دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

خلاف دیگر انواع استروک، استروک نخاعی به طور معمول سبب اختلال جریان خون در مغز نمی‎شود.

مقالات مغز و اعصاب
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• آرون کندولا، دکتر سیونگگو هان
• ترجمه هامیک رادیان

استروک نخاعی وقتی ایجاد می‎شود که جریان خون به طناب نخاعی متوقف می‎گردد. بدون وجود جریان کافی خون، طناب نخاعی ممکن است به اکسیژن و مواد مغذی کافی که برای عملکرد خود به آنها نیاز دارد دسترسی نداشته باشد.
هر گونه اختلال در جریان خون ممکن است باعث آسیب دیدن طناب نخاعی شود و از ارتباط آن با سایر نقاط بدن پیشگیری به عمل آورد.
نخاع از ایمپالس‎های عصبی برای برقراری ارتباط با نقاط مختلف بدن استفاده می‏کند. در موارد شدید استروک نخاعی، فقدان ارتباط مورد اشاره می‎تواند باعث ایجاد فلج شده و احتمال کُشنده بودن آن وجود دارد.
خلاف دیگر انواع استروک، استروک نخاعی به طور معمول سبب اختلال جریان خون در مغز نمی‎شود. به هر حال این نوع استروک‎ها نیز به دلایل مشابه رخ می‎دهند.
بیشتر موارد استروک نخاعی از نوع ایسکمیک هستند، که بدان معنی است که بر اثر بروز لخته‎های خون ایجاد می‎شوند.
با شیوع کمتر خونریزی ناشی از رگ‏های خونی دچار پارگی می‏تواند باعث بروز استروک نخاعی شود. این نوع استروک زیر عنوان استروک هموراژیک شناخته می‎شود.
استروک‎های نخاعی مواردی نادر محسوب و برای 1.25 درصد کل موارد استروک محاسبه می‎شوند.

[مطالب این مقاله:]
• علایم استروک نخاعی
• علل استروک نخاعی
• تشخیص استروک نخاعی
• درمان استروک نخاعی
• عوارض درازمدت استروک نخاعی
• ریکاوری استروک نخاعی
• دورنما

علایم استروک نخاعی
بسته به محل بروز استروک در نخاع نشانه‎ها علایم استروک نخاعی ممکن است در افراد متفاوت باشد. شدت صدمه در عین حال بر علایمی که مبتلابه فرد می‎شود تأثیر می‎گذارد.
علامت اولیه استروک نخاعی احساس درد ناگهانی و بیش از حد در ناحیۀ گردن و پشت است. دیگر علایم در این مورد شامل موارد زیر است:
• اسپاسم‎های عضلانی
• دشواری در حرکت
بی‎حسی
بی‎اختیاری ادراری یا از دست دادن کنترل بر مثانه
مور مور
• ضعف عضلانی
• فلج
• دشواری تنفسی
در موارد شدید استروک نخاعی می‎تواند به مرگ منجر گردد.

علل استروک نخاعی
اغلب موارد استروک نخاعی در نتیجۀ تغییراتی در شکل رگ‌‏های خونی ایجاد می‎شود. برای مثال، دیواره رگ خونی ممکن است ضخیم شود که این باعث باریک شدن رگ می‎گردد. این اختلال در برخی از موارد می‎تواند به عنوان یکی از تبعات طبیعی پیری بروز نماید.
در هر حال ریسک فاکتورهای مشخصی شامل موارد فهرست زیر احتمال چنین اتفاقی را افزایش می‌دهند:
کلسترول بالا
فشار خون بالا
• بیماری قلبی یا تاریخچه خانوادگی بیماری قلبی
چاقی
دیابت
• سیگار کشیدن
• مصرف بیش از حد مشروب الکلی
• فقدان تحرک ورزشی
تمامی این عوامل فشاری اضافی بر سیستم گردش خون تحمیل کرده شانس آسیب دیدگی یا اختلال عملکردی عروق خونی را افزایش می‎دهند.
برای مثال، هیپرتانسیون یا بالا بودن فشار خون می‎تواند به رگ‏‎های خونی آسیب بزند و آنها را تضعیف کند، که این احتمال پارگی یا خونریزی را در رگ‏‌ها افزایش می‎دهد. وضعیت مزبور می‎تواند باعث بروز استروک شود.
در برخی موارد، مشکلات قلب یا آئورت می‎توانند باعث ایجاد استروک نخاعی شوند. این مشکلات شامل فشار خون پایین یا فقدان جریان خون در آئورت است. در موارد نادر پیچ‎خوردگی عروق خونی ممکن است باعث بروز استروک نخاعی شود.

تشخیص استروک نخاعی
هر کس که دچار استروک نخاعی شده باشد نیاز به مراقبت پزشکی و تشخیص دقیق دارد. پزشک در صورت امکان در مورد علایم از بیمار سؤال کرده و یک معاینه بالینی انجام می‎دهد.
پزشکان نشانگرهای رایج مشکلات طناب نخاعی مثل ضعف در پاها را جستجو می‎کنند. اگر پزشک ظن به استروک نخاعی داشته باشد، معمولاً یک اسکن MRI برای از تشخیص خارج کردن دیگر اختلالات مسبب صدمۀ طناب نخاعی ضروری است.
MRI در عین حال وجود انسداد در جریان خون و محدودۀ آن را مشخص می‎کند.

درمان استروک نخاعی
درمان استروک نخاعی به علت زیربنایی بروز آن بستگی دارد. در موارد استروک نخاعی ایسکمیک، پزشک داروهایی برای رقیق کردن جریان خون و کاهش ریسک لخته شدن خون تجویز می‎کند. این داروها زیر عنوان ضد انعقاد و ضد پلاکت شناخته می‎شوند. داروهای مزبور انواع رایجی مثل آسپیرین را شامل می‎شوند.
دارو همچنین ممکن است برای مدیریت علایم بروز یافته در بیمار و نیز ریسک فاکتورهای مربوط به استروک‎های دیگر مورد نیاز باشد.
برای مثال در مورد مردم دچار فشار خون بالا یا کلسترول بالا پزشک ممکن است دارویی برای کنترل این عوامل تجویز کند.
بیماری که دچار فلج شده است ممکن است از کاردرمانی و فیزیوتراپی سود ببرد، که می‎توانند بیمار را در بازیابی بخشی از دامنۀ حرکتی از دست رفته کمک کنند.
اگر بیماری کنترل بر مثانه خود را از دست داده باشد ممکن است به کاتتر ادراری نیاز پیدا کند.

عوارض طولانی مدت استروک نخاعی
استروک نخاعی می‎تواند عوارضی درازمدت و شدید در پی داشته باشد، که این به گسترۀ آسیب وارد شده و محدوده بروز استروک بستگی دارد.
عوارض استروک نخاعی شامل موارد زیر می‎تواند باشد:
• مشکلات حرکتی
• فلج
• بی‎اختیاری
• اختلال عملکرد جنسی
• درد عضله، مفصل یا عصب
اضطراب، افسردگی یا اختلال استرس پس از ضربه (PTSD)

ریکاوری استروک نخاعی
بهبود کامل پس از دچار شدن به استروک نخاعی امری ممکن است. شانس رسیدن به بهبود کامل به علت و محدوده استروک، میزان صدمه وارد شده، موفقیت درمان، و وضعیت سلامت عمومی فرد بستگی دارد.
به هر حال، بسیاری از مردم پس از ابتلاء به استروک نخاعی دچار عوارض درازمدت می‎شوند و ممکن است به درمان طولانی مدت نیاز داشته یا به تغییرات اساسی در سبک زندگی نیاز پیدا کنند.
در مورد اغلب مردم، برخی تغییرات سبک زندگی برای کاهش ریسک فاکتورها و بهبود شانس ریکاوری کامل ضروری است. این تغییرات موارد زیر را شامل می‎شود:
• استفاده از رژیم غذایی سالم و متعادل
• ورزش منظم
• اجتناب از مصرف دخانیات
• رسیدن به وزن سالم و حفظ آن
• کاهش میزان مصرف مشروب الکلی

دورنما
بسیاری از مردم پس از دچار شدن به استروک نخاعی بهبود کامل را تجربه می‎کنند اما این فرجام ممکن است به ماه‎ها یا حتی سال‎ها وقت نیاز داشته باشد.
فلج ناشی از استروک نخاعی ممکن است فقط چند هفته ادامه یابد و در عین حال امکان دارد که دایمی باشد.
مردم می‎توانند به گروه‎های حمایتی ملحق شوند و کمک فیزیوتراپیست‎ها را برای بهبود ریکاوری و کاهش استرس در مد نظر قرار دهند./

Source:
Spinal stroke: Causes, treatment, and outcome
Last reviewed Fri 13 July 2018
By Aaron Kandola
Reviewed by Seunggu Han, MD 

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

دکتر فریدون علا: انگیزه‎ای بالاتر از عشق نیست!

افزایش میزان بیلی‎روبین: علایم و آزمایش‎ها

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.