دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

مقالات خواب / اختلالات خواب / بیماری بی‌خوابی
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• هانر وایتمن
• ترجمة هامیک رادیان

فقط دو روز کمبود خواب می‌تواند محرک تغییراتی در باکتری‌های روده باشد که با تضعیف سلامت متابولیک  مرتبط است. این، یافتة مطالعه‌ای است که در نشریة متابولیسم مولکولی / Molecular Metabolism منتشر شده است.
«آکادمی پزشکی خواب آمریکا» برای سلامت و بهبود آن 7 ساعت خواب شبانه را برای افراد 18 تا 60 ساله توصیه می‌کند.
در هر حال، اوایل سال 2016 گزارشی از سوی مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC) روشن کرد که بیش از یک سوم آمریکایی‌ها این توصیه را محقق نمی‌کنند.
کمبود خواب با افزایش خطر ابتلاء به تعداد زیادی از بیماری‌ها شامل فشار خون بالا، سکتة مغزی، بیماری قلبی، چاقی و دیابت نوع 2 مرتبط دانسته شده است.
مطالعات پیشین همچنین تغییرات میکروبیوتای روده – اجتماع میکروارگانیسم‌های مقیم در دستگاه گوارش – را با چاقی و دیابت نوع 2 مرتبط دانسته‌اند. در هر حال این موضوع که کمبود خواب نقشی در این ارتباط بازی می‌کند، ناروشن باقی مانده بود.
بر مبنای نظر محققان مطالعة جدید – شامل نویسندة اول مقاله کریستین بندیکت / Christian Benedict از دپارتمان علوم اعصاب دانشگاه اُپسالا در سوئد – برخی از مطالعات در موش‌ها و نیز انسان نشان داده‌اند که میکروبیوتای روده دارای یک چرخة شبانه‌روزی است که ممکن است بر اثر کمبود خواب دچار اختلال شود.
آنها اضافه می‌کنند: "در هر حال، تا به امروز مطالعه‌ای نبوده است که به تحقیق در مورد اثر خواب ناکافی بر ترکیب باکتری‌های رودة انسان پرداخته باشد."
"بنابراین مطالعات انجام شده فاقد ارزیابی در این مورد هستند که آیا تغییرات متابولیک ناسازگار مانند حساسیت اختلال انسولین، که می‌توانند ریسک دیابت نوع 2 و چاقی را افزایش دهند، با تغییرات میکروبیوم روده و زنجیرة کوتاه اسیدهای چرب که می‌توانند نتیجة کمبود خواب مکرر باشند، مرتبط هستند."

کمبود خواب با تغییرات همراه چاقی در میکروبوتای روده مرتبط است

برای دستیابی به اطلاعات بیشتر در مورد ارتباط میان کمبود خواب، میکروبیوتای روده و تغییرات متابولیک، بندیکت و تیمش 9 مرد سالم دارای وزن نرمال را وارد مطالعه کردند.
محققان نمونه‌های مدفوع مردان را پس از دو وضعیت خواب بررسی کردند: 1 روز با خواب نرمال (در حدود 8 ساعت) و دو روز با خواب محدود (در حدود 4 ساعت برای هر شب).
وعده‌های غذایی و مصرف غذا می‌تواند بر ترکیب باکتری‌های روده تأثیر بگذارد، بنابراین این موارد در هر دو وضعیت ثابت نگه داشته شد.
اگرچه تیم تحقیق به شواهدی مبنی بر اینکه کمبود خواب می‌تواند بر تنوع باکتری‌های روده تأثیر بگذارد، دست پیدا نکرد،‌ آنالیز آنها تغییراتی - نظیر افزایش نسبت فیرمیکوت‌ها به باکتریودت‌ها – را که در مطالعات پیشین به چاقی مرتبط دانسته شده بودند، نشان داد.
به علاوه، محققان متوجه شدند که به دنبال محدود شدن خواب، سوژه‌ها دچار کاهشی به میزان 20 درصد در حساسیت به انسولین شدند.
بندیکت می‌گوید: "این کاهش حساسیت به انسولین در هر حال با تغییرات میکروبیوتای روده در پی کمبود خواب مرتبط نبود. این نشان می‌دهد که تغییرات میکروبیوتا دستکم در کوتاه مدت نمی‌تواند نشانگر یک مکانیسم محوری باشد که از طریق آن یک یا چند شب کمبود خواب حساسیت انسولین را در انسان کاهش دهد."

در حالی که یافته‌های مطالعه نشان می‌دهد کمبود خواب می‌تواند محرک ایجاد تغییرات در باکتری‌های روده باشد، محققان می‌گویند رسیدن به درک بهتر در مورد اینکه این تغییرات می‌توانند بر سلامت متابولیک انسان تأثیر بگذارند، متضمن انجام مطالعات بیشتر است."
محققان اضافه می‌کنند: "با عنایت به تعداد کم نمونه در مطالعة ما که فقط شامل مردان جوان سالم بود، مطالعات بزرگ‌تر و درازمدت‌تر برای تحقیق در مورد میزان تعمیم این یافته‌ها در دوره‌های زمانی طولانی‌تر و نیز اینکه آیا این تغییرات در زنان، افراد مسن یا بیماران و در دیگر پارادیم‌های محدود شدن خواب، مصداق دارند، مورد نیاز است.
با وجود این، مطالعة ما نخستین مطالعه‌ای است که شواهدی در مورد تغییرات مرتبط به محرومیت خواب در خانوادة میکربی انواع باکتری روده‌ای، که پیشتر به آسیب‌شناسی‌های متابولیک مربوط دانسته شده‌اند، ارائه می‌دهد." 

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

کشف آنتی‌بیوتیک‌های جدید برای درمان سل

دانشمندان یک گام مهم به طراحی کلاس تازه‌ای از آنتی‌بیوتیک‌ها برای مقابله با عفونت‌های مقاوم در برابر دارو نظیر سل نزدیک‌تر شده‌اند. در مقاله‌ای که در نشریة نیچر بیولوژی شیمیایی / Nature Chemical Biolo

مونو یا مونونوکلئوز: نشانه‌ها و علایم اولیه کدامند؟

مونونوکلئوز که معمولاً "مونو" نامیده می‌شود نوعی بیماری است که توسط ویروس اپشتین – بار ایجاد می‌شود. مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC) می‌گوید 90 درصد مردم جهان در برهه‌ای از زندگی خود توسط ویر