دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

در حدود 90 درصد مبتلایان به سیستیتیس بینابینی را زنان تشکیل می‎دهند. حدود 3 درصد تا 6 درصد زنان بزرگسال دچار برخی اشکال سیستیتیس بینابینی هستند.

مقالات ارولوژی / نفرولوژی
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• دکتر مایکل دبلیو. اسمیت
• ترجمه نادر اکبری سراوانی

سیستیتیس بینابینی (سیستیت بینابینی) که اغلب سندرم مثانه دردناک نامیده می‎شود، وضعیت پیچیده و موذیانه‎ای است. تشخیص این بیماری دشوار است و اگرچه درمان‎هایی در موردش هست که به بهبود کیفیت زندگی کمک می‎کنند، هیچ علاج قطعی برای آن وجود ندارد.
از آنجا که سیستیتیس بینابینی دارای طیف گسترده‎ای از علایم و شدت است، اغلب متخصصان بر این عقیده‎اند که سیستیتیس بینابینی ممکن است چند بیماری مختلف باشد. اگر کسی دچار درد در هنگام ادرار کردن باشد که بیش از 6 هفته ادامه پیدا کرده و دلایل دیگری مثل عفونت یا سنگ کلیه عامل آن نیست، فرد ممکن است دچار سیستیتیس بینابینی باشد.
مهم نیست که چه نامیده شود، اما علایم سیستیتیس بینابینی چالش‌های متعددی به همراه دارد. این بیماری می‎تواند بر زندگی اجتماعی، ورزشی، خواب و توانایی کار کردن فرد مبتلابه خود تأثیر منفی بگذارد.
علی‎رغم این وضعیت فرد کماکان می‎تواند خود را به واقعیت مسلح کند و درمان‎هایی را برای کنترل علایم بیماری مورد استفاده قرار دهد.

[مطالب این مقاله:]
• تعریف
• علایم
• ریسک فاکتورها
• علل
• تشخیص
• درمان خانگی یا سبک زندگی
• خط دوم درمان سیستیتیس بینابینی
• خط سوم درمان سیستیتیس بینابینی
• خط چهارم درمان سیستیتیس بینابینی
• قدم نهایی در درمان سیستیتیس بینابینی

تعریف
سیستیتیس بینابینی یک مشکل مزمن مثانه است. مثانه ادرار را پس از فیلتر شدن آن توسط کلیه و پیش از خروج آن از بدن، نگهداری می‎کند. این وضعیت سبب بروز درد و فشار در ناحیۀ زیر شکم می‎شود. علایم بیماری ممکن است متناوب باشد و نیز احتمال پایدار بودن این علایم وجود دارد.
سیستیتیس بینابینی اغلب باعث نیاز مبرم و توأم با درد رفتن به توالت می‎شود. فرد ممکن است در موارد شدید بیماری فرد ممکن است در طول هر روز بین 40 تا 60 بار دچار نیاز به ادرار کردن شود. این بیماری می‎تواند فرد را در طول شب بیدار نگه دارد.

علایم
علایم بیماری مزبور از فردی به فرد دیگر دارای تفاوت‎هایی است. این علایم ممکن است هر روزه یا به صورت هفتگی تغییر کنند یا برای ماه‌ها یا سال‌ها ادامه داشته باشند. در عین حال امکان رفع علایم بدون هر گونه درمانی نیز وجود دارد.

علایم شایع در این بیماری عبارتند:
• درد و فشار مثانه که در هنگام پر شدن مثانه شدیدتر می‎شود.
• درد در ناحیۀ زیر شکم، پایین کمر، لگن، یا مجرای ادرار
• در زنان، درد در ناحیۀ فرج، واژن، یا ناحیۀ پشت واژن
• در مردان، درد در ناحیۀ کیسۀ بیضه، بیضه‎ها، آلت تناسلی، یا ناحیۀ پشت کیسۀ بیضه
• نیاز مداوم به ادرار کردن (بیش از میزان نرمال روزانه یعنی 7 تا 8 بار)
• احساس نیاز به ادرار کردن فوری، حتی وقتی که فرد تازه ادرار کرده باشد
• در زنان، درد در هنگام سکس
• در مردان، درد در هنگام انزال یا پس از سکس
درد مثانه در مردم دچار سیستیتیس بینابینی ممکن است طیفی از درد کسل کننده تا درد شدید را شامل شود. ادرار کردن ممکن است فقط دردی مختصر نیشدار ایجاد کند یا احتمال دارد که با احساس سوزش شدید همراه باشد.
تمامی افراد دچار سیستیتیس بینابینی به التهاب مثانه مبتلا می‎شوند. در حدود 5 تا 10 مردم بیمار به اولسرهای مثانه مبتلا می‎گردند.

چیزهایی که می‎توانند سبب تشدید علایم شوند:
• برخی غذاها یا نوشیدنی‎ها
استرس روانی یا جسمانی
• پریود عادت ماهانه

چه کسی دچار سیستیتیس بینابینی می‎شود؟
در حدود 90 درصد مبتلایان به سیستیتیس بینابینی را زنان تشکیل می‎دهند. حدود 3 درصد تا 6 درصد زنان بزرگسال دچار برخی اشکال سیستیتیس بینابینی هستند. این رقم در سطح ایالات متحد آمریکا بین 3 میلیون تا 8 میلیون زن را شامل می‎شود. در حدود 1.3 درصد مردان آمریکایی دچار سیستیتیس بینابینی هستند.
به طور میانگین مردم برای اولین بار در سال‎های 40 زندگی دچار این مشکلات می‎شوند. با بالا رفتن سن خطر ابتلا به این بیماری افزایش پیدا می‎کند.

علل 
علت بروز این بیماری به طور دقیق مشخص نیست اما ایده‎هایی در این مورد مطرحند:
• وجود مشکلی در بافت مثانه باعث می‎شود که اجزاء موجود در ادرار باعث تحریک مثانه شوند.
• التهاب سبب می‎شود تا بدن موادی شیمیایی ترشح کند که سبب بروز علایم می‎شوند.
• چیزی درون ادرار سبب آسیب دیدن مثانه می‎گردد.
• یک مشکل در عصب باعث می‎شود تا مثانه از چیزهایی که معمولاً آسیبی به بدن نمی‎رسانند دچار درد شود.
سیستم ایمنی به مثانه حمله‎ور می‎شود.
• اختلال دیگری که سبب التهاب می‎شود در عین حال مثانه را نیز هدف قرار می‎دهد.

تشخیص
هیچ تستی برای تشخیص سیستیتیس بینابینی وجود ندارد. اگر فردی با شکایت از درد مثانه در کنار تکرر ادرار و نیاز عاجل به ادرار کردن به پزشک مراجعه کند، قدم بعدی از تشخیص خارج کردن دیگر عواملی است که ممکن است به این وضعیت منجر شوند.
هم مردان و هم زنان نیاز دارند تا ابتدا مواردی مثل عفونت دستگاه ادراری، سرطان مثانه، بیماری واگیردار جنسی، و سنگ کلیه در باره آنها مورد بررسی قرار گیرد.
در مورد زنان اندومتریوز نیز یک علت محتمل محسوب می‎شود. برای مردان این احتمال وجود دارد که سیستیتیس بینابینی با التهاب پروستات یا سندرم درد لگن اشتباه گرفته شود.
تست‎های موجود می‎توانند اختلالات دیگر شامل فهرست زیر را از تشخیص خارج کنند:
• آنالیز ادرار و کشت ادرار. نمونۀ ادرار برای بررسی عفونت به آزمایشگاه ارسال می‎شود.
• حجم ادرار باقی مانده پس از مداخله. با استفاده از اولتراسوند، این تست مقدار ادراری را که پس از رفتن بیمار به توالت در مثانه باقی مانده است، اندازه‌گیری می‎کند.
• سیستوسکپی. از یک لولۀ باریک مجهز به دوربین برای مشاهدۀ داخل مثانه و مجرای ادرار استفاده می‎شود. این مداخله فقط در صورتی انجام می‎شود که ادرار حاوی خون باشد یا اینکه درمان‎های موجود کمک کننده نبوده باشند.
بیوپسی مثانه و مجراری ادرار. نمونۀ کوچکی از بافت این دو ناحیه برداشته می‎شود. این کار به طور معمول در هنگام سیستوسکپی انجام می‎شود.
• انبساط مثانه. مثانه از مایع یا هوا پر می‎شود تا منبسط گردد. بیمار در شرایط بیهوشی قرار می‎گیرد. گاهی از اوقات از این مداخله به عنوان یک راه درمانی نیز استفاده می‎شود. انجام آن با سیستوسکپی صورت می‎گیرد.
• کشت مایع پروستات (در مردان). دکتر نیازمند اعمال فشار بر پروستات و گرفتن ترشحی از آن برای تست کردن آن است. این مداخله به صورت شایع انجام نمی‎شود.

درمان‎های خانگی و سبک زندگی
در میان حدود نیمی از موارد سیستیتیس بینابینی به خودی خود رفع می‎شود. در میان افراد نیازمند به درمان اغلب بیماران بهبود می‎یابند و زندگی روزمره خود را از سر می‎گیرند.
درمان عمدتاً بر کنترل علایم متمرکز می‎شود. یافتن ترکیب درست درمانی در این مورد مستلزم آزمون و خطا است. و به طور معمول آرامش یافتن بیمار در این بیماری به گذشت هفته‎ها یا حتی ماه‎ها زمان نیاز دارد.
نخستین مرحلۀ درمان سعی به اجتناب از محرک‎ها و ایجاد تغییراتی در سبک زندگی است که ممکن است به رفع علایم کمک کنند.
• مثانه را برای نگهداری مقدار بیشتری از ادرار تربیت کنید. برای مثال، اگر احساس می‎کنید که هر 30 دقیقه یک بار نیاز به ادرار کردن دارید سعی کنید تا این زمان را به 45 دقیقه افزایش دهید.
• با استرس مقابله کنید. استرس می‎تواند یکی از محرک‌ها باشد. در نظر گرفتن 5 دقیقه زمان در طول روز برای انجام کاری می‎تواند یک نقطۀ شروع باشد. حرکات کششی انجام دهید یا کتاب بخوانید. تکنیک‎های ریلکسیشن، صحبت با دوستان یا مدیتیشن می‎توانند مفید باشند.
• لباس‎های راحت بپوشید. لباس‎های تنگ و چسبان می‎توانند به مثانه فشار وارد کنند.
• ورزش‌های کم‌فشار انجام دهید. برای مثال، پیاده‎روی کنید یا به حرکات کششی بپردازید.
• عادات غذایی خود را برای اجتناب از محرک‎ها تغییر دهید. در زیر مواردی از غذاها و نوشیدنی‎های محرک این بیماری ذکر شده است.
• در صورت استعمال دخانیات این عادت و اعتیاد را ترک کنید.
تعداد زیادی از مردم متوجه می‎شوند که برخی غذاها و نوشیدنی‎ها سبب تحریک مثانه می‎گردند. بیمار مجبور نیست که مصرف تمامی این غذاها را یک‎باره متوقف کند. یادداشت کنید که چه هنگامی علایم در شما رو به تشدید گذاشته‎اند و غذاها و نوشیدنی‌های مصرف شده پیش از عود علایم را به خاطر بیاورید. تهیۀ یک جدول فهرست غذاها و نوشیدنی‎های مصرف شده مفید خواهد بود.
محرک‌های شایع در این مورد شامل موارد زیرند:
• مرکباتی مثل پرتقال و لیمو
• گوجه فرنگی
• شکولات
• نوشابه‌های دارای کافئین مثل قهوه
• نوشابه‌های گازدار
• مشروب الکلی
• غذاهای تند و دارای ادویه
• شیرین کننده‌های صناعی
بیمار باید در مورد رژیم غذایی خود با پزشک مشورت کند تا مواردی که به مثانه آسیب می‎رسانند مشخص گردد.

خط دوم درمان سیستیتیس بینابینی
اگر تغییرات سبک زندگی کافی نباشند، آنگاه فرد باید خط دوم درمان را در دستور کار قرار دهد:
• فیزیوتراپی. برای کمک به ریلکس کردن عضلات لگن انجام می‎شود.
• آمی‎تریپ‌تیلین. این دارو اسپاسم‎های مثانه را تحت کنترل قرار می‎دهد. داروی مزبور رایج‎ترین داروی خوراکی برای مداوای سیستیتیس بینابینی است.
• پنتوسان (المیرون). چگونگی عملکرد این دارو مشخص نیست، اما ممکن است در بازسازی بافت مثانه کمک کننده باشد. رسیدن به تسکین علایم ممکن است نیاز به گذشت چند ماه داشته باشد.
• هیدروکسیزین. این دارو نوعی آنتی‎هیستامین است که می‎تواند در صورت زیاد بودن مقدار ادرار در شب کمک کننده باشد.

خط سوم درمان سیستیتیس بینابینی
اگر خط دوم درمان سیستیتیس بینابینی کارآیی نداشته باشد، احتمالاً پزشک خط سوم درمان این اختلال را در دستور کار قرار خواهد داد. این درمان نیاز به سیتوسکپی دارد، اسکوپ مخصوصی که برای بررسی مثانه استفاده می‌شود، و عملی است که اغلب در اتاق عمل و زیر بیهوشی انجام می‎گردد.
اگر بیمار تحت نظارت ارولوژیست قرار نگرفته باشد، پزشک ممکن است ترجیح دهد که بیمار را به ارولوژیست ارجاع دهد.
• کشش مثانه. اتساع آرام مثانه با مایع ممکن است به تسکین علایم کمک کند. اگر این رویکرد مفید باشد تأثیر آن در کمتر از 6 ماه نمایان خواهد شد. ممکن است به تکرار درمان نیاز باشد.
• استروئیدها. اگر بیمار دچار اولسرهایی به نام ضایعات هانر در مثانه باشد، این احتمال وجود دارد که پزشک به خارج کردن این ضایعات، سوزاندن آنها یا تزریق استروئید به درون آنها اقدام کند.
• سولفوکسید دی‎متیل (DMSO). برای بیمارانی که مصرف داروهای دیگر تسکین لازم را در آنان ایجاد نکرده است، این دارو با استفاده از کاتتر در مثانه قرار می‎گیرد. اعتقاد بر آن است که داروی مزبور از طریق مقابله با التهاب و بلوک کردن درد کار می‎کند. دکترها به طور معمول این دارو را تجویز نمی‎کنند زیرا ممکن است به طور موقت باعث تشدید علایم شده و نیاز به مراجعات مکرر به پزشک را ایجاد کند.

خط چهارم درمان سیستیتیس بینابینی
اگر تغییرات سبک زندگی، داروها، و اقدامات پزشکی مورد اشاره در بالا کافی نباشند، و علایم سیستیتیس بینابینی به شکل بدی بر کیفیت زندگی بیمار تأثیر منفی گذاشته باشد، این احتمال وجود دارد که متخصص ارولوژی خط چهارم درمان را دنبال کند.
• تحریک عصب. دکتر دستگاهی را پیوند می‌کند که مقادیر اندکی شوک الکتریکی برای تغییر چگونگی کارکرد عصب‌ها ایجاد می‎نماید.
• تزریق سم بوتولینوم A (بوتاکس). این درمان باعث ایجاد فلج موقتی در عضلات مثانه می‎شود که به تسکین درد کمک می‎کند.

قدم‎های نهایی در درمان سیستیتیس بینابینی
وقتی که تمامی درمان‌های برشمرده در بالا بی‎تأثیر باشند، آنچه می‎توان کرد شامل موارد زیر است:
• سیکلوسپورین: این دارو سیستم ایمنی را سرکوب می‎کند.
• جراحی: در موارد بسیار نادر که هیچ راه حل دیگری کارآیی ندارد جراحی به عنوان یک گزینه مطرح می‎شود. جراحی در این مورد رویکرد پیچیده‎ای است که در آن مسیر حرکت ادرار تغییر می‎کند.
حتی اگر درمان‎های سیستیتیس بینابینی در مورد بیمار کارآیی نداشته باشند مدیریت درد با استفاده از داروهای ضد درد، طب سوزنی یا دیگر روش‎ها می‎تواند درد را مهار کند./


Source:
Interstitial Cystitis
WebMD Medical Reference
Reviewed by Michael W. Smith, MD on October 23, 2017 

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

افزایش سرانجام بد در بارداری با آسیب کلیوی مربوط به گذشته

یک مطالعة تازه دریافته است که خطر پره‌اکلامپسی و دیگر عوارض بارداری ممکن است در مادران بارداری که دارای سابقة آسیب کلیوی هستند بیشتر باشد، حتی اگر عملکرد کلیة آنان در زمان پیش از بارداری نرمال بوده با

چرا چشم‌های من زردند؟ بررسی علل زردی چشم در کودکان و بزرگسالان

چشم‌ها می‌توانند چیزهای زیادی در مورد افراد بگویند. این ارگان نه فقط چشم‌اندازی به درون شخصیت فرد عرضه می‌کند بلکه می‌تواند سرنخ‌هایی در مورد سلامت عمومی بدن به دست دهد. وقتی سفیدی چشم به زردی می‌زند،

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.

 

X

کپی رایت

هرگونه کپی مطالب سایت به هر شکل پیگرد قانونی دارد.