دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

عوامل مختلفی می‌توانند باعث ایجاد تنگی خوش‌خیم مری شوند، اما بیماری ریفلاکس اسید معده به مری (GERD) مسؤول اغلب موارد آن است.

تنگی خوش‌خیم مری [محدودیت ازوفاژیال خوش‌خیم] باریک شدن مری یا لوله حمل غذا است، لوله‌ای که از گلو تا معده امتداد دارد. خوش‌خیم به معنی غیر سرطانی بودن این اختلال است. علایم اصلی تنگی خوش‌خیم مری عبارتند از: دشواری بلع، برگشت غذا از معده به گلو، کاهش وزن ناخواسته. تنگی مری [تنگی ازوفاژیال] هنگامی بروز می‌کند که جدار داخلی مری ملتهب می‎شود که این می‎تواند به بروز جای زخم منجر گردد. این جای زخم می‎تواند باعث باریک شدن مری گردد. عوامل مختلفی می‌توانند باعث ایجاد تنگی خوش‌خیم مری شوند، اما بیماری ریفلاکس اسید معده به مری (GERD) مسؤول اغلب موارد آن است.

در مورد اسهال مسافران نیز مانند بیماری‎های دیگر بهتر آن است که مردم به جای تلاش برای خوددرمانی با پزشک مشورت کنند

اسهال مسافران یک عفونت روده‎ای است که بر اثر خوردن غذا یا نوشیدن آب آلوده ایجاد می‎شود. نقل و انتقال‌ دهنده‌های غذا که دست‎های خود را پس از رفتن به دستشویی نمی‌شویند می‎توانند عفونت را به مردمی که از غذا و آب آلوده شده مصرف می‎کنند، منتقل نمایند. نواحی دارای بیشترین خطر ابتلاء به اسهال مسافران شامل کشورهای توسعه یافته آفریقا، خاور میانه، آمریکای لاتین و آسیا است. خطر عفونت بسته به نوع تماس متفاوت بوده و طیفی از ریسک پایین ناشی از خوردن غذاهای داغ پخته شده و نوشیدن نوشیدنی‎های مهر و موم شده کارخانه‌ای تا خطرات بزرگ‎تر ناشی از خوردن سبزیجات و میوه‎های خام و نوشیدن آب غیر شرب را شامل می‎شود.

زمانی تصور بر آن بود که بیزورها دارای نیروهای جادویی یا ترکیبات درمانی هستند و نیز اینکه می‎توانند اثرات ضد سمی نسبت به سموم یا خاصیت پادزهر داشته باشند.

بیزورها بر اثر تجمع موادی در دستگاه گوارش ایجاد می‎شوند که معده قادر به هضم آنها نیست. اگرچه هر کسی ممکن است دچار بیزور شود، برخی اختلالات سلامت ممکن است باعث افزایش خطر ایجاد آنها گردد. فیتوبیزور اغلب دچار مردمی می‎شود که: سابقه عمل جراحی مثل باند گاستریک (برای کاهش وزن) یا بای‎پس گاستریک را داشته‌اند؛ اسید معده خود را کاهش داده (هیپرکلریدا) یا سایز معده خود را کم کرده‎اند؛ دچار تأخیر در تخلیه گاستریک بوده‎اند، که به طور معمول بر اثر دیابت، اختلالات خودایمنی، یا بیماری بافت متصل مخلوط ایجاد می‎شود؛ نمی‎توانند یا نمی‎خواهند غذای خود را به طور کامل بجوند، که عموماً ناشی از نداشتن دندان کافی یا فقدان دندان یا مشکلات مربوط به پروتزهای دندانی است؛ بیش از حد فیبر مصرف می‎کنند. اگر کسی در معرض خطر دچار شدن به بیزور نباشد، نامحتمل است که به موردی از آنها مبتلاء گردد. به هر جهت، برای افرادی که در معرض خطر ابتلاء به بیزور قرار دارند کاهش مصرف غذاهایی دارای میزان بالای سلولز غیر قابل هضم می‎تواند به کاهش خطر مورد بحث کمک کند.

اگر کسی دچار یک دوره دیورتیکولیت شود این مشکل می‎تواند به شکل حاد یا کوتاه مدت برگشت کند.

در حالی که بیماری دیورتیکولار تا پیش از قرن بیستم اختلال نادری بود، اکنون یکی از شایع‌ترین مشکلات سلامت در جوامع غربی است. بیماری دیورتیکولار گروهی از اختلالات مبتلابه دستگاه گوارش است. دایورتیکولایتیس [دیورتیکولیت] جدی‎ترین نوع بیماری دیورتیکولار است. ساختارهای موسوم به دیورتیکولا اجزاء کلیدی دیورتیکولیت محسوب می‎شوند. دیورتیکولاها کیسک‎هایی هستند که در امتداد دستگاه گوارش و اغلب اوقات در کولون (روده بزرگ) ایجاد می‎شوند. این کیسک‎ها زمانی شکل می‎گیرند که نقاط ضعیفی در دیواره روده رو به بیرون رشد می‎کنند. وقتی این کیسک‎ها ملتهب ‎شوند، یا باکتری‌ها درون آنها جمع شده و سبب ایجاد عفونت ‎گردند، آنگاه فرد دچار دیورتیکولیت می‌شود. دیورتیکولیت اغلب اوقات به درمان نیاز دارد زیرا به طور معمول سبب ایجاد علایم می‎شود و می‎تواند به پیامدهای جدی برای سلامت منجر شود. 

شایع‌ترین راه ایجاد گاستروانتریت - که اغلب آنفولانزای معده نامیده می‎شود - تماس با شخص دچار عفونت، یا از راه خوردن غذا یا آب آلوده است.

گاستروانترایتیس [گاستروانتریت] نوعی عفونت روده‎ای است که با اسهال آبکی، کرامپ‌های شکم، تهوع یا استفراغ و برخی اوقات تب، مشخص می‎شود. شایع‌ترین راه ایجاد گاستروانتریت - که اغلب آنفولانزای معده نامیده می‎شود - تماس با شخص دچار عفونت، یا از راه خوردن غذا یا آب آلوده است. اگر کسی از لحاظ دیگر سالم باشد، احتمالاً بدون دچار شدن به عوارض بهبود پیدا می‎کند. اما در مورد اطفال، افراد سالمند و مردم دچار اختلال سیستم ایمنی، گاستروانتریت می‎تواند کشنده باشد. هیچ درمان مؤثری برای گاستروانتریت وجود ندارد بنابراین پیشگیری امری کلیدی است. در کنار اجتناب از غذا و آب آلوده، شستشوی منظم و کامل دست‎ها بهترین دفاع در برابر این بیماری محسوب می‎شود.

دیورتیکولوز اختلالی است که به دستگاه گوارش تحتانی لطمه می‎زند. این اختلال در مردم پا به سن گذاشته بسیار شایع است.

دیورتیکولوز اختلالی است که به دستگاه گوارش تحتانی لطمه می‎زند. کیسک‎های کوچک به نام دیورتیکولا از دیواره کولون بیرون می‎زنند. این اختلال در مردم پا به سن گذاشته بسیار شایع است. تخمین زده می‎شود که در حدود نیمی از جمعیت ایالات متحد آمریکا دچار دیورتیکولوز است. اغلب مردم وقتی به سن 80 سالگی می‎رسند دچار این اختلال هستند. با در ذهن داشتن آمار ارائه شده، یافتن دیورتیکولوز در طول کولونوسکپی غیر معمول نیست. به طور معمول دیورتیکولوز علتی برای نگران شدن محسوب نمی‎شود. دیورتیکولوز به خودی خود محرک بروز علایمی نمی‎شود. در موارد نادر دیورتیکولا ممکن است خونریزی کند، و سبب ایجاد خون در مدفوع شود.

دیورتیکولوز بسیار شایع است و در میان 10 درصد مردم سنین 40 سال و 50 درصد افراد سنین بالای 60 سال دیده می‎شود.

دایورتیکولوسیس (دیورتیکولوز) شکل‎گیری تعداد قابل توجهی کیسک یا دیورتیکولا در جدار داخلی روده است. دیورتیکولا، که می‎تواند به اندازه نخود بوده یا ابعاد بسیار بزرگ‎تر داشته باشد بر اثر افزایش فشار بر نقاط ضعیف شده دیواره‌های روده توسط گاز، مواد زائد، یا مایع ایجاد می‎شود. دیورتیکولا می‎تواند بر اثر زور زدن در هنگام دفع مدفوع، مثل مورد مرتبط به یبوست ایجاد گردد. دیورتیکولاها بیشترین شیوع را در بخش پایینی روده بزرگ (موسوم به سیگموئید کولون) دارند. دیورتیکولوز بسیار شایع است و در میان 10 درصد مردم سنین 40 سال و 50 درصد افراد سنین بالای 60 سال دیده می‎شود. اغلب مردم دچار دیورتیکولاها فاقد علایم بوده یا علایم اندکی دارند. عوارض در میان حدود 20 درصد مردم مبتلاء به دیورتیکولوز بروز می‎کند. یکی از این عوارض خونریزی رکتال (خونریزی از مقعد و راست روده) است که خونریزی دیورتیکولار نامیده می‎شود، و پیامد دیگر، عفونت دیورتیکولار موسوم به دیورتیکولیت است.

مقالات دیگر...