plg_search_sppagebuilder
دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

Image

اضطراب: علل، علایم و درمان

اختلال اضطراب پس از ضربه، بنزودیازپین، والیوم، حشیش، الکل

اضطراب اصطلاحی عام برای چندین اختلال است که سبب بروز خشم، ترس، دلهره و نگرانی می‌شوند

مقالات اضطراب / استرس
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• مرکز آگاهی‌بخشی "اخبار پزشکی امروز"
• ترجمۀ فرهنگ راد

اضطراب اصطلاحی عام برای چندین اختلال است که سبب بروز خشم، ترس، دلهره و نگرانی می‌شوند.
این اختلالات بر چگونگی احساسات و رفتار ما تأثیر می‌گذارند، و می‌توانند باعث بروز علایم فیزیکی واقعی شوند. اضطراب خفیف، چیزی مبهم و نگران کننده است، در حالی که اضطراب شدید می‌تواند بسیار ناتوانی‌آور باشد، و به شدت بر زندگی روزانۀ فرد تأثیر بگذارد.

مطالب این مقاله:
• اضطراب چیست؟
• چه چیز سبب اضطراب می‌شود؟
• علایم شایع اضطراب
• درمان‌‌های اضطراب

اضطراب چیست؟
مردم اغلب پیش از روبرو شدن با مسائل چالش‌برانگیز مثل امتحان دادن، معاینه، رفتن به یک رسیتال یا مصاحبه دچار نوعی احساس نگرانی عمومی می‌شوند. این احساسات به سادگی تعدیل می‌‌گردند و نرمال تلقی می‌شوند. اضطراب وقتی مسأله تلقی می‌شود که علایم آن توانایی فرد برای خوابیدن یا دیگر عملکردها را دچار اختلال کند. به طور کلی، اضطراب وقتی بروز می‌کند که واکنش به یک موقعیت خارج از حدی باشد که به طور معمول انتظار می‌رود.
اختلالات اضطرابی را می‌توان در چند زیرگروه طبقه‌بندی کرد. در ادامه شایع‌ترین این اختلالات به طور خلاصه معرفی می‌شوند.

اختلال اضطراب منتشر (GAD)
GAD یک اختلال مزمن است که با اضطراب بیش از حد، درازمدت و نگرانی‌‌آور در مورد وقایع غیر شاخص زندگی، اشیاء و موقعیت‌ها مشخص می‌شود.
مبتلایان به GAD اغلب اوقات در مورد سلامت، پول، خانواده، کار یا مدرسه دچار احساس ترس و نگرانی هستند، و هم در شناسایی ترس مشخص و هم در کنترل نگرانی‌هایشان مشکل دارند. ترس آنها معمولاً غیر واقعی یا نسبت به آنچه در موقعیت آنها انتظار می‌رود بیش از حد است. رنجوران GAD در مواردی که با فعالیت‌های روزانۀ زندگی نظیر کار، مدرسه، فعالیت‌های اجتماعی و ارتباطات فعل و انفعال پیدا می‌کنند، بروز نارسایی و فاجعه را انتظار می‌کشند.

اختلال هراس
اختلال هراس یا پانیک نوعی اضطراب است که با حملات زودگذر یا ناگهانی ترس شدید و دلهرۀ منجر به لرزش، گیجی، سرگیجه، تهوع، و دشواری تنفس مشخص می‌شود. حملات پانیک گرایشی به بروز ناگهانی و به اوج رسیدن در طول 10 دقیقه دارند، اما آنگاه ممکن است تا ساعت‌ها ادامه پیدا کنند. اختلالات پانیک اغلب بعد از تجارب چالش برانگیز یا استرس طولانی مدت بروز می‌کنند و همچنین امکان بروز خودبخودی آنها نیز وجود دارد.
حملۀ پانیک می‌تواند فرد را به توجه شدید به هر تغییری که در عملکرد نرمال بدن رخ می‌دهد هدایت کند، و بیمار آن را به عنوان یک بیماری تهدید کنندۀ زندگی تعبیر می‌کند - گوش به زنگ خطر بودن پس از احساس نگرانی بیهوده در مورد سلامت خود. به علاوه، حملات پانیک مبتلایان به این نوع اختلال را به حملات قابل انتظار بعدی هدایت می‌کند، که می‌تواند به تغییرات شدید رفتاری با هدف اجتناب از این حملات منجر شود.

فوبیاها
فوبیا هراسی غیر عُقلایی و اجتناب از یک شیء یا موقعیت است. فوبیاها با اختلالات اضطراب منتشر متفاوتند زیرا فوبیا یک پاسخ ترس مشخص نسبت به یک علت مشخص است. هراس ممکن است غیر عقلانی یا غیر ضروری قلمداد شود، با وجود بر این فرد قادر به کنترل اضطراب ناشی از آن نیست. محرک بروز فوبیا می‌تواند طیف متفاوتی از موقعیت‌ها، حیوانات، یا اشیاء موجود در زندگی روزمره را شامل شود. برای مثال هراس از مکان‌های عمومی وقتی بروز می‌کند که شخص دچار فوبیا از یک مکان یا موقعیت خاص برای اجتناب از اضطراب یا حملۀ پانیک دوری می‌کند. افراد دچار این نوع فوبیا خود را در موقعیتی قرار می‌دهند که فرار دشوار یا خجالت‌آور نباشد، و رفتار خود را برای کاهش نگرانی در مورد فرار تغییر می‌دهند.

اختلال اضطراب اجتماعی
اختلال اضطراب اجتماعی نوعی اجتماع هراسی است که با ترس از مواجهه یا داروی منفی توسط دیگران یا ترس از شرمنده شدن در جمع بر اثر عملکردهای تکانشی مشخص می‌شود. این شامل احساساتی نظیر ترس از حضور در صحنه، ترس از ایجاد صمیمیت، و ترس از تحقیر می‌شود. این اختلال می‌تواند سبب شود که مردم از مکان‌های عمومی و تماس با انسان‌های دیگر، تا جایی که به ناممکن شدن زندگی ختم گردد، دوری کنند.

اختلال وسواس ناگزیر (OCD)
اختلال وسواس ناگزیر یا اختلال وسواس اجباری با افکار یا اعمال تکراری، پریشانی‌آور و ناگهانی مشخص می‌شود. مبتلایان به این نوع وسواس معمولاً می‌دانند که حرکات تکانشی آنها غیر عقلانی و بی‌دلیل است، و در مسیر کاهش اضطراب خود کوشش می‌کنند. اغلب، منطق در فرد دچار اختلال وسواس ناگزیر با نوعی خرافات همراه است، مثل اصرار در رفتار بر مبنای برخی الگوها. فرد مبتلا به این اختلال ممکن است به شکلی وسواسی اقلام شخصی یا ظروف را تمیز یا مداوماً قفل‌ها، وسایل گرماساز یا کلیدهای برق را وارسی کند.

اختلال استرس پس از ضربه (PTSD)
اختلال استرس پس از ضربه نوعی اضطراب است که در نتیجۀ ضربات قبلی نظیر حضور در جنگ، تجاوز، گروگان‌گیری یا تصادفات جدی بروز می‌کند. PTSD اغلب به ایجاد حالت بازگشت به گذشته و تغییرات رفتاری با هدف اجتناب از برخی محرک‌ها منجر می‌شود.

اختلال اضطراب جدایی
اختلال اضطراب جدایی با بروز اضطراب زیاد در فرد مبتلا در هنگام جدایی وی از کسی یا جایی که در وی احساس امنیت و ایمنی به وجود می‌آورد، مشخص می‌شود. گاهی از اوقات جدایی سبب بروز دلهره می‌گردد، و اختلال مزبور زمانی اختلال تلقی می‌شود که پاسخ به موارد بالا بیش از حد یا نامتناسب باشد.

چه چیز سبب اضطراب می‌شود؟
اختلالات اضطراب ممکن است بر اثر عوامل محیطی، عوامل پزشکی، ژنتیک، شیمی مغز، سوءمصرف مواد مخدر یا تلفیقی از این عوامل بروز کنند. بزرگ‌ترین محرک بروز اضطراب در زندگی ما استرس است.
به طور معمول اضطراب پاسخی به نیروهای خارجی است، اما این امکان وجود دارد که ما از طریق "خودگویی منفی" خویشتن را دچار اضطراب کنیم – رفتاری که در آن همیشه بدترین فرجام را برای هر موقعیتی در نظر می‌گیریم.

اضطراب ناشی از عوامل محیطی و بیرونی
عوامل محیطی که موجب بروز چند نوع اختلال محسوب می‌شوند عبارتند از:
• ضربۀ ناشی از برخی اتفاقات نظیر سوء مصرف مواد مخدر، قربانی شدن یا مرگ افراد مورد علاقه
• استرس در روابط شخصی، ازدواج، دوستی و طلاق
• استرس کاری و شغلی
• استرس تحصیلی
• استرس تجاری و پولی
• استرس ناشی از فجایع طبیعی
• کمبود اکسیژن در مناطق دارای ارتفاع زیاد

اضطراب ناشی از عوامل پزشکی
اضطراب با عوامل پزشکی مثل آنمی، آسم، عفونت‌ها، و چندین اختلال قلبی همراه است. برخی از علل مرتبط به پزشکی اضطراب عبارتند از:
• استرس ناشی از بیماری طبی
• عوارض جانبی داروها
• علایم یک ناخوشی طبی
 کمبود اکسیژن ناشی از آمفیزم، یا آمبولی ریوی (وجود لختۀ خون در ریه)

اضطراب ناشی از سوء مصرف مواد مخدر و اعتیاد
تخمین زده می‌شود که در حدود نیمی از بیماران مراجعه کننده به سرویس‌های پزشکی بر اثر اختلالات اضطراب نظیر GAD، اختلال پانیک یا فوبیای اجتماعی به دلیل وابستگی به الکل یا بنزودیازپین‌ها به این امر مبادرت می‌کنند. به طور کلی اضطراب ناشی از این موارد نیز دانسته می‌شود:
• مسمومیت ناشی از مواد مخدر نظیر کوکائین و آمفتامین‌ها
• کنار گذاشتن مواد مخدر مثل هروئین، یا داروهای مخدر تجویزی مثل ویکودین، بنزودیازپین‌ها یا باربیتورات‌ها

اضطراب ناشی از عوامل ژنتیکی
برخی مطالعات عنوان کرده‌اند که داشتن تاریخچۀ خانوادگی اضطراب احتمال بروز آن در فرد را افزایش می‌دهد. این بدین معنی است که برخی از مردم ممکن است دارای آمادگی ژنتیکی برای این مورد باشند که شانس ابتلاء آنها به اختلالات اضطراب را افزایش می‌دهد.

اضطراب ناشی از شیمی مغز
تحقیقات نشان داده‌اند که افراد دارای سطوح غیر نرمال برخی انتقال دهنده‌های عصبی در مغز احتمال بیشتری دارد که دچار اختلال اضطراب منتشر شوند. وقتی انتقال دهنده‌‌های عصبی درست کار نکنند، شبکۀ ارتباط داخلی مغز دچار مشکل می‌شود، و ممکن است مغز در برخی موقعیت‌ها به صورت نامتناسب واکنش نشان دهد. این می‌تواند به اضطراب منجر شود.

اضطراب چطور تشخیص داده می‌شود؟
روان‌پزشک، روان‌شناس بالینی یا دیگر متخصصان اختلالات روانی برای تشخیص و شناسایی علل بروز اضطراب مورد مراجعه قرار می‌گیرند. پزشک یک شرح حال دقیق پزشکی و خانوادگی از بیمار می‌گیرد، معاینۀ فیزیکی انجام می‌دهد و تست‌های آزمایشگاهی مورد نیاز را درخواست می‌کند. هیچ تست آزمایشگاهی برای تشخیص اضطراب وجود ندارد، اما تست‌ها اطلاعات مفیدی در مورد وجود اختلالات پزشکی که می‌توانند سبب ناخوشی جسمی یا دیگر علایم اضطراب شوند به دست می‌دهند.
برای انجام تشخیص ابتلاء به اختلال اضطراب منتشر فرد باید:
• دارای نگرانی بیش از حد و اضطراب در مورد چندین واقعه یا فعالیت در بیشتر روزهای شش ماه اخیر باشد
• کنترل نگرانی برای وی دشوار باشد
• در شش ماه اخیر حداقل دچار سه مورد از شش مورد علایم زیر که با اضطراب مرتبطند بوده باشد: بی‌قراری، خستگی مزمن، تحریک پذیری، تنش عضلانی، مشکلات خواب، مشکلات تمرکز
عموماً برای تشخیص ابتلاء فرد به GAD، علایم باید بیش از 6 ماه در فرد وجود و با فعالیت‌های روزمرۀ زندگی تداخل داشته باشند، و باعث از دست دادن کار یا امکان حضور در مدرسه و... گردند.
اگر تمرکز اضطراب و نگرانی بر اختلال اضطراب مشخصی مثل اضطراب اجتماعی یا اضطراب جدایی و... تثبیت شود، تشخیص مزبور دیگر شامل اختلال اضطراب منتشر نخواهد بود.
بیماران دچار اختلال اضطراب اغلب علایمی شبیه به بیماران دچار افسردگی نشان می‌دهند و برعکس. کمتر اتفاق می‌افتد که یک بیمار صرفاً علایم یکی از این بیماری‌ها را نشان دهد.

علایم شایع اضطراب
مردم دچار اختلالات اضطراب طیفی از علایم فیزیکی به اضافۀ علایم غیر جسمانی را که اختلالاتی نظیر نگرانی بیش از حد و غیر واقعی را بازتاب می‌دهند، از خود بروز می‌دهند. بسیاری از این علایم شبیه به علایمی است که در افراد رنجور از بیماری‌های متداول، حملۀ قلبی یا سکتۀ مغزی دیده می‌شود، و این روند، اضطراب را بیشتر می‌کند. آنچه در ادامه می‌آید فهرستی از علایم جسمانی مرتبط به اختلال اضطراب منتشر است:
• لرزش
سوزش معده
• تهوع
اسهال
سردرد
درد پشت
تپش قلب
بی‌حسی یا حالت سوزن سوزن شدن و مور مور در بازوها، امتداد دست یا پا
• تعریق / گرگرفتگی
• بی‌قراری
• خستگی سریع
• دشواری تمرکز
• تحریک پذیری
• تنش عضلانی
تکرر ادرار
• دشواری در به خواب رفتن یا ادامۀ خواب
• به سرعت از کوره بدر رفتن
افراد دچار اختلالات پانیک ممکن است دارای علایم جسمانی مشابه با افراد دچار اختلال اضطراب منتشر باشند. آنها همچنین ممکن است دچار درد قفسۀ سینه، احساس شوک، تنگی نفس و سرگیجه شوند.
اختلال استرس پس از ضربه طیفی از علایم را داراست که خاص این نوع اضطراب است. رفتارهای علامت‌دار مکرر در این مورد شامل موارد زیر است:
• بازگشت به گذشته یا کابوس‌های شبانه که باعث تجدید خاطرۀ ضربه می‌شوند
• اجتناب از مردم، مکان‌ها و چیزهایی که با حادثۀ اولیه مرتبطند
• دشواری تمرکز یا خواب
• پاییدن چیزهای دور و بر
• تحریک پذیری و کاهش احساسات یا آرمان‌ها در مورد آینده

درمان‌های اضطراب
اضطراب را می‌توان از طریق پزشکی، مشاورۀ روان‌شناسی یا به طور مستقل درمان کرد. در نهایت مسیر درمان وابسته به علت اضطراب و ترجیحات بیمار است. اغلب اوقات درمان شامل تلفیق روان‌درمانی، رفتار درمانی، و دارو است. گاهی از اوقات الکلیسم، افسردگی یا دیگر بیماری‌های همراه چنان تأثیر نیرومندی بر فرد باقی می‌گذارند که درمان اضطراب باید تا هنگام تحت کنترل قرار گرفتن بیماری‌های همراه به تعویق بیفتد.

خوددرمانی برای اضطراب
در برخی موارد، اضطراب را می‌توان در محیط خانه و بدون نظارت پزشک مداوا کرد. در هر حال، این نوع درمان باید محدود به موقعیت‌هایی باشد که طول مدت اضطراب کوتاه بوده و علت بروز آن معین است و امکان کاهش یا اجتناب از آن وجود دارد. چندین نوع ورزش و اعمال تمرینی برای مقابله با این نوع اضطراب توصیه می‌شود:
• مدیریت استرس در زندگی خود را بیاموزید. یک چشمتان به فشارها و ضرب‌العجل‌ها باشد و زمانی را برای دوری از مطالعه و کار کنار بگذارید.
• طیفی از تکنیک‌های ریلکسیشن یا آرام‌بخشی را یاد بگیرید. اطلاعات در مورد روش‌های آرام‌بخشی فیزیکی و تکنیک‌های مدیتیشن را می‌توان در کتابفروشی‌ها پیدا کرد.
• تنفس شکمی عمیق را تمرین کنید. این، شامل تنفس عمیق و آرام از طریق بینی، فرو بردن هوا به سمت ناحیۀ شکمی، و سپس تنفس آرام و ملایم از طریق دهان است. تنفس عمیق به مدت طولانی می‌تواند به بروز سرگیجۀ ناشی از اکسیژن اضافی منجر شود.
• "خودگویی منفی" را با "خودگویی مقابله‌ای" جایگزین کنید. فهرستی از افکار منفی موجود در ذهن خویش تهیه کنید، و فهرستی از افکار مثبت قابل باور را جایگزین فهرست قبلی کنید. افکار منفی را با افکار مثبت جایگزین کنید.
• خودتان را در موضع مقابلۀ موفقیت‌آمیز با ترس‌های خاص مجسم کنید.
• با فردی که می‌تواند نقش حامی داشته باشد حرف بزنید.
• مدیتیشن کنید.
• ورزش کنید.
• دوش‌های آب گرم طولانی مدت بگیرید.
• در اتاق تاریک استراحت کنید.

مشاوره
یک روش استاندارد معالجۀ اضطراب مشاورۀ روان‌شناسی است. این می‌تواند شامل درمان شناختی رفتاری، روان‌ درمانی یا تلفیقی از درمان‌ها باشد.
هدف درمان شناختی رفتاری (CBT) شناسایی و تغییر آن دسته از الگوهای فکری بیمار است که با اضطراب و احساسات مشکل‌ساز مرتبط هستند. این نوع درمان دو بخش اصلی دارد: بخش شناختی برای محدود کردن افکار تحریف شده و بخش رفتاری برای تغییر روالی که افراد نسبت به اشیاء یا موقعیت‌های محرک اضطراب واکنش نشان می‌دهند، طراحی شده است.
برای مثال، بیماری که بر اثر اختلال پانیک تحت درمان شناختی رفتاری قرار می‌گیرد باید در مورد یادگیری این موضوع کار کند که حملات پانیک واقعاً حملات قلبی نیستند. آنهایی که برای اختلال وسواس ناگزیر در مورد تمیزکاری تحت درمان مزبور قرار می‌گیرند باید با درمانگر در مورد کثیف کردن دست‌هایشان و انتظار مدام طولانی‌تر شونده برای رسیدن زمان تمیز کردن آنها کار کنند. فرد دچار اختلال استرس پس از ضربه با درمانگر خود برای یادآوری واقعۀ ضربه زننده در یک موقعیت امن در راستای کاهش ترسی که نشان می‌دهد کار می‌کند. درمان‌های مبتنی بر مواجهه نظیر CBT اساساً مردم را وادار می‌کنند که با ترس‌های خود رودررو شوند و سعی می‌کنند به آنها کمک کنند تا حساسیت خود را نسبت به موقعیت‌های محرک اضطراب از بین ببرند.
روان‌ درمانی نوع دیگری از درمان مشاوره‌ای برای اختلالات اضطراب است. این درمان شامل صحبت با متخصص کارآزمودۀ سلامت روانی، روان‌پزشک، روان‌شناس، کارمندان خدمات اجتماعی یا مشاوران دیگر است. جلسات درمانی باید به جستجو در علل اضطراب و راه‌های محتمل برای مقابله با علایم اختصاص یابد.

درمان پزشکی اضطراب
درمان‌های پزشکی برای اضطراب از چند نوع دارو استفاده می‌کنند. اگر علت ناراحتی، یک بیماری جسمی مزمن است، درمان برای از بین بردن بیماری مشخص تنظیم می‌شود. این می‌تواند شامل انجام جراحی یا دیگر روش‌های درمانی برای تعدیل محرک فیزیکی اضطراب باشد. به هر حال، اغلب داروهایی نظیر ضد افسردگی‌ها، بنزودیازپین‌ها، سه‌حلقه‌ای‌ها، و داروهای بتا بلوکر برای کنترل برخی از علایم جسمانی و روانی اضطراب مورد استفاده قرار می‌گیرند.
اضطراب از نظر تاریخی با یک کلاس از بنزودیازپین‌ها مورد معالجه قرار گرفته است. در هر حال استفاده از این داروها به علت طبیعت اعتیادآور آنها کاهش یافته است. این داروها عموماً عوارض جانبی کمی دارند مگر در مورد خواب‌آلودگی و احتمال ایجاد وابستگی دارویی. برخی از بنزودیازپین‌های رایج شامل موارد زیر هستند:
• دیازپام (والیوم)
آلپرازولام (زاناکس)
• لورازپام (اتیوان)
• کلونازپام (کلوناپین)
محققان دانشگاه بوردو سیگالن در سپتامبر 2012 در BMJ گزارش دادند، افراد پیری که بنزودیازپین مصرف می‌کنند در معرض افزایش ریسک قابل ملاحظه‌ای برای ابتلا به زوال عقل در طول 15 سال بعدی زندگی خود قرار دارند.
برای تقریباٌ 30% سالمندان فرانسوی بنزودیازپین تجویز می‌شود. میزان تجویز بنزودیازپین‌ها در انگلستان و آمریکا بسیار کمتر است، اما هنوز بخش قابل توجهی از بیماران را شامل می‌شود. داروهای ضد افسردگی - مخصوصاً انواع کلاس مهار کننده‌های بازجذب انتخابی سروتونین - اگرچه برای مداوای افسردگی طراحی شده‌اند به طور گسترده در درمان اضطراب مورد استفاده قرار می‌گیرند. این داروها در مقایسه با داروهای ضد افسردگی قدیمی‌تر عوارض جانبی کمتری دارند، اما هنوز امکان بروز عصبانیت زیاد، تهوع و اختلال جنسی در آغاز درمان با آنها وجود دارد. برخی از ضد افسردگی‌ها شامل موارد زیر هستند:
• سرترالین (زولافت)
• پاروکستین (پاکسیل)
• فلوکستین (پروزاک)
• اسیتالوپرام (لگزاپرو)
• سیتالوپرام (سلکسا)
• ونلافاکسین (افکسور)
سه حلقه‌ای‌ها یک کلاس دارویی قدیمی‌تر از مهار کننده‌های بازجذب انتخابی سروتونین هستند و نشان داده‌اند که گذشته از مورد اختلال اضطراب ناگزیر کارکرد خوبی در درمان اختلالات اضطراب دارند. این داروها به عنوان داروهای دارای عوارض جانبی نظیر سرگیجه، خواب‌آلودگی، خشکی دهان، و افزایش وزن شناخته می‌شوند. دو نوع از این داروها شامل اقلام زیر است:
• ایمی‌پرامین (توفرانیل)
• کلومیپرامین (آنافرانیل)
دیگر داروهای مورد استفاده در درمان اختلالات اضطراب شامل مهارکننده‌های مونوآمین اکسیداز (MAOIs)، بتا بلوکرها و بوسپیرون است. MAOIs مثل فنیلزین (ناردیل)، ترانیلسیپرومین (پارنات)، و ایزوکاربوکساید (مارپلان)، انواع قدیمی‌تر داروهای ضد افسردگی هستند که برای درمان برخی از اختلالات اضطراب استفاده می‌شوند. این داروها برخی محدودیت‌های غذایی را به همراه دارند و مانع استفادۀ فرد بیمار از برخی داروها مثل مسکن‌های درد می‌شوند. بتا بلوکرهایی مثل پروپرانولول (ایندرال)، معمولاً برای درمان بیماری‌های قلبی استفاده می‌شوند، اما در عین حال می‌توانند برخی علایم فیزیکی همراه برخی از اختلالات اضطراب را معالجه کنند. بوسپیرون (بوسپار) نوع دیگری از دارو است که برای کنترل اضطراب بر انتقال دهنده‌های عصبی تأثیر می‌گذارد اما فاقد عوارض جانبی بی‌خوابی و وابستگی است. در هر حال این دارو با سرگیجه، سردرد و تهوع مرتبط دانسته شده است.

چطور می‌توان از اضطراب پیشگیری کرد؟
اگرچه اختلات اضطراب قابل پیشگیری نیستند، راه‌هایی برای کاهش ریسک ابتلا به این اختلالات و روش‌هایی برای کنترل یا کاهش علایم آنها وجود دارد.
توصیه‌هایی برای کاهش اضطراب شامل موارد زیر است:
• مصرف کافئین، چای، و شکلات را کم کنید.
• پیش از مصرف داروهای غیر نسخه‌ای یا گیاهی برای اطلاع از وجود ارتباط میان خواص آنها و بروز اضطراب با پزشک یا داروساز مشورت کنید.
• منظماً ورزش کنید.
• تغذیۀ سالم داشته باشید.
• از الگوی خواب منظم پیروی کنید.
• در صورت داشتن تجربۀ واقعاً آزاردهنده یا مخل در جستجوی مشاوره و حمایت باشید.
• از الکل و حشیش اجتناب کنید.

Source:
MNT Knowledge center
Anxiety: Causes, Symptoms and Treatments

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

بستن در‌ به روی بیماران روانی از میزان خودکشی کم نمی‌کند

وابستگی به الکل در درازمدت به توانایی‌های شناختی آسیب می‌زند

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.

 

آگهی‌ها

مینی هایفو

مینی هایفو

دستگاه جوان‌سازی و لیفتینگ پوست کلاژن پوست و الیاف انعطاف‌پذیر عمقی و افزایش رطوبت پوست باعث از بین رفتن چین و چروک و خطوط پوست می‌شود.
خرید بی‌واسطه از وارد کننده
سرنگ انسولین BD

سرنگ انسولین BD

تزریق ساده‌تر و بدون درد انسولین در بیماران مبتلاء به دیابت
خرید بی‌واسطه از وارد کننده
میکرونیدلینگ برقی (دکتر پن)

میکرونیدلینگ برقی (دکتر پن)

از بین بردنده شیارهای ریز، جای زخم، جوش و بهبود وضعیت کلی پوست
خرید بی‌واسطه از وارد کننده
محلول ضدعفونی

محلول ضدعفونی

برای ضدعفونی کردن دستگاه‌ها و وسایل پزشكی مانند دستگاه‌های اندوسكُپی، برونكوسكُپی و لوازم جراحی و پانسمان و همچنین اتاق‌های عمل و زایمان، بخش‌های مختلف سوانح سوختگی، و تزریقات، بخش‌های مراقبت ویژه و همچنین کف راهروها و سطوح فیزیكی بیمارستان‌ها، ضد عفونی دست و...
خرید بی‌واسطه از وارد کننده

آگهی‌ها

مینی هایفو

مینی هایفو

دستگاه جوان‌سازی و لیفتینگ پوست کلاژن پوست و الیاف انعطاف‌پذیر عمقی و افزایش رطوبت پوست باعث از بین رفتن چین و چروک و خطوط پوست می‌شود.
خرید بی‌واسطه از وارد کننده
سرنگ انسولین BD

سرنگ انسولین BD

تزریق ساده‌تر و بدون درد انسولین در بیماران مبتلاء به دیابت
خرید بی‌واسطه از وارد کننده
میکرونیدلینگ برقی (دکتر پن)

میکرونیدلینگ برقی (دکتر پن)

از بین بردنده شیارهای ریز، جای زخم، جوش و بهبود وضعیت کلی پوست
خرید بی‌واسطه از وارد کننده
محلول ضدعفونی

محلول ضدعفونی

برای ضدعفونی کردن دستگاه‌ها و وسایل پزشكی مانند دستگاه‌های اندوسكُپی، برونكوسكُپی و لوازم جراحی و پانسمان و همچنین اتاق‌های عمل و زایمان، بخش‌های مختلف سوانح سوختگی، و تزریقات، بخش‌های مراقبت ویژه و همچنین کف راهروها و سطوح فیزیكی بیمارستان‌ها، ضد عفونی دست و...
خرید بی‌واسطه از وارد کننده