دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

آمفیزم یا نوع خاصی از بیماری انسدادی مزمن ریه - علل، علایم، و درمان

آسم، سیستم تنفسی، آمفیزم، بیماری انسدادی مزمن ریه، COPD، حجم بازدمی اجباری، برونکودیلاتور، برونکیول، عضله صاف برونکیال، کورتیکوستروئیدها، فلوتیکازون، آنتی‎کولینرژیک، آنتی‌موسکارینیک، اکسیژن درمانی، پیوند ریه، سلول بنیادی، توان‌یابی ریوی،  برونکودیلاتورهای استنشاقی

مصرف دخانیات شایع‎ترین علت در این مورد است اما آمفیزم در عین حال ممکن است ژنتیکی باشد. آمفیزم مسری نیست

مقالات آسم / سیستم تنفسی

• مارکوس مک‎گیل
• زیر نظر: دانشکده پزشکی دانشگاه ایلی‎نویز - شیکاگو
• ترجمه هامیک رادیان


آمفیزم [امفسیما] نوعی از بیماری انسدادی مزمن ریه (COPD) است. کیسک‎های* هوایی ریه‎ها صدمه دیده و متسع می‎شوند. نتیجۀ این اختلال سرفه مزمن و مشکلات تنفسی است.
مصرف دخانیات شایع‎ترین علت در این مورد است اما آمفیزم در عین حال ممکن است ژنتیکی باشد. آمفیزم هیچ علاجی ندارد اما ترک مصرف سیگار می‎تواند مانع تشدید این بیماری شود.
در ایالات متحد آمریکا 3.5 میلیون نفر یا 1.5 درصد کل جمعیت در سال 2016 با تشخیص ابتلاء به آمفیزم مواجه بودند. شمار مرگ‎های مرتبط به آمفیزم 7455 نفر یا 2.3 نفر در هر 100.000 نفر از مردم بود.


[مطالب این مقاله:]
• آمفیزم چیست؟
• علایم
• درمان
• علل
• مراحل
• تشخیص
• پیشگیری


آمفیزم چیست؟
آمفیزم نوعی از COPD است. این بیماری باعث کاهش انعطاف‌پذیری و بزرگ شدن کیسک‎های هوایی در ریه می‎شود.
آلوئولی‌ها در انتهای برونکیول‎های ریه بزرگ می‎شود زیرا دیوارۀ آنها فرو ریخته یا کیسک‎های هوایی تخریب، باریک، دچار کلاپس، کشیده یا بیش از حد متسع می‎شوند.
داشتن کیسک‎های کوچک‎تر و بزرگ‎تر به معنی کاهش ناحیۀ سطحی برای ورود اکسیژن به درون خون و خروج دی‎اکسید کربن از آن است.
این آسیب دایمی است. توانایی تنفسی در بیماران را نمی‌‏توان به طور کامل بهبود بخشید.

علایم
دو علامت کلیدی آمفیزم تنگی نفس و سرفه مزمن است. این علایم در مراحل اولیه بیماری بروز می‎کنند.
فرد دچار تنگی نفس یا دیس‎پنه، احساس می‎کند که قادر به نفس‎گیری نیست.
این وضعیت ممکن است صرفاً در طول تمرینات فیزیکی بروز کند، اما همچنان که بیماری پیشرفت می‎کند، وضعیت مزبور حتی ممکن است در حالت استراحت نیز ایجاد شود.
آمفیزم و COPD در طول چندین سال بروز می‎کنند.
در مراحل متأخر بیماری فرد ممکن است موارد زیر را تجربه کند:
• عفونی شدن مکرر ریه
• بروز مقدار زیاد مخاط
خس خس سینه
• کاهش اشتها و کاهش وزن
خستگی مفرط
• کبود شدن لب یا بستر ناخن یا سیانوز بر اثر فقدان اکسیژن
اضطراب و افسردگی
• مشکلات خواب
• سردردهای صبحگاهی به علت فقدان اکسیژن، در حالی که تنفس در طول شب با دشواری همراه است
اختلالات دیگر دارای علایم مشترک متعددی یا آمفیزم و COPD هستند بنابراین مراجعه به پزشک برای تشخیص وضعیت اهمیت دارد.


در این زمینه بیشتر بخوانیم:

بیماری انسدادی ریه - آنچه دانستنش نیاز است


درمان
درمان COPD و آمفیزم با هدف ایجاد حالت پایداری در وضعیت و پیشگیری از عوارض از طریق مصرف دارو و درمان‎های حمایتی انجام می‎شود.
درمان حمایتی شامل اکسیژن درمانی و کمک به ترک مصرف دخانیات است.

دارودرمانی
اصلی‎ترین نوع داروی مورد استفاده برای COPD و آمفیزم برونکودیلاتورهای استنشاقی برای تسکین علایم است.
این داروها با شل کردن و گشودن معبرهای هوایی ریه‎ها به تسکین علایم کمک می‎کنند.
برونکودیلاتورهای مورد استفاده از طریق استنشاقی عبارتند از:
• آگونیست‎های بتا، که باعث شل شدن عضله صاف برونکیال شده و میزان پاکسازی مخاط را افزایش می‎دهند
• داروهای آنتی‎کولینرژیک یا آنتی‌موسکارینیک، که باعث شل شدن عضله صاف برونکیال می‎شوند
میزان اثربخشی این داروها وقتی به شکل منظم برای بهبود عملکرد ریه و افزایش قابلیت ورزشی مورد استفاده قرار می‎گیرند، یکسان است.
این داروها در اشکال کوتاه اثر و طولانی اثر در دسترسند، و می‎توان آنها را به صورت ترکیبی مورد استفاده قرار داد.
انتخاب دارو به عوامل شخصی، ترجیحات بیمار و علایم بیماری بستگی دارد.
مثال‎هایی در این مورد شامل البوترول، فورموترول، اینداکاترول، و سالمترول است.
داروهای کورتیکوستروئیدی مثل فلوتیکازون ممکن است کمک کننده باشند. استروئیدها به صورت استنشاقی با اسپری آئروسل استفاده می‎شوند. این داروها می‎توانند به تخفیف علایم آمفیزم مرتبط به آسم و برونشیت کمک کنند.
کورتیکوستروئیدها می‎توانند به مردم دارای وضعیت ضعیف کنترل که علی‎رغم کاربرد برونکودیلاتورها منظماً دچار وخامت اختلال مبتلابۀ خود می‎شوند، کمک نمایند.
در بیماری که کماکان به سیگار کشیدن ادامه می‎دهند، کورتیکوستروئیدها قادر به دگرگون کردن دورۀ بیماری نیستند، اما می‎توانند علایم را تخفیف دهند و عملکرد کوتاه مدت ریه را در برخی بیماران بهبود ببخشند.
در صورت استفاده از این داروها در کنار برونکودیلاتورها آنها می‎توانند فواصل زمانی بین حملات بیماری را افزایش دهند.
در هر حال خطر درازمدت عوارض جانبی در این مورد مطرح است که استئوپوروزیس و آب مروارید را شامل می‎شود.

اکسیژن درمانی
وقتی آمفیزم پیشرفت کرده و عملکرد تنفسی نزول می‎کند، تنفس آزادانه برای بیمار مشکل‌تر می‎شود.
اکسیژن درمانی شامل تحویل اکسیژن به ریه‎ها است. اکسیژن را می‎توان به واسطۀ برخی دستگاه‎ها به ریه‎ها رسانید، که برخی از این دستگاه برای استفاده در محیط خانگی طراحی شده‌اند.
گزینه‎ها شامل تحویل اکسیژن متراکم شده، سیستم‎های اکسیژن مایع، یا سیلندرهای حامل گاز فشرده است که استفاده از آنها به میزان نیاز بیمار و مقدار زمانی که وی در محیط خانه یا بیرون از خانه سپری می‎کند بستگی دارد.
درمان با اکسیژن ممکن است به صورت 24 ساعته یا 12 ساعت در طول شب انجام گیرد.
این درمان طول عمر بیماران دچار آمفیزم و COPD را افزایش می‎دهد.
بیماران باید برای موضوع اشباع اکسیژن، در راستای پیشگیری از مسمومیت اکسیژن، مورد پایش قرار گیرند.
سفرهای هوایی ممکن است به علت پایین بودن فشار هوا در کابین پرواز نیاز به اکسیژن مکمل را برای بیمار ایجاد کند.

جراحی
مردم دچار آمفیزم شدید برخی از اوقات برای کاهش حجم ریه یا پیوند ریه تحت عمل جراحی قرار می‎گیرند.
در جراحی کاهش حجم ریوی حاشیه‎های کوچک بافت آسیب دیده و دچار آمفیزم بیمار از بدن خارج می‎شود.
گمان می‎رود که این کار باعث تقویت عمل بازدم و بهبود عملکرد دیافراگم می‎شود. در موارد شدید این عمل می‎تواند به بهبود عملکرد ریه، تحمل ورزش و بهبود کیفیت زندگی بیمار منجر شود.
پیوند ریه به بهبود کیفیت زندگی منجر می‎شود اما در مورد افراد دچار آمفیزم شدید تأثیری بر افزایش طول عمر بیمار ندارد.
دارودرمانی مادام‏‌العمر برای پیشگیری از پس زدن پیوند توسط سیستم ایمنی ضروری است. احتمال پیوند ریه در مورد یکی از ریه‎ها یا هر دو ریه مطرح است.

درمان تشدید بیماری
عوارض را می‎توان با استفاده از دارو و اکسیژن درمانی مدیریت کرد. آنتی‎بیوتیک‎ها در موارد بروز عفونت باکتریایی مؤثرند.
اکثر موارد تشدید بیماری با استفاده از داروهای کورتیکوستروئیدی مثل پردنیزون، و اکسیژن درمانی مداوا می‎شود.
داروهای مخدر می‎توانند سرفه شدید را کاهش دهند و درد را می‎توان یا استفاده از داروهای مخدر کاهش داد.
در سال 2014 دانشمندان "شاخه پزشکی دانشگاه تگزاس" در گالوستون به رشد ریه انسانی با استفاده از سلول‎های بنیادی توفیق یافتند. در آینده درمان با سلول بنیادی می‎تواند دریچۀ امیدی به روی مردم دچار آمفیزم و دیگر اختلالات ریوی باز کند.

توان‌یابی ریوی و مدیریت سبک زندگی
توان‎یابی پولمونری (ریوی) برنامۀ مراقبت از مردم دچار آمفیزم است.
این برنامه به مردم کمک می‎کند تا سبک زندگی خود را از طریق ترک دخانیات، پیروی از رژیم غذایی سالم و انجام برخی ورزش‎ها بهبود ببخشند.
نوشیدن مقدار کافی آب می‏تواند به پاک کردن راه هوایی از طریق رقیق کردن مخاط کمک کند.
در طول فصل زمستان اجتناب از هوای سرد می‎تواند مانع از بروز اسپاسم‎های عضلانی شود. استفاده از شال یا ماسک برای پوشاندن دهان می‎تواند در این مورد کمک کننده باشد.
این تغییرات قادر به دگرگون کردن روند کلی بیماری نیستند، اما می‏توانند به ادامۀ زندگی در این شرایط کمک نمایند و قابلیت ورزشی و کیفیت زندگی بیمار را بهبود ببخشند.
ورزش‎هایی که به بهبود تنفس کمک می‎کنند شامل تنفس دیافراگماتیک، تنفس با لب‎های غنچه شده و تنفس عمیق است.

علل
کشیدن سیگار مسؤول حداقل 86 درصد موارد آمفیزم و COPD است.
به هر حال نه تمامی مردم سیگاری بلکه آنانی که از نظر ژنتیکی مستعد آن هستند دچار این بیماری می‎شوند.
دیگر مواد سمی استنشاقی که می‎توانند به آمفیزم یا COPD منجر شوند انواع موجود در محل کار یا محیط زیست هستند. در برخی کشورها دود موجود در فضای بسته ناشی از آشپزی و ایجاد گرما علت اصلی محسوب می‎شود.
دیگر ریسک فاکتورهای تقویت کنندۀ بیماری عبارتند از:
کمبود وزن بدن
آلودگی هوا
• گرد و غبار موجود در محیط کار، مثل غبار مواد معدنی یا غبار پنبه
• مواد شیمیایی استنشاق شده شامل زغال، غلات، ایزوسیانیدها و کادمیوم
• اختلالات تنفسی دوران کودکی چه بر اثر عفونت ویروسی چه در نتیجۀ آسم
قرار گرفتن در معرض دود غیر مستقیم سیگار یک عامل مشدد خفیف قلمداد می‎شود.
برخی از مردم دچار کمبود پروتئین a1 – آنتی‎تریپسین هستند. این یک عامل ژنتیکی است که می‎تواند به بروز شکل خاصی از آمفیزم منجر شود.
a1 – آنتی‎تریپسین ریه‎ها را در برابر تخریب بافت آلوئولار توسط الاستاز نوتروفیل محافظت می‎کند.
کمبود این پروتئین اختلالی مادرزادی است. مردم دچار کمبود پروتئین مزبور ممکن است در سنین پایین و بدون اینکه هرگز سیگار کشیده باشند دچار آمفیزم شوند.
به هر حال، سیگار کشیدن باعث شتاب گرفتن آمفیزم در مردم دارای زمینۀ ژنتیکی ابتلاء به این بیماری می‎شود.
آمفیزم مُسری نیست. هیچ‎کس این بیماری را از دیگری نمی‎گیرد.

انواع
آمفیزم نوعی COPD است و آن را می‎توان بر مبنای بخش آسیب دیده در ریه به انواع مختلف طبقه‎بندی کرد.
انواع مختلف آمفیزم عبارتند از:
• پاراسپتال
• سنتریلوبولار، که عمدتاً به لوب‎های فوقانی آسیب می‎زند. این نوع در میان افراد سیگاری بیشترین شیوع را دارد.
• پانالوبولار، که هم به نواحی پاراسپتال و هم سنتریلوبولار آسیب می‎زند

مراحل
مراحل آمفیزم از سوی "ابتکار جهانی برای بیماری انسدادی مزمن ریه" (GOLD) توصیف شده است:
مراحل بر مبنای حجم بازدمی اجباری در 1 ثانیه (FEV1) تعریف می‎شوند.
• بسیار خفیف یا مرحله 1: FEV1 در حدود 80 درصد میزان نرمال است
• متوسط یا مرحله 2: FEV1 بین 50 تا 80 درصد میزان نرمال است
• شدید یا مرحله 3: FEV1 در حدود 30 تا 50 درصد میزان نرمال است
• بسیار شدید یا مرحله 4: FEV1 کمتر از مرحله 3 بوده یا همانند مرحله 3 است اما در آن سطح اکسیژن خون کمتر است
مراحل بیماری به توصیف وضعیت کمک می‌کنند اما آنها نمی‎توانند پیش‎بینی کنند که بیمار تا چه مدت زنده خواهد بود. پزشکان می‎توانند برای تشخیص میزان وخامت حال بیمار تست‎هایی انجام دهند.

تشخیص
دکتر معاینۀ بالینی انجام داده و از بیمار در مورد علایم و تاریخچۀ پزشکی وی سؤال می‌کند.
برخی تست‎های تشخیصی را نیز می‎توان برای تأیید اینکه بیمار دچار آمفیزم بوده و نه آسم یا نارسایی قلبی، انجام داد.
اگر بیمار در طول زندگی خود هرگز سیگاری نبوده باشد، تستی برای تعیین احتمال ابتلاء بیمار به کمبود a1 - آنتی‎تریپسین انجام می‎شود.

تست‌های عملکرد ریه
تست‎های عملکرد ریه برای تأیید تشخیص آمفیزم، پایش پیشرفت بیمار، و دستیابی به پاسخ درمان انجام می‎شود.
این تست‎ها ظرفیت ریه‎ها را برای تبادل گازهای تنفسی اندازه‎گیری می‎کنند و شامل اسپیرومتری می‎شوند.
اسپیرومتری انسداد جریان هوا را ارزیابی می‎کند. اسپیرومتری از اندازه‌گیری بر مبنای کاهش حجم بازدمی اجباری پس از درمان با برونکودیلاتور استفاده می‎کند.
در این تست، بیمار در نهایت سرعت و سختی ممکن برای خود درون یک لوله می‎دمد. لوله به دستگاهی متصل است که حجم و سرعت جریان هوای خارج شده را اندازه‎گیری می‎کند.
حجم بازدمی اجباری در یک ثانیه به صورت مخففFEV نشان داده می‎شود.
مراحل COPD از خفیف تا شدید بر مبنای FEV تعیین می‎شوند.

دیگر تست‎ها
برخی تست‎های دیگر نیز در فرآیند تشخیص و درمان آمفیزم و COPD مورد استفاده قرار می‎گیرند.
• تست‎های تصویربرداری مثل اشعه X یا CT اسکن ریه
• آنالیز گازهای خون شریانی برای ارزیابی تبادل گازها

پیشگیری
اجتناب از مصرف سیگار یا ترک آن بهترین راه برای پیشگیری از آمفیزم یا ممانعت از تشدید این بیماری است.

واکسیناسیون
واکسیناسیون می‎تواند مانع وخامت بیشتر COPD و آمفیزم شود.
واکسن سالانه برای آنفولانزا نیاز است، و واکسن هر 5 سال یک بار برای پنومونی توصیه می‎شود.

تغذیه
کاهش قابلیت ریه انجام فعالیت‎های روزمره را نیازمند انرژی بیشتری می‎کند، بنابراین مردم دچار آمفیزم ممکن است در خطر کاهش وزن و کمبود تغذیه‎ای قرار داشته باشند.
برخی از مردم دچار آمفیزم دارای اضافه وزن یا چاق هستند، و این مردم تشویق می‎شوند تا وزن خود را کاهش دهند، زیرا اضافه وزن و چاقی خود به مشکلات بیشتری برای سلامت منجر می‎شوند.
رژیم غذایی سالم و مصرف مقدار زیادی میوه و سبزی و غلات کامل و مصرف کم چربی و قند در مدیریت آمفیزم اهمیت دارد./

*توضیح م. کیسک در فارسی به معنی کیسه کوچک است.


Source:
What is emphysema?
Last updated Wed 13 December 2017
By Markus MacGill
Reviewed by University of Illinois-Chicago, School of Medicine

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.