دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

این اختلال می‌تواند به زندگی روزمرة فرد و توانایی او در انجام تکالیف روزانه لطمه بزند. یکی از علایم اصلی مرتبط به PPMS دشواری راه رفتن است و اعتقاد بر آن است که این مشکل مرتبط به آسیب وارده بر نخاع توسط PPMS است.

مقالات مالتیپل اسکلروزیس
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• راچل نل، دکتر دبورا ویتراسپون
• ترجمة هستی فراست‌فر

مالتیپل اسکلروزیس (MS) اختلالی است که به سیستم عصبی مرکزی بیمار آسیب می‌رساند. بدن غشاء مایلین را که مسؤول انتقال پیام به فیبرهای عصبی است، نابود می‌کند. در نتیجه، ارتباط میان مغز فرد و عصب‌ها مختل می‌شود.
در نهایت فیبرهای عصبی که به نام اکسون شناخته می‌شوند نیز آسیب می‌بینند. این بیماری می‌تواند بیمار را دچار مشکلات حرکتی و بینایی کند.
مالتیپل اسکلروزیس نوعی بیماری است که می‌تواند از چهار طریق مختلف توسعه پیدا کند. چهار نوع مزبور شامل MS عود – فروکش‌کننده (RRMS)، مالتیپل اسکلروزیس پیشروندة ثانویه (SPMS)، مالتیپل اسکلروزیس عود کننده پیشرونده (PRMS) و MS پیشروندة اولیه (PPMS) است. هر نوع بر مبنای علایمی که به شکلی متفاوت بروز و توسعه پیدا می‌کنند تعریف می‌شود.

آنچه در این مقاله می‌خوانید:
• MS پیشروندة اولیه چیست؟
• علایم MS پیشروندة اولیه
• درمان‌ها
• دورنما

MS پیشروندة اولیه چیست؟
دکترها PPMS اولیه را به عنوان یک شکل از MS مشخص می‌کنند که در آن عملکرد نوروبیولوژیک به صورت مداوم و بدون دوره‌های فروکش یا عود بدتر می‌شود. در هر حال، برخی از افراد دچار PPMS ممکن است آرامش و گاهی از اوقات کاهش اندکی را در علایم بیماری تجربه کنند.
PPMS یکی از انواع نادر MS است. گزارش‌ها متفاوتند اما تخمین زده می‌شود که فقط حدود 10 درصد کل افراد مبتلاء به MS دچار PPMS می‌شوند.
خلاف انواع PRMS و SPMS، که از جملة انواع عودکنندة MS هستند، که در آنها علایم بیماری می‌آید و می‌رود، فرد دچار PPMS تشدید علایم بیماری را بدون هر گونه بهبود تجربه می‌کند.
معمولاً تمامی انواع MS سبب آسیب دیدن سیستم عصبی مرکزی می‌شوند. اما PPMS سبب نوعی از این آسیب می‌شود که با آسیب نوع فروکش کنندة MS تفاوت است. برای مثال، افراد دچار PPMS کمتر دچار جراحات مغزی به نام پلاک می‌شوند بلکه بیشتر به جراحاتی در ناحیة نخاع مبتلاء می‌گردند.
بر مبنای اعلام "انجمن ملی MS"، تشخیص و درمان PPMS دشوارتر از انواع عودکنندة MS است.
علایم بیماری در افراد دچار PPMS معمولاً در حدود 10 سال دیرتر از علایم بیماری در مبتلایان انواع عود کنندة MS بروز می‌کند. بر مبنای نظر دانشکدة پزشکی جان هاپکینز، دکترها معمولاً افراد دچار PPMS را وقتی تشخیص می‌دهند که آنها در سنین 35 تا 39 سالگی هستند.
دیگر تفاوت کلیدی این است که انواع عود کنندة MS در زنان 2 تا 3 بار بیشتر از مردان است، حال آنکه PPMS هر دو جنس را به یکسان مبتلاء می‌کند.

علایم PPMS
این اختلال می‌تواند به زندگی روزمرة فرد و توانایی او در انجام تکالیف روزانه لطمه بزند. یکی از علایم اصلی مرتبط به PPMS دشواری راه رفتن است و اعتقاد بر آن است که این مشکل مرتبط به آسیب وارده بر نخاع توسط PPMS است.
دیگر علایمی که ممکن است فرد دچار PPMS تجربه کند عبارتند از:
- تغییرات خلق و خو
- افسردگی
- ضعف عضلانی
- بی‌حسی
- فلج
- بروز مشکلات در تفکر شفاف
- مشکلات مثانه و روده
- اختلالات جنسی
- احساس مورمور
- مشکلات حفظ تعادل
- مشکلات بینایی
بسیاری از این علایم ممکن است در تمام انواع MS بروز کند، و تشخیص PPMS از انواع دیگر این بیماری ممکن است به زمان و انجام تست‌های تشخیصی متعدد نیاز داشته باشد. برای تأیید تشخیص ابتلاء به PPMS، فرد باید علایم بدتر شوندة مرتبط به این بیماری را در طول سالیان متمادی تجربه کرده باشد.
در کنار پیشرفت علایم، فرد باید حداقل با دو مورد از موارد زیر مواجه شده باشد:
- تجربة جراحات مغزی مرتبط به مالتیپل اسکلروزیس که با استفاده از MRI مشخص می‌شود.
- داشتن دو مورد یا بیشتر جراحات مرتبط به MS در ناحیة طناب نخاعی
- داشتن افزایش آنتی‌بادی‌های IgG یا پروتئین‌های خاص سیستم ایمنی در مایع نخاعی
دکتر معمولاً انجام منظم اسکن‌های MRI را برای پیگیری پیشرفت MS توصیه می‌کند.

درمان‌ها
علی‌رغم تحقیقات بسیاری که در مورد درمان PPMS انجام شده است، در حال حاضر دارویی برای مداوای این شکل خاص MS وجود ندارد.
در هر حال، بر مبنای نظر انجمن ملی MS، یک داروی جدید که به نام اُکریلیزومب (OCR) شناخته می‌شود، در یک آزمون بالینی به شکل قابل ملاحظه‌ای در کاهش پیشرفت این بیماری امیدبخش نشان داده است. در فوریة سال 2016 سازمان غذا و داروی ایالات متحد آمریکا (FDA)، قابلیت اکریلیزومب را برای موفقیت در درمان PPMS مورد لحاظ قرار داد. خوشبختانه این دارو به زودی برای درمان PPMS مورد تأیید قرار خواهد گرفت.
اگرچه هیچ درمان خاصی برای PPMS وجود ندارد، گام‌هایی هست که فرد دچار این بیماری می‌تواند در راستای مدیریت علایم و تقویت کیفیت زندگی خود از آنها استفاده کند.
مثال‌هایی در این مورد عبارتند از:
- داروهایی که مخصوص علایم خاصی هستند که فرد دچار MS ممکن است آنها را تجربه کند. مثال‌هایی از این داروها شامل داروهای افسردگی، گرفتگی‌های عضلانی یا مشکلات مثانه است. این داروها خود MS را درمان نمی‌کنند اما می‌توانند علایم ناشی از این بیماری را به حداقل برسانند.
- درمان‌های توان‌یابی برای تقویت توانایی بیمار، بهبود پویایی، و حمایت از عدم وابستگی فرد در هر جا که ممکن باشد.
- گام‌هایی در راستای سلامت زندگی برای تقویت وضعیت جسمانی و روانی. مثال‌هایی در این مورد شامل رژیم غذایی سالم، ورزش، و حضور در مشاوره‌ها یا درمان‌های گروهی است.
در کنار این درمان‌ها مهم است که افراد دچار هر نوع MS از قرار گرفتن در هوای بسیار گرم اجتناب کنند. گرمای بیش از حد می‌تواند سبب تشدید علایم بیماری شود.

دورنما
MS و مشخصاً PPMS یک بیماری پیشگیری ناپذیر با یک دورة غیر قابل پیش‌بینی است. پیشرفت غایی این بیماری می‌تواند شدید باشد، و برخی از افراد دچار PPMS ممکن است اختلالات یا ناتوانی در راه رفتن، تغییرات خلق و خو، مشکلات تعادل و اختلالات بینایی، مشکلات مثانه و روده و خستگی مزمن را تجربه کنند. میزان این پیشرفت اختلالات در هر فرد ممکن است نسبت به دیگری متفاوت باشد.
بر مبنای مقاله‌ای منتشر شده در "نشریة نورولوژی، نوروسرجری و روان‌پزشکی"، علایم PPMS در فرد و سنی که در آن بیماری در وی تشخیص داده می‌شود، می‌تواند بر دامنة پیشرفت بیماری مؤثر باشد.
یکی از روش‌های مورد استفاده در پیمایش ناتوانی مرتبط به MS مقیاس وضعیت ناتوانی گستردة کورتزک یا EDSS است. تعداد دامنة این مقیاس از صفر (فاقد علایم) تا 10 (مرگ بر اثر MS) را شامل می‌شود.
برخی از تفاوت‌های عملکردی کلیدی بر مبنای این مقیاس عبارتند از:
- 4: توانایی راه رفتن بدون کاربرد وسیلة کمکی نظیر عصا یا واکر. فرد قادر است تا از جایش بلند شود و در اطراف حرکت کند، در طول 12 ساعت در روز بدون اینکه عملکرد وی بیش از حد دچار تنزل شود.
- 5: توانایی راه رفتن بدون کمک در حدود 200 متر. در هر حال، ناتوانی فرد بیمار آنقدر شدت دارد که فعالیت تمام روز مثل کار تمام وقت را برای وی دچار محدودیت کند.
- 6: نیاز گهگاهی یا هر روزه به کمک برای راه رفتن توسط عصا، چوب زیر بغل، یا پشت‌بند برای طی مسافت 100 متر یا بیشتر.
- 7: ناتوانی در طی مسافت 5 متر بدون کمک گرفتن. بیمار معمولاً نیاز به ویلچر دارد.
- بیمار معمولاً وابسته به بستر یا صندلی است و ممکن است نیازمند ویلچر موتوری باشد. فرد در این مرحله به طور معمول از بازوهای خود به طور مؤثر استفاده می‌کند.
انتقال از مرحلة 4 به 5 معمولاً نشان دهندة تغییر توانایی فرد در راه رفتن است، که یکی از علایم اصلی مورد تجربة بیماران مبتلاء به PPMS محسوب می‌شود.
بر مبنای مقاله‌ای منتشر شده در نشریة نورولوژی، نوروسرجری و روان‌پزشکی، متوسط زمانی که طول می‌کشد تا یک فرد دارای تشخیص PPMS به EDSS 4 برسد، 8.1 سال است. زمان این مقیاس برای رسیدن فرد دچار PPMS به EDSS 8 ممکن است متفاوت باشد، اما به طور متوسط 20.7 سال طول می‌کشد. سرعت پیشرفت علایم در PPMS سریع‌تر از انواع عود کنندة MS است./

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

گیرندة حشیش در مغز مشخص شد

THC جزء روان‌گردان اصلی حشیش (ماری جوانا) است که مسؤول اثرات دگرگون کنندة ذهن این مادة مخدر محسوب می‌شود، اما ساز و کار دقیق انجام این کار توسط آن تاکنون ناشناخته بوده است. حال، محققان قطعات پراکندة م

دویدن حافظه را بهبود می‌بخشد

شماری از مطالعات عنوان کرده‌اند که ورزش می‌تواند عملکرد شناختی را تقویت کند، اما مکانیسم بنیانی این ارتباط ناشناخته مانده است. اکنون پژوهش تازه‌ای بر این موضوع روشنی می‌افکند که چگونه دویدن می‌تواند ح

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.

 

X

کپی رایت

هرگونه کپی مطالب سایت به هر شکل پیگرد قانونی دارد.