس ‌اکسی‎متر - دستگاه کوچکی که به انگشت دست متصل می‎شود - تخمین زد. اکسیژن خون شریانی در شرایط نرمال تقریباً 75 تا 100 میلی‎متر جیوه است. مقادیر کمتر از 60 میلی‎متر جیوه به طور معمول نشان دهندۀ نیاز به اکسیژن مکمل محسوب می‎شود.

مشخص نیست که چرا برخی از مردم دچار آسم می‎شوند و دیگران نمی‌‌شوند اما احتمالاً ابتلا به آسم نتیجۀ ترکیبی از عوامل زیست‌محیطی و ژنتیکی (وراثتی) است.

آسم اختلالی است که در آن راه‎های هوایی باریک و متورم شده و مخاط اضافی تولید می‎کنند. این وضعیت می‎تواند به دشواری تنفس منجر و محرک بروز سرفه، خس خس سینه و تنگی نفس گردد. در مورد برخی از مردم آسم یک مایۀ رنجش و ناراحتی خفیف است. برای دیگران این بیماری می‎تواند مشکلی بزرگ باشد که در فعالیت‎های روزمرۀ زندگی اختلال ایجاد می‎کند و ممکن است به حملات بالقوه کُشندۀ آسم منجر شود. آسم قابل علاج نیست، اما علایم آن را می‎توان کنترل کرد. از آنجا که آسم در گذر زمان دستخوش تغییر می‌‏شود، این موضوع اهمیت دارد که بیمار برای پیگیری نشانه‎ها و علایم و تنظیمات درمانی در صورت نیاز به طور مداوم زیر نظر پزشک باشد.

تنفس پارادوکسیکال را در میان نوزادان می‎توان نرمال تلقی کرد اما در میان کودکان و بزرگسالان اغلب اوقات نشانه‎ای از وجود یک اختلال پزشکی زیربنایی است.

تنفس پارادوکسیکال اغلب نشانه‎ای از مشکلات تنفسی است. این نوع تنفس سبب می‎شود تا قفسۀ سینه در طول عمل دم منقبض و در طول عمل بازدم منبسط شود، که این روندی متضاد با آن چیزی است که باید صورت گیرد. نوعی که این تنفس بروز می‌کند و احساس می‌شود به حرکات دیافراگم و ریه‎ها بستگی دارد. دیافراگم اولین عضله‎ای است که تنفس را کنترل می‎کند. در طول اینسپیراسیون - اصطلاح فنی عمل دم - دیافراگم پایین کشیده می‌شود، و در قفسۀ سینه جای بیشتری برای پر شدن ریه‎ها از هوا ایجاد می‎کند. این عمل باعث فراخ‎تر به نظر رسیدن قفسۀ سینه می‎شود. در طول اکسپیراسیون - اصطلاح تکنیکی برای عمل بازدم - دیافراگم بالا می‎رود، و هوا را از درون ریه‎ها به خارج می‎راند که این سبب منقبض شدن قفسۀ سینه می‎شود.

برنامۀ درمان بیمار باید انعطاف‎پذیر باشد و بر اساس تغییرات ایجاد شده در علایم تنظیم شود

برخی درمان‎‏های جایگزین ممکن است در درمان علایم آسم کمک کننده باشند. به هر جهت، بیماران باید این مسأله را به خاطر داشته باشند که درمان‎های مورد بحث جایگزین درمان پزشکی محسوب نمی‎شوند، به ویژه در مواقعی که فرد دچار آسم شدید باشد. پیش از مصرف هر گونه داروی گیاهی یا مکمل برای کمک به درمان آسم با پزشک خود مشورت کنید، زیرا برخی از این داروها و مکمل‎ها ممکن است با داروهای مصرفی بیمار دچار فعل و انفعال منفی باشند. اگرچه برخی مداوهای جایگزین برای درمان آسم مورد استفاده قرار می‎گیرد در اغلب موارد برای بررسی میزان کارآیی این درمان‎ها و اندازه‎گیری عوارض جانبی محتمل آنها به تحقیق بیشتری نیاز است.

چند عامل مختلف می‎توانند سبب بروز پنوموتوراکس شوند، و علایم به شکل گسترده‎ای متفاوتند. تشخیص و درمان پنوموتوراکس به دانش پزشکی نیاز دارد.

پنوموتوراکس که به طور معمول ریه فروپاشیده نامیده می‎شود می‎تواند تجربه‎ای دردناک و نگران کننده باشد. در بدن سالم ریه‎ها با دیوارۀ قفسۀ سینه تماس پیدا می‎کنند. پنوموتوراکس هنگامی بروز می‎کند که هوا به درون فضای میان دیوارۀ قفسۀ سینه و ریه، موسوم به فضای پلورال، وارد می‎شود. فشار هوای مزبور باعث می‎شود تا ریه روی خود آوار شود. ریه ممکن است به طور کامل دچار فروپاشی گردد اما در اغلب موارد بخشی از آن دچار این اختلال می‎شود. این فروپاشی یا کلاپس می‎تواند در عین حال بر قلب فشار آورده سبب بروز علایم بیشتری شود. چند عامل مختلف می‎توانند سبب بروز پنوموتوراکس شوند، و علایم به شکل گسترده‎ای متفاوتند. تشخیص و درمان پنوموتوراکس به دانش پزشکی نیاز دارد.

دورنمای بیماری ریه بینابینی برای هر بیماری متفاوت است. این نوعی بیماری پیشرونده است و در حال حاضر هیچ درمانی برای آسیب ناشی از جراحت و التهاب وجود ندارد. علایم ممکن است به شکل پیش‌بینی نشده‎ای پیشرفت و زندگی را برای بیمار دشوارتر کنند.

بیماری ریه بینابینی نامی است که به گروهی از اختلالات مسبب التهاب و جراحت بافت در ریه‎ها داده شده است. این وضعیت باعث ایجاد دشواری در عملکرد ریه‎ها می‎شود. در بیماری ریه بینابینی امکان آسیب دیدن راه‎های هوایی، کیسه‎های هوایی، بخش خارجی ریه‎ها، و رگ‏‌های خونی نیز وجود دارد. این اختلال باعث ایجاد حالت بی‎نفسی در افراد می‎شود و اغلب اوقات با بروز سرفۀ خشک همراه است. تشخیص بیماری ممکن است چالش‌برانگیز باشد و در حال حاضر هیچ درمانی برای آن وجود ندارد. در هر حال، گزینه‌های درمانی موجود می‎توانند به مدیریت علایم کمک کنند. درمان در عین حال شامل تغییرات سبک زندگی برای کُند کردن روند پیشرفت بیماری در حد امکان است.

مقالات دیگر...