دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

خس بازدمی بیشتر شایع است و ممکن است به این معنی باشد که فرد دچار انسداد خفیفی است که سبب ایجاد خس خس می‌شود.

خس خس بازدمی به این معنی است که خس خس در هنگام عمل بازدم اتفاق می‌افتد. خس خس دمی خس خسی است که در هنگام عمل دم شنیده می‌شود. خس خس ممکن است دمی، بازدمی یا هر دو باشد. خس بازدمی بیشتر شایع است و ممکن است به این معنی باشد که فرد دچار انسداد خفیفی است که سبب ایجاد خس خس می‌شود. اگر کسی دچار هر دو نوع خس خس مزبور باشد این ممکن است نتیجه باریک‌تر بودن راه‌های هوایی شخص بوده، و نیز می‌تواند قادر نشان دهنده جدی‌تر بودن مشکل تلقی شود. خس خس صدایی سوت مانند است که از راه‌های هوایی می‌آید. اغلب اوقات این صدا طنین بلندی دارد و به عنوان نتیجه‌ای از باریک شدن راه‌های هوایی بروز می‌کند.

وقتی کسی مخاط سیاه دفع کند، به شکل بالقوه این احتمال وجود دارد که یک ماده آلوده کننده مضر استنشاق کرده باشد

وقتی کسی مخاط سیاه دفع کند، به شکل بالقوه این احتمال وجود دارد که یک ماده آلوده کننده مضر استنشاق کرده باشد؛ یا ممکن است دچار یک عفونت یا اختلال داخلی باشد. مخاط نقش مهمی را در معبرهای بینی و دیگر حفرات موجود در سراسر بدن ایفاء می‌کند. مخاط به محافظت از بدن در برابر عفونت و مضرات ناشی از اشیاء خارجی کمک می‌کند. مخاط در عین حال کمک می‌کند تا حفرات و معبرهای مورد اشاره لیز باقی بمانند. خلط که در ریه‌ها تولید می‌شود بسیار شبیه به مخاط است و وجود آن می‌تواند نشان دهنده مشکلی در مورد سلامت باشد. مردم اغلب خلط را به همراه ویروس، باکتری یا سلول‌های ناخواسته مثل مواد سرطانی موجود در ریه‌ها با سرفه دفع می‌کنند.

آسپیراسیون دو معنی مرتبط به سلامت دارد. یکی از آنها یک وضعیت پزشکی بوده و دیگری یک اقدام پزشکی است

آسپیراسیون ریوی اصطلاح پزشکی برای مواردی است که در آنها شخص به شکل تصادفی شیء یا مایعی را از طریق استشناق وارد نای یا ریه‌های خود می‌کند. این وضعیت می‌تواند به سرفه، مشکلات تنفسی، ناراحتی و گاهی از اوقات به خفگی منجر شود. اغلب مردم گهگاه، هنگامی که چیزی را می‌خورند یا می‌نوشند که "مسیر اشتباهی را در بدن طی می‌کند" دچار آسپیراسیون ریوی می‌شوند. یا این امکان وجود دارد که آسپیراسیون یک مشکل مداوم باشد که بر اثر وجود معضلی زیربنایی در سلامت ایجاد می‌شود. اصطلاح آسپیراسیون در عین حال ممکن است برای یک اقدام پزشکی به کار برود که در آن پزشک از یک لوله ساکشن یا سرنگ برای خارج کردن مایعات غیر ضروری موجود در بخشی از بدن استفاده می‌کند.

جراحت ریه ایجاد شده بر اثر فیبروز ریوی قابل ترمیم نیست و در حال حاضر هیچ درمان مؤثری برای توقف پیشرفت این بیماری وجود ندارد.

فیبروز پولمونری [فیبروز ریوی] یک بیماری ریه است که هنگامی بروز می‌کند که بافت‎های ریه آسیب دیده و دچار جراحت می‌شوند. این بافت زمخت و سفت باعث می‌شود تا ریه نتواند با تمامی ظرفیت کار کند. همچنان که فیبروز ریوی رو به وخامت می‌رود فرد مبتلاء به این بیماری بیشتر و بیشتر دچار تنگی نفس می‌شود. جراحت همراه فیبروز ریوی ممکن است بر اثر عوامل متعددی ایجاد گردد؛ اما در اغلب موارد پزشکان قادر به مشخص کردن علت ایجاد مشکل نیستند. وقتی علتی نتوان یافت وضعیت زیر عنوان فیبروز ریوی با علت نامعلوم [فیبروز ریوی ایدیوپاتیک] شناخته می‌شود. آسیب ریه بر اثر فیبروز ریوی قابل ترمیم نیست اما داروها و درمان‌های موجود گاهی از اوقات می‌توانند باعث فروکش علایم شده و کیفیت زندگی بیمار را بهبود ببخشند. در مورد برخی از مردم دچار فیبروز ریوی به پیوند ریه نیاز است.

پلورسی زمانی بروز می‌کند که پلورا آزرده و ملتهب می‌شود.

دو لایه بافت بزرگ و نازک به نام پلورا ریه‌ها را از دیواره قفسه سینه جدا می‌کند. یک لایه اطراف بخش خارجی ریه‌ها را می‌پوشاند. لایه دوم جدار داخلی قفسه سینه را تشکیل می‌دهد. بین این دو لایه یک فضای کوچک (فضای پلورال) وجود دارد که معمولاً با مقادیر بسیار کم مایع پر می‌شود. لایه‌های مزبور مثل دو لایه ساتن نرم عمل می‌کنند که بر روی هم می‌لغزند و امکان آن را ایجاد می‌کنند که ریه‌ها در طول عمل تنفس بدون هر گونه مقاومت از سوی جدار داخلی دیواره قفسه سینه منبسط و منقبض شوند. پلورسی (پلورزی) زمانی بروز می‌کند که پلورا آزرده و ملتهب می‌شود. 

تاکی‌پنه بیماری نیست، اما یک علامت آن است که بدن در حال رفع مشکلی دیگر بسر می‌برد.

تاکی‌پینیا [تاکی‌پنه] یک اصطلاح پزشکی است که به تنفس سریع و سطحی اشاره دارد. کمبود اکسیژن یا وجود مقدار زیاد دی‌اکسید کربن در بدن یک علت شایع بروز تاکی‌پنه است. تاکی‌پنه در عین حال ممکن است بر اثر برخی مشکلات سلامت ایجاد شود. تاکی‌پنه بیماری نیست، اما یک علامت آن است که بدن در حال رفع مشکلی دیگر بسر می‌برد. نوزادان دارای ریه در حال رشد ممکن است پس از تولد دچار تاکی‌پنه شوند. کودکان ممکن است در هنگام دچار شدن به یک عفونت ویروسی سیستم تنفسی مسبب تب یا خس خس سینه به تاکی‌پنه مبتلاء گردند. برونشیت و آسم نیز می‌توانند کودکان را به تاکی‌پنه دچار کنند.

همانند مورد زخم‌های روی پوست، زخم‌های ریه نیز دایمی هستند و معمولاً برداشتن یا رفع آنها ممکن نیست

وجود جراحت یا زخم در ریه باعث ضخیم شدن آن و از دست رفتن خاصیت ارتجاعی یا انعطاف‌پذیری موجود در ریه‌های سالم می‎شود. چندین اختلال می‎توانند باعث ایجاد زخم در ریه شوند. همانند زخم‎ها یا جراحات پوستی، زخم‌های ریه نیز پایدار هستند. زخم‎های کوچک ممکن است باعث بروز علایم قابل توجهی نشوند، اما جراحات شدید کار انتقال اکسیژن به درون جریان خون را برای ریه‌ها دشوار می‎سازد. در این مقاله به درمان و پیشگیری زخم ریه و همچنین برخی علل و علایم آن خواهیم پرداخت.

مقالات دیگر...