دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

سیستم ایمنی هر فردی نسبت به HPV به شکل متفاوتی پاسخ می‎دهد بنابراین تمامی افرادی که در معرض تماس با این ویروس قرار می‎گیرند دچار زگیل نمی‎شوند.

مقالات پوست / درماتولوژی
تغییر اندازه و نوع قلم متن

مایو کلینیک
• ترجمه محمدقاسم رافعی


زگیل معمولی تودهای کوچک و دانه‌ای شکل است که اغلب اوقات روی انگشتان یا سطح دست‎ها بروز می‎کنند. زگیل‎های معمولی که در لمس زبر به نظر می‎رسند غالباً الگویی از نقطه‎های سیاه رنگ را دارند که رگ‎های خونی کوچک لخته شده هستند.
زگیل‎ معمولی توسط یک ویروس ایجاد می‎شود و از طریق لمس قابل انتقال است. ممکن است از زمان قرار گرفتن پوست در معرض تماس با ویروس تا ابتلاء به زگیل‎های معمولی به دو تا شش ماه زمان نیاز باشد. زگیل‎های معمولی به طور معمول بی‌ضررند و در نهایت خود به خود از بین می‎روند. اما بسیاری از مردم گزینۀ برداشتن آنهارا انتخاب می‎کنند چون این زگیل‎ها را آزار دهنده یا مایۀ شرمندگی می‎بینند.


[مطالب این مقاله:]
• علایم
• علل
• تشخیص
• درمان


علایم زگیل‎ معمولی
زگیل‎های معمولی به طور معمول روی انگشتان و سطح دست بروز می‎کنند و ممکن است:
• برآمدگی‎های کوچک، گوشتی و دانه‎ای شکل باشند
• به رنگ‎های گوشتی، سفید، صورتی یا برنزی بروز کنند
• در لمس زبر احساس شوند
• ریزشی شامل نقاط سیاه رنگ داشته باشند

چه هنگامی به دکتر مراجعه کنیم
برای بررسی زگیل‎های معمولی به پزشک مراجعه کنید اگر:
• زگیل‎ها دردناک باشند یا تغییر رنگ دهند
• شما در مورد درمان زگیل‎ها اقدام کرده‎اید اما آنها همچنان ادامه دارند، گسترش یافته‎اند یا برگشته‎اند
• توده‎ها آزار دهنده هستند یا در فعالیت‎های روزمره زندگی اختلال ایجاد می‎کنند
• در مورد ماهیت توده‎ها و زگیل بودن آنها مطمئن نیستید
• شما در سنین بزرگسالی هستید و دچار تعداد زیادی زگیل شده‎اید که این نشان دهندۀ سوء عملکرد سیستم ایمنی بدن است

علل زگیل معمولی
زگیل‎های معمولی به علت پاپیلوماویروس انسانی (HPV) ایجاد می‎شوند. این ویروس بسیار شایع است و 150 نوع مختلف دارد، اما تعداد اندکی از آنها باعث ایجاد زگیل در دست می‎شوند. برخی گونه‎های HPV از طریق تماس جنسی منتقل می‌گردند. در هر حال اغلب اشکال این ویروس از طریق تماس پوستی یا استفادۀ مشترک از اشیاء مثل حوله و وسایل حمام منتقل می‎شوند. ویروس مزبور به طور معمول از طریق شکاف‎ها و پارگی‎ها موجود در پوست یا ناخن یا خراش پوستی منتقل می‎گردند. گاز گرفتن ناخن‎ها نیز می‎تواند باعث شود که زگیل‎ها روی نوک انگشتان و اطراف ناخن گسترش پیدا کنند.
سیستم ایمنی هر فردی نسبت به HPV به شکل متفاوتی پاسخ می‎دهد بنابراین تمامی افرادی که در معرض تماس با این ویروس قرار می‎گیرند دچار زگیل نمی‎شوند.

ریسک فاکتورها
مردم در معرض ریسک بالای ابتلاء به زگیل‎های معمولی شامل موارد زیرند:
• کودکان و بزرگسالان جوان، زیرا بدن آنان ممکن است هنوز ایمنی لازم را در برابر ویروس مزبور ایجاد نکرده باشد
• مردم دچار ضعف سیستم ایمنی، مثل افراد مبتلا به HIV/AIDS یا مردمی که سابقۀ پیوند اعضاء دارند

پیشگیری از زگیل معمولی
برای کاهش ریسک ابتلا به زگیل‎های معمولی:
• از تماس مستقیم با زگیل‎ها خودداری کنید. این موضوع شامل زگیل‎های خود شما نیز می‎شود.
• زگیل‎ها را نکنید. کندن آنها ممکن است به گسترش زگیل منجر شود.
• از همان ناخن‎گیر، سوهان یا سنگ پایی که برای بخش دچار زگیل استفاده می‎کنید برای پوست و ناخن سالم خویش استفاده نکنید.
• ناخن‎های خود را نجوید. احتمال بروز زگیل‎ها در پوست آسیب دیده بیشتر است. جویدن پوست اطراف ناخن انگشتان راه را به روی ویروس باز می‎کند.
• از ناخن با احتیاط مراقبت کنید و از سابیدن، گرفتن یا اصلاح کردن نواحی دچار زگیل خودداری نمایید. اگر ناچارید کار اصلاح کنید از ریش‌تراش برقی استفاده کنید.

تشخیص زگیل معمولی
در اغلب موارد پزشک می‎تواند با استفاده از یکی از تکنیک‎های زیر یا تعداد بیشتری از آنها زگیل‎های عادی را تشخیص دهد.
• معاینه زگیل
• خراشیدن لایۀ رویی زگیل برای بررسی نشانه‎های تیرگی، نقاط مشخص کنندۀ رگ‏های خونی لخته شده که معمولاً با زگیل‎ها همراه هستند.
• برداشتن یک بخش کوچک زگیل و ارسال آن به آزمایشگاه برای آنالیز تا دیگر انواع توده‎های پوستی از تشخیص خارج گردد.

درمان زگیل معمولی
اغلب موارد زگیل‎های معمولی بدون درمان و خود به خود از بین می‎روند، اگرچه این موضوع ممکن است به 1 تا 2 سال زمان نیاز داشته باشد و در این فاصله زگیل دیگری در نزدیکی قبلی ظاهر شود. برخی از مردم ترجیح می‎دهند که برای درمان زگیل‎ خود به پزشک مراجعه کنند زیرا درمان‎های خانگی در این مورد کارآیی نداشته‎اند، یا زگیل‎ها آزار دهنده بوده‎اند و یا گسترش یافته و باعث ایجاد نگرانی‎های زیبایی شناختی شده‎اند.
هدف درمان زگیل از بین بردن آن، تحریک سیستم ایمنی برای مقابله با ویروس، یا هر دو مورد است. درمان ممکن است به هفته‎ها یا ماه‎ها زمان نیاز داشته باشد. حتی در صورت درمان زگیل‎ها گرایشی به گسترش یا بازگشت از خود نشان می‎دهند. پزشکان درمان را اغلب با اتکاء به کم‎دردترین روش‎ها آغاز می‎کنند به ویژه اگر موضوع درمان کودکان در میان باشد.
بر مبنای محل شکل‎گیری زگیل، علایم مبتلابۀ فرد و ترجیحات وی پزشک به یکی از رویکردهای ذکر شده در ادامه روی خواهد آورد. این روش‌ها گاهی از اوقات در ترکیب با درمان‎های خانگی مثل استفاده از اسید سالیسیلیک به کار می‎روند.
• داروی لایه‎بردار قوی‎تر (اسید سالیسیلیک). داروهای نسخه‎ای قوی دارای سالیسیلیک اسید از طریق برداشتن لایه‎های زگیل به صورت مرحله به مرحله عمل می‏کنند. مطالعات نشان داده‎اند که میزان اثربخشی اسید سالیسیلیک در ترکیب با فریز کردن بیشتر است.
• فریز کردن (کرایوتراپی). درمان فریز کردن در مطب پزشک انجام شده و شامل تحویل نیتروژن مایع به زگیل است. فریز کردن از طریق ایجاد یک تاول در زیر و اطراف زگیل عمل می‎کند. سپس بافت مرده در طول یک هفته یا بیشتر از پوست جدا می‎شود. این روش در عین حال می‏تواند سیستم ایمنی را برای مقابله با ویروس تحریک کند. مردم احتمالاً در مورد این نوع درمان به تکرار آن نیاز خواهند داشت.
عوارض جانبی کرایوتراپی شامل درد، تاول زدن و تغییر رنگ پوست در نواحی مورد درمان است. از آنجا که این روش می‎تواند با درد توأم باشد، از آن به طور معمول برای درمان کودکان خردسال استفاده نمی‎شود.
• دیگر اسیدها. اگر سالیسیلیک اسید یا فریز کردن کارآیی نداشته باشد، دکتر ممکن است اسید تریکلورااستیک را در این مورد امتحان کند. در این روش، پزشک نخست ناحیۀ بروز زگیل را اصلاح کرده و سپس اسید را به روی ناحیه می‎مالد. این درمان به تکرار به صورت هفتگی یا بیشتر نیاز دارد. عوارض جانبی در این مورد شامل سوختگی و حالت سوزش است.
• جراحی کوچک. پزشک ممکن است بافت آزاردهنده را جراحی کند. احتمال بروز جای زخم در محل جراحی وجود دارد.
• درمان لیزر. درمان با لیزر عروق کوچک خونی را می‎سوزاند. بافت عفونی شده در نهایت از بن می‎رود و زگیل می‎افتد. شواهد مربوط به کارآیی این روش محدود است و روش مزبور می‎تواند سبب ایجاد درد و جالی زخم شود.

سبک زندگی و مداوای خانگی
مداوای خانگی اغلب در رفع زگیل‎های معمولی مفید است. مگر در شرایط ابتلاء به اختلال سیستم ایمنی یا دیابت مردم می‎توانند روش‎های زیر را در این مورد امتحان کنند:
• داروی لایه‎بردار (اسید سالیسیلیک). محصولات لایه‎بردار غیر نسخه‎ای مثل اسید سالیسیلیک به صورت پچ، پماد، پد و مایع در دسترس است. در مورد زگیل‎های معمولی مردم باید در پی محلول‎های اسید سالیسیلیک 17 درصد باشند. این محصولات به طور معمول به صورت روزانه به مدت یک هفته استفاده می‏شوند. برای دستیابی به بهترین نتیجه زگیل را در آب گرم به مدت چند دقیقه پیش از استفاده از دارو خیس دهید. پوست‎های مرده را با موچین یا سنگ پا برداشته و دور بریزید.
اگر پوست بیش از حد تحریک شده باشد، میزان استفاده از این روش برای درمان زگیل را کاهش دهید. در صورتی که فرد دچار زگیل باردار باشد باید پیش از استفاده از محلول اسیدی با پزشک مشورت کند.
• فریز کردن. برخی محصولات نیتروژن مایع به صورت مایع یا اسپری غیر نسخه‌ای در دسترس هستند.
• نوار زگیل. زگیل را با نوار زگیل نقره به مدت 6 روز بپوشانید. سپس آن را در آب خیس دهید و به نرمی بافت مرده را با استفاده از موچین یا زگیل‎های معمولی یک بار مصرف بردارید. به مدت 12 ساعت زگیل را به حال خود رها کنید و فرآیند بالا را تا زمان رفع کامل زگیل ادامه دهید.
نتایج مطالعات در مورد اثربخشی این روش چه به صورت استفادۀ منفرد چه در ترکیب با روش‎های دیگر متناقض بوده‎اند./


Source:
Mayo Clinic
Common warts
May 19, 2018

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

کشف آنتی‌بیوتیک‌های جدید برای درمان سل

مونو یا مونونوکلئوز: نشانه‌ها و علایم اولیه کدامند؟

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.