دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

تاندینوز و تاندینیت هر دو به مشکلات مبتلابه تاندون اشاره دارند. این دو اختلال اغلب اوقات با یکدیگر اشتباه گرفته می‎شوند و جامعۀ پزشکی هنوز در حال کار بر روی تعریف دقیق این دو اصطلاح است.

مقالات پزشکی ورزشی / تناسب اندام
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• اِیمی اسمیت، دکتر ویلیام موریسون
• ترجمۀ محمدقاسم رافعی

تاندینوزیس (تاندینوز) آسیب‎دیدگی مزمن تاندون است. تاندینوز اختلال شایعی است اما اغلب اوقات با تاندینیتیس (تاندینیت) اشتباه گرفته می‎شود.
در این مقاله در مورد علایم، علل، و درمان تاندینوز و همچنین تفاوت‎های آن با تاندینیت پرداخته خواهد شد.

[مطالب این مقاله:]
• مرور اجمالی
• علایم
• علل
• درمان
• تاندینوز در برابر تاندینیت
• زمان ریکاوری
• دورنما

تاندینوز چیست؟
تاندون‎ها طناب‎های سخت و فیبروزی هستند که عضلات را به استخوان‌ها متصل می‎کنند. تاندون‌های سالم از فیبرهای محکم و سرراست کلاژن ساخته شده‌اند.
تاندینوز وقتی بروز می‎کند که تاندون‎ها دچار تباهی یا انحطاط می‎شوند، به این معنی که روند پارگی یا شکسته شدن آنها آغاز می‎گردد. تاندون‎ها ممکن است دچار پارگی‎های کوچک شوند یا به جای فیبرهای کلاژن سرراست فیبرهای کلاژن بی‎نظم داشته باشند.
این اختلال بیشترین شیوع را در ناحیۀ آرنج، شانه، زانو، ران، و تاندون‌های پاشنۀ آشیل دارد.
تاندینوز ممکن است به دیگر اختلالات زیربنایی مثل "آرنج تنیسور" و "شانۀ شناگران" مرتبط باشد.

علایم تاندینوز
تاندینوز به سخت و سفت و مجروح شدن تاندون‎ها اشاره دارد. این وضعیت سبب بروز درد و از دست رفتن خاصیت انعطاف پذیری در مفصل می‎شود.
علایم شایع تاندینوز عبارتند از:
• درد سوزان موضعی و ورم در ناحیۀ اطراف تاندون آسیب‎دیده
• دردی که در طول فعالیت فیزیکی و پس از آن شدت پیدا می‎کند
• بروز حالت خشکی در مفصل
• بروز محدودیت حرکتی در مفصل
• دردی که به مدت چند ماه ادامه پیدا می‎کند

علل تاندینوز
تاندینوز معمولاً بر اثر کاربرد یا استفادۀ بیش از حد از تاندون ایجاد می‎شود. در عین حال امکان ایجاد آن بر اثر ضربات یا ترومای فیزیکی مثل سقوط از بلندی یا صدمات ورزشی وجود دارد.
سرگرمی‎ها یا مشاغلی که نیاز به وارد آوردن فشار مکرر بر تاندون‎ها دارند می‎توانند سبب بروز تاندینوز شوند. برای مثال ورزشکاران و کارگران یدی در مورد ابتلا به این اختلال آسیب‌پذیرتر هستند.
مشکلات تاندون در میان افراد سالمند شایع‌تر است زیرا با بالا رفتن سن انسان از انعطاف‌پذیری و خاصیت ارتجاعی مفاصل وی کاسته می‎شود. مردم مبتلا به اختلالات مفصلی مثل ارتریت نیز در برابر ابتلا به تاندینوز آسیب‌پذیرتر هستند.

درمان تاندینوز
تاندون‌ها در صورت آسیب دیدن به طور معمول به زمان درازی برای التیام نیاز دارند، بنابراین درمان‎های تاندینوز با هدف بالا بردن سرعت فرآیند طبیعی التیام بدن انجام می‎شود.
دکترها اغلب درمان‎های خانگی زیر را در مورد تاندینوز توصیه می‎کنند.
• استراحت دادن تاندون و اجتناب از حرکات تکراری. این کار ممکن است شامل ایجاد وقفه‌های 15 دقیقه‎ای در انجام کارهای مستلزم انجام حرکات تکراری مثل تایپ کردن باشد.
• حرکات کششی برای تاندون با هدف افزایش دامنۀ حرکتی و انعطاف پذیری، و تقویت جریان گردش خون.
• ماساژ دادن ناحیۀ آسیب دیده برای تقویت جریان گردش خون.
• قدرت بخشیدن به عضلات پیرامون تاندون آسیب دیده با ورزش برای کاهش کشش و فشار روزمره بر روی تاندون صدمه دیده.
• استفاده از عضوبند یا نوار پوششی برای محافظت تاندون در برابر آسیب دیدگی بیشتر.
تحقیقات اولیه همچنین عنوان کرده‎اند که ویتامین C و مکمل‎های کورکومین می‎توانند به تقویت تولید کلاژن و سرعت بخشیدن به فرآیند التیام کمک کنند.
دکتر همچنین ممکن است استفاده از درمان‎های مندرج در فهرست زیر را توصیه کند:
• درمان امواج شوک فوق جسمانی (EWST)، که شامل وارد کردن امواج فشار به سطح پوست است. این کار می‎تواند به بازتولید بافت و سرعت بخشیدن به فرآیند التیام کمک کند. EWST نشان داده شده که برای بهبود اختلالات برخی اندام‎های تحتانی بدن مؤثر است.
• جراحی می‎تواند بافت آسیب دیده را در راستای تسکین درد از بدن خارج کند و امکان التیام را برای تاندون فراهم نماید.
• تزریق‌های کورتیکوستروئید در اطراف تاندون آسیب دیده می‌‏تواند درد و ورم را در کوتاه مدت تسکین دهد. به هر جهت، امکان عود مجدد درد با آنها محتمل است و نیز گاهی اوقات باعث اختلال در تولید کلاژن می‎شوند.
• تزریق پلاسمای غنی از پلاکت (PRP)، مستلزم تزریق پلاسما از خون خود فرد به داخل ناحیۀ اطراف تاندون است. پلاکت‎ها فرآیند ترمیم و شفای سلولی را تقویت می‎کنند.

تاندینوز در برابر تاندینیت
تاندینوز و تاندینیت هر دو به مشکلات مبتلابه تاندون اشاره دارند. این دو اختلال اغلب اوقات با یکدیگر اشتباه گرفته می‎شوند و جامعۀ پزشکی هنوز در حال کار بر روی تعریف دقیق این دو اصطلاح است.
تاندینوز تباهی بافت تاندون است اما در عین حال ممکن است با مقداری التهاب نیز همراه باشد. تاندینوز یک اختلال مزمن و درازمدت است.
تاندینیت درد و التهاب تاندون است. علایم تاندینیت را می‎توان با استفاده از سرمادرمانی (یخ) و مصرف داروهای ضد التهابی تسکین داد.
یک پزشک اکثر اوقات می‎تواند بین تاندینوز (تباهی تاندون) و تاندینیت (التهاب تاندون) از طریق استفاده از اسکن‌های مربوط به ناحیۀ آسیب دیده (اسکن‌های اولتراسوند یا MRI) تمایز قائل شود.

زمان ریکاوری
تاندون‎ها برای التیام به زمان درازی وقت نیاز دارند زیرا به طور معمول جریان گردش خون در تاندون‌ها کُند است. تاندینوز ممکن است برای التیام به سه تا شش ماه وقت نیاز داشته باشد، اما استفاده از فیزیوتراپی و دیگر درمان‎ها می‎تواند روند بهبود و دورنما را ارتقاء دهد.
فرد دچار تاندینیت می‎تواند در یک دورۀ حداکثر شش هفته‌ای انتظار رسیدن به بهبود را داشته باشد.

دورنما
اگرچه ممکن است درمان تاندینوز دشوار باشد، چشم‌‏انداز درازمدت برای این اختلال خوب است. بسته به اینکه تاندینوز از نوع مزمن باشد یا غیر مزمن، در حدود هشتاد درصد مردم دچار تاندینوز در طول سه تا شش ماه به بهبود کامل می‎رسند.
تاندینوز که به صورت درمان نشده به حال خود رها شود می‎تواند سبب ایجاد پارگی تاندون گردد و بنابراین درمان کردن آن رویکردی ضروری است.
مردم گاهی از اوقات می‎توانند با اطمینان پیدا کردن از گرم شدن کافی بدن پیش از آغاز ورزش یا انجام فعالیت‎های مستلزم استفاده از حرکات تکراری مفاصل، از بروز تاندینوز پیشگیری کنند. استفاده از کفش‌های طبی و مناسب می‎تواند تاندون‎های اندام‎های تحتانی را محافظت کند.
استراحت و فیزیوتراپی می‏تواند به فرآیند التیام سرعت دهد و دورنمای درازمدت را در مورد این اختلال بهبود ببخشد./

برای مطالعه بیشتر در همین زمینه مطالعه لینک زیر در وبسایت مهرین - اخبار سلامت پیشنهاد می‎شود:
تاندینیتیس (تاندینیت) یا التهاب تاندون

Source:
What is tendinosis?
Last reviewed Tue 9 January 2018
By Amy Smith
Reviewed by William Morrison, MD

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

رژیم غذایی ضد التهابی مانع کاهش تراکم استخوان در زنان می‎شود

با بالا رفتن سن، مردم دچار از دست دادن تراکم یا چگالی استخوان می‎شوند و زنان در دوره پس از یائسگی به طور مشخص در خطر بالاتری از استئوپوروزیس و شکستگی استخوان قرار دارند. در هر حال، مواردی هستند که می‎

حشیش، خطر استئوپوروزیس و شکستگی استخوان را افزایش می‌دهد

در حالی که حشیش (ماری‌جوانا) رایج‌ترین مادة مخدر غیر قانونی در ایالات متحد آمریکا است، به طور روزافزون در حال قانونی شدن است، که این موضوع شناسایی ضررهای بالقوة این مادة مخدر را مهم‌تر از همیشه جلوه م