دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

کمبود ویتامین D – علایم، علل، و پیشگیری

ویتامین D، سطح سرمی، نور آفتاب، مکمل غذایی، کمبود ویتامین D، بارداری نوزادان، سلامت استخوان

تأثیر ویتامین D در تقویت متابولیسم استخوان به خوبی شناخته شده است. این ویتامین در جذب کلسیم غذا و مکمل‎ها به بدن کمک می‎کند و با این کار به حفظ سلامت سلول‎های استخوان یاری می‎دهد.

مقالات تغذیه / رژیم غذایی

• زاؤن ویلینز، دکتر دِبرا رُز ویلسون
• ترجمه هستی فراست‎فر

حضور بیش از حد در فضای سرپوشیده، دست در دست تغذیۀ ضعیف، در طول دو دهۀ گذشته آمار کمبود ویتامین D را در میان مردم افزایش داده است. اما این کمبود چه علایمی دارد، و نیز چگونه می‎توان از آن پیشگیری کرد؟
بر مبنای اعلام CDC، در حدود یک‎چهارم مردم در خطر "نارسایی" ویتامین D قرار دارند. انجام یک آزمایش خون ساده می‎تواند امکان تبدیل این روند به کمبود ویتامین D را مشخص کند.
آزمایش کمبود این ویتامین اکنون به عنوان بخشی از تست‎های خون سالانه تلقی می‎شود.
مطالب این مقاله:
• ویتامین D چیست؟
• چه عواملی سبب بروز کمبود ویتامین D می‎شود؟
• علایم
• درمان
• پیشگیری از کمبود ویتامین D

ویتامین D چیست؟
ویتامین D یکی از ویتامین‎های محلول در چربی است و هنگامی ساخته می‎شود که پوست بدن در معرض آفتاب قرار می‎گیرد. این ویتامین به مقدار بسیار کم در برخی غذاها شامل محصولات غنی شده نظیر شیر وجود دارد.
تأثیر ویتامین D در تقویت متابولیسم استخوان به خوبی شناخته شده است. این ویتامین در جذب کلسیم غذا و مکمل‎ها به بدن کمک می‎کند و با این کار به حفظ سلامت سلول‎های استخوان یاری می‎دهد.
اما کار با کلسیم برای حفاظت از استخوان تنها نقش ویتامین D در بدن نیست.
ویتامین D همچنین:
• سلامت عضلانی را تقویت می‎کند
• نقشی در سیستم ایمنی بر عهده دارد
• به رشد سلول‌ها کمک می‎کند
التهاب را که می‎تواند به بیماری‎هایی مانند ارتریت روماتوئید و سرطان منجر شود، کاهش می‎دهد
فشار خون را تنظیم و از سلامت قلبی عروقی حمایت می‎کند.
مصرف ویتامین D بهترین مقیاس برای اندازه‎گیری وضعیت این ویتامین در بدن نیست، زیرا عوامل متعددی بر این دریافت تأثیر می‎گذارند. برای مثال، میزان سلامت معده می‎تواند بر مقدار ویتامین D جذب شده از طریق مصرف مواد غذایی حاوی این ویتامین تأثیر بگذارد.

چه عواملی سبب کمبود ویتامین D می‎شود؟
افراد دارای سطح سرمی کمتر از 20 نانوگرم / میلی‎لیتر در خطر کمبود ویتامین D قرار دارند.
سطح سرمی 12 نانوگرم / میلی‎لیتر نشان دهندۀ ابتلاء فرد به کمبود ویتامین D است.
کمبود ویتامین D زمانی بروز می‏کند که:
1. فرد به مقدار کافی ویتامین D را از منابع غذایی به دست نمی‎آورد،
2. بدن قادر به جذب و متابولیزه کردن ویتامین D مصرف شده نیست.
در زیر برخی از عواملی که بر ریسک ابتلاء فرد به کمبود ویتامین D تأثیر می‎گذارند، فهرست شده است:
• زندگی در مناطق مرتفع: این به علت دسترسی کمتر به اشعۀ ماوراء بنفش B یا VUB است.
• حضور زیاد در فضای سرپوشیده: عدم حضور یا حضور کوتاه مدت در زیر آفتاب به معنی از دست دادن پرتوهای آفتاب است.
• زندگی در مناطق دارای آلودگی زیاد: آلودگی هوا می‎تواند بخشی از پرتوهای آفتاب را جذب کند، که این باعث کاهش میزان ساخت ویتامین D می‎شود.
• استفاده از مقادیر زیاد کرم‎ها و لوسیون‎های ضد آفتاب: استفاده از ضد آفتاب زیاد برای پیشگیری از مواجهه با اشعۀ UV می‎تواند سبب مهار جذب ویتامین D شود. اما عدۀ کمی از مردم آن مقدار ضد آفتاب مصرف می‎کنند که باعث بلوک شدن کامل اشعۀ UV گردد.
• داشتن پوست تیره: مردم دارای پوست تیره برای جذب مقدارکافی ویتامین D باید زمان طولانی‎تری را زیر نور آفتاب بگذرانند.
• درجه حرارت محیط: پوست گرم در موضوع جذب اشعۀ آفتاب برای تولید ویتامین D بهتر از پوست خنک یا سرد است.
• رژیم غذایی: خوردن غذاهای غنی از ویتامین D یا غذاهای غنی شده با این ویتامین، خطر ابتلاء به کمبود ویتامین D را کاهش می‎دهد.
• اضافه وزن: تحقیقات عنوان می‎کنند که داشتن اضافه وزن با کمبود سطح ویتامین D همراستایی دارد. این موضوع شاید ناشی از آن باشد که چربی بیش از حد در بدن به نوعی بر میزان جذب ویتامین D تأثیر می‎گذارد.
• سن: میزان جذب ویتامین D ممکن است با افزایش سن دچار کاهش شود.
سلامت روده: بیماری‎های آسیب زننده به روده مثل بیماری کرون، می‎توانند توانایی جذب ویتامین D را کاهش دهند.
• سلامت کلیه و کبد: در مردم دچار بیماری کبدی و کلیوی روندی مبنی بر کاهش سطح ویتامین D دیده می‎شود.
• بارداری یا شیردهی از پستان: نیازهای تغذیه‎ای نوزاد یا جنین می‎تواند باعث کاهش سطح ویتامین D، مشخصاً در زنانی که اکنون در خطر کمبود ویتامین D قرار دارند، گردد.
• نوزاد شیرخوار بودن: شیر انسان از نظر میزان ویتامین D فقیر است. بچه‎های تحت مراقبت ممکن است نیازمند مکمل ویتامین D باشند، مشخصاً اگر هر روز به فضای غیر سرپوشیده و خارج از خانه نمی‎روند.

علایم
بسیاری از مردم دچار کمبود ویتامین D ممکن است هیچ علامتی نداشته باشند یا سال‎ها بدون تجربۀ این علایم به زندگی ادامه دهند.
علایم کمبود ویتامین D می‎تواند مبهم باشد، قادر است به مرور زمان تغییر کند، و این علایم به علایم طیف گسترده‎ای از ناخوشی‎های دیگر شبیه هستند. بر این مبنا خودتشخیص‌دهی کمبود ویتامین D کار خطرناکی است.
مردمی که کمبود ویتامین D را تجربه می‎کنند، یا افرادی که دچار بیماری یا کمبودهای تغذیه‎ای غیر قابل توضیح هستند، باید حتماً آزمایش کمبود ویتامین D را انجام دهند. برخی علایم مرتبط با کمبود ویتامین D شامل موارد زیرند:
• نازک یا شکننده شدن استخوان، استئوپوروز یا شکستگی مکرر استخوان‌ها
• ضعف عضلانی، مشخصاً اگر تغییرات غیر قابل توضیحی در توانایی عضلانی ایجاد شده باشد
• تغییرات خلق، در افراد دچار کمبود ویتامین D دیده می‎شود
• احساس اضطراب یا افسردگی
درد مزمن، زیرا ویتامین D نقشی کلیدی در تقویت استخوان، عضلات، و سلامت سلول‎ها ایفا می‎کند
• فشار خون بالا یا افزایش فشار خون
• احساس خستگی حتی علی‎رغم استراحت کافی
• کاهش استقامت
ناباروری غیر قابل توضیح

درمان
در مورد مقدار دقیق ویتامین D مورد نیاز برای سلامت مناسب توافق نظر وجود ندارد. سطح ایده‎آل ویتامین D بر مبنای عوامل مختلف مثل سن، سطح فعالیت، و سلامت متابولیک فرد، متفاوت است. مردم برای مشخص شدن سطح بهینۀ مصرف ویتامین D باید با پزشک مشورت کنند.
استفاده از یک نمودار برای ثبت علایم در هنگام آغاز درمان ایدۀ خوبی است. این راه ساده‎ای برای ردگیری سیر پیشرفت درمان است، و نشان می‎دهد که آیا نیازی به افزایش میزان مصرف ویتامین D وجود دارد یا خیر.
سه راهکار برای افزایش سطح ویتامین D وجود دارد:
• استفاده از مکمل ویتامین D: این مکمل‎ها به سادگی در دسترس هستند. در عین حال این امکان هست که دکتر یک مکمل یا مولتی‎ویتامین تجویز کند. برای اغلب افراد بزرگسال، توصیۀ تغذیه‎ای مجاز 600 واحد بین‎المللی است. برای افراد بالای هفتاد سال، این میزان 800 واحد بین‎المللی است. برای بچه‎های زیر 12 ماه این مقدار 400 واحد بین‎المللی توصیه می‎شود.
• خوردن غذاهای غنی از ویتامین D: ماهی‎های روغنی مثل ماهی تون، و ماهی خال مخالی و همچنین روغن کبد ماهی، منابع طبیعی عالی برای ویتامین D محسوب می‎شوند. جگر گاو، پنیر، و زردۀ تخم مرغ حاوی مقدار کمی ویتامین D هستند. شیر در زمینۀ ویتامین D غنی است و بسیاری از حبوبات نیز همین وضعیت را دارند.
• افزایش قرار گرفتن در معرض نور آفتاب: خطرات قرار گرفتن در معرض نور آفتاب برای افراد آسیب‎پذیر در برابر آفتاب سوختگی، افراد دارای سابقۀ سرطان پوست یا افراد دارای پوست بسیار رنگ پریده، بیش از خطرات کمبود ویتامین D است. این افراد باید در مورد میزان حضور زیر پرتوهای آفتاب با پزشک مشورت کنند.

پیشگیری از کمبود ویتامین D
خوردن غذاهای سرشار از ویتامین D و گذراندن 15 تا 20 دقیقه از اوقات روزانه زیر پرتوهای آفتاب بهترین راهکارها برای پیشگیری از بروز کمبود ویتامین D هستند.
بسته به میزان هدف در مصرف ویتامین D و سلامت فرد، مکمل ویتامین D می‎تواند کمک کننده باشد. بهترین کار در زمینۀ مصرف مکمل این ویتامین مشورت قبلی با پزشک است.
برخی دیگر از راهکارهای مرتبط به سبک زندگی که می‎توانند به رفع کمبود ویتامین D و ایجاد سطح بهینه برای آن کمک کنند شامل موارد زیرند:
• حفظ وزن بدن در محدودۀ سالم: راه رفتن در فضای خارج از خانه برای انجام ورزش روزانه و تماس با اشعۀ آفتاب را امتحان کنید.
• پایش و درمان اختلالات پزشکی: این مورد مخصوصاً در بارۀ افراد دچار ناراحتی روده، کبد و کلیه مهم است.
• استفاده از مکمل ویتامین D: مشخصاً برای نوزادان شیرخوار
• مشورت با دکتر در صورت بروز هر گونه تغییر در وضعیت سلامت: مشخصاً اگر سابقۀ خانوادگی ابتلاء به استئوپوروز یا کمبود ویتامین D برای فرد وجود دارد.


Source:
Vitamin D deficiency: Symptoms, causes, and prevention
Written by Zawn Villines Reviewed by Debra Rose Wilson, PhD, MSN, RN, IBCLC, AHN-BC, CHT
Last reviewed: Sat 24 June 2017

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

زیست‌پرینتر سه‌بُعدی و تولید پوست مناسب برای پیوند در انسان

داروهای گیاهی و مکمل‌های کمک به درمان افسردگی

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.