دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

نوع پاسخ به کافئین در افراد متفاوت است. اثرات مصرف زیاد کافئین نشان می‎‌دهد که بیشتر ضرورتاً بهتر نیست

مقالات تغذیه / رژیم غذایی
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• دکتر فرانزیسکا اسپریتزلر
• ترجمه هامیک رادیان


قهوه و چای بدون تردید نوشیدنی‎های سالمی هستند. اغلب انواع این نوشیدنی‎ها حاوی کافئین هستند، ماده‎ای که می‎تواند موجب تقویت خلق و خو، متابولیسم، و عملکرد روانی و فیزیکی شود.
مطالعات در عین حال نشان داده‎اند که مصرف کافئین در مقادیر کم تا متوسط برای بیشتر مردم رویکردی ایمن محسوب می‎شود.
به هر جهت مصرف مقادیر زیاد کافئین می‎تواند دارای عوارض جانبی ناخوشایند و حتی خطرناک باشد.
تحقیقات نشان داده‎اند که ژن‎های ما دارای تأثیر تعیین کننده‎ای بر میزان تحمل ما هستند. برخی از افراد می‎توانند بدون ابتلا به عوارض جانبی منفی بیش از دیگران کافئین مصرف کنند.
بیشتر آنکه افراد فاقد عادت خوردن کافئین ممکن است حتی پس از مصرف مقادیر کمی از این ماده دچار علایم منفی شوند. در اینجا 9 عارضۀ جنبی مصرف بیش از حد کافئین مورد بحث قرار گرفته است.

1. اضطراب
کافئین به عنوان افزایش دهندۀ میزان هشیاری شناخته می‌شود.
کافئین از طریق بلوک کردن اثرات ادنوزین، یک مادۀ شیمیایی در مغز که سبب بروز خستگی می‎شود، عمل می‎کند. همزمان کافئین باعث ترشح ادرنالین می‎شود، هورمون "بجنگ یا دررو"یی که با افزایش میزان انرژی همراه است.
به هر جهت، در دوزهای بالا این اثرات ممکن است بیشتر بروز یافته به اضطراب و عصبانیت منجر شوند.
در واقع اختلال اضطراب ناشی از کافئین یکی از سندرم‏‌های مرتبط به کافئین در فهرست "راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات سلامت روانی" (DSM) که از سوی "انجمن روان‎پزشکی آمریکا" منتشر می‌شود، محسوب می‎گردد.
مصرف کافئین به میزان بیش از 1000 میلی‎گرم در روز به عنوان علت عصبانیت، رفتار تکانشی، و علایم مشابه در اغلب مردم گزارش شده است، در حالی که حتی مصرف مقادیر کمتر کافئین در افراد حساس نسبت به آن می‎تواند سبب بروز اثرات مشابه شود.
به علاوه نشان داده شده است که وقتی مصرف کافئین به صورت یک باره انجام می‎شود، در دوزهای پایین نیز سبب سرعت گرفتن تنفس و افزایش میزان اضطراب می‌شود. یک مطالعه بر روی 25 مرد سالم پی برد آنانی که تقریباً 300 میلی‌گرم کافئینی خورده بودند بیش از دو برابر افراد گیرندۀ دارونما دچار استرس شدند.
نکتۀ جالب نظر این بود که سطح استرس در بین مصرف کنندگان دایمی کافئین و مصرف کنندگان گهگاهی آن یکسان بود، که این نشان می‎دهد این ترکیب می‎تواند فارغ از اینکه فرد دارای عادت نوشیدن کافئین باشد یا نباشد، اثراتی یکسانی در مورد وی ایجاد کند.
باو جود این، نتایج مطالعه مقدماتی محسوب می‌شدند.
محتوی کافئین قهوه‎ها به میزان زیادی متغیر است. برای مثال قهوۀ بزرگ ("گراند") در استارباکس حاوی حدود 300 میلی‎گرم کافئین است.
اگر شما متوجه این نکته می‎شوید که اغلب اوقات عصبانی یا دارای روحیۀ تکانشی هستید، بد نخواهد بود که نگاهی به میزان مصرف کافئین خود بیندازید.

2. بی‎خوابی
توانایی کافئین در کمک به بیدار نگه داشتن مردم یکی از کیفیت‎های شاخص آن شناخته می‎شود.
از سوی دیگر، مصرف زیاد کافئین می‎تواند برخورداری از خواب نیروبخش کافی را دشوار کند.
مطالعات پی برده‎اند که مصرف زیاد کافئین چنین به نظر می‎رسد که مقدار زمان لازم برای به خواب رفتن را افزایش می‎دهد. کافئین در عین حال می‎تواند کل زمان خواب را به ویژه در دوران سالمندی کاهش دهد.
در مقابل چنین به نظر می‎رسد که مقادیر متوسط یا کم کافئین تأثیر زیادی در افراد موسوم به "خوش‌خواب" یا حتی افرادی که گزارش از بی‎خوابی خود می‎دهند، ندارد.
در صورت کم تخمین زدن مقدار مصرف کافئین خود این امکان هست که شما نتوانید درک کنید که مقادیر بیش از حد کافئین در خواب شما اختلال ایجاد می‎کند.
اگرچه قهوه و چای بزرگ‎ترین منابع کافئین محسوب می‎شوند، کافئین در عین حال در سودا، کاکائو، نوشابه‎های انرژی‎زا و برخی از انواع داروها نیز وجود دارد.
برای مثال یک بطری نوشابۀ انرژی‎زا حاوی تا 350 میلی‎گرم کافئین است در حالی که این مقدار برای برخی دیگر از این نوشابه‎ها به 500 میلی‎گرم نیز می‎رسد.
نکتۀ مهم این است که مقدار کافئینی که شما می‎توانید بدون ایجاد اختلال در خواب خود مصرف کنید به عوامل ژنتیکی و دیگر عوامل مرتبط به شما بستگی دارد.
به علاوه کافئینی که در ساعات نزدیک به خواب شبانه مصرف می‎شود ممکن است به دلیل ادامه داشتن اثرات آن به مدت چند ساعت در خواب اختلال ایجاد کند.
تحقیقات نشان داده‌اند در حالی که کافئین به طور میانگین 5 ساعت در بدن باقی می‎ماند، این رقم می‎تواند بسته به اشخاص مختلف بین یک و نیم تا 9 ساعت متغیر باشد.
یک مطالعه در این مورد تحقیق کرده است که چگونه زمان خوردن کافئین می‎تواند بر خواب تأثیر منفی بگذارد. محققان به 12 فرد بزرگسال سالم در فاصلۀ 6 ساعت مانده به زمان رفتن به بستر یا در فاصلۀ 3 ساعت مانده به این زمان و یا بلافاصله قبل از رفتن به بستر، 400 میلی‎گرم کافئین دادند.
هم زمان به خواب رفتن سه گروه مورد مطالعه و هم زمان بیدار ماندن آنها در طول شب به شکل قابل توجهی افزایش پیدا کرد.
نتایج مطالعه عنوانگر این موضوع است که توجه به مقدار و نیز زمان‎بندی مصرف کافئین برای بهینه کردن خواب دارای اهمیت است.


در همین زمینه بیشتر بخوانیم:

کافئین انهایدروس یا فاقد آب در بدن چه می‎کند
کافئین، اضطراب، استرس، بی‎خوابی، فشار خون، رابدومیالز، هورمون گاسترین، قلب وعروق، فروپاشی عضلانی، ضربان، ریتم قلبی، تکرر ادرار، بی‌اختیاری ادراری، نوشابه‎های انرژی‌زا، نیاز عاجل به ادرار کردن، مثانه بی‌فعال


3. مشکلات گوارشی
بسیاری از مردم متوجه می‎شوند که خوردن یک فنجان قهوه پس از بیدار شدن از خواب در هنگام صبح به کارکرد روده در آنان کمک می‎کند.
اثرات ملین قهوه به ترشح گاسترین نسبت داده شده است، هورمونی که در معده تولید می‎شود و باعث سرعت گرفتن فعالیت روده بزرگ می‎شود. به علاوه، این نکته نشان داده شده است که قهوۀ فاقد کافئین نیز دارای تأثیر مشابهی است.
به هر حال، چنین به نظر می‎رسد که خود کافئین نیز از طریق افزایش حرکات دودی شکل روده به عملکرد آن کمک می‎کند.
با توجه به این اثرات، جای شگفتی ندارد که مقادیر زیاد کافئین بتواند در برخی از مردم به شل و ول شدن مدفوع یا حتی اسهال منجر شود.
اگرچه سالیان سال این اعتقاد وجود داشت که قهوه می‏تواند باعث ایجاد اولسر معده شود، یک مطالعه در مقیاس کلان بر روی 8000 نمونه ارتباطی میان این دو مورد نیافت.
از سوی دیگر برخی مطالعات عنوان کرده‎اند که نوشیدنی‎های کافئین‏دار می‎توانند در برخی از مردم باعث تشدید بیماری ریفلاکس معده به مری (GERD) شوند. این مورد خاص در بارۀ قهوه درست به نظر می‎رسد.
در یک مطالعۀ کوچک که در آن 5 فرد بزرگسال سالم آب کافئین‎دار مصرف کردند، آنها دچار شلی عضلاتی شدند که محتوی معده را از ورود به مری بازمی‎دارد - که این شاخصۀ GERD محسوب می‎شود.
از آنجا که قهوه می‎تواند تأثیرات تعیین کننده‏ای بر عملکرد سیستم گوارش داشته باشد، این احتمال وجود دارد که در صورت مواجهه با علایم، افراد بخواهند مقدار مصرف آن را کاهش دهند یا از قهوه به چای روی بیاورند.

4. فروپاشی عضله
رابدومیالیز اختلالی بسیار جدی است که در آن فیبرهای عضلانی آسیب دیده وارد جریان خون شده به نارسایی کلیوی و دیگر مشکلات منجر می‎شوند.
علل شایع رابدومیالیز شامل تروما، عفونت، سوءمصرف مواد مخدر، کشیدگی عضلانی و گزش توسط مارها یا حشرات سمی است.
به علاوه اگرچه مورد نادری است در هر حال چند مورد گزارش مبنی بر بروز رابدومیالیز بر اثر مصرف زیاد کافئین در دست است.
در یک مورد زنی پس از نوشیدن 32 اونس (حدود 1 لیتر) مایع حاوی حدود 565 میلی‎گرم قهوه دچار تهوع، استفراغ و تیره رنگ شدن ادرار گردید. خوشبختانه این زن از طریق مایع‎درمانی و دریافت دارو درمان شد.
نکتۀ مهم این است که مقدار مورد اشاره دوز بالایی از کافئین برای مصرف در یک بازۀ زمانی کوتاه است، به ویژه در مورد کسی که عادت به نوشیدن مقادیر زیاد کافئین ندارد یا نسبت به اثرات آن دچار حساسیت است.
با هدف کاهش ریسک رابدومیولیز بهترین کار محدود کردن مصرف کافئین به میزان حدود 250 میلی‎گرم در روز است مگر اینکه فرد نسبت به مصرف مقادیر بالاتر عادت داشته باشد.

5. اعتیاد
علی‎رغم تمامی فواید کافئین برای سلامت در این نکته جای تردید نیست که مصرف کافئین می‏تواند شکل عادت به خود بگیرد.
یک مرور جزء‎نگر عنوان کرده است که اگرچه کافئین بر برخی مواد شیمیایی مغز به طریقی مشابه کوکائین و آمفتامین‌ها تأثیر می‎گذارد، اما نوع اعتیاد ایجاد شده توسط آن مشابه اعتیاد کلاسیک توسط مخدرهای مزبور نیست.
به هر جهت، کافئین به ویژه در دوزهای بالا می‎تواند به ایجاد وابستگی روان‎شناختی و فیزیکی منجر شود.
در یک مطالعه 16 نفر (شامل سه گروه که به طور معمول مقادیر بالای کافئین، یا مقادیر متعادل آن را مصرف می‎کردند یا اصلاً کافئین نمی‎خوردند) پس از سپری کردن یک شب بدون کافئین در یک تست لغات شرکت کردند. فقط گروه مصرف کنندۀ کافئین زیاد دارای سوگیری نسبت به کلمات مرتبط به کافئین بودند و ولع زیادی برای آن داشتند.
به علاوه، چنین به نظر می‎رسد که فاصلۀ زمانی میان مصرف وعده‎های کافئین نقشی در ایجاد وابستگی مورد بحث دارد.
در یک مطالعۀ دیگر 213 مصرف کنندۀ کافئین پس از گذراندن 16 ساعت بدون خوردن کافئین پرسشنامه‎ای را تکمیل کردند. در مقایسه با افرادی که به صورت همه روزه کافئین نمی‎خوردند، مصرف کنندگان مداوم کافئین افزایشی را در میزان سردرد، خستگی مفرط و دیگر علایم ترک از خود نشان دادند.
حتی با وجودی که به نظر نمی‎رسد این ترکیب بتواند سبب بروز اعتیاد شود، اگر شخص منظماً مقدار زیادی قهوه یا نوشابه‌های کافئین‎دار مصرف کند، شانس بالایی برای ایجاد وابستگی به کافئین در مورد وی مطرح خواهد بود.

6. فشار خون بالا
در کل چنین به نظر می‎رسد که کافئین ریسک بیماری قلبی یا سکته مغزی را در اغلب مردم افزایش نمی‎دهد.
به هر حال در چند مطالعه نشان داده شده است که کافئین به علت اثرات محرک آن بر سیستم عصبی باعث افزایش فشار خون می‌شود.
افزایش فشار خون یک ریسک فاکتور حمله قلبی و سکته مغزی است زیرا به مرور زمان به شریان‎ها لطمه زده جریان خون به قلب و مغز را دچار محدودیت می‎کند.
خوشبختانه چنین به نظر می‎رسد که اثرات کافئین بر فشار خون موقتی است. همچنین، این گونه به نظر می‎رسد که بیشترین میزان تأثیر در این مورد مربوط به مردمی است که عادت به خوردن کافئین ندارند.
همچنین مطالعات نشان داده‏‌اند که کافئین فشار خون را در طول ورزش در مردم سالم و همچنین در افراد دارای افزایش اندک فشار خون بالا می‎برد.
بنابراین، توجه به مقدار مصرف و زمان‎بندی مصرف کافئین به ویژه در مورد افرادی که هم‎اکنون دچار معضل فشار خون بالا هستند اهمیت دارد.

7. افزایش سرعت ضربان قلب
اثرات محرک مصرف میزان زیاد کافئین می‎تواند سبب افزایش سرعت ضربان قلب شود.
کافئین در عین حال می‎تواند به دگرگون شدن ریتم ضربان قلب موسوم به فیبریلاسیون دهلیزی منجر شود، که بروز آن در افراد جوان مصرف کنندۀ نوشابه‎های انرژی‌زای حاوی مقادیر بالای کافئین گزارش شده است.
در یک مطالعۀ موردی، زنی که دوز بالایی از پودر و قرص کافئین را به قصد خودکشی خورده بود دچار افزایش شدید ضربان قلب، نارسایی کلیوی و دیگر مشکلات جدی سلامت شد.
در هر حال به نظر نمی‎رسد این تأثیر عمومیت داشته باشد. در واقع حتی مردم دچار مشکلات قلبی می‎توانند مقادیر زیاد کافئین را بدون ابتلا به عوارض جانبی تحمل کنند.
در یک مطالعۀ کنترل شده که در آن به 51 بیمار دچار نارسایی قلبی به مدت 5 ساعت هر ساعت 100 میلی‎گرم کافئین داده شد، ضربان قلب و ریتم قلبی بیماران از وضعیت نرمال خارج نشد.
فارغ از موضوع متضاد بودن نتایج، هر فردی در صورت مشاهدۀ هر گونه تغییر در ضربان و ریتم قلبی خود در صورت مصرف نوشیدنی‎های دارای کافئین باید مقدار مصرف آن را کاهش دهد.

8. خستگی مفرط
قهوه، چای و دیگر نوشابه‎های دارای کافئین به عنوان تقویت کنندۀ میزان انرژِی تلقی می‎شوند.
به هر جهت این نوشیدنی‎ها می‎توانند با ایجاد خستگی مفرط ریباند در پی خروج کافئین از بدن روی دیگر سکه را نشان داده به بروز خستگی مفرط منجر گردند.
یک مروز بر روی 41 مطالعه پی برده است که اگرچه نوشابه‌های انرژی‎زای کافئین‏دار خلق و حالت را برای چند ساعتی دگرگون کرده و بهبود ‎بخشیدند، نمونه‌های مطالعه در روز بعد از مصرف کافئین خسته‎تر از معمول بودند.
البته اگر فرد نوشیدن مقدار زیادی از کافئین را در طول روز ادامه دهد، وی خواهد توانست از بروز اثر ریباند اجتناب کند. از سوی دیگر، این موضوع می‎تواند بر خواب فرد تأثیر منفی داشته باشد.
برای به حداکثر رساندن فواید کافئین در مورد انرژی و اجتناب از خستگی مفرط ریباند، فرد باید اعتدال در نوشیدن کافئین را رعایت کند.

9. تکرر ادرار و نیاز عاجل به ادرار کردن
افزایش مقدار ادرار یکی از عوارض جانبی شایع مصرف مقادیر زیاد کافئین محسوب می‎شود که به اثرات محرک این ترکیب بر مثانه مرتبط است.
افراد ممکن است متوجه این موضوع شوند که در صورت افزایش مصرف چای یا قهوه میزان تکرر ادرار در آنها افرایش پیدا می‎کند.
تحقیقات زیادی بر اثرات کافئین بر تواتر ادرار در مورد مردم سالمند و افراد دچار مثانه بیش‌فعال یا مبتلا به بی‎اختیاری ادراری صورت گرفته است.
در یک مطالعه 12 نمونۀ جوان تا میانسال دارای مثانه بیش‎فعال که روزانه به ازاء هر کیلوگرم وزن بدن معادل 4.5 میلی‎گرم کافئین مصرف کرده بودند دچار افزایش قابل ملاحظه‎ای در تکرر ادرار و نیاز عاجل به ادرار کردن شدند.
برای فردی دارای وزن 58 کیلوگرم این میزان معادل مصرف 300 میلی‎گرم کافئین در هر روز است.
به علاوه مصرف زیاد کافئین می‎تواند احتمال توسعۀ بی‎اختیاری ادراری را در مردم دارای مثانۀ سالم افزایش دهد.
یک مطالعه در مقیاس بزرگ به اثرات مصرف زیاد کافئین بر روی بی‎اختیاری ادراری در مورد 65.000 زن فاقد ابتلا به بی‎اختیاری ادراری پرداخت.
در مقایسه با زنانی که روزانه کمتر از 150 میلی‎گرم کافئین مصرف می‎کردند، زنانی که روزانه بیش از 450 میلی‎گرم کافئین مصرف می‎کردند در معرض افزایش قابل ملاحظۀ ریسک بی‎اختیاری ادراری قرار داشتند.
اگر فردی کافئین زیادی مصرف می‎کند و احساس می‎نماید که نیاز او به ادرار کردن یا عاجل بودن ادرار افزایش یافته است، قطع مصرف کافئین برای بررسی چگونگی تغییر علایم مزبور ایدۀ خوبی خواهد بود.

خلاصه
چنین به نظر می‎رسد که مصرف معتدل کافئین فواید بسیاری برای سلامت مردم داشته باشد.
از سوی دیگر مصرف مقادیر زیاد کافئین به بروز عوارض جانبی متعددی منجر می‎گردد که باعث ایجاد اختلال در زندگی روزمره مردم شده و حتی می‎تواند سبب بروز مشکلات جدی برای سلامت آنان شود.
اگرچه نوع پاسخ به کافئین در افراد متفاوت است اثرات مصرف زیاد کافئین نشان می‎‌دهد که بیشتر ضرورتاً بهتر نیست.
برای دستیابی به اثرات مثبت کافئین بدون ابتلا به عوارض جانبی آن، مردم باید ارزیابی بدون سوگیری در مورد خواب، میزان انرژی و دیگر عوامل تأثیرگذار انجام داده و در صورت نیاز میزان مصرف کافئین خود را کاهش دهند./


Source:
9 Side Effects of Too Much Caffeine
Written by Franziska Spritzler, RD, CDE
on August 14, 2017

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

سرنخی از اینکه چرا مردان بهتر از زنان می‌خوابند

آیا زنان بیش از مردان در معرض مشکلات خواب قرار دارند، و اگر این‌گونه است، چرا؟ یک مطالعة جدید که در PNAS منتشر شده است نشان می‌دهد که جنسیت بر چگونگی به خواب فرو رفتن ما مؤثر است. گمان می&zw

آمفتامین قلب را سریع‌تر پیر می‌کند

سوءمصرف آمفتامین در سطح جهان در حال افزایش است. در حالی که عوارض جانبی شایع این داروی مخدر شامل افزایش ضربان قلب، سردرد، درد معده و تغییرات خُلقی است، دانش اندکی در مورد اثرات آن بر قلب وجود دارد. اکن

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.

 

X

کپی رایت

هرگونه کپی مطالب سایت به هر شکل پیگرد قانونی دارد.