دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

از آنجا که تب زرد لاعلاج است، پیشگیری از آن حیاتی محسوب می‌شود

تب زرد یک عفونت ویروسی است که از طریق نیش پشه آلوده منتقل می‌شود و بیشترین شیوع را در قسمت‌هایی از قاره آمریکا و آفریقا دارد. وقتی تب زرد به انسان منتقل گردد، ویروس این بیماری به کبد و دیگر ارگان‌های داخلی آسیب می‌رساند و به شکل بالقوه یک بیماری کشنده است. سازمان بهداشت جهانی برآورد می‌کند که سالانه 200.000 مورد تب زرد در جهان بروز می‌یابد و 30.000 بیمار جان خود را بر اثر آن از دست می‌دهند. به نظر می‌رسد بر اثر کاهش ایمنی نسبت به عفونت در میان اجتماعات محلی، جنگل‌زدایی، تغییرات اقلیمی و تراکم اجتماعات شهری شیوع تب زرد در سطح بین‌المللی در حال افزایش باشد.

باکتری وبا از هزاران سال پیش وجود داشته است

وبا یک بیماری عفونی جدی است که به پستانداران شامل انسان آسیب می‌زند. ویا می‌تواند از طریق تماس با حیوان یا انسان آلوده منتقل شود. باکتری مسبب وبا در بسیاری از نقاط جهان شامل ایالات متحد آمریکا وجود دارد. در صورت عدم درمان وبا می‌تواند کشنده باشد.در صورت عدم درمان، وبای پنومونیک می‌تواند به سرعت به نارسایی ارگان، شوک، و مرگ منجر گردد. به هر حال، میزان ریکاوری از وبای پنومونیک در صورتی که درمان به فاصله 24 ساعت از زمان بروز علایم صورت گیرد، بالا است. وبای سپتیسمیک ممکن است بر اثر وبای خیارکی ایجاد شود. امکان بروز مستقل این نوع وبا نیز وجود دارد. 

باکتری‌ها و ویروس‌ها می‌توانند باعث ایجاد عفونت‌های متعددی شوند

باکتری‌ها و ویروس‌ها می‌توانند باعث ایجاد عفونت‌های متعددی شوند. اما چه تفاوت‌هایی بین این دو نوع ارگانیسم عفونت‌زا وجود دارد؟ باکتری‌ها میکروارگانیسم‌های کوچکی هستند که از یک سلول واحد ساخته شده‌اند. آنها بسیار متنوعند و می‌توانند در طیف گسترده‌ای از شکل‌ها و ویژگی‌های ساختاری ظاهر شوند. باکتری‌ها می‌توانند تقریباً در هر محیط قابل تصوری، شامل درون یا بیرون بدن انسان به حیات خود ادامه دهند. فقط چند تایی از باکتری‌ها باعث ایجاد عفونت در انسان می‌شوند. به این باکتری‌ها زیر عنوان باکتری‌های پاتوژنیک اشاره می‌شود. ویروس‌ها نوع دیگری میکروارگانیسم کوچک هستند، اگرچه آنها حتی از باکتری‌ها کوچک‌ترند.

کوروناویروس‌ها در بسیاری گونه‌های حیوانات مثل شترها و خفاش‌ها وجود دارند

کوروناویروس‌ها (کروناویروس‌ها) عموماً بر سیستم تنفسی تأثیر گذاشته باعث ایجاد علایمی مثل سرفه و تنگی نفس می‌شوند. برخی افراد، شامل سالمندان، در خطر ناخوشی شدید ناشی از این ویروس‌ها قرار دارند. کوروناویروس‌ها در بسیاری گونه‌های حیوانات مثل شترها و خفاش‌ها وجود دارند. جهش‌های این ویروس می‌تواند انسان را آلوده کند. طغیان‌های پیشین بیماری‌های ناشی از کوروناویروس‌ها در انسان شدید بوده‌اند. این ویروس‌ها عموماً به سرعت گسترش می‌یابند و در مورد برخی افراد به مرگ منجر می‌شوند. یک مثال در این مورد سندرم تنفسی حاد شدید (SARS) است، که باعث ایجاد یک پاندمیک در سال 2002 شد. در حدود 8.439 نفر مبتلاء شدند و 812 نفر جان خود را از دست دادند.

واکسن روتاویروس بیش از 90 درصد در پیشگیری از بیماری شدید روتاویروس مؤثر است

روتاویروس نوعی عفونت است که بیشترین شیوع آن در میان کودکان زیر 5 سال دیده می‌شود. این عفونت بسیار مُسری است و به سهولت منتقل می‌‌گردد. اگرچه بیشتر اوقات روتاویروس در کودکان خردسال بروز می‌کند، امکان ابتلاء بزرگسالان نیز به آن وجود دارد، هرچند به طور معمول این مورد از شدت کمتری برخوردار است. واکسن روتاویروس بیش از 90 درصد در پیشگیری از بیماری شدید روتاویروس مؤثر است. روتاویروس با دارو درمان نمی‌شود. این بیماری عموماً خود به خود و با گذشت زمان برطرف می‌گردد. به هر حال، سیراب ماندن بدن در این بیماری یک نگرانی جدی است. برای پیشگیری از پیامدهای تهدیدگر زندگی دانستن زمان مراجعه به پزشک حیاتی محسوب می‌شود.

کوروناویروس جدید ممکن است چند منبع جانوری مختلف داشته باشد

در بحبوحه پاندمی فراگیر COVID-19، که با جهش ویروس ARS-CoV-2 از حیوانات به انسان منتقل آغاز شد، سؤالی مهم برای ما مطرح می‌‌شود - چرا عفونت‌های با منشأ حیوانات چنین برای سلامت انسان خطرناکند؟ در حالی که هنوز روشن نیست که چه حیوانی منبع کوروناویروس جدید بوده است - خفاش؟ پانگولین؟ یا هر دو؟ - دانشمندان مطمئن هستند که SARS-CoV-2، ویروس مسبب COVID-19، از حیوانات نشأت گرفته است. تعداد موارد تأیید شده COVID-19 در سطح جهان سرسام‌آور است. اما بیماری‌های زونوتیک - که بیماری‌های منتقل شده از حیوانات محسوب می‌شوند - تعداد زیادی از مردم را پیش از آنکه COVID-19 در مرکز توجه قرار گیرد مبتلاء ‌کرده‌اند.

چرا من باید مراقب باشم اگر بدانم که خودم خیلی مریض نخواهم شد؟

بسته به وضعیت سلامت خود، شما ممکن است به جداسازی، خودقرنطینه کردن یا صرفاً به فاصله‌گیری اجتماعی نیاز داشته باشید. تمامی این موازین باعث کُند شدن روند انتقال کوروناویروس در جامعه می‌شوند. همچنان که تعداد موارد کوروناویروس در جهان رو به افزایش می‌رود، ما انبوهی از حرف‌ها را در مورد فاصله‌گیری اجتماعی، خودپایشگری، و حتی اقدام به قرنطینه را به عنوان کوشش‌های مهارکننده بیماری می‌شنویم. اما این اصطلاحات چه معنایی دارند و چه زمانی مورد استفاده قرار می‌گیرند؟ ما در این مورد از کارشناسان پرسش کرده‌ و پی برده‌ایم که برخی همپوشانی‌ها و موارد زیادی از سردرگمی وجود دارد. پس در اینجا خلاصه‌ای از آنچه نیاز به دانستن آن داریم ارائه خواهد شد.

مقالات دیگر...