دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

رکتوسل معمولاً به همراه بارداری و زایمان رخ می‎دهد اما ریسک بروز همراه بالا رفتن سن افزایش می‎یابد و عوامل دیگری نیز ممکن است در این مورد نقش داشته باشند

رکتوسل نوعی پرولاپس یا فروافتادگی دستگاه لگن است. رکتوسل هنگامی بروز می‎کند که رباط‎ها و عضلات حمایت کننده لگن در کف آن تضعیف می‎شوند. نام‎های دیگری که برای رکتوسل مورد استفاده قرار می‎گیرد شامل پرولاپس دیواره خلفی واژن یا پروکتوسل است. زایمان بچه، بالا رفتن سن، و طیفی از عوامل دیگر می‎توانند باعث شوند حایل‎ معمولاً زبر، فیبروزی و ورقه مانند بین راست روده و واژن ضعیف شود. رکتوسل می‎تواند باعث ایجاد یبوست و ناراحتی شود اما اگر کوچک باشد احتمال آن هست که علایمی به همراه نداشته باشد. اغلب زنان می‎توانند رکتوسل را در محیط خانه درمان کنند اما موارد شدید آن نیاز به عمل جراحی دارد.

اگر زنی در طول سه ماه متوالی پریود نشود این وضعیت زیر عنوان آمنوره شناخته می‎شود. وضعیت مزبود دچار 3 تا 4 درصد زنان است.

بسیاری از زنان که یکی از پریودهایشان صورت نمی‎گیرد تست بارداری انجام می‎دهند. اگر نتیجه تست بارداری منفی باشد، طیفی از اختلالات و عوامل را می‎توان مسؤول عدم وقوع پریود قلمداد کرد.زنانی که بیش از 3 پریود به طور متوالی در آنان انجام نمی‎شود و در تست بارداری نتیجه منفی است باید به پزشک مراجعه کنند. زنان به دلایل مختلف شامل ابتلاء به برخی اختلالات خاص پزشکی ممکن است با قطع پریود مواجه شوند، بنابراین برخورداری از تشخیص دقیق علت امری حیاتی است. برای اطمینان از دقت تست خانگی بارداری زنان باید دستورالعمل مربوط به انجام تست را به طور کامل مطالعه و مراعات کنند و برای انجام تست حداقل به مدت یک هفته از زمان قطع پریود صبر نمایند.

نارسایی گردن رحم را صرفاً در دوره بارداری می‎توان تشخیص داد. حتی در این وضعیت نیز تشخیص این اختلال در دوره مزبور به ویژه در طول بارداری اول کار دشواری است.

نارسایی گردن رحم که ناکارآمدی سرویکال نیز نامیده می‎شود هنگامی بروز می‎کند که بافت سرویکال (بافت گردن رحم) سبب تولد زودرس نوزاد شده یا بروز این واقعه را تقویت می‎کند یا به از دست رفتن یک بارداری سالم از لحاظ دیگر منجر می‎شود. نارسایی گردن رحم را صرفاً در دوره بارداری می‎توان تشخیص داد. حتی در این وضعیت نیز تشخیص این اختلال در دوره مزبور به ویژه در طول بارداری اول کار دشواری است. پزشک در مورد علایم مبتلابه زنان و تاریخچۀ پزشکی آنان پرسش خواهد کرد. زنان باید تمامی اطلاعات در این مورد را به طور کامل به پزشک انتقال دهند. تشخیص و درمان نارسایی گردن رحم ممکن است کار دشواری باشد. 

برخی از زنان ممکن است علایم عادت ماهانه را با علایم اولیه بارداری اشتباه بگیرند زیرا بین این دو مورد مشابهت‎هایی وجود دارد.

زنان هر ماهه چرخه عادت ماهانه یا پریود را تجربه می‎کنند. سلول‎های دیواره داخلی رحم ریزش می‎کند و از طریق واژن از بدن خارج می‎شود. ابن فرآیند طیفی ار تأثیرات را بر روی سیستم تولید مثل و دیگر دستگاه‌های بدن دارد. دختران جوان در فاصلۀ سنین 8 تا 15 سالگی نخستین پریود را در زندگی خود تجربه می‎کنند. چرخه‎های نخستین در عادت ماهانه ممکن است کاملاً فاقد نظم باشند. اغلب زنان هر 28 روز یک بار با بازگشت پریود مواجه می‎شوند. در هر حال، در مورد زنان بزرگسال دامنۀ زمانی 21 تا 35 روز برای آغاز هر دور تازه پریود نرمال محسوب می‎شود. دختران بالای 13 ساله ممکن است با بی‎نظمی بیشتری در پریود مواجه شوند که دامنۀ زمانی 21 تا 45 روز را شامل می‎شود. این چرخه‎ها توسط هورمون‌ها تنظیم می‎شوند. پریودها به طور معمول بین 3 تا 7 روز ادامه دارند و مقدار خونی که در این دوره دفع می‎شود در زنان متفاوت است. این دفع خون ممکن است طیفی از خفیف، متوسط تا سنگین را شامل شود.

عوامل متعددی مثل رژیم غذایی، ورزش، قرص‎های کنترل بارداری یا اختلالات مربوط به سلامت می‎توانند باعث ایجاد پریودهای سبک شوند

عوامل زیادی می‎توانند جریان قاعدگی را در زنان دگرگون کنند و باعث شوند تا پریود آنان به شکل غیر معمول سبک‎تر گردد. وزن بدن، ورزش، و استرس همگی سبب ایجاد پریودهای ملایم یا خفیف می‎شوند و دانستن علت این وضعیت مفید می‎تواند مفید باشد. پریودهای خفیف‎تر از نرمال معمولاً علتی برای نگران شدن نیست. زنان اغلب متوجه تغییرات پریود خود در ماه‎های مختلف می‎شوند، و این پریودها در برخی ماه‎ها سبک‎تر از ماه‎های دیگر هستند. در برخی موارد سبک بودن پریود ممکن است نشان دهنده باردار بودن زن یا یک اختلال مرتبط به هورمون‌ها باشد. مشابهاً زنان ممکن است چنین فکر کنند که دچار پریود سبک شده‎اند اما در واقع در حال پشت سر گذاشتن لکه‌بینی یا ترشحات رنگ‎دار باشند.

زنانی که در فاصلۀ کمتر از 6 ماه پس از آخرین وضع حمل خود باردار می‌شوند یا در رحم خود دارای بیش از یک بچه هستند (بارداری دوقلویی یا بیشتر) در ریسک بالاتری برای ابتلاء به PROM قرار دارند.

نشت مایع آمنیوتیک ممکن است همانند فوران یک مایع گرم یا چکه کردن کُند مایع از واژن احساس شود. این مایع معمولاً رنگ شفافی داشته و فاقد بو است اما گاهی از اوقات می‌‏تواند حاوی رگه‎هایی از خون یا مخاط باشد. اگر مایع دچار نشتی مایع آمنیوتیک باشد متوقف شدن نشتی نامحتمل است. رحم در طول بارداری روی مثانه قرار می‎گیرد، بنابراین ناشایع نیست که زنان در طول دوره بارداری دچار نشت ادرار شوند. اگر مایع دچار نشت دارای بوی ادرار باشد احتمالاً این مایع ادرار خواهد بود. زنان ممکن است در طول بارداری خبر از بروز افزایش در میزان ترشحات واژن دهند. ترشحات نرمال گرایشی به بوی خفیف داشته و شیری رنگ به نظر می‎رسند. اگر مایع دچار نشتی ادرار یا ترشح نباشد بهترین کار مراجعه به پزشک خواهد بود. 

جراحان همچنین ممکن است عمل لابیوپلاستی را برای دختران نوجوانی که در دوره بلوغ با بزرگ شدن با لابیا مواجه می‎شوند انجام دهند. در هر حال، از آنجا که در این دوره زمانی کماکان امکان رشد لابیا وجود دارد، پزشکان به طور معمول توصیه می‎کنند که انجام لابیوپلاستی به بعد از دوران بلوغ موکول شود.

هیپرتروفی لابیال اصطلاح پزشکی برای تبیین موردی است که در آن یکی از لب‎ها یا هر دو لب واژن یا لابیا بزرگ‎تر از میزان نرمال است. داشتن لابیای بزرگ نرمال بوده و عاملی برای ایجاد نگرانی نیست. بسیاری از زنان با لابیای بزرگ به دنیا می‎آیند و اغلب دچار عدم تقارن لابیا می‌شوند و در عین حال عوارض جانبی منفی را تجربه نمی‎کنند. زنان می‎توانند برای تغییر شکل لابیا عمل جراحی انجام دهند اگرچه انجام این عمل معمولاً ضرورتی ندارد. بسیاری از زنان دارای هیپرتروفی لابیال دچار هیچ علامت اضافی یا عارضه جانبی نمی‎شوند. در مورد دیگر زنان، بزرگی لابیا می‎تواند باعث بروز ناراحتی شده یا زنان را در معرض برخی مشکلات قرار دهد.

مقالات دیگر...