دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

پورپورا یا لکه‌های خون زیر پوست – آنچه به دانستنش نیاز است

پورپورا، ترومبوسیتوپنی، پورپورای غیر ترومبوسیتوپنیک، کمبود پلاکت، هنوک - شونلاین،  لوسمی، آنمی آپلاستیک، میلوما،  تومور مغز استخوان، کورتیکوستروئیدها، رومیپلوستیم (ان‌پلیت) و التروبوپگ (پروماکتا)

پورپورا خود بیماری نیست بلکه علامتی از وجود یک بیماری است. تنها راه مؤثر برای پیشگیری از پورپورا پیشگیری از بیماری موجب بروز آن است

مقالات پوست / درماتولوژی

• زاؤن ویلینز
• زیر نظر دانشکدۀ پزشکی دانشگاه ایلی‎نویز – شیکاگو
• ترجمه هامیک رادیان

پورپورا وقتی بروز می‎کند که رگ‎های خونی کوچک دچار پارگی و در نتیجه سبب جمع شدن خون در زیر پوست می‎شوند. آنها به صورت نقاط کوچک بنفش رنگ درست زیر سطح پوست ظاهر می‎گردند.
پورپورا که به نام خونریزی پوست یا نقطه‎های خون نیز شناخته می‎شود می‎تواند پیام دهندۀ یک مشکل پزشکی باشد که طیفی از جراحات کوچک تا عفونت‎های تهدید کنندۀ زندگی را شامل می‎شود.
پورپورا بیش از آنکه خود یک بیماری باشد یک علامت است، و علل متعددی می‎توانند سبب بروز پورپورا شوند.

مطالب این مقاله:
• انواع
• علل
• علایم
• ریسک فاکتورها
• تشخیص
• درمان

پورپورا چیست؟
پورپورا با نقطه‎های بنفش رنگ کوچک روی پوست مشخص می‎شود، که به طور معمول 4 تا 10 میلی‌متر قطر دارند. برخی از مردم دچار لکه‎های پوستی بزرگ‌تر می‎شوند که قطر آنها 1 سانتی‎متر و بیشتر است. این لکه‎ها ایکیموس نامیده می‎شوند.
برخی اوقات نقطه‎های مزبور می‎توانند در غشاهای مخاطی، برای مثال، درون دهان ظاهر شوند.
پورپورا به بروز به صورت خوشه‎ای در یک نقطۀ منفرد از بدن یا به صورت ناحیه‎ای وسیع از بدن گرایش نشان می‎دهد.
برخلاف برخی از دیگر انواع راش، پورپورا بر اثر فشار دادن تغییر رنگ نمی‎دهد یا سفید نمی‎شود. این راش ممکن است خیلی شبیه لکه‎های کبودی روی پوست به نظر بیاید اما پوست نباید دچار تحریک‎پذیری یا دچار خارش باشد. این موارد نشان دهندۀ چیزی غیر از پورپورا هستند.
پورپورا بیش از آنکه خود یک اختلال پزشکی باشد یک علامت است. برای تعیین علت بروز پورپورا، دکترها باید طیفی از آزمایش‎ها را انجام دهند. این تست‎ها وضعیت تغذیه، سطح پلاکت‎ها، التهاب، عفونت بالقوه و سلامت رگ‎های خونی بیمار را ارزیابی می‎کنند.
درمان پورپورا معمولاً به درمان علت اصلی بروز راش‎های آن بستگی دارد.

انواع پورپورا
دکترها راش‌های پورپورا را بر اساس شمارش پلاکت‎های خون بیمار به دو دسته تقسیم می‎کنند. پلاکت‌ها یک اجزاء سلول‎های خون هستند که به لخته شده خون به طور مؤثرتر و پیشگیری از خونریزی‌های خطرناک کمک می‎کنند.
• پورپورای ترومبوسیتوپنیک – تعداد پلاکت‎های خون پایین است که این نشان دهندۀ وجود یک اختلال مربوط به لخته شدن خون است.
• پورپورای غیر ترومبوسیتوپنیک - که در آن سطح پلاکت‎ها نرمال است، که این نشان می‎دهد پورپورا علت دیگری دارد.
کمبود تعداد پلاکت می‎تواند سبب خونریزی بیش از حد و کبودی شود و به علت عوامل بسیاری شامل موارد زیر ایجاد می‎شود:
سرطان
پیوند مغز استخوان
• عفونت‎های HIV
شیمی درمانی
• درمان با استروژن
• درمان جایگزینی هورمون
• برخی داروها
طیفی از اختلالات اصلی پزشکی می‏توانند سبب بروز هر دو نوع پورپورا شوند.
یکی از مطالعه‎شده‎ترین انواع پورپورا نوع هنوک – شونلاین / Henoch-Schönlein آن است که یک ویرایش غیر ترومبوسیتوپنیک پورپورا محسوب می‎شود. این نوع پورپورا که بیشتر در کودکان خردسال شایع است به دنبال یک عفونت تنفسی شروع می‎شود. علایم این نوع پورپورا اغلب خود به خود از بین می‎رود، اما برخی افراد دچار این نوع پورپورا دچار التهاب‎های خطرناکی می‎شوند که به مسائل کلیوی منجر می‎گردد.
پورپورای ترومبوسیتوپنیک فاقد علامت (ITP) یک شکل دیگر پورپورا است که دلیل شناخته شده‌ای ندارد. بیماران دچار این نوع پورپورا به تخریب پلاکت در جریان خون مبتلا می‎شوند. این وضعیت آنها را در خطر خونریزی بیش از مقداری قرار می‎دهد که راش معمول پورپورا می‎تواند ایجاد کند.

علل پورپورا
برای درمان پورپورا دکترها باید علت بروز آن را تعیین کنند. پورپورایی که در آن سطح پلاکت کاهش نمی‎یابد (غیر ترومبوسیتوپنی) بر اثر طیفی از عوامل شامل موارد زیر بروز می‎کند:
• اختلالات و عفونت‎های به وجود آمده در زمان تولد که سبب بروز ناهنجاری‎هایی در رگ‎های خونی یا تولید خون می‎شوند، که از جمله می‎توان به سندرم اهلرز – دانلوس و سرخجه  اشاره کرد.
امیلوئیدوز که سبب می‎شود تا پلاک‎های امیلوئید در بدن ایجاد شود
• تباهی رگ‎های خونی مرتبط به سن
• کمبود ویتامین C که به نام اسکوروی نیز شناخته می‎شود.
• بیماری‎های عفونی یا التهابی که به رگ‎های خونی صدمه می‎زنند.
• برخی داروها مثل استروئیدها و سولفانامیدها
پورپورای همراه کاهش تعداد پلاکت (ترومبوسیتوپنی) برخی دلایل بالقوه دارد:
• داروهای کاهش دهندۀ پلاکت خون
انتقال خون اخیراً انجام شده
تب کوه‎های راکی
• اریتمی لوپوس سیستمیک
• عفونت شدید شامل HIV و هپاتیت C
ITP وقتی بروز می‎کند که بدن به پلاکت‎های خود هـــجوم می‎برد، و ریسک خونریزی و راش‎های پورپورایی را افزایش می‎دهد. در نوزادان دارای مادر دچار ITP، کاهش تعداد پلاکت می‎تواند به پورپورا نیز منجر شود.
بیماری‎هایی که عملکرد مغز استخوان را مختل می‎کنند می‎توانند توانایی بدن برای ساخت پلاکت را نیز محدود، و به مغز استخوان حمله کنند. مثال‎هایی در مورد این بیماری‎ها شامل موارد زیر است:
لوسمی
آنمی آپلاستیک
• میلوما
• تومورهای مغز استخوان

علایم پورپورا
علامت اصلی پورپورا راش قرمز متمایل به بنفشی است که درست زیر سطح پوست ظاهر می‌شود. این راش می‎تواند در هر نقطه‎ای از بدن شامل غشاهای مخاطی مثل جدار دهان به وجود بیاید.
علایمی که برخی از اوقات با پورپورا همراه هستند می‎توانند به شناسایی علت بروز آن کمک کنند.
بیمارانی که به همراه پورپورا دچار هر یک از علایم مندرج در زیر می‎شوند باید به پزشک مراجعه کنند:
• کاهش تعداد پلاکت، که می‎تواند به افزایش خونریزی در پی جراحت، خونریزی لثه یا بینی، یا خون در ادرار یا حرکات روده منجر شود.
ورم و درد مفاصل مشخصاً در مچ پا یا زانوها.
• بروز مشکلاتی مثل تهوع، اسهال، یا درد معده.
• مشکلات کلیه مشخصاً وجود پروتئین در خون یا ادرار.
• خستگی بیش از حد

عوارض پورپورا
از آنجا که پورپورا می‎تواند نشانه‎ای از وجود بیماری دیگری باشد، در صورت عدم درمان می‌‏تواند عوارضی به همراه داشته باشد. وقتی که پورپورا نتیجۀ اختلال در لخته شدن خون باشد، عدم درمان اختلال می‎تواند به خونریزی کشنده منجر شود. تشخیص و درمان سریع علت اصلی بروز پورپورا می‎تواند ریسک عوارض جدی در بیمار را کاهش دهد.
آسیب کلیوی در افراد دچار پورپورای هنوک – شونلاین امکان بروز دارد. این آسیب ممکن است فرد را به دیالیز یا پیوند کلیه نیازمند سازد و می‎تواند در صورت عدم درمان کشنده باشد.
پورپورای هنوک - شونلاین همچنین ممکن است سبب یک اختلال نادر شود که در آن روده دچار پیچ خوردگی می‎شود. این وضعیت بیمار را با انسداد روده مواجه می‎کند که باعث ایجاد محدودیت در هضم غذا می‌شود. انسداد روده در صورت عدم درمان می‎تواند کشنده باشد.
ITP گاهی از اوقات سبب خونریزی مغزی می‎شود که این خود به بروز آسیب دایمی در مغز یا در صورت عدم درمان کامل به مرگ منجر می‎گردد.

ریسک فاکتورها و پیشگیری از پورپورا
پورپورا خود بیماری نیست بلکه علامتی از وجود یک بیماری است. تنها راه مؤثر برای پیشگیری از پورپورا پیشگیری از بیماری موجب بروز آن است. از آنجا که اغلب این بیماری‎ها به عوامل سبک زندگی مرتبط نیستند، کار کمی وجود دارد که فرد بتواند برای پیشگیری از پورپورا انجام دهد.
ریسک فاکتورهای پورپورا شامل موارد زیر هستند:
• مشکلات لخته شدن خون به سبب برخی داروها یا بیماری‎ها
• بیماری‎های عفونی مشخصاً در میان کودکان و پیران
• تغذیۀ ضعیف که به کمبود ویتامین C منجر شود
• برخی از انواع سرطان مثل لوسمی و میلوما
• بیماری‏ها و اختلالات التهابی مثل سندرم اهلرز - دانلوس
• سن بالا
• عدم سلامت رگ‎های خونی

تشخیص پورپورا
نقاط بنفش رنگ راش‎های پورپورا آن را از دیگر انواع راش متمایز می‎کند. پورپورا معمولاً با خارش یا دیگر مشکلات پوستی همراه نیست. به هر جهت، یافتن علت اصلی بروز پورپورا می‎تواند ترفند تشخیص علت آن باشد.
امکان طرح سؤالات زیر از سوی پزشک وجود دارد:
• آیا شما جز راش علامت دیگری هم دارید؟
• آیا کس دیگری هم در خانوادۀ شما همین علایم را دارد؟
• چند وقت است دچار این راش هستید؟
• آیا پیشتر هم دچار این راش شده‎اید؟
• آیا داروهای خاصی مصرف می‎کنید؟
• آیا دچار مشکلات پزشکی دیگری هم هستید؟
شماری از تست‎های روتین به دنبال انجام یک تست شمارش کامل خون (CBC) انجام می‌شود، که به تحقیق در مورد علت پورپورا کمک می‎کند. تست CBC کمک می‎کند تا مشخص شود که آیا بیمار دچار کاهش پلاکت است و نیز آیا عفونت‎های دیگری وجود دارد.
اگر دکتر ظن به ITP داشته باشد، احتمال درخواست تست مغز استخوان وجود دارد. انجام یک بیوپسی پوست هم می‏تواند اطلاعات مهمی در اختیار پزشک قرار دهد، مشخصاً در هنگامی که دکتر قادر به یافتن علت اصلی بروز پورپورا نیست.
برخی انواع سرطان پوست نقاطی شبیه به راش‎های پورپورا در بدن ایجاد می‎کنند. بیوپسی پوست می‎تواند سرطان پوست را از دایرۀ تشخیص علت خارج کند.
اگر دکتر مظنون به پورپورای هنوک – شونلاین باشد، تست‌های ادرار می‎توانند برای ارزیابی عملکرد کلیه از طریق تست پروتئین و خون در ادرار مورد استفاده قرار گیرند.
در عین حال بر مبنای علایم مشکوک موجود در بیمار امکان استفاده از تست‎های دیگر نیز توسط پزشک وجود دارد.

درمان پورپورا
تمامی انواع پورپورا نیازمند درمان فوری نیستند. دکتر می‎تواند بیمار را برای بررسی دیگر علایم مورد پایش قرار دهد و منتظر شود تا ببیند که آیا علایم پورپورا به خودی خود از بین می‎روند یا خیر. بچه‎های دچار پورپورای هنوک – شونلاین اغلب اوقات بدون انجام درمان نیز بهبود می‎یابند.
وقتی درمان ضروری شود این درمان فقط به علت بروز راش انجام نمی‎شود. علت نیاز به درمان موارد مسبب پوپورا مثل لوسمی، یا اثراتی مانند نارسایی کلیه است.

درمان پورپورای هنوک - شونلاین
درمان پورپورای هنوک – شونلاین بر بهبود علایم بیماری متمرکز می‎شود. دکتر ممکن است داروهای غیر استروئیدی ضد التهابی (NSAIDS) را برای کاهش التهاب و درد تجویز کند. درمان استروئیدی می‎تواند به کاهش آسیب کلیوی و درد شکم کمک کند. اگر آسیب کلیه شدید باشد، امکان تجویز داروهای سرکوب کنندۀ سیستم ایمنی وجود دارد.

درمان ITP
علایم ITP شامل طیفی از خفیف تا شدید است، و برخی از بیماران اساساً به هیچ‎گونه درمانی نیاز ندارند. موارد نیازمند درمان ممکن است از داروهای طراحی شده برای تقویت تعداد پلاکت یا برداشتن طحال سود ببرند.
امکان تخریب طحال یا نگه داشتن پلاکت‎ها در آن وجود دارد، بنابراین، برداشتن طحال باعث ایجاد امکان برای افزایش پلاکت می‎شود.
تغییرات سبک زندگی نیز می‎توانند کمک کننده باشد زیرا داروهایی مثل آسپیرین مانع تجمع و ایجاد لخته توسط پلاکت‎ها می‎شوند.
داروهایی سرکوب کنندۀ سیستم ایمنی مثل پردنیزون می‎توانند به افزایش تعداد پلاکت‏‌ها کمک کنند. در بیمارانی که دچار کاهش پلاکت به میزان تهدید کننده برای زندگی هستند، دکتر ممکن است انجام درمان گلوبولین ایمنی را تجویز کند.

درمان دیگر اشکال پورپورا
درمان دیگر اشکال پورپورا بر محور کنار زدن علل اصلی بروز پورپورا متمرکز است. این درمان‎ها می‎توانند مواردی مثل شیمی درمانی، داروهای ضد ویروسی، داروهای استروئیدی، آنتی‎بیوتیک‎ها و جراحی را شامل شوند.
کورتیکوستروئیدها – این داروها می‎توانند از طریق کاهش فعالیت سیستم ایمنی باعث افزایش تعداد پلاکت‎ها شوند. برای اطمینان از بازگشت سطح پلاکت به میزان ایمن، درمان دارویی به مدت 2 تا 6 هفته ادامه پیدا می‎کند.
عوارض جانبی استفادۀ درازمدت از کورتیکوستروئیدها شامل آب مروارید، کاهش تراکم استخوان و افزایش وزن است.
ایمنوگلوبولین داخل وریدی – اگر پورپورا سبب خونریزی قابل توجهی شده باشد، ایمنوگلوبولین داخل وریدی می‎تواند به افزایش سطح پلاکت کمک کند. این درمان معمولاً فقط در کوتاه مدت مؤثر است.
عوارض جانبی درمان مزبور تهوع، تب و سردرد را شامل می‎شود.
رومیپلوستیم (ان‌پلیت) و التروبوپگ (پروماکتا) – این دو آخرین داروهایی هستند که برای درمان ITP مورد استفاده قرار می‎گیرند. هر دو دارو باعث تقویت میزان تولید پلاکت در مغز استخوان می‌شوند.
عوارض جانبی این داروها شامل سرگیجه، سردرد، درد مفصل و عضله، تهوع، استفراغ، افزایش میزان لخته شدن خون، و سندرم دیسترس تنفسی حاد (ARDS) است.
ریتوکسیمب (ریتوکسان) – این دارو باعث کاهش پاسخ سیستم ایمنی می‎شود. داروی مزبور غالباً برای درمان پورپورای ترومبوسیتوپنیک و نیز در مورد بیمارانی که به کورتیکوستروئیدها جواب نمی‎دهند مورد استفاده قرار می‎گیرد. عوارض جانبی دارو شامل درد گلو، افت فشار خون، تب، و بروز راش است.
در صورتی که پورپورا نتیجۀ یک اختلال پزشکی غیر قابل علاج باشد، ممکن است بررسی مداوم سطح پلاکت‎ها و عملکرد دستگاه‎های بدن مورد نیاز باشد.

در همین زمینه مطالعه لینک زیر در وبسایت مهرین - اخبار سلامت پیشنهاد می‌شود:
پورپورای پیری یا پورپورای وابسته به سن

Source:
Purpura: What you need to know
Last updated Wed 1 March 2017
By Zawn Villenes
Reviewed by University of Illinois-Chicago, School of Medicine 

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

دکتر فریدون علا: انگیزه‎ای بالاتر از عشق نیست!

افزایش میزان بیلی‎روبین: علایم و آزمایش‎ها

نظرات (4)

  1. مصطفی سنکاشکین

با سلام علایم این بیماری پور پورا را پدرم دارد که حدود هفتادو چهار سال دارد وبعد از انژوی قلب ومصرف داروهای مخصوصی که پزشک تجویز کرده دارد ولخته های خون در سرتاسر بدن باقطر زیاد وسیاه رنگ ظاهر شده باید چکار کرد ؟

  پیوست ها
 
  1. Reza

بسیار بسیار عالی بود .تشکر از همه ی زحماتتون

  پیوست ها
 
  1. انگاشته ت

عالی است اطلاعات کامله

  پیوست ها
 
  1. .

کودکی دارم شش ساله که از یک سال و نیمه به بعد دچار بیماری آی تی پی که از ره اورد واکسن ام ام ار بود شد تا کنون به هیچ کدام از کورتون ها جواب نداده بعد از سه سال و هم اکنون بالای صد و چهل و سه بستری ثبت شده برای فرزندم و فقط ivig تزریق میشه هر...

کودکی دارم شش ساله که از یک سال و نیمه به بعد دچار بیماری آی تی پی که از ره اورد واکسن ام ام ار بود شد تا کنون به هیچ کدام از کورتون ها جواب نداده بعد از سه سال و هم اکنون بالای صد و چهل و سه بستری ثبت شده برای فرزندم و فقط ivig تزریق میشه هر پانزده روز..

جواب. از بابت مشکل ایجاد شده برای فرزند شما متأسفیم ولی جز انعکاس آنچه نوشته‌اید کار دیگری از ما ساخته نیست.

ادامه مطلب
  پیوست ها
  آخرین بار در تاریخ حدود 2 سال قبل توسط admin ویرایش شد admin
تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.