دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

ورم سقف دهان می‎تواند به شکل بالقوه نتیجه علل مختلفی باشد که بیشتر آنها با حداقل درمان برطرف می‎شوند. با شیوع کمتر ورم مورد بحث ممکن است ناشی از یک اختلال جدی‎تر باشد.

سقف دهان (کام) شامل یک کفه استخوانی (کام سخت یا سخت‎کام) در قسمت جلو و یک بافت نرم غیر استخوانی (کام نرم یا نرم‎کام) در قسمت عقب است. این دو بخش در کنار هم حایلی را میان دهان و حفره‎های بینی ایجاد می‏‌کنند. هر از گاه سقف دهان دچار ورم می‎شود. ورم سقف دهان می‎تواند به شکل بالقوه نتیجه علل مختلفی باشد که بیشتر آنها با حداقل درمان برطرف می‎شوند. با شیوع کمتر ورم مورد بحث ممکن است ناشی از یک اختلال جدی‎تر باشد. دیگر علایمی که ممکن است به همراه ورم سقف دهان بروز نمایند شامل موارد زیر است: تاول‎ها یا دیگر انواع زخم، خشکی دهان (زروستومیا)، اسپاسم‎های عضلانی، درد یا احساس ناراحتی

"بیمارستان کودکان سیاتل" هشدار می‎دهد که دندان درآوردن باعث ایجاد آبریزش بینی، تب، اسهال یا راش پوشک نمی‎شود

مردم اغلب بر این باورند که دندان درآوردن می‎تواند سبب بروز علایمی مثل آبریزش بینی، تب، درد، تحریک‎پذیری و مشکلات خواب شود. در هر حال، شواهد علمی پشت این باورها سرراست و یکدست نیست. پژوهشگران جمع‎بندی‎های متفاوتی در مورد ارتباط میان این علایم و دندان درآوردن ارائه داده‎اند. در حالی که بسیاری از کارشناسان توافق دارند که دندان درآوردن باعث ایجاد احتقان یا آبریزش بینی نمی‎شود، استرس همراه دندان درآوردن ممکن است اطفال را در برابر بیماری‎های دوران کودکی آسیب‌پذیرتر کند. اولین دندان در نوزادان به طور معمول در شش ماهگی درمی‎آید. نوزادان گرایشی به کامل شدن چیدمان 20 تایی دندان‎ها در 30 ماهگی نشان می‎دهند. دورۀ دندان درآوردن برای هر دندان به طور معمول 8 روز وقت نیاز دارد. این دوره شامل 4 روز اول می‎شود که در آن دندان از درون لثه بالا می‎آیند و سه روز بعدی به رشد دندان از داخل لثه اختصاص دارد. این فرآیند به عنوان فوران دندان شناخته می‎شود.

چندین مطالعه بیماری‎های لثه‌ مثل پریودونتیت را با بیماری‎های قلبی عروقی شامل حمله قلبی یا استروک مرتبط دانسته‎اند. مطالعات دیگری از چنین ارتباطی در مورد ریسک بیماری ریوی گزارش داده‌اند

جینجیویت [جینجیوایتیس] به معنی التهاب لثه یا جینجیوا است. جینجیویت عموماً بر اثر انباشت رشته‎های پلاک یا باکتری روی دندان ایجاد می‎شود. جینجیویت نوع غیر ویرانگری از بیماری پریودونتال است، اما در صورت عدم درمان جینجیویت به پریودونتیت [پریودونتایتیس] منتهی می‎شود. بیماری اخیر جدی‎تر بوده و در نهایت به از دست دادن دندان‎ها ختم می‎شود. نشانه‌های جینجیویت شامل سرخ و پف‌دار شدن لثه‎ها است، که در هنگام مسواک زدن به آسانی به خونریزی لثه منجر می‎شود. جینجیویت اغلب با رعایت بهداشت مناسب دهان و دندان مثل مسواک زدن مکرر و استفاده از نخ دندان رفع می‎شود. به علاوه استفاده از دهانشویه‎های ضد عفونی کننده در این مورد مفید است.

واکنش آلرژیک خفیف می‎تواند سبب ابجاد خارش در دهان شود. اگر کسی دچار تب باشد، وی ممکن است در عین حال از سندرم آلرژی دهان (OAS) رنج ببرد، که باعث خارش یا ورم دهان، صورت، زبان، یا گلو پس از خوردن سبزیجات و میوه‎های خام می‎شود

دلایل بسیاری برای ایجاد خارش در لثه وجود دارد که از جملۀ آنها می‎توان به واکنش‌های آلرژیک و مشکلات مربوط به دندان‌ها اشاره کرد. علل محتمل خارش لثه کدامند و آیا خارش لثه نشانۀ هشداردهنده‎ای است که به پیشگیری از دیگر مشکلات سلامت کمک می‎کند؟ درمان خارش لثه در اغلب موارد ساده است، و بهداشت مناسب دندان و دهان می‎تواند از بروز بسیاری از مشکلات پیشگیری کند. در بعضی موارد خارش لثه می‎تواند نشانه‎ای از وجود مشکلی جدی مثل بیماری لثه باشد، بنابراین در صورت تداوم علایم خارش لثه فرد باید به دندان‌پزشک مراجعه کند.

مردم باید در مورد رنگ پریدگی لثه بلافاصله به پزشک یا دندان‎پزشک مراجعه کنند. برخورداری از درمان زودرس می‎تواند خطر بروز عوارض را کاهش دهد.

رنگ‎پریده شدن لثه ممکن نشان دهندۀ ابتلاء به آنمی باشد که اغلب اوقات نتیجۀ کمبود آهن است. به هر حال اگر لثه‎ها سفید رنگ یا دردناک باشند علت مورد بحث ممکن است جدی‎تر باشد. لثه‎های سالم باید ظاهری تقریباً صورتی رنگ داشته باشند. این رنگ ممکن است در قسمت‎های اطراف دندان‎ها اندکی روشن‎تر بوده و در اطراف دهان رنگ تیره‎تری به خود بگیرد. لثه‎های مردم دارای رنگ یکسانی نیست و به طور طبیعی ممکن است در افراد مختلف اندکی تیره‎تر یا روشن‎تر باشد. وقتی کسی متوجه بروز تغییر رنگ در لثه‎های خود می‎شود باید به پزشک مراجعه کند به ویژه اگر علایم دیگری وجود داشته باشد که موجب نگرانی باشند.

برخی اوقات این امکان هست که تاول خونی درون دهان بر اثر وجود یک اختلال اصلی یا زیربنایی مثل نارسایی کلیوی یا کمبود میزان پلاکت‌های خون شکل گرفته باشد

تاول‎ خونی در دهان می‎تواند ناخوشایند و ناراحت کننده باشد. اغلب اوقات تاول‎ها بر اثر آسیب‌ دیدگی‎های تصادفی در بافت‎های دهان ایجاد می‎شوند. به‌ هر جهـت مـمکن اســت تاول‎های خونی دهان دلایـل دیگری داشته باشند، مخصوصاً اگر به طور مکرر بروز کنند یا التیام نیابند. کارهایی هست که فرد دچار تاول خونی در دهان می‎تواند برای تسکین علایم یا تقویت فرآیند التیام آن انجام دهد. تاول خونی یک ناحیۀ برآمده در پوست یا جراحتی درون دهان است که با خون و دیگر مایعات پر شده است. بسیاری از تاول‎های خونی درون دهان هنگامی بروز می‌کنند که رگ‎های خونی درست در زیر پوست دچار پارگی می‎شوند. خون تراوش کرده از رگ خونی زیر پوست به دام می‎افتد و سبب ایجاد تاول خونی می‎شود.

بوی بد دهان یک مشکل شایع است که می‎تواند سبب بروز اختلالات روان‌شناختی قابل توجهی شود

بوی بد دهان که هالیتوز یا فیتور اُریس نیز نامیده می‎شود مبتلابۀ حدود 25 درصد مردم در سطح جهان است. هالیتوز به طور بالقوه علل متعددی می‎تواند داشته باشد اما در اغلب موارد این علت به بهداشت دهان مرتبط است. هالیتوز می‎تواند سبب بروز نگرانی زیاد، خجلت و اضطراب شود اما به طور معمول نسبتاً به آسانی قابل رفع است. بوی بد دهان یک مشکل شایع است که می‎تواند سبب بروز اختلالات روان‌شناختی قابل توجهی شود. علل متعددی برای این وضعیت وجود دارد و نیز درمان‎های بسیاری برای آن در دسترس است. هر کسی ممکن است دچار مشکل بوی بد دهان گردد. تخمین زده می‎شود که یک چهارم مردم مداوماً دچار مشکل بوی بد دهان هستند.