دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

تغییر در رنگ ادرار گاهی از اوقات پیامی در مورد وجود مشکلی در سلامت است

ادرار حامل آب اضافی و مواد زائدی است که کلیه‌ها از خون فیلتر می‌کنند. رنگ ادرار می‌تواند از زرد کمرنگ تا کهربایی تیره متفاوت باشد که این رنگ به نسبت آب موجود در ادرار به مواد زائد آن بستگی دارد. عوامل متعددی می‌توانند بر رنگ ادرار تأثیر بگذارند. اغلب این عوامل بدون ضررند، اما تغییر در رنگ ادرار گاهی از اوقات پیامی در مورد وجود مشکلی در سلامت است. ادرار تیره رنگ معمولاً نشانه‌ای از دهیدراسیون است. دهیدراسیون زمانی بروز می‌کند که بدن فاقد مقدار کافی آب است. برخی غذاها و نوشیدنی‌ها می‌توانند سبب ایجاد تغییر در رنگ یا بوی ادرار شوند.

راهنمای زمانی مشخصی برای اینکه مردم چه مدت می‎توانند به شکل ایمن ادرار خود را نگه دارند، وجود ندارد.

وقتی کسی برای تخلیه مثانه احساس نیاز می‎کند دلیل پشت این نیاز به سادگی این نیست که مثانه پر از مایع شده است. در واقع فرآیند نسبتاً پیچیده‌ای وجود دارد که در آن بسیاری از عضلات، دستگاه‎ها و عصب‌ها با همدیگر عمل می‎کنند تا به شخص بگویند که زمان رفتن به توالت است. وقتی که مثانه در حالت نیمه پر قرار دارد، این وضعیت باعث فعال شدن برخی عصب‎ها در مثانه می‎شود. عصب‎ها موضوع را به مغز اطلاع می‎دهند تا مغز نیاز به ادرار کردن را القاء کند. آنگاه مغز پیام‌هایی به مثانه ارسال می‎کند که ادرار را تا زمان دفع نگه دارد. نگه داشتن ادرار نوعی مقابله آگاهانه با این پیام مربوط به ادرار کردن است. این پیام‎ها از فردی به فرد دیگر متفاوتند. 

اگر کسی در مورد ادرار خود دچار نگرانی باشد، همیشه باید با پزشک مشورت کند. ادرار می‎تواند چیزهای بسیاری در مورد سلامت فرد به پزشک بگوید.

همه مردم این کار را می‎کنند، اما هر کسی در موردش حرف نمی‎زند: ادرار. رنگ، بو، مقدار، و کنترل بر ادرار [پیشاب، شاش،] می‎تواند سر نخ‎هایی در مورد سلامت مردم به دست دهد. گاهی از اوقات هم حرف زدن در مورد ادرار ممکن است کمی ناراحت کننده به نظر بیاید. اما جای نگرانی نیست - ما پرسش‎هایی را که مایلید تا جواب آنها را بدانید مطرح کرده‎ایم. اغلب مثانه‎ها از 50 تا 500 میلی‎لیتر ادرار (کمی بیش از محتوی یک و نیم بطری نوشابه) را در خود نگه می‎دارند. وقتی مثانه به حالت نیمه پر باشد، گیرنده‎هایی که اتساع مثانه را شناسایی می‎کنند کار پیام دادن به مغز را شروع می‌نمایند. به هر حال، وقتی پای ادرار کردن در میان باشد بسته به آنچه فرد خورده یا نوشیده است، اتفاقات متعددی می‎تواند بین مغز و مثانه رخ دهد. در این مقاله آنچه مردم باید در مورد ادرار بدانند تشریح شده است.

نفریت و بیماری کلیوی در نسل‎های مختلف خانواده‌ها ادامه پیدا می‌کنند، که این عنوان کننده احتمال وجود یک جزء ژنتیکی است.

نفرایتیس [نفریت] اختلالی است که در آن نفرون‌ها، واحدهای عملکردی کلیه‎ها ملتهب می‎شوند. این التهاب که زیر عنوان گلومرولونفریت شناخته می‎شود می‎تواند بر عملکرد کلیه تأثیر منفی داشته باشد. انواع مختلف نفریت وجود دارد که به دلایل مختلفی ایجاد می‎شوند. در حالی که برخی انواع آن به شکل ناگهانی بروز می‎کنند، مابقی به عنوان بخشی از یک اختلال مزمن ایجاد شده و نیاز به مدیریت دایمی دارند. چنین به نظر می‌رسد که نفریت و بیماری کلیوی در نسل‎های مختلف خانواده‌ها ادامه پیدا می‌کنند، که این عنوان کننده احتمال وجود یک جزء ژنتیکی است. برخی عفونت‌ها مثل HIV و انواع هپاتیت مثل هپاتیت B یا هپاتیت C نیز می‎توانند باعث ایجاد نفریت شوند.

دفع سنگ کلیه ممکن است بسیار دردناک باشد، اما این سنـگ‎ها در صورت تشخیص به موقع باعث ایجاد صدمات دایمی نمی‎شوند.

سنگ کلیه ممکن است فاقد علایم باشد تا اینکه سنگ در کلیه به حرکت درآید یا وارد حالب شود. در این نقطه فرد ممکن است دچار نشانه‌ها و علایم به شرح زیر شود: درد شدید در پهلو و پشت، زیر قفسه دنده‌ای، دردی که به زیر شکم یا کشاله ران گسترش پیدا می‎کند، دردی که به صورت موج‎وار از راه می‎رسد و می‎تواند از نظر شدت در نوسان باشد، درد در هنگام ادرار کردن، صورتی، سرخ یا قهوه‎ای شدن ادرار، کف‎آلود یا بدبو شدن ادرار، تهوع و استفراغ، نیاز مداوم به ادرار کردن، ادرار کردن بیش از میزان معمول، تب و لرز در صورت وجود عفونت، ادرار کردن به میزان کم. درد ناشی از سنگ کلیه ممکن است تغییر کند، برای مثال به نقطه دیگری از بدن منتقل شود یا از نظر شدت افزایش یابد، زیرا سنگ کلیه درون دستگاه ادراری به حرکت درمی‎آید.

اگر کسی دچار پنوماتوری باشد نباید در مراجعه به پزشک برای مشخص کردن علت بروز این علامت سهل‎انگاری کند.

پنوماتوری [پنوماتوریا، نیماتوریا] اصطلاحی برای توصیف حباب‎های هوا در ادرار است. پنوماتوری به تنهایی یا خود به خود بیماری محسوب نمی‎شود اما می‎تواند علامتی در مورد برخی اختلالات مربوط به سلامت باشد. دورنما برای پنوماتوری به میزان زیادی بستگی به علت بروز این علامت دارد. اگر کسی دچار عفونت دستگاه ادراری باشد، احتمالاً مراجعه به پزشک و مصرف آنتی‎بیوتیک‎های تجویز شده به رفع مشکل خواهد انجامید. اگر کسی بر اثر دیورتیکولیت دچار فیستول شود، درمان برای رفع مشکل دارای چند مرحله خواهد بود. حتی با وجودی که علامت مورد بحث ممکن است مشکلی جدی برای سلامت نباشد، نباید آن را نادیده گرفت. پنوماتوری پیامی از سوی بدن در این مورد است که اتفاقی در مثانه یا روده فرد در حال رخ دادن است. اگر کسی دچار پنوماتوری باشد نباید در مراجعه به پزشک برای مشخص کردن علت بروز این علامت سهل‎انگاری کند.

مایکروپینس در کوران بارداری بروز می‌کند و اغلب نتیجه یک ناهنجاری فیزیولوژیک مرتبط به بارداری است.

مایکروپینس [ریزآلتی] در نوزادان و کودکان را می‌توان با سه تزریق داخل عضله تستوسترون درمان کرد. تحقیق نشان داده است که یک یا دو دوره تزریق سه مرحله‌‌ای تستوسترون (25 تا 50 میلی‌گرم) که به فواصل چهار هفته‌ای برای بچه انجام می‌شود می‌تواند باعث افزایش اندازه آلت تناسلی پسربچه بر مبنای طیف متناسب با سن وی گردد. برای پسربچه دچار مایکروپینس عمل ختنه باید تا زمان تکمیل درمان با تسوسترون به تعویق بیفتد. عموماً گفته می‌شود که این درمان بیشترین تأثیر را در پسربچه‌های زیر سه ساله دارد اما درمان مزبور می‌تواند تا برای پسربچه‎های 8 ساله نیز مفید باشد.

مقالات دیگر...