دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

خراشیدن یا خارش دادن راش پسوریازیس باعث گسترش آن از یک ناحیه در بدن به ناحیه‎ای دیگر نمی‎شود.

مردمی که پیشتر هرگز با پسوریازیس مواجه نبوده‎اند ممکن است گمان کنند که این بیماری عفونی است. در هر حال، پسوریازیس یک بیماری مسری نیست، و لکه‌های فلس مانند آن به دیگران منتقل نمی‎شود. با همۀ اینها پسوریازیس اغلب از یک ناحیه در بدن به ناحیۀ دیگری از آن گسترش پیدا می‎کند. دلیل این گسترش بیماری آن نیست که پوست آسیب دیده دیگر قسمت‎های بدن را عفونی می‎کند بلکه دلیل فرآیند سیستم ایمنی است که باعث وخامت بیشتر پسوریازیس می‎شود. بسته به نوع پسوریازیس مبتلابه فرد، راش این بیماری می‎تواند در طیف گسترده‎ای از نقاط بدن بیمار گسترش یابد. اغلب مردم دچار پسوریازیس به پسوریازیس پلاکی مبتلا هستند. پسوریازیس پلاکی اغلب در قسمت بیرونی آرنج، زانوها، و جمجمه گسترش می‎یابد اگرچه امکان بروز آن در تمامی قسمت‎های بدن وجود دارد.

اغلب مردم در سنین زیر پنج سالگی دچار درماتیت اتوپیک می‎شوند. نیمی از مردمی که در دوران کودکی دچار علایم این بیماری می‎شوند در دورۀ بزرگسالی نیز این علایم را در خود دارند.

اگزما اختلالی است که در آن لکه‎های پوستی ملتهب، خارش‎دار، قرمز، ترک خورده و زبر می‎شوند. برخی از اوقات امکان بروز تاول نیز وجود دارد. فقط در سطح ایالات متجد آمریکا مراحل و انواع مختلف اگزما مبتلابه 31.6 درصد مردم است. کلمۀ "اگزما" در عین حال به صورت خاص برای اشاره در مورد درماتیت اتوپیک یا شایع‎ترین شکل اگزما به کار می‌‏رود. "اتوپیک" به مجموعه‎ای از بیماری‎های درگیر کنندۀ سیستم ایمنی شامل درماتیت اتوپیک، آسم، و تب یونجه اشاره دارد. درماتیت یک نوع التهاب پوست است. برخی از مردم پس از دورۀ کودکی از اگزما خلاص می‎شوند در حالی که دیگران در سراسر دوران بزرگسالی مبتلا به آن باقی می‎مانند.

بین 70 تا 90 درصد مردم مبتلا به پسوریازیس دچار خارش می‎شوند

پسوریازیس یک اختلال ایمنی مزمن است که حس و ظاهر پوست را تفییر می‎دهد. مردم مبتلا به پسوریازیس دچار راش‌های پوستی، لکه‎های لایه برداشته و دیگر تغییرات پوستی می‎شوند. این تغییرات پوست اغلب با خارش همراه است. خارش شدید می‎شود و خارش دادن پوست ریسک بروز عفونت را افزایش می‎دهد. در حالی که درمان قطعی برای پسوریازیس وجود ندارد، مداوای این بیماری ممکن است. استفادۀ درست از ترکیب کرم‎ها، داروها و مداوای خانگی می‎تواند سبب توقف خارش ناشی از پسوریازیس شود.

بروز پسوریازیس می‌تواند با خارش و درد همراه باشد. مشخصاً نواحی خارش‌دار و دردناک پسوریازیس می‌تواند به ایجاد زخم‌های پسوریازیس منجر شود.

پسوریازیس یک بیماری پوستی است که می‌تواند سبب ایجاد لکه‌های فلس‌مانند قرمز و نقره‌ای رنگ در بسیاری از نواحی بدن شود. این نواحی شامل اطراف مفاصل، تنه و جمجمه است. بروز پسوریازیس می‌تواند با خارش و درد همراه باشد. مشخصاً نواحی خارش‌دار و دردناک پسوریازیس می‌تواند به ایجاد زخم‌های پسوریازیس منجر شود. در هر حال، با اتخاذ روش‌های درست می‌توان مانع از بروز زخم پسوریازیس شد.

پژوهشگران تاکنون قادر به ارائۀ جمع‎بندی قطعی در مورد علل پسوریازیس نبوده‎اند

پی بردن به اینکه کودکی در خانواده دچار پسوریازیس شده است برای بسیاری از والدین که نگران اثرات این بیماری مادام‎العمر پوستی هستند ممکن است خبر بسیار ناگواری باشد. خوشبختانه پسوریازیس به خوبی تحت مطالعه قرار گرفته است، و اگرچه هنوز درمانی برای آن وجود ندارد پزشکان این امکان را دارند که به کودکان کمک کنند تا با این بیماری به زندگی خود ادامه دهند. اغلب کودکان به درمان‎های فعلاً موجود خوب جواب می‎دهند و بسیاری از آنان در ادامۀ زندگی کمتر دچار طغیان‌های این بیماری می‌شوند.

اگزما هرپتیکوم یک عارضۀ نادر اما جدی است، که موقعی بروز می‎کند که پوست دچار اگزما در تماس با ویروس هرپس قرار می‎گیرد

وقتی پوست فرد دچار اگزما با ویروس تبخال تماس پیدا می‎کند، وی ممکن است دچار اگزما هرپتیکوم شود. بیماری نادر و جدی اگزما هرپتیکوم می‎تواند سبب بروز علایمی شود که بیمار را نیازمند به کمک‎های اورژانسی پزشکی کند. این مقاله مروری اجمالی بر اگزما و هرپس (تبخال) خواهد داشت و به جستجوی علل، علایم و درمان اگزما هرپتیکوم خواهد پرداخت، عفونتی که نتیجۀ امتزاج دو وضعیت نام برده است. اگزما نوعی راش است که سبب خشکی، تحریک پذیری، سرخی، و خارش بخش‎های مختلف پوست می‎شود. در اغلب موارد اگزما زیر عنوان درماتیت اتوپیک مورد اشاره قرار می‎گیرد که نوعی واکنش حساسیت است که به پوست لطمه می‎زند.

پسوریازیس اطفال به همان دلایل مرتبط به دیگر گروه‌های سنی بروز می‌کند، اما محرک ایجاد آن اغلب اوقات یک عفونت دستگاه تنفسی یا گلودرد استرپتوکوکی است. همچون دیگر بیماری‌های خودایمنی، محققان معتقدند که برخی تنظیمات ژن‌ها و ناهنجاری‌های موجود در آن ژن‌ها می‌تواند سبب پسوریازیس شود.

پسوریازیس (داء‌الصدف) یک بیماری خودایمنی مزمن است که به پوست آسیب می‌زند و هر کسی شامل کودکان بچه‌های خردسال ممکن است به آن مبتلاء شوند. اگرچه پسوریازیس در اطفال هم بروز می‌کند، اما در آنها شایع نیست. این بیماری چرخة زندگی سلول‌های پوست را سرعت می‌بخشد، و باعث می‌شود آنها با سرعت زیاد روی سطح پوست ایجاد شوند. نتیجة سلول‌های اضافی پوست می‌تواند ایجاد وصله‌های زمخت، نقره‌ای یا سفید رنگ و تکه‌هایی باشد که خشک، سرخ‌رنگ، خارش‌دار و گاهی از اوقات دردناک هستند.

مقالات دیگر...