دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

پولیپ بسیار شایع است اما اغلب مردم از ابتلاء خود به آن بی‎خبرند

مقالات جراحی
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• زاؤن ویلینز، دکتر اندرو گونزالز
• ترجمه هامیک رادیان

پولیپکتومی عمل برداشتن پولیپ است. شایع‎ترین انواع پولیپکتومی شامل پولیپکتومی رحم و پولیپکتومی رودۀ بزرگ است.
به هر جهت پولیپکتومی ممکن است برای هر ناحیه از بدن مثل بینی یا معده که امکان بروز پولیپ در آنها وجود دارد، انجام شود. پولیپ توده‎ای است که در بافت شکل می‎گیرد و به درون فضای خالی گسترش پیدا می‎کند.
پولیپکتومی برای برداشتن پولیپ‎های مسبب علایم که ممکن است سرطانی باشند یا آنهایی که نیاز به بررسی دارند، انجام می‌شود.
مطالب این مقاله:
• انواع پولیپکتومی
• پولیپ چیست؟
• گزینه‎های جراحی
• ریکاوری یا بهبود پس از پولیپکتومی
• چطور بدانیم که به پولیپکتومی نیاز داریم؟
• ریسک‎ها
• پیام همراه

انواع پولیپکتومی
دو نوع شایع پولیپکتومی عبارت است از:
• پولیپکتومی رحم: این نوع پولیپکتومی برای برداشتن پولیپ‎های بافت اندومتریال، یعنی بافت جدار رحم انجام می‎شود.
• پولیپکتومی روده بزرگ: این نوع پولیپکتومی برای برداشتن پولیپ‎های کولون انجام می‎شود.
پولیپ‎ها ممکن است در دیگر نواحی بدن شکل بگیرند. برخی از محل‎های شایع تشکیل پولیپ و انجام پولیپکتومی شامل موارد زیر است:
• بینی
• دهانۀ رحم
• تارهای صوتی
• معده

پولیپ چیست؟
پولیپ‎ها توده‎هایی هستند که از بافت بیرون زده به درون فضاهای خالی در بدن گسترش می‎یابند. برای مثال پولیپ‎های کولون در بافت رودۀ بزرگ شکل گرفته و سپس به درون فضای خالی گسترش پیدا می‎کنند.
اکثر پولیپ‎ها خوش‎خیم هستند؛ برخـی از آنها سرطانی و بقیه غیر سرطانی هستند. بدون بررسی پولیپ امکان تشخیص سرطانی بودن آن وجود ندارد، بنابراین به طور معمول پزشکان برداشتن پولیپ‎ها را برای بررسی سرطانی بودن آنها توصیه می‎کنند.

آیا پولیپ شایع است؟
پولیپ‎ها شایع هستند، و اغلب مردم از داشتن پولیپ توسط خود آگاه نیستند. در سطح ایالات متحد آمریکا 20 تا 30 درصد مردم دچار پولیپ کولون هستند. همچنان که زنان پا به سن می‎گذارند پولیپ‎های رحم در آنها شیوع بیشتری پیدا می‎کند، و این موضوع در زنان یائسه شیوع بالایی دارد. فقط 3 تا 5 درصد پولیپ‎ها سرطانی هستند.

پولیپ‎ها تا چه اندازه بزرگ می‎شوند؟
حتی وقتی پولیپی سرطانی نیست، برخی از آنها بسیار بزرگ می‎شوند. وقتی پولیپ‎ها بزرگ شوند می‎توانند جریان خون را دگرگون کنند، بر دستگاه‎های بدن فشار وارد نمایند، و سبب بروز طیفی از علایم شوند.

در زمینه پولیپ بیشتر بخوانیم:

علایم، درمان و پیشگیری از پولیپ گردن رحم یا پولیپ سرویکال

پولیپ، پولیپکتومی، فورسپس سرد، فورسپس گرم، پولیپ کولون، پولیپ دهانه رحم، پولیپ بنی، پولیپ تارهای صوتی، اسنیر، برداشتن پولیپ، خونریزی، عفونت، پولیپ سرطانی

گزینه‎های جراحی
آماده‎سازی برای پولیپکتومی
آماده‌سازی برای پولیپکتومی به تکنیک مورد استفاده برای جراحی و محل وجود پولیپ بستگی دارد.
مردمی که برای برداشتن پولیپ‎های رحم اقدام می‎کنند مورد بیهوشی موضعی قرار می‎گیرند و نیازی به هیچ تهیه و تدارک خاصی ندارند.
به هر جهت، پولیپکتومی کولون نیازمند خالی شدن رودۀ بزرگ است. مردم نیاز به تنقیه یا استفاده از مُدرها یا هر دو در فاصلۀ 12 تا 24 ساعت قبل از عمل جراحی دارند.

تکنیک‎های جراحی و آنچه انتظار می‎رود
بسیاری از مردم ترجیح می‎دهند ضمن انجام عمل بیدار باشند. دیگران ممکن است بیهوشی عمومی را ترجیح دهند. دکتر به بیمار آرام‎بخش می‎دهد و به طور معمول دارو از طریق وریدی تزریق می‎شود. تزریق دارو مردم را خواب‎آلوده و آرام می‎کند.
اغلب پولیپ‎ها با یک اسکوپ قابل برداشته شدن است. این، لوله‏ای است که دکتر به داخل بدن می‎فرستد که باعث حذف نیاز به برش جراحی یا ایجاد یک شکاف بزرگ در بدن می‎شود. برای پولیپکتومی رحم، دکتر اسکوپ را از طریق واژن به درون دهانۀ رحم و داخل آن فرو می‎برد. دوربین متصل به اسکوپ آن را به سمت پولیپ هدایت می‎کند.
در طول پولیپکتومی کولون، دکتر لوله را از راه مقعد وارد بدن بیمار می‎کند. همانند مورد پولیپکتومی رحم، دوربین در اینجا نیز نقش راهنمای محدودۀ پولیپ را ایفا می‎کند.
دکترها برای برداشتن پولیپ‎ها از تکنیک‎های جراحی مختلفی استفاده می‎کنند. تکنیک خاص برداشتن پولیپ نامحتمل است که بر تجربۀ بیمار از فرآیند جراحی تأثیر بگذارد.
برخی گزینه‎ها شامل موارد زیر هستند:
• پولیپکتومی فورسپس سرد: معـــمولاً در مورد پولیپ‎های کوچک به کار می‎رود. این تکنیک از فورسپس برای شل کردن پولیپ استفاده می‎کند. جراح همچنین از یک سیم برای برداشتن بخشی از پولیپ که به درون بافت گسترش یافته است استفاده می‎کند.
• پولیپکتومی فورسپس گرم: این تکنیک مشابه روش فورسپس سرد است. به علاوه برای گرفتن نوک پولیپ، به هر جهت جراح از یک اقدام پزشکی به نام الکتروکوتری برای سوزاندن باقی ماندۀ بافت پولیپ و پیشگیری از خونریزی استفاده می‎کند.
• پولیپکتومی اسنیر: اسنیـــر حلقه‎ای است که می‎تواند پولیپ را به دام انداخته و بردارد، و در مواقعی که پولیپ بزرگ‎تر از 1 سانتی‎متر باشد پراستفاده‎ترین گزینه محسوب می‎شود. اسنیر ممکن است سرد یا گرم باشد، و نیز ممکن است جراح از الکتروکوتری برای سوزانیدن و بیرون آوردن باقی ماندۀ بافت پولیپ استفاده کند.
در طول این عمل، بیمار ممکن است احساس فشار یا کشیدگی کند، اما دردی احساس نمی‎کند. بسته به محل قرارگیری پولیپ و دیگر عوامل، دکتر ممکن است پیش از عمل، در خلال انجام آن و پس از عمل برای بیمار داروهای ضد درد تجویز کند.
وقتی پولیپ‎ها بسیار بزرگ باشند این امکان وجود دارد که برداشتن آنها نیازمند ایجاد برش جراحی باشد. این عمل پیچیده‎تری است و انجام آن نیاز به بیهوشی عمومی دارد.

ریکاوری یا بهبود پس از پولیپکتومی
ریکاوری پولیپکتومی معمولاً در حدود دو هفته طول می‎کشد. بیمار ممکن است پس از عمل و مشخصاً بلافاصله پس از پایان آن دچار درد شود.
استفاده از داروهای ضد درد تجویز شده از سوی دکتر در این مورد می‎تواند کمک کننده باشد.
دچار شدن به مقداری خونریزی در پی انجام عمل امری عادی است، اما در صورت بالا بودن مقدار خونریزی پس از عمل، توقف خونریزی و شروع مجدد آن یا وجود بوی ناخوشایند که نشان دهندۀ وجود عفونت است، بیمار باید با پزشک تماس بگیرد.
پس از برداشته شدن پولیپ، پزشکان آن را برای آزمایش به آزمایشگاه می‎فرستند. اگر پولیپ سرطانی نباشد، بیمار پش از برداشتن پولیپ تحت معاینه قرار می‎گیرد، اما احتمالاً نیازی به درمان بیشتر نخواهد داشت.

چطور بدانیم که به پولیپکتومی نیاز داریم؟
مردم دچار پولیپ اغلب از ابتلاء خود به آن آگاه نیستند.
وقتی پولیپ باعث بروز علایم شود پزشک ممکن است تست‌های غربالگری را توصیه کند. در برخی موارد، پولیپ‎ها ضمن انجام غربالگری برای اختلالات دیگر کشف می‎شوند. این بدان معنی است که برای مردم احتمال بیشتری هست که مورد پویپکتومی قرار گیرند وقتی که در عین حال تستی انجام دهند که سبب کشف پولیپ‎ها شود.
مردمی که دچار علایم مرتبط به داشتن پولیپ مثل درد یا خونریزی هستند، معمولاً نیاز به آن دارند که پولیپ آنها برداشته شود.

ریسک‎ها
همانند تمامی دیگر انواع جراحی، پولیپکتومی نیز برخی ریسک‎ها را با خود دارد. این ریسک‎ها شامل موارد زیر هستند:
• ایجاد سوراخ یا حفره در دستگاه: این اتفاق در مورد ارگانی رخ می‎دهد که برای عمل سوراخ می‎شود. این می‎تواند بالقوه کشنده باشد، اما به ندرت چنین اتفاقی روی می‎دهد.
• خونریزی بیش از حد: گاهی از اوقات زخم به طور کامل درمان نمی‎شود که این باعث خونریزی بیش از حد می‎گردد.
• عفونت: هر زخمی ممکن است عفونی شود، و پولیپکتومی زخم ایجاد می‎کند. عفونت موقعی بیشتر محتمل است که بیمار دستورات دکتر را نادیده می‎گیرد، یا اینکه در وضعیت سلامت مناسبی قرار ندارد.
• برداشت ناکامل پولیپ: برخی از اوقات در عمل نخست مقداری از بافت سر جایش باقی می‎ماند، که این وضعیت انجام عمل مجدد را ضروری می‎سازد.

پیام همراه
پولیپکتومی یک عمل جراحـی روتین است که می‎تواند علایم پولیپ‎ها را از میان بردارد و آنها را برای تست سرطان به آزمایشگاه بفرستد. مشابه همۀ انواع جراحی بیماران باید فواید و ریسک‎های مرتبط را با همکاری دکتر خویش برآورد کنند. به هر جهت در مورد اغلب گیرندگان پولیپکتومی، این عمل ناراحتی مختصری به همراه دارد اما باعث می‎شود ذهن آنان آرامش پیدا کند و علایم آزار دهنده در آنها رفع گردد.

Source:
What do you need to know about a polypectomy?
Last reviewed Fri 20 October 2017
By Zawn Villines
Reviewed by Andrew Gonzalez, MD, JD, MPH 

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

افزایش سرانجام بد در بارداری با آسیب کلیوی مربوط به گذشته

چرا چشم‌های من زردند؟ بررسی علل زردی چشم در کودکان و بزرگسالان

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.

 

X

کپی رایت

هرگونه کپی مطالب سایت به هر شکل پیگرد قانونی دارد.