دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

تاندینیت آشیل بیشترین شیوع را در میان مردان دارد.

مقالات درد
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• مایو کلینیک
• ترجمه محمدقاسم رافعی

تندینایتیس اکیلیس [تاندینیت آشیل] آسیب دیدگی ناشی از کاربرد بیش از حد تاندون اکیلیس (تاندون آشیل) است، مجموعه‌ای از بافت که عضلات ماهیچه پشت ساق پا را به استخوان پاشنه پا متصل می‎کند.
تاندینیت آشیل بیشترین شیوع را در بین دوندگان دارد که به شکل ناگهانی شدت یا مدت دویدن خود را افزایش می‎دهند. این اختلال در عین حال بین مردم میانسالی که صرفاً آخر هفته‎ها به ورزش‌هایی مثل تنیس یا بسکتبال می‎پردازند، شایع است.
اغلب موارد تاندینیت آشیل را می‎توان با مراقبت‎های نسبتاً ساده در محیط خانه و تحت نظارت پزشک درمان کرد. راهکارهای مراقبت شخصی به طور معمول نیاز به پیشگری از دوره‎های برگشت مشکل دارد. موارد شدیدتر تاندینیت آشیل می‎توانند به پارگی تاندون منجر شوند که نیاز به ترمیم جراحی دارد.

[مطالب این مقاله:]
• علایم تاندینیت آشیل
• علل تاندینیت آشیل
• تشخیص تاندینیت آشیل
• درمان تاندینیت آشیل

علایم تاندینیت آشیل
درد همراه تاندینیت آشیل به طور معمول به صورت رنجوری خفیفی در پشت ساق پا یا قسمت بالای پاشنه پا پس از دویدن یا دیگر فعالیت‏‌های ورزشی بروز می‎کند. دوره‏‌های شدیدتر درد ممکن است پس از دویدن در مسافت‎های طولانی، بالا رفتن از پله‏‎ها یا دویدن به سرعت زیاد بروز کند.
فرد در عین حال ممکن است حالت افتادگی یا خشکی را به ویژه در هنگام صبح احساس کند، وضعیتی که در صورت فعالیت خفیف بدنی بهبود می‎یابد.

چه هنگامی به دکتر مراجعه کنیم
اگر کسی دچار درد مداوم در نواحی اطراف تاندون آشیل باشد باید به پزشک مراجعه کند. در صورتی که درد شدید یا ناتوان کننده باشد باید بلافاصله به پزشک مراجعه کرد. در این وضعیت ممکن است فرد دچار پارگی تاندون آشیل شده باشد.

علل تاندینیت آشیل
تاندینیت آشیل بر اثر فشار شدید یا مکرر بر تاندون آشیل ایجاد می‎شود. این تاندون در هنگام راه رفتن، دویدن، پریدن یا ایستادن روی پنجه پا مورد استفاده قرار می‎گیرد.
ساختار تاندون آشیل با بالا رفتن سن تضعیف می‎شـود، که این موضوع می‎تواند به آسیب‎پذیری بیشتر آن در برابر صدمات منجر شود، و این موضوع به ویژه در مورد مردمی که صرفاً در روزهای آخر هفته ورزش می‎کنند یا برای کسانی که به شکل ناگهانی شدت یا مدت برنامه ورزشی خود را افزایش می‎دهند، مطرح است.

ریسک فاکتورهای تاندینیت آشیل
برخی عوامل شامل موارد زیر می‎توانند ریسک تاندینیت آشیل را افزایش دهند:
• جنس. تاندینیت آشیل بیشترین شیوع را در میان مردان دارد.
• سن. تاندینیت آشیل با بالا رفتن سن بیشتر بروز می‎کند.
• مشکلات فیزیکی. صاف بودن کف پا به شکل طبیعی می‏تواند فشار بیشتری بر تاندون آشیل وارد کند. چاقی و سفت بودن عضلات ماهیچه می‎تواند فشار بر تاندون را افزایش دهد.
• گزینه‎های تمرینی. دویدن با کفش‌های فرسوده می‎تواند باعث افزایش خطر بروز تاندینیت آشیل شود. درد تاندون در هوای سرد بیش از هوای گرم بروز می‎کند، و دویدن در محیط تپه ماهور نیز می‎تواند مردم را در معرض آسیب دیدگی آشیل قرار دهد.
• اختلالات پزشکی. مردم مبتلاء به پسوریازیس یا فشار خون بالا در ریسک بالاتری برای ابتلاء به تاندینیت آشیل قرار دارند.
• داروها. برخی انواع آنتی‎بیوتیک به نام فلورکینولون‎ها با افزایش میزان تاندینیت آشیل مرتبط شده است.

عوارض تاندینیت آشیل
تاندینیت آشیل می‎تواند باعث تضعیف تاندون آشیل شود، که این موضوع سبب آسیب پذیری تاندون در برابر پارگی می‎شود. پارگی تاندون اختلال دردناکی است که برطرف کردن آن معمولاً نیاز به عمل جراحی دارد.

پیشگیری از تاندینیت آشیل
اگرچه پیشگیری از تاندینیت آشیل ممکن نیست، می‎توان کارهایی را برای کاهش ریسک بروز آن انجام داد:
• میزان فعالیت بدنی خود را به تدریج افزایش دهید. اگر شما به تازگی یک رژیم ورزشی را شروع کرده‎اید، کار را به آهستگی آغاز کنید و مدت و شدت تمرینات خود را به تدریج افزایش دهید.
• سخت نگیرید. از انجام فعالیت‏هایی مثل دویدن در تپه ماهور که باعث تشدید فشار بر تاندون‎ها می‎شود پرهیز کنید. اگر درگیر ورزش‎های سنگین هستید، بدن را به آرامی با ورزش گرم کنید. اگر در طول یک ورزش خاص دچار درد می‌شوید، کار را متوقف کرده و استراحت کنید.
• در انتخاب کفش دقت کنید. کفش‌هایی که برای ورزش می‎پوشید باید زیرسازی لازم را برای پاشنه پای شما ایجاد کنند و باید کفی حمایتی محکمی برای کاهش تنش در تاندون آشیل داشته باشند. از کفش فرسوده و کهنه استفاده نکنید. اگر کفش‌ها در وضعیت مناسبی قرار داشته اما در عین حال حمایت لازم از پا انجام نمی‎شود از کفی‎های مناسب برای کفش استفاده کنید.
• حرکات کششی روزانه را فراموش نکنید. صبح‎ها پیش از ورزش و پس از آن برای حفظ انعطاف‎پذیری، زمانی را برای انجام حرکات کششی عضلات ماهیچه و تاندون آشیل در نظر بگیرید.
• عضلات ماهیچه خود را تقویت کنید. عضلات ماهیچه‌ای قوی ماهیچه و تاندون آشیل را قادر می‎سازند تا با فشاری که در طول ورزش و فعالیت جسمانی با آن مواجه می‎شوند بهتر مقابله کنند.
• نوع ورزش خود را تغییر دهید. فعالیت‎های با فشار زیاد بر تاندون آشیل مانند دویدن یا پریدن را با فعالیت‎های کم‎فشار مثل دوچرخه‎سواری یا شنا تعویض کنید.

تشخیص تاندینیت آشیل
کار تشخیص با معاینه بالینی از سوی پزشک آغاز می‎شود. در این معاینه پزشک به نرمی روی نواحی آسیب دیده فشار وارد می‎کند تا محدوده درد، حساسیت یا ورم را مشخص کند. پزشک در عین حال میزان انعطاف‌پذیری، تنظیم، دامنه حرکتی و واکنشی پا و مچ پا را ارزیابی می‎کند.

تست‎های تصویربرداری
پزشک ممکن است از یکی از تست‎های زیر یا تعداد بیشتری از آنها برای ارزیابی وضعیت استفاده کندک
• عکسبرداری اشعه X. اگرچه اشعه X قادر نیست تا بافت‎های نرم مثل تاندونها را به تصویر بکشد، می‎تواند به از تشخیص خارج کردن اختلالات دیگری که می‎توانند باعث ایجاد علایم مشابه شوند کمک کند.
• اولتراسوند (سونوگرافی). اولتراســـوند از امواج صوتی برای ایجاد تصویر از بافت‎های نرم مثل تاندون‌ها استفاده می‎کند. اولتراسوند همچنین می‎تواند تصاویر متحرک از تاندون آشیل در زمان واقعی ایجاد کند، و اولتراسوند رنگ داپلر قادر است تا جریان خون در اطراف تاندون را مورد ارزیابی قرار دهد.
MRI. با استفاده از امواج رادیویی و یک محیط مغناطیسی بسیار قوی، MRI می‎تواند تصاویری دارای جزئیات دقیق از تاندون آشیل ارائه دهد.

درمان تاندینیت آشیل
تاندینیت به طور معمول به مقیاس‎های خودمراقبتی خوب جواب می‎دهد. اما اگر علایم مبتلابه فرد شدید یا مداوم باشند، دکتر ممکن است گزینه‌های درمانی دیگری را در دستور کار قرار دهد.

دارودرمانی
اگر کاربرد داروهای ضد درد غیر نسخه‎ای مثل ایبوپروفن یا ناپروکسن به قدر کافی کارآیی نداشته باشد، پزشک ممکن است داروهای ضد درد قوی‎تری را برای کاهش التهاب و تسکین درد تجویز کند.

فیزیوتراپی
فیزیوتراپیست ممکن است گزینه‎های درمانی زیر را مورد استفاده قرار دهد:
• ورزش. تراپیست‎ها اغلب اوقات حرکات کششی و قدرتی خاصی را برای تقویت روند التیام و قوی شدن تاندون آشیل و ساختارهای تقویت کننده آن تجویز می‎کنند.
• دستگاه‎های ارتوپدی. کفش‌های مخصوصی در دسترسند که می‎توانند کشیدگی تاندون را تخفیف داده و زمینه مناسبی برای التیام تاندون آشیل ایجاد کنند.

عمل جراحی
اگر پس از چند ماه درمان محافظه‎کارانه بهبود در وضعیت تاندون ایجاد نشود یا اگر تاندون دچار پارگی شده باشد آنگاه پزشک عمل جراحی را برای ترمیم تاندون آشیل در دستور کار قرار خواهد داد.

سبک زندگی و مداوای خانگی
راهکارهای مداوای خانگی برای تاندون آشیل شامل چهار مرحله است:
• استراحت. فرد نیاز به اجتناب از ورزش برای چندین روز یا پرداختن به ورزش‌هایی مثل شنا دارد که فشاری را بر تاندون آشیل تحمیل نمی‎کنند. در موارد شدید فرد نیاز به آن دارد که کفش راهپیمایی پوشیده و از عصا استفاده کند.
سرمادرمانی. برای کاهش درد فرد می‎‌تواند یخ را به مدت 15 دقیقه پس از ورزش یا در صورت احساس درد روی تاندون آسیب دیده قرار دهد.
• کمپرس. پیچیدن پا یا استفاده از بانداژ انعطاف‎پذیر می‎تواند به کاهش ورم و کاهش دامنه حرکتی تاندون کمک کند.
• قرار دادن پا در بلندی. قرار دادن پای دچار ناراحتی در ارتفاعی بالاتر از سطح قرار گرفتن قلب به کاهش ورم کمک می‎کند. مردم باید شب‎ها در حالتی بخوابند که پای آسیب دیده در سطحی بالاتر از بدن قرار گیرد./

Source:
Achilles tendinitis
Mayo Clinic
June 12, 2018

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

رژیم غذایی ضد التهابی مانع کاهش تراکم استخوان در زنان می‎شود

با بالا رفتن سن، مردم دچار از دست دادن تراکم یا چگالی استخوان می‎شوند و زنان در دوره پس از یائسگی به طور مشخص در خطر بالاتری از استئوپوروزیس و شکستگی استخوان قرار دارند. در هر حال، مواردی هستند که می‎

حشیش، خطر استئوپوروزیس و شکستگی استخوان را افزایش می‌دهد

در حالی که حشیش (ماری‌جوانا) رایج‌ترین مادة مخدر غیر قانونی در ایالات متحد آمریکا است، به طور روزافزون در حال قانونی شدن است، که این موضوع شناسایی ضررهای بالقوة این مادة مخدر را مهم‌تر از همیشه جلوه م