دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

همانژیوم داخلی - آنچه دانستنش نیاز است

همانژیوم‌، هیمانجیوما، تومور غیر سرطانی، همانژیوم پوست، همانژیوم کبد، همانژیوم مغز، همانژیوم ازوفاژیال، همانژیوبلاستوما، همانژیوپریسیتوما، همانژیوم داخلی، پروپرانولول، همانژیوم خارجی

اگرچه همانژیوم‌های پوستی مشکلات دوران کودکی محسوب می‎شوند، همانژیوم‌های داخلی معمولاً مبتلابه افراد بزرگسال هستند

مقالات پوست / درماتولوژی

• مارکوس مک‎گیل، دکتر ایونا کای
• ترجمه هامیک رادیان

همانژیوم [هیمانجیوما] به طور معمول نوعی تودۀ بی‌ضرر و تومور غیر سرطانی است. همانژیوم‌ها یک نوع رشد غیر نرمال رگ‎های خونی محسوب می‎شوند. آنها معمولاً روی پوست به صورت خال‌ یا علایم مادرزادی قرمز رنگ، که شایع‎ترین نوع تومور در نوزادان است، ظاهر می‎شوند.
مردم دچار چندین همانژیوم پوستی بیش از مردان دارای فقط یک تومور پوستی در معرض احتمال ابتلاء به همانژیوم داخلی قرار دارند. به هر جهت اغلب مردم دچار همانژیوم داخلی فاقد نشانه‎های ظاهری هستند.
اگرچه همانژیوم‌های پوستی مشکلات دوران کودکی محسوب می‎شوند، همانژیوم‌های داخلی معمولاً مبتلابه افراد بزرگسال هستند. آنها را به طور معمول نمی‎توان یافت تا زمانی که بدن به دلیلی دیگر مورد غربالگری یا اسکن قرار می‎گیرد. افراد بزرگسال اغلب بی‎آنکه اطلاعی در این باره داشته باشند دچار این اختلال هستند.
وقتی این توده‎ها در داخل بدن بروز می‎کنند، اغلب اوقات به کبد لطمه می‎زنند. کبد در بدن نقش‎های متعددی ایفا می‎کند.

مطالب این مقاله:
• انواع همانژیوم داخلی
• تشخیص همانژیوم داخلی
• درمان همانژیوم داخلی

انواع همانژیوم داخلی
بسیاری از دستگاه‎های داخلی بدن ممکن است دچار همانژیوم شوند. دو دستگاه بدن که در این مورد بیشترین مطالعه در مورد آنها صورت گرفته شامل کبد و مغز است.

همانژیوم کبدی
اغلب اوقات همانژیوم داخلی به کبد لطمه می‎زنند. آنها در بیشتر موارد کوچکند و هیچ علامتی ایجاد نمی‎کنند.
به هر جهت در مورد برخی همانژیوم‌های کبــــدی بزرگ‎تر امکان ایجاد مشکلاتی وجود دارد. اگر آنها بیشتر از 4 سانتی‎متر عرض داشته باشند، می‎توانند سبب ایجاد ناراحتی یا حسی از حالت پربودگی در معده شوند.
در موارد نادر علایم ممکن است شامل کاهش وزن، تهوع، و احساس سیری پیش‌رس در هنگام غذا خوردن باشد. اگر تومور دچار خونریزی شود یا لختۀ خونی در پیوند با آن شکل بگیرد، آنگاه احتمال بروز درد وجود خواهد داشت.

همانژیوم مغزی
تومورهای عروقی در مغز پدیدۀ نادری به شمار می‎روند. تومورهای مغزی در کل غیر شایعند و همانژیومهای مغزی بخش کوچکی از این تومورها را تشکیل می‎دهند.
دو نوع همانژیوم به مغز لطمه می‎زند:
• همانژیوبلاستوما - در حدود 2 درصد از کل تومورهایی که در مغز شکل می‎گیرند همانژیومها هستند. اینها به طور معمول به پایین‎ترین قسمت‌های مغز لطمه می‎زنند: ساقه مغز و مخچه.
• همانژیوپریسیتوماها شیوع باز هم کمتری دارند و در پوشش‌های مغزی یا طناب نخاعی، مننژها توسعه پیدا می‎کنند. این همان بخشی است که در کوران مننژیت دچار التهاب می‎شود.
همانژیوبلاستوماها تــوده‎های بی‌ضرر کُندرشد هستند. همانند همانژیوم‎ها که به دیگر دستگاه‎ها یا پوست دچار می‎شوند، آنها از رشد بیش از حد سلول‎های سازندۀ لایۀ داخلی رگ‎های خونی شکل می‎گیرند.
همانژیوبلاستوم‌ها اغلـب اوقات در مردم دچار بیماری فُن هیپل - لینداؤ، یک اختلال ژنتیکی که در خانواده‎ها ادامه می‎یابد، دیده می‎شوند. به علاوۀ این موضوع که بسیاری از افراد مبتلا به این بیماری دچار همانژیوم مغزی هستند، این اختلال می‎تواند در عین حال باعث ایجاد همانژیوم در قسمت پشت چشم شود. همچنین در صورت ابتلا به بیماری فن هیپل – لینداؤ، احتمال ابتلا به کیست‎های لوزالمعده و کلیه نیز در فرد بیشتر خواهد بود.
همانژیوپریسیتوماها متفاوتند. آنها نادرترند، تومورهای درجه بالاتری هستند که گمان می‌‏رود باعث شکل‎گیری رشد بیش از حد سلولی در اطراف رگ‎های خونی و مننژها شوند. آنها در نهایت قادرند تا به دیگر بخش‎های دیگری در بدن گسترش پیدا کنند.

تشخیص همانژیوم داخلی
اگرچه در کل ناشایع هستند، همانژیوم‌های داخی اغلب در کبد دیده می‎شوند. در نتیجه، اطلاعات مناسبی در مورد تشخیص و درمان همانژیوم‌ها در این ناحیه از بدن وجود دارد. در عین حال اطلاعات خوبی در مورد همانژیوم‌های مغزی در دست است.
تحقیقات پزشکی در مورد دیگر انواع همانژیوم داخلی در مقایسه با با همانژیوم‌های پوست از پیشرفت و جزئیات بسیار کمتری برخوردار است. دستورالعمل‌های پزشکی برای همانژیوم خارجی نیز به خوبی توسعه یافته‎اند.
بسیاری از موارد همانژیوم‌های داخلی در نشریات پزشکی زیر عنوان "گزارش مورد" توصیف و تشریح می‎شوند. گزارش مورد تشریح موردی است که پزشکان در کوران عمل و در موارد معدود با آنها سر و کار داشته‎اند.
همانـژیوم‌هایی که به مری و از ناحیۀ دهان تا معده آسیب می‎زنند به عنوان همانژیوم‌های ازوفاژیال شناخته شده و موارد باز هم نادرتری محسوب می‎شوند. در سال 2010 یک گزارش مورد در مورد این نوع همانژیوم در "کالج پزشکی نیویورک" مستند شد. در میان تقریباً 20.000 اتوپسی انجام شده در طول یک دهه، فقط سه مورد همانژیوم ازوفاژیال مشاهده شده است.
برای مورد زنی که وضعیت وی در گزارش مورد اشاره تشریح شد، جزئیات پوشش دهندۀ تجربۀ مشخصی از تشخیص و جراحی برای وجود توده‎ای در مری بود. زن بیمار مزبور که 28 سال سن داشت به طور کامل بهبود یافت.
همانژیوم‌های داخلی در کل مواردی نادر محسوب می‎شوند، و به ندرت سبب بروز مشکلی می‎گردند. کشف آنها به طور معمول بستگی به شانس دارد و مربوط به هنگامی است که بدن فرد مبتلا به علتی دیگر مورد بررسی قرار می‎گیرد.
چه اسکن به صورت تصادفی به کشف یک همانژیوم منجر شود یا تصویربرداری برای تحقیق در مورد علایم ایجاد شده توسط یکی از آنها در دستور کار قرار گیرد، آزمایش‌ها در تمامی موارد یکسانند. دکتر ممکن است بتواند در برخی موارد وجود توده‎ای را احساس کند و یک همانژیوم داخلی را ممکن است بتوان به واسطۀ یکی از تست‎های زیر یافت:
• عکسبرداری اشعه ایکس شامل انواع ساده، یا CT اسکن
MRI، که بیشتر محتمل است بتواند یک تودۀ نرم همانژیوم را مورد مشاهده قرار دهد
• آنژیوگرام، نوعی اسکن اشعه ایکس که رنگی را که به داخل عروق خونی و با هدف برجسته کردن همانژیوم تزریق شده است، نشان می‎دهد

درمان همانژیوم داخلی
اغلب موارد همانژیوم داخلی که کشف شده یا مورد تحقیق قرار می‎گیرند نیازی به درمان ندارند.
وقتی این تومورهای خوش‎خیم نیاز به درمان داشته باشند رویکرد درمانی در مورد آنها شبیه به رویکرد مرتبط به دیگر توده‎های خوش‎خیم است.
در صورتی که این توده‎ها سبب ایجاد فشار بر دستگاه‎های مجاور خود بوده یا باعث بروز اختلال در عملکرد آنها شده باشند، توده‌های مزبور از بدن خارج می‎شوند. در صورت مواجهه با چنین وضعیتی خارج کردن آنها مستلزم انجام جراحی است. اگر این توده‎ها سبب ایجاد درد شوند، این نیز دلیل دیگری برای ضرورت انجام جراحی محسوب می‎شود.
برای این همانژیوم‌های کمتر شایع که نیاز به درمان دارند موارد زیر لحاظ می‎شود:
• همانژیوم‌های مغزی از طریق عمل جراحی از بدن خارج می‎شوند اما نوع خاصی از اشعه درمانی متمرکز نیز در صورت عدم خروج کامل تومور مورد استفاده قرار گیرد.
• همانژیوم‎های کبدی فقط وقتی عمل شده از بدن خارج می‎شوند که سبب ایجاد مشکلات مشخصی شده باشند یا اگر تومور خوش‌خیم بزرگ‎تر شده و رشد آن سریع‎تر شده باشد.
• همانژیوم‎های کبدی بــزرگ در نوزادان ممکن است به علت اثرات آنها بر روی رگ‎های خونی برای قلب خطرناک باشند. استروئیدها، داروهای قلب، برداشتن توده از طریق جراحی، و در موارد نادر جراحی رادیکال کبد مورد ملاحظه قرار می‎گیرند.
خلاف دیگر انواع توده‌های خوش‎خیم که پس از برداشته شدن توسط عمل جراحی بازگشتی در موردشان در کار نیست، برخی از انواع همانژیوم‌ها پس از جراحی دوباره ظاهر می‎شوند.
یک دارو که به طور مشخص برای همانژیوم‎های مزاحم پوستی در کودکان خردسال استفاده می‎شود برای درمان همانژیوم داخلی مورد تأیید نیست.
برخی از کودکانی که برای همانژیوم‌های پوستی متعدد مورد درمان گرفته‎اند دارای همانژیوم داخلی بوده‎اند که آنها نیز با دارویی به نام پروپرانولول درمان شده‎اند. برای استفاده از این دارو در مورد همانژیوم‌های داخلی که به ضایعات پوستی مرتبط نیستند تحقیق بیشتری نیاز است./

در همین زمینه مطالعه لینک زیر در وبسایت مهرین اخبار سلامت پیشنهاد می‌شود:

همانژیوم خارجی - آنچه دانستنش نیاز است

Source:
All You Need to Know About Internal Hemangiomas
Last reviewed Thu 4 August 2016
By Markus MacGill
Reviewed by Euna Chi, MD 

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

گامی بزرگ برای درمان سرطان پروستات در مراحل اولیه: نوردرمانی

ریسک سرطان کبد و نقش سلنیوم خون

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.