دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

تنگی نفس شدید که علامت اصلی ARDS محسوب می‎شود به طور معمول در فاصلۀ چند ساعت تا چند روز پس از ایجاد آسیب‎دیدگی یا عفونت آغاز می‎شود

سندرم دیسترس تنفسی حاد (سندرم زجر تنفسی حاد) (ARDS) هنگامی بروز می‎کند که مایع در کیسک‎های* هوایی کوچک و انعطاف‌پذیر ریه‎ها (آلوئولی) جمع می‎شود. مایع مزبور مانع از پر شدن ریه‎ها با میزان کافی هوا می‎گردد که این بدان معنی است که میزان اکسیژن دریافتی در جریان خون کاهش پیدا می‎کند. این وضعیت مانع از دسترسی دستگاه‎های بدن به اکسیژن مورد نیاز برای ارائۀ عملکرد کامل خود می‎گردد. ARDS به طور معمول در کسانی بروز می‎کند که پیشتر دچار بیماری‎های جدی شده‎اند و نیز در مورد کسانی بیشترین شیوع را دارد که دچار آسیب‎دیدگی جدی هستند. تنگی نفس شدید که علامت اصلی ARDS محسوب می‎شود به طور معمول در فاصلۀ چند ساعت تا چند روز پس از ایجاد آسیب‎دیدگی یا عفونت آغاز می‎شود. بسیاری از مردم دچار علایم ARDS زنده نمی‏‌مانند. خطر مرگ با بالا بودن سن و شدت بیماری افزایش پیدا می‎کند. از میان مردمی که پس از ابتلاء به ARDS زنده می‎مانند برخی به طور کامل بهبود می‎یابند حال آنکه دیگران دچار آسیب‎دیدگی دایمی ریه‎ها می‎شوند.

در کودکان خردسال، تشخیص آسم ممکن است دشوار باشد زیرا تست‎های عملکرد ریه در کودکان سنین زیر 5 سال دقیق نیستند. دکتر ممکن است پایۀ تشخیص را بر مبنای اطلاعات مشروحی که از سوی والدین و خود کودک در مورد علایم به دست می‎آورد استوار کند.

تشخیص آسم ممکن است دشوار باشد. دکتر به سرشت و تواتر علایم بروز یافته در کودک دقیق می‎شود و ممکن است تست‎هایی را برای از تشخیص خارج کردن دیگر اختلالات و شناسایی محتمل‎ترین علت بروز علایم در کودک انجام دهد. شماری از اختلالات پزشکی دوران کودکی می‎توانند علایمی مشابه علایم آسم ایجاد کنند. آنچه این وضعیت را پیچیده‌تر می‎کند این است که این وضعیت‎ها عموماً با علایم مربوط به آسم همزمان می‎شوند. بنابراین پزشک مجبور است تعیین کند که آیا علایم ایجاد شده ناشی از آسم است یا بر اثر اختلالی دیگر پدید آمده، و نیز اینکه ممکن است هر دو عامل در این مورد دخالت داشته باشند. 

فیبروز کیستیک علت حدود یک‎سوم تمامی موارد برونشکتازی محسوب می‎شود

برونشکتازی [برونکیکتاسیس] اختلالی است که در آن لوله‌های برونکیال (نایژه‎ای) فرد دچار آسیب‎دیدگی اتساع و زبری دایمی می‎شود. این آسیب دیدگی راه‎های هوایی به باکتری‌ها و مخاط امکان می‎دهد تا در ریه‎ها جمع شوند. وضعیت مورد بحث نتیجۀ بروز عفونت‎ها و انسدادهای مکرر در راه‎های هوایی است. علاجی برای برونشکتازی وجود ندارد اما اختلال مورد بحث قابل مدیریت است. در صورت درمان فرد بیمار به طور معمول می‎تواند زندگی نرمالی داشته باشد. به هر جهت، موارد عود بیماری باید به سرعت درمان شود تا جریان اکسیژن به مابقی بدن حفظ گردد و از آسیب دیدگی بیشتر ریه پیشگیری به عمل آید.

احتمال مرگ بر اثر پنومونی آسپیراسیون وجود دارد و به همین دلیل پزشکان درمان فوری آن را در دستور کار قرار می‎دهند.

پنومونی آسپیراسیون نوعی پنومونی است که در صورتی اتفاق می‎افتد که فرد به جای بلع چیزی آن را استنشاق کند. اجرام مربوط به مواد غذایی، بزاق، استفراغ، یا دیگر مواد ممکن است باعث ایجاد عفونت در راه‎های هوایی شده و به پنومونی آسپیراسیون منجر شوند. در پنومونی آسپیراسیون این اجرام بدان دلیل وارد ریه‎ها می‎شوند که فرد به جای بلعیدن، آنها را تنفس می‎کند. ریه‎های سالم به طور معمول می‎توانند از پس این باکتری‎ها برآیند و در حد امکان با ایجاد سرفه در فرد وی را از شر آنها خلاص کنند. مردمی که دچار مشکل در سرفه کردن هستند، پیشتر مریض شده‎اند، یا افراد دارای سیستم ایمنی ضعیف بیشتر در معرض خطر ابتلاء به پنومونی آسپیراسیون قرار دارند. پنومونی آسپیراسیون بیشتر در مردم سالمند و نیز کودکان خردسال شایع است اما به طور بالقوه هر کسی ممکن است به آن دچار شود.

نشانه‎های اولیه آسم در کودکان خردسال می‎تواند خس خس برگشت کننده سینه به تحریک یک ویروس سیستم تنفسی باشد. همچنان که سن کودک بیشتر می‎شود، میزان آسم همراه آلرژی‎های سیستم تنفسی شیوع ببشتری پیدا می‎کند.

آسم در کودکان نوعی آسم متفاوت از آسم بزرگسالان نیست، اما کودکان ممکن است در این بیماری با چالش‌های منحصر به فردی مواجه باشند. آسم در کودکان یک عامل اصلی در مراجعه به بخش اورژانش، بستری شدن کودکان در بیمارستان و از دست رفتن روزهای تحصیل محسوب می‎شود. بدبختانه آسم در کودکان قابل علاج نیست، و علایم بیماری ممکن است تا دوران بزرگسالی ادامه پیدا کنند. اما در صورت برخورداری از درمان درست، والدین و کودک می‎توانند علایم بیماری را تحت کنترل قرار دهند و از آسیب‎دیدگی ریه‎های در حال رشد کودک پیشگیری کنند. در آسم دوران کودکی ریه‎ها و راه‎های هوایی در صورت قرار گرفتن در معرض برخی محرک‎ها مثل استنشاق گرده‎های معلق در هوا یا سرماخوردگی یا ابتلاء به دیگر عفونت‎های سیستم تنفسی به آسانی ملتهب می‎شوند. آسم در کودکان می‎تواند باعث بروز علایم آزاردهنده در زندگی روزمره شده و در بازی، ورزش، تحصیل و خواب کودکان اختلال ایجاد کند. در مورد برخی کودکان آسم کنترل نشده می‎تواند به حملات خطرناک آسم منجر شود.

اتلکتازی درگیر کنندۀ بخش زیادی از ریه یا مواردی از آن که به سرعت رخ می‎دهند، مثل موارد ایجاد انسداد در راه هوایی اصلی و نزدیکی نای یا تجمع مقدار زیاد مایع یا هوای فشرده در یک ریه یا هر دو ریه تقریباً در تمامی موارد یک وضعیت تهدید کنندۀ زندگی محسوب می‎شوند

راه‎های هوایی لوله‎های شاخه شاخه شده‎ای هستند که در سراسر هر یک از ریه‌ها امتداد دارند. وقتی انسان نفس می‎کشد، هوا از درون راه هوایی اصلی در گلو، که برخی از اوقات نای نامیده می‌‏شود، وارد ریه‎ها می‎گردد. راه‎های هوایی به شکلی پیشرونده وقتی به انتهای خود در کیسک‎های هوایی موسوم به آلوئولی می‎رسند کوچک‎تر می‎شوند. آلوئولی کمک می‌کند تا اکسیژن هوا با دی‎اکسید کربن جابجا شود، که فرآورده‎ای زائد در بافت‎ها و دستگاه‎های بدن محسوب می‌شود. برای انجام این مهم آلوئولی باید با هوا پر شود. وقتی برخی از آلوئولی‎ها با هوا پر نمی‎شوند، وضعیت پدید آمده "اتلکتازی" نامیده می‎شود. بسته به علت زیربنایی بروز اتلکتازی، این اختلال ممکن است بخش‌های کوچک یا بزرگی از ریه را درگیر کند.

اگر کسی دچار اوردوز مواد مخدر یا سوء مصرف الکل شود این امکان هست که عملکرد مغز مختل شده و توانایی وی برای عمل دم و بازدم دچار مشکل گردد.

نارسایی تنفسی حاد* هنگامی ایجاد می‌گردد که مایعات در کیسک‌های** هوایی ریه‌ها جمع می‌شوند. وقتی چنین اتفاقی رخ می‌دهد ریه‌ها دیگر قادر نخواهند بود تا اکسیژن کافی وارد خون کنند. به نوبۀ خود دستگاه‎های بدن به خون غنی از اکسیژن کافی برای عملکرد خود دست نمی‎یابند. فرد در عین حال ممکن است در صورت ناتوانی ریه‎هایش در دفع دی‎اکسید کربن دچار نارسایی تنفسی حــاد گردد. نارسایی تنفسی هنگامی رخ می‌دهد که کاپیلاری‌ها یا رگ‎های خونی کوچک اطراف کیسک‎های هوایی قادر به تبادل کامل دی‎اکسید کربن با اکسیژن نیستند. این وضعیت ممکن است حاد یا مزمن باشد. در وضعیت نارسایی تنفسی حاد بیمار به شکل آنی علایم ناشی از فقدان مقدار کافی اکسیژن را در بدن تجربه می‎کند. در اغلب موارد در صورت عدم درمان سریع این نوع نارسایی به مرگ بیمار منتهی می‎شود.

مقالات دیگر...