دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

هر کسی ممکن است دچار زخم کانکر شود اما این زخم‎ها در نوجوانان و بزرگسالان جوان شیوع بیشتری دارد و در زنان بیش از مردان شایع است.

مقالات پوست / درماتولوژی
تغییر اندازه و نوع قلم متن

مایو کلینیک
• ترجمه محمدقاسم رافعی


زخم کانکر که آفتس [آفتوس، آفت] نیز نامیده می‌شود، ضایعه‌ای کوچک و سطحی است که روی بافت نرم دهان یا در پایه لثه‌ ایجاد می‌شود. خلاف زخم‌ سرد یا تبخال، زخم کانکر در سطح لب‎ ایجاد نمی‌شود و مُسری نیست. به هر حال زخم کانکر ممکن است دردناک باشند و غذا خوردن یا حرف زدن را با مشکل مواجه کنند.
در اغلب موارد زخم کانکر به خودی خود و در طول یک تا دو هفته از بین می‎رود. در صورتی که زخم کانکر در فرد بزرگ‌تر از معمول بوده یا دردناک باشد یا التیام پیدا نکند، فرد باید به پزشک مراجعه نماید.


[در این مقاله:]
• علایم زخم کانکر [زخم شانکر، آفتس، آفت]
• علل زخم کانکر
• تشخیص زخم کانکر
• درمان زخم کانکر



علایم زخم کانکر
اغلب اوقات زخم کانکر شکل گرد یا بیضوی دارد که مرکز آن زرد یا سفید رنگ و حاشیه آن قرمز رنگ است. این ضایعات درون دهان - روی زبان یا زیر آن، داخل گونه‎ها یا لب‎ها، پایه لثه‎ها یا روی کام نرم‌ شکل می‎گیرند. فرد ممکن است به فاصله یک تا دو روز پیش از بروز زخم‎ها دچار حس مور مور یا سوزش شود.




چند نوع مختلف زخم کانکر شامل مینور، ماژور و زخم‎های هرپسی شکل وجود دارد.

زخم کانکر مینور
زخم‌های کانکر مینور شایع‎ترین نوع این زخم‌ها بوده و دارای مشخصات زیر هستند:
• معمولاً کوچکند
• بیضی شکل بوده و لبه قرمز رنگ دارند
• بدون ایجاد جای زخم در طول یک تا دو هفته از بین می‎روند

زخم کانکر ماژور
زخم‌های کانکر ماژور کمتر از نوع مینور شایعند و دارای مشخصه‌های زیرند:
• بزرگ‎تر و عمقی‎تر از زخم‎های کانکر مینور هستند
• معمولاً دایره‌ای شکل بوده و حواشی مشخصی دارند اما ممکن است وقتی بیش از حد بزرگ می‎شوند حاشیه‎های آنها حالت بی‎نظم به خود بگیرند
• می‎توانند درد شدید ایجاد کنند
• ممکن است التیام آنها به شش هفته زمان نیاز داشته باشند و جای زخم باقی بماند

زخم کانکر هرپسی شکل
زخم‌های کانکر هرپسی شکل ناشایعند و به طور معمول در دوره‎های متأخر زندگی بروز می‎کنند اما علت بروز آنها عفونت ویروس هرپس نیست. این نوع زخم‌های کانکر دارای مشخصات زیرند:
• ابعاد کوچکی دارند
• اغلب در خوشه‎های شامل 10 تا 100 زخم ایجاد می‎شوند اما احتمال دارند این زخم‎ها به هم بپیوندند و یک زخم بزرگ ایجاد کنند
• حاشیه‎های نامنظمی دارند
• در طول یک تا دو هفته بدون ایجاد جای زخم برطرف می‎شوند

چه هنگامی به دکتر مراجعه کنیم
در صورت مواجهه با موارد زیر باید به دکتر مراجعه کرد:
• در صورتی که زخم کانکر به شکل غیر معمول بزرگ باشد
• در صورتی که زخم‎ها مکرراً برگردند، و زخم‎های تازه جای زخم‎های التیام یافته قبلی را بگیرند، یا در صورت طغیان مکرر آنها
• در صورت پایدار بودن زخم‎ها و ادامه آنها به مدت دو هفته یا بیشتر
• در صورتی که زخم به داخل لب‌ها گسترش پیدا کند (مرز ورمیلیون)
• در صورتی که درد ناشی از زخم با رعایت موازین خودمراقبتی قابل کنترل نباشد
• در صورتی که خوردن یا نوشیدن با مشکل بیش از حد مواجه شده باشد
• در صورتی که زخم کانکر با تب شدید همراه باشند
در صورتی که لبه‌های تیز دندان یا وسایل دندان‌پزشکی عامل محرک ایجاد زخم باشند باید به دندان‌پزشک مراجعه شود.

علل زخم کانکر
علت دقیق ایجاد زخم کانکر مشخص نیست، اگرچه محققان ظن به آن دارند که ترکیبی از عوامل حتی در یک فرد واحد علت طغیان این زخم‎ها هستند.
محرک‎های محتمل زخم کانکر شامل موارد زیرند:
• جراحت کوچکی در دهان بر اثر کار دندان‎پزشکی، مسواک زدن بیش از حد، حوادث ناشی از ورزش یا گاز گرفتن تصادفی داخل گونه
• استفاده از خمیر دندان و دهانشویه‎های حاول سدیم لوریل سولفات
• حساسیت غذایی مشخصاً به شکلات، قهوه، توت فرنگی، تخم مرغ، آجیل، پنیر، و غذاهای ادویه‌دار یا اسیدی
• رژیم غذایی فاقد میزان کافی ویتامین B-12، زینک، فولات (فولیک اسید) یا آهن
واکنش آلرژیک به برخی باکتری‎های داخل دهان
• هیلکوباکتر پیلوری (اچ. پیلوری)
• تغییرات هورمونی در طول عادت ماهانه
استرس عاطفی
زخم کانکر در عین حال ممکن است بر اثر برخی اختلالات و بیماری‎ها شامل موارد زیر ایجاد شود:
بیماری سلیاک
بیماری التهابی روده (مثل بیماری کرون و کولیت اولسراتیو)
بیماری بهجت (یک اختلال نادر که باعث بروز التهاب در سراسر بدن از جمله دهان می‎شود)
• بروز خطایی در سیستم ایمنی که بر اثر آن این سیستم به سلول‎های سالم داخل دهان حمله می‎کند و آنها را با ویروس‌ها و باکتری‎ها اشتباه می‎گیرد
HIV/AIDS
خلاف زخم‎های سرد، زخم‌های کانکر با عفونت ویروس هرپس مرتبط نیستند.

ریسک فاکتورهای زخم کانکر
هر کسی ممکن است دچار زخم کانکر شود اما این زخم‎ها در نوجوانان و بزرگسالان جوان شیوع بیشتری دارد و در زنان بیش از مردان شایع است.
اغلب مردم دچار زخم کانکر برگشت کننده دارای تاریخچه خانوادگی ابتلاء به این اختلال هستند. این ممکن است ریشه ارثی داشته یا نتیجه وجود عامل مشترک در محیط زیست مثل برخی غذاها یا عوامل آلرژی‎زا باشد.

پیشگیری از زخم کانکر
زخم‌های کانکر اغلب برمی‎گردند اما مردم می‎توانند با رعایت موارد زیر فواصل زمانی برگشت این زخم‌ها را افزایش دهند:
• غذای خود را بررسی کنید. سعی کنید تا از غذاهای محرک بروز زخم کانکر اجتناب کنید. این کار ممکن است شامل اجتناب از انواع آجیل، چیپس، چوب شور، برخی چاشنی‎ها، غذاهای پرنمک و میوه‎های اسیدی مثل آناناس، گریپ‎فروت و پرتقال باشد. مردم باید از مصرف هر نوع غذایی که نسبت به آن دچار حساسیت یا آلرژی هستند خودداری نمایند.
• تغذیه سالم داشته باشید. برای پیشگیری از دچار شدن به مشکل کمبود تغذیه‎ای به مقدار کافی میوه، سبزیجات و غلات کامل مصرف کنید.
• موازین بهداشتی را مراعات کنید. مسواک زدن دندان پس از خوردن غذا و نخ کشیدن دندان می‎تواند به نظافت و بهداشت محیط دهان کمک کند و مانع از وجود خرده غذاهای محرک زخم در دهان شود. برای مسواک زدن از مسواک نرم استفاده کنید تا بافت‌های حساس دهان آسیب نبینند و از مصرف خمیر دندان و دهانشویه حاوی سدیم لوریل سولفات خودداری کنید.
• از دهان خود محافظت کنید. اگر از دندان مصنوعی یا پروتز استفاده می‎کنید برای مراقبت از مشکلات احتمالی ناشی از آنها با دندان‎پزشک مشورت کنید.
• استرس خود را کاهش دهید. اگر چنین به نظر می‎رسد که زخم کانکر در شما با میزان استرس مرتبط است تکنیک‎های مرتبط به کاهش استرس را یاد بگیرید.

تشخیص زخم کانکر
برای تشخیص زخم کانکر به انجام تستی نیاز نیست. پزشک یا دندان‌پزشک این زخم‎ها را در طول یک معاینه دهان تشخیص می‎دهد. در برخی موارد این احتمال وجود دارد که برای تشخیص اختلالات دیگر، به ویژه در موارد شدید و ادامه‎دار بودن این زخم‎ها، نیاز به انجام تست‎های دیگری مطرح باشد.

درمان زخم کانکر
در مورد زخم کانکر مینور به طور معمول نیازی به درمان نیست و این زخم‎ها معمولاً در طول یک تا دو هفته خوب می‎شوند. اما زخم‎های بزرگ، ادامه‎دار یا به شکل غیر معمول دردناک اغلب نیاز به مراقبت پزشکی دارند.

آبکشی دهان
اگر کسی دچار چند زخم کانکر باشد پزشک ممکن است یک دهانشویه حاوی استروئید دگزامتازون را برای کاهش درد و التهاب یا لیدوکائین را برای کاهش درد تجویز کند.

داروهای موضعی
محصولات غیر نسخه‎ای و نسخه‎ای (چسبی، کرم، ژل، یا مایع) می‎توانند در تخفیف درد و سرعت بخشیدن به روند التیام مؤثر باشند (اگر به محض بروز زخم‎ها مورد استفاده قرار گیرند). برخی از این فرآورده‎ها دارای ترکیبات فعالی به شرح زیر هستند:
• بنزوکائین (انبسول، کانک - ای، ارابیس، زیلاکتین - بی)
• فلوسینونید (لایدکس، ونوس)
• پراکسید هیدروژن (دهانشویه زخم دهان ضد عفونی کننده اراژل، پروکسیل)
محصولات موضعی متعددی برای زخم کانکر شامل ترکیبات فعال مزبور یا فاقد آنها وجود دارد. در مورد بهترین گزینه برای خود با دندان‎پزشک یا پزشک خود مشورت کنید.

داروهای خوراکی
داروهای خوراکی زمانی مورد استفاده قرار می‎گیرند که زخم کانکر شدید بوده و به درمان‎های موضعی جواب نمی‎دهند. این داروها شامل موارد زیرند:
• داروهایی که اختصاصاً برای درمان زخم کانکر طراحی نشده‎اند (مثل داروهای اولسر روده‎ای سوکرالفیت (کارافات) که به عنوان عامل پوششی به کار می‎رود و کولچیسین، که به طور معمول برای درمان نقرس کاربرد دارد).
• داروهای استروئیدی خوراکی که در مواردی که زخم کانکر شدید بوده و به دیگر درمان‌ها جواب نمی‎دهد، استفاده می‌شود. اما به علت عوارض جانبی شدید این داروها به طور معمول به عنوان گزینه آخر مطرحند.

کوتری زخم‎ها
در طول عمل کوتری از یک وسیله یا ماده شیمیایی برای سوزاندن، خشکاندن یا نابود کردن بافت استفاده می‎شود.
• دباکترول یک محلول موضعی است که برای درمان زخم کانکر و مشکلات لثه طراحی شده است. از طریق کوتریزه کردن شیمیایی زخم کانکر، این دارو زمان التیام زخم مزبور را به حدود یک هفته کاهش می‎دهد.
• نیترات نقره یک گزینه دیگر برای کوتری شیمیایی زخم کانکر است که در سرعت بخشیدن به روند التیام کارآیی نشان نداده است اما می‎تواند درد ناشی از زخم کانکر را کاهش دهد.

مکمل‎های غذایی
در صورت دچار بودن فرد به کمبودهای غذایی پزشک ممکن است برخی مکمل‎ها مثل فولات، ویتامین B-6، ویتامین B-12 یا زینک را تجویز کند.

مشکلات مرتبط به سلامت
اگر زخم کانکر به یک مشکل جدی در مورد سلامت فرد مرتبط باشد، دکتر بر درمان علت زیربنایی متمرکز خواهد شد.

سبک زندگی و مداوای خانگی
برای کمک به تخفیف درد و سرعت بخشیدن به روند التیام موارد زیر را در دستور کار قرار دهید:
• دهان خود را آبکشی کنید. برای این کار از آب نمک یا جوش شیرین استفاده کنید.
• مقادیر کم شیر منیزی را چند بار در روز روی زخم کانکر بمالید
• از خوردن غذاهای اسیدی یا چاشنی‎دار یا سوزش‎آور که می‎توانند به تحریک و درد بیشتر منجر شوند خودداری کنید.
• از یخ بر روی زخم کانکر خود استفاده کنید (تراشه‎های کوچک یخ را روی زخم قرار دهید و بگذارید آب شود).
• در مسواک زدن دندان به ملایمت عمل کنید و از مسواک نرم و خمیر دندان‎هایی مثل بیوتین یا سنسوداین پرونامل استفاده کنید./


Source:
Canker sore
Mayo Clinic
Apr 3, 2018

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

کشف آنتی‌بیوتیک‌های جدید برای درمان سل

مونو یا مونونوکلئوز: نشانه‌ها و علایم اولیه کدامند؟

نظرات (1)

  1. علی

مطلب خوبی بود اما چندتا عکس هم بزارید ادم ببینه خب
جواب. حق با شما است. این مقاله نیاز به عکس دارد.

  پیوست ها
  آخرین بار در تاریخ حدود 11 ماه قبل توسط admin ویرایش شد admin
تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.