دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

تشخیص ساکروایلیت ممکن است دشوار باشد زیرا احتمال دارد با درد ناحیۀ انتهای پشت که به دلیل اختلالات دیگری مثل سیاتیک ایجاد می‎شود، اشتباه گرفته شود.

مقالات درد
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• لِنا بورگس، دکتر ویلیام موریسون
• ترجمه هامیک رادیان

ساکروایلیت اختلال دردناکی است که در آن یکی از مفاصل ساکروایلیاک یا هر دوی آنها دچار التهاب می‎شود. مفاصل ساکروایلیاک در محل تلاقی ستون فقرات و لگن قرار گرفته‌اند.
ساکروایلیت که اغلب با درد پشت اشتباه گرفته می‌شود به بیماری‌هایی مرتبط است که سبب ارتریت التهابی در ستون فقرات می‎شوند.
ساکروایلیت می‎تواند سبب ایجاد درد در باسن و قسمت پایین پشت شود، و به بخش پایین‎ بدن در یک یا هر دو پا گسترش پیدا کند.
مطالب این مقاله:
• علل ساکروایلیت
• علایم ساکروایلیت
• تشخیص
• درمان
• جراحی و دیگر اقدامات
• دورنما

علل ساکروایلیت
چند علت بالقوه برای بروز التهاب در مفصل‌های ساکروایلیاک وجود دارد که شامل موارد زیرند:
اسپوندیلیت انکیلوزان: این نوعی ارتریت التهابی پیشرونده است که به ستون فقرات و کشالۀ ران آسیب می‎زند. گزارشی مربوط به سال 2005 توضیح می‎دهد که ساکروایلیت یکی از نشانه‎های اولیه ابتلا به اسپوندیلیت انکیلوزان است. البته همۀ افراد دچار ساکروایلیت به اسپوندیلیت انکیلوزان مبتلا نمی‎شوند.
استئوارتریت: این بیماری می‎تواند سبب بروز التهاب در مفصل‌های ساکروایلیاک شود و یکی از علل زیربنایی (اصلی) ساکروایلیت است.
تروما: یک آسیب‌دیدگی تروماتیک ناگهانی ممکن است به مفاصل ساکروایلیاک صدمه برساند و سبب التهاب شود که به ساکروایلیت منجر خواهد شد.
• بارداری: وقتی زنی باردار باشد، مفاصل ساکروایلیاک وی برای ایجاد فضا برای رشد جنین باز می‎شوند. این شرایط می‎تواند باعث فشار بر مفاصل مزبور و سبب ساکروایلیت شود.
عفونت: در صورت عفونی شدن مفصل ساکروایلیاک امکان بروز التهاب در آن وجود دارد.
به علاوه، موارد مندرج در فهرست زیر احتمال ابتلا به ساکروایلیت را در فرد افزایش می‎دهند:
عفونت دستگاه ادراری
• اندوکاردیت
• اعتیاد به مواد مخدر تزریقی داخل وریدی

علایم ساکروایلیت
علایم اصلی ساکروایلیت عبارتند از:
• درد در ناحیۀ باسن، پایین کمر و پشت یکی از پاها یا هر دو پا
تب خفیف
• خشکی در ناحیۀ کشالۀ ران و قسمت پایین پشت
گاهی از اوقات ساکروایلیت می‎تواند سبب بروز درد در کفل‎ها و نیز پاها شود، اگرچه این مورد کمتر شایع است.
فعالیت‎های فهرست زیر ممکن است به تشدید درد ساکروایلیت بینجامد:
• نشستن یا ایستادن به مدت طولانی
• ایستادن در شرایطی که وزن بدن روی یک پا انداخته شده باشد
• بالا رفتن از پله‎ها
• برداشتن قدم‎های بلند در هنگام راه رفتن
• دویدن
• چرخیدن و غلت زدن در بستر خواب

تشخیص
تشخیص ساکروایلیت ممکن است دشوار باشد زیرا احتمال دارد با درد ناحیۀ انتهای پشت که به دلیل اختلالات دیگری مثل سیاتیک ایجاد می‎شود، اشتباه گرفته شود.
دکتر ممکن است برای بررسی مفاصل ساکروایلیاک روی کفل یا کشالۀ ران بیمار فشار وارد کند یا پاهای وی را به حرکت وادارد.
برای تعیین نشأت گرفتن درد از مفاصل ساکروایلیاک، دکتر ممکن است یک محلول بی‎حس کننده را به درون این مفصل تزریق کند.
در صورت عدم اطمینان پزشک از تشخیص، احتمال انجام تست‎های بیشتری نیز وجود دارد. یک گزارش مربوط به سال 2013 اهمیت تست تصویربرداری MRI را به عنوان ابزاری تشخیصی برای ساکروایلیت مورد تأکید قرار داده است.
تحقیق انجام شده در سال 2013 پی برده است که نوعی غربالگری موسوم به CT اسکن (توموگرافی محاسباتی) نیز ممکن است است در تشخیص ساکروایلیت مفید باشد.

درمان
طیفی از درمان‎ها برای ساکروایلیت در دسترس است. این درمان‎ها شامل دارو، ورزش و اقدامات جراحی است.
دارو
داروهای فهرست شده در زیر برای درمان ساکروایلیت به کار می‎روند:
• داروهای ضد درد: داروهای ضد درد غیر نسخه‎ای می‎توانند باعث تسکین درد شوند. در صورت عدم کارآیی این نوع داروها دکتر ممکن است داروهای ضد درد قوی‎تری را برای بیمار تجویز کند.
• شل کننده‎های عضلانی: ساکروایلیت می‎تواند سبب بروز اسپاسم‎های عضلانی دردناک شود. شل‎کننده‎های عضلانی برای رفع گرفتگی‎های ایجاد شده مورد استفاده قرار می‎گیرند.
• مهار کننده‎های TNF: این نوع دارو می‎تواند در صورتی که ساکروایلیت به اسپوندیلیت انکیلوزان مرتبط باشد به بیمار کمک کند. یک مطالعه در سال 2016 نشان داد که مهار کننده‎های TNF به شکل قابل ملاحظه‎ای باعث بهبود عملکرد هر دو مفصل شوند.

مداوای خانگی و ورزش
همانند مورد داروهای تجویزی، مداواهای خانگی و ورزش‎های زیر نیز می‎توانند به تسکین درد ناشی از ساکروایلیت کمک کنند:
• استراحت: اجتناب از انجام حرکاتی که سبب تشدید درد ساکروایلیت می‎شوند می‎تواند به کاهش التهاب کمک کند.
• سرما (یخ) و گرما: گذاشتن کیسۀ آب گرم و سرد به نوبت روی ناحیۀ آسیب دیده می‎تواند به تسکین درد ساکروایلیت کمک نماید. فرد در صورت استفاده از یخ و جسم گرم باید برای پیشگیری از بروز سوختگی و صدمه دیدن پوست آنها را در حوله بپیچد.
• تمرینات فلکسیون کشالۀ ران: این ورزش شامل دراز کشیدن به پشت با پاهای مورد حمایت قرار گرفته توسط یک پشتی است. یک پا روی پای دیگر قرار می‎گیرد، پاها به هم فشرده شده و سپس رها می‎گردند. این کار در هر دو پهلو تکرار می‎شود. انواع این ورزش در حالت خوابیده به پشت، بالا گرفتن پاها و سپس فشردن آنها به هم با استفاده از بالشی که بین دو پا قرار داده می‎شود، باید توسط بیمار تکرار و تمرین شود.

جراحی و دیگر اقدامات
در موارد شدید بیماری که در آن دارو و ورزش درمانی فایده‎ای در تخفیف درد ساکروایلیت ندارند، دکتر ممکن است انجام یکی از اعمال جراحی مندرج در فهرست زیر را به بیمار توصیه کند:
• تحریک الکتریکی: یک تحریک کنندۀ الکتریکی را می‎توان در داخل ساکروم جاگذاری کرد، که به کاهش درد ساکروایلیت کمک می‌کند.
• تزریقات درون مفصلی: تزریق داروهای کورتیکوستروئیدی به داخل مفصل می‎تواند به کاهش التهاب و درد کمک کند. کاربرد تزریق به دفعات زیاد ممکن است باعث بروز مشکلات دیگری شود، بنابراین تعداد تزریق باید به 2 تا 4 بار در سال محدود شود.
• انهدام رادیوفرکانسی: این نوع درمان بر روی بافت عصبی که ممکن است سبب درد ساکروایلیاک شود تمرکز می‎کند.
• فیوژن مفصل: در موارد شدید جوش دادن دو استخوان با کفه فلزی یا دیگر ابزارهای همجوشی می‎تواند به تخفیف درد ساکروایلیت کمک کند.

دورنما
طیفی از درمان‎ها برای ساکروایلیت در دسترس است که می‎توانند درد همراه این اختلال را کاهش دهند.
بهبود درازمدت در این بیماری به علت ایجاد آن بستگی دارد. صدمه به مفصل و اشکال تباهی‎آور ارتریت نیاز به درمان مداوم برای مدیریت علایم دارد.
دکتر می‎تواند بهترین راه را برای مدیریت علایم و تسکین درد همراه این اختلال به بیمار توصیه نماید./

Source:
What is sacroiliitis?
Last reviewed Sat 11 November 2017
By Lana Burgess
Reviewed by William Morrison, MD 

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

رژیم غذایی ضد التهابی مانع کاهش تراکم استخوان در زنان می‎شود

با بالا رفتن سن، مردم دچار از دست دادن تراکم یا چگالی استخوان می‎شوند و زنان در دوره پس از یائسگی به طور مشخص در خطر بالاتری از استئوپوروزیس و شکستگی استخوان قرار دارند. در هر حال، مواردی هستند که می‎

حشیش، خطر استئوپوروزیس و شکستگی استخوان را افزایش می‌دهد

در حالی که حشیش (ماری‌جوانا) رایج‌ترین مادة مخدر غیر قانونی در ایالات متحد آمریکا است، به طور روزافزون در حال قانونی شدن است، که این موضوع شناسایی ضررهای بالقوة این مادة مخدر را مهم‌تر از همیشه جلوه م