دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

برخی از مردم هنوز "قانون" 8 * 8 را دنبال می‎کنند که نوشیدن 8 لیوان آب در طول روز را توصیه می‎کند. به هر حال، این قاعده بیشتر دلبخواهی است و پشتوانۀ تحقیقی ندارد

مقالات تغذیه / رژیم غذایی
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• دکتر آرلین سیمیکو
• ترجمه هامیک رادیان

تمامی سلول‎ها و دستگاه‎های بدن انسان برای برخورداری از عملکرد کامل به آب نیاز دارند.
به همین دلیل انسان نیاز به آن دارد که آب از دست رفته از طریق تعریق، ادرار یا تنفس را جایگزین کند.
عدم مصرف آب به میزان کافی می‎تواند سبب بروز علایمی مثل خستگی مفرط، سرگیجه و کرامپ‌های عضلانی شود.
در مقابل پرنوشی آب نیز می‎تواند سبب بروز اختلالی جدی به نام مسمومیت آب شود.

مسمومیت آب چیست؟
مسمومیت آب که زیر عنوان سمی شدن آب نیز شناخته می‌شود، اختلال در عملکرد مغز به علت نوشیدن آب بیش از حد است.
نوشیدن آب بیش از حد باعث افزایش مقدار آب در خون می‎شود.
این آب می‎تواند سبب رقیق شدن الکترولیت‎ها در خون، به ویژه سدیم، شود. وقتی سطح سدیم خون به زیر 135 میلی‎مول / لیتر کاهش یابد این اختلال زیر عنوان هیپوناترمی تعریف و شناخته می‎شود.
سدیم به برقراری تعادل میان مایعات درون و بیرون سلول‎ها کمک می‎کند.
وقتی سطح سدیم بر اثر مصرف بیش از حد آب دچار افت شود، مایعات از بیرون سلول به درون آن چرخش کرده سبب بروز ورم سلولی می‎شوند.
وقتی این اتفاق در مغز رخ دهد، می‎تواند اثرات جدی و بالقوه کشنده به دنبال داشته باشد.
خلاصۀ مطلب: مسمومیت آب بر اثر مصرف بیش از حد آب ایجاد می‎شود. آب اضافی سبب رقیق شدن سدیم موجود در خون شده و باعث می‎شود که مایعات به درون سلول جریان پیدا کنند که این روند در ادامه به ورم سلولی منجر می‎شوند.

نوشیدن آب بیش از حد می‎تواند خطرناک باشد
مسمومیت آب نتیجۀ ورم سلولی است.
وقتی سلول‎های مغز دچار ورم می‎شوند، فشار داخل جمجمه‎ای افزایش پیدا می‎کند. این فشار باعث ایجاد نخستین علایم مسمومیت آب می‎شود که شامل موارد زیر است:
سردرد
تهوع
استفراغ
موارد شدیدتر مسمومیت آب ممکن است علایم جدی‎تری به دنبال داشته باشد که شامل موارد زیر است:
• افزایش فشار خون
• گیجی
دوبینی
دوار سر
• دشواری تنفس
• ضعف و کرامپ عضلانی
• ناتوانی در شناسایی اطلاعات حسی
انباشت بیش از حد مایعات در مغز ادم مغزی (ادم سربرال) نامیده می‎شود، که می‎تواند بر ساقۀ مغز تأثیر منفی داشته و سبب اختلال عملکرد سیستم عصبی مرکزی شود.
در موارد شدید، مسمومیت آب می‎تواند سبب بروز تشنج، صدمۀ مغزی، کما و حتی بروز مرگ شود.
خلاصۀ مطلب: نوشیدن آب به میزان بیش از حد فشار داخل جمجمه‎ای را افزایش می‎دهد. این وضعیت می‎تواند به بروز علایم مختلف منجر شود و در موارد شدید قادر است کشنده باشد.

مسمومیت آب باعث مرگ شده است
مصرف بیش از حد آب به صورت اتفاقی کار بسیار مشکلی است، با وجود این مواردی از بروز مرگ بر اثر این اتفاق گزارش شده است.
بسیاری از موارد مسمومیت آب در مورد سربازان گزارش داده شده است.
یک گزارش در این مورد به 17 سرباز پرداخته است که بر اثر مصرف بیش از حد آب دچار هیپوناترمی شده بودند. سطح سدیم خون آنان طیفی از 115 تا 130 میلی‎مول / لیتر را شامل می‌شد، حال آنکه طیف نرمال در این مورد 135 تا 145 میلی‎مول / لیتر است.
گزارش دیگری به تشریح مرگ سه سرباز به علت هیپوناترمی و ادم مغزی پرداخته است. این مرگ‎ها بر اثر نوشیدن 2.5 تا 5.6 گالن (10 تا 20 لیتر) آب در طول فقط چند ساعت رخ داده‏اند.
علایم هیپوناترمی می‎تواند با علایم مربوط به کم‎آبی بدن اشتباه گرفته و تفسیر شود. یکی از سربازان، که به اشتباه دچار رنج ناشی از کم‎آبی و سکتۀ گرمایی تشخیص داده شده بود، در نتیجۀ تکرار سیراب کردن بدن از راه خوردن آب جان خود را از دست داد.
مسمومیت آب در عین حال ممکن است در طول ورزش به ویژه ورزش‌های استقامتی بروز کند. پرنوشی آب در این گونه ورزش‎ها با هدف اجتناب از کم‎آبی بدن شایع است.
به همین دلیل هیپوناترمی اغلب در طول رویدادهای بزرگ ورزشی بروز می‎کند.
در کوران مارتن بوستُن در سال 2002، سیزده درصد شرکت کنندگان در مسابقه دچار علایم هیپوناترمی شدند. 0.06% آنان دچار هیپوناترمی حاد شده و میزان سدیم خون آنان به کمتر از 120 میلی‎مول / لیتر کاهش یافت.
بدبختانه برخی موارد مسمومیت آب در این نوع رویدادهای ورزشی به مرگ ورزشکاران منجر شده است.
یک مورد از این مرگ‎ها مربوط به یک دوندۀ ماراتن است. آزمایش‌ها نشان دادند که سطح سدیم وی کمتر از 130 میلی‌مول / لیتر بوده است. این ورزشکار دچار هیدورسفالوس و فتق ساقۀ مغز شد که به مرگ او انجامید.
نوشیدن آب به میزان بیش از حد در عین حال در میان بیماران دچار روان‌پریشی به ویژه بیماران اسکیزوفرنی دیده می‎شود.
یک مطالعه در مورد این گروه بیماران که در جوانی مرده بودند نشان داد که 5 نفر از آنها جان خود را بر اثر مسمومیت اختیاری با آب از دست داده‎اند.
خلاصۀ مطلب: مسمومیت آب در میان سربازان، ورزشکاران رشته‌های استقامتی، و بیماران اسکیزوفرنی شایع است. چندین مورد مرگ بر اثر مسمومیت آب در این گروه از مردم گزارش شده است.

چه مقدار آب زیاد محسوب می‎شود؟
سیراب شدن بیش از حد و مسمومیت آب زمانی ایجاد می‎شود که میزان آب مصرف شده توسط فرد بیش از مقداری باشد که کلیه‌ها می‎توانند آن را در شکل ادرار از بدن خارج کنند.
اما مقدار آب در اینجا تنها عامل محسوب نمی‎شود. اینکه نوشیدن آب در چه بازۀ زمانی انجام می‎شود نیز در این مورد نقش دارد.
فرد در صورتی که مقدار زیادی آب را در یک فاصلۀ زمانی کوتاه مصرف کند در ریسک بالاتری برای مسمومیت آب قرار دارد. همین ریسک وقتی همان مقدار آب در یک فاصلۀ زمانی طولانی‎تر مصرف گردد کمتر خواهد بود.
مسمومیت آب در صورت نوشیدن آن در فاصلۀ زمانی کوتاه در حد 0.8 تا 1 گالن (4-3 لیتر) امکان بروز دارد.
کلیه‌های انسان قادرند تا روزانه 5.3 تا 7.4 گالن (20 تا 28 لیتر) آب را دفع کنند، اما آنها قادر نیستند تا در طول یک ساعت بیش از 27 تا 33 اونس (0.8 تا 1 لیتر) آب را دفع نمایند.
بنابراین برای پیشگیری از علایم هیپوناترمی، فرد نباید به طور متوسط در هر ساعت بیش از 27 تا 33 اونس (0.8 تا 1 لیتر) آب بنوشد.
بسیاری از گزارش‌های موجود از بروز هیپوناترمی بر اثر نوشیدن مقادیر زیاد آب در فواصل کوتاه زمانی خبر می‎دهند.
برای مثال یک گزارش به سربازانی می‎پردازد که پس از مصرف نیم گالن (1.8 لیتر) آب در ساعت دچار هیپوناترمی شده بودند.
گزارش دیگری نشان می‎دهد که هیپوناترمی بر اثر مصرف آب به میزان 2.5 تا 5.6 گالن یا 10 تا 20 لیتر آب در طول فقط چند ساعت، بروز کرده است.
یک مورد مسمومیت آب و نیز هیپوناترمی درازمدت در یک مرد زندانی جوان 22 ساله پس از نوشیدن 1.5 گالن (6 لیتر) آب در طول 3 ساعت گزارش شده است.
در نهایت یک دختربچۀ 9 ساله که حدود یک گالن (مجموعاً 3.6 لیتر) آب را در طول 1 تا 2 ساعت نوشیده بود دچار مسمومیت آب شد.
خلاصۀ مطلب: کلیه‌ها می‎توانند تا 7 گالن (28 لیتر) آب را در طول یک روز دفع کنند. به هر جهت، آنها قادر به دفع بیش از یک لیتر آب در طول یک ساعت نیستند. بنابراین نوشیدن آب به میزان بیشتر از این حد خطرناک محسوب می‎شود.

میزان نیاز واقعی ما به آب چقدر است؟
رقم دقیقی در مورد میزان دقیق آب مورد نیاز بدن ما نمی‎توان ارائه داد. این مقدار در مورد هر کسی متفاوت است.
برای تعیین میزان آب مورد نیاز بدن، باید وزن بدن، میزان فعالیت ورزشی و اقلیم زندگی فرد را مورد نظر قرار داد.
"انستیتو پزشکی" (IOM) عنوان می‎کند که میزان آب مصرفی مورد نیاز در مردان به صورت روزانه 125 اونس (3.7 لیتر) است در حالی که این میزان برای زنان 91 اونس (2.7 لیتر) است.
به هر جهت، این رقم‌ها شامل آبی نیز هست که از طریق نوشابه‎ها و غذاها تأمین می‎شود.
برخی از مردم هنوز "قانون" 8 * 8 را دنبال می‎کنند که نوشیدن 8 لیوان آب در طول روز را توصیه می‎کند. به هر حال، این قاعده بیشتر دلبخواهی است و پشتوانۀ تحقیقی ندارد.
یک قاعدۀ درست گوش دادن به درخواست بدن و نوشیدن آب در هنگام نیاز است. مقدار آب مصرفی باید به قدری باشد که سیراب ماندن بدن تضمین شود.
به هر جهت تکیه بر تشنگی برای مصرف آب شاید در مورد تمامی افراد کارآیی نداشته باشد. ورزشکاران، افراد پیر، و زنان باردار ممکن است به نوشیدن آب بیشتری در طول روز نیاز داشته باشند./

Source:
What happens if you drink too much water?
Published Monday 31 July 2017
By Arlene Semeco, MS, RD 

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

افزایش سرانجام بد در بارداری با آسیب کلیوی مربوط به گذشته

یک مطالعة تازه دریافته است که خطر پره‌اکلامپسی و دیگر عوارض بارداری ممکن است در مادران بارداری که دارای سابقة آسیب کلیوی هستند بیشتر باشد، حتی اگر عملکرد کلیة آنان در زمان پیش از بارداری نرمال بوده با

چرا چشم‌های من زردند؟ بررسی علل زردی چشم در کودکان و بزرگسالان

چشم‌ها می‌توانند چیزهای زیادی در مورد افراد بگویند. این ارگان نه فقط چشم‌اندازی به درون شخصیت فرد عرضه می‌کند بلکه می‌تواند سرنخ‌هایی در مورد سلامت عمومی بدن به دست دهد. وقتی سفیدی چشم به زردی می‌زند،