دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

زگیل‎ پلانتار یا زگیل‎ کف پا - علایم، علل، تشخیص، و درمان

زگیل پلانتار، زگیل، ویروس HPV، عفونت، سیستم ایمنی، داروی لایه بردار پوست، اسید سالیسیلیک، کرایوتراپی، ایمنی درمانی، تریکلوراستیک

زگیل‎های پلانتار باعث ایجاد درد می‎شوند و ممکن است سبب تغییر حالت نرمال بدن یا طرز راه رفتن فرد شوند، بی‎آنکه وی متوجه این موضوع شود.

مقالات پوست / درماتولوژی

مایو کلینیک
• ترجمه محمدقاسم رافعی


زگیل پلانتار توده‎ کوچکی است که به طور معمول روی پاشنه پا یا قسمت‌های متحمل فشار وزن در بدن ایجاد می‎شود. این فشار در عین حال ممکن است باعث شود تا زگیل‎های پلانتار به سمت زیر پوست رشد کرده یک لایه پوستی سفت و زمخت ایجاد کنند (پینه).
زگیل‎ پلانتار بر اثر HPV ایجاد می‎شود. این ویروس از طریق بریدگی‎های کوچک، پارگی‌ها یا سایر نقاط ضعف کف پا وارد بدن می‎گردد.
اغلب زگیل‎های پلانتار عامل ایجاد نگرانی جدی برای سلامت انسان محسوب نمی‎شوند و در نهایت حتی بدون درمان از بین می‎روند. مردم ممکن است برای از بین بردن این زگیل‎ها به موازین خودمراقبتی روی بیاورند یا به پزشک مراجعه کنند.

[در این مقاله:]
• علایم زگیل پلانتار [زگیل کف پا]
چه هنگامی به دکتر مراجعه کنیم
• علل زگیل‎ پلانتار
• انتقال ویروس زگیل‎ پلانتار
• ریسک فاکتورهای زگیل‎ پلانتار
• عوارض زگیل پلانتار
• پیشگیری از زگیل‎های پلانتار
• تشخیص زگیل‎ پلانتار
• درمان زگیل پلانتار
• اقدامات جراحی یا موارد دیگر
• سبک زندگی و مداوای خانگی

علایم زگیل‎های پلانتار
نشانه‌ها و علایم زگیل‎های پلانتار شامل موارد زیر است:
• یک توده کوچک گوشتی، زبر و دانه‌ای شکل در کف پا که معمولاً در پایه انگشتان پا و پنجه یا پاشنه پا ایجاد می‌شود
• پینه پا حول یک "نقطه" دارای شکل مشخص روی پوست، که در آنجا زگیل به سمت داخل پوست رشد کرده است
• نقطه‎های ریز سیاه رنگ که عموماً دانه زگیل خوانده می‎شوند اما در واقع رگ‎های خونی کوچک لخته شده هستند
• ضایعه‎ای که باعث ایجاد اختلال در خطوط نرمال و تقسیم‌بندی‎های پوست پا می‎شود
درد یا حسسایت در هنگام راه رفتن یا ایستادن

چه هنگامی به دکتر مراجعه کنیم
در صورت مواجهه با موارد زیر مردم باید به پزشک مراجعه کنند:
• ضایعه دچار خونریزی بوده، دردناک باشد یا تغییراتی در نمای ظاهری یا رنگ آن ایجاد شود
• فرد در راستای درمان زگیل کوشش کرده باشد اما زگیل همچنان سر جای خود بوده یا تکثیر شده و یا برگشت کرده باشد
• ناراحتی ناشی از وجود زگیل باعث ایجاد اختلال در فعالیت‎های روزمره شده باشد
• فرد در کنار زگیل دچار دیابت بوده یا در ناحیه پا دچار ضعف حسی باشد
• فرد در عین حال دچار ضعف سیستم ایمنی بر اثر مصرف داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی، HIV / ایدز یا دیگر اختلالات سیستم ایمنی باشد
• در صورتی که فرد مطمئن نباشد که ضایعه ایجاد شده زگیل است

علل زگیل‎ پلانتار
زگیل‎های پلانتار بر اثر عفونت ناشی از HPV در لایه خارجی پوست کف پا ایجاد می‎شود. این زگیل‎ها پر از ورود ویروس به بدن بر اثر وجود پارگی یا بریدگی و دیگر نقاط ضعف در کف پا به وجود می‎آیند.
HPV بسیار شایع است و بیش از 100 نوع از این ویروس وجود دارد. اما فقط تعداد کمی از آنها سبب ایجاد زگیل در پاها می‎شوند. دیگر انواع HPV بیشتر احتمال دارد که در دیگر قسمت‌های پوست یا غشاهای مخاطی زگیل ایجاد کنند.

انتقال ویروس
سیستم ایمنی هر کسی نسبت به HPV واکنش متفاوتی از خود نشان می‎دهد. تمامی کسانی که در معرض تماس با ویروس مزبور قرار می‎گیرند دچار زگیل نمی‎شوند. حتی اعضاء یک خانواده نسبت به ویروس به اشکال متفاوتی واکنش نشان می‎دهند.
گونه‎های مسبب ایجاد زگیل‎های پلانتار HPV چندان مسری نیستند. بنابراین در صورت تماس مستقیم نیز ویروس به آسانی از فردی به فرد دیگر منتقل نمی‎شود. اما این ویروس در محیط گرم و مرطوب تکثیر می‎شود. در نتیجه این احتمال وجود دارد که مردم در صورت قدم زدن با پای برهنه در مناطقی مثل محدوده استخرهای شنا یا اتاق‌های فاقد تهویه دچار ویروس مزبور شوند. اگر ویروس از محل اولیه خود گسترش یابد احتمال بروز زگیل‎های بیشتر وجود دارد.

ریسک فاکتورهای زگیل پلانتار
هر کسی ممکن است دچار زگیل‎های پلانتار شود اما این نوع زگیل در موارد زیر شایع‎تر است:
• کودکان و نوجوانان
• مردم دچار ضعف سیستم ایمنی
• مردمی که در گذشته دچار زگیل‎های پلانتار شده‌اند
• مردمی که با پای برهنه در محل‎های دچار شیوع ویروس مزبور قدم می‎زنند

عوارض زگیل‎های پلانتار
زگیل‎های پلانتار باعث ایجاد درد می‎شوند و ممکن است سبب تغییر حالت نرمال بدن یا طرز راه رفتن فرد شوند، بی‎آنکه وی متوجه این موضوع شود. در نهایت تغییر مورد اشاره در راه رفتن، ایستادن یا دویدن می‎تواند به ناراحتی عضلانی یا مفاصل منجر شود.

پیشگیری از زگیل‎های پلانتار
برای پیشگیری از خطر بروز زگیل‎های پلانتار:
• از تماس مستقیم با زگیل خودداری کنید. این شامل زگیل‎های مبتلابه خود فرد نیز می‎شود. در صورت لمس زگیل دست‏های خود را به دقت بشویید.
• پاهای خود را تمیز و خشک نگه دارید. کفش‌ها و جوراب خود را هر روز تعویض کنید.
• از راه رفتن با پای برهنه در اتاق‌های فاقد تهویه و محدوده استخرهای شنا خودداری کنید.
• از کندن یا خراشیدن زگیل خودداری کنید.
• از سنگ پا، قیچی یا ناخن‎گیری که برای قسمت دچار زگیل پا استفاده می‎کنید برای قسمت‎های سالم پوست و ناخن استفاده نکنید.

تشخیص زگیل‎های پلانتار
در اغلب موارد پزشک با استفاده از یکی از تکنیک‎های زیر یا تعداد بیشتری از آنها زگیل‎های پلانتار را تشخیص می‌دهد:
• معاینه ضایعه
• گرفتن تراشه با یک اسکالپل و بررسی نشانه‌های نقاط ریز و تیره رنگ ایجاد شده بر اثر لخته شدن رگ‎های خونی
• برداشتن یک قسمت کوچک از ضایعه و ارسال آن به آزمایشگاه برای آنالیز

درمان زگیل‎های پلانتار
زگیل‎های پلانتار بی‌ضررند و بدون درمان از بین می‎روند اگرچه این موضوع ممکن است به 1 تا 2 سال زمان نیاز داشته باشد. اگر زگیل کسی دردناک بوده یا اضافه شود؛ وی می‎تواند برای درمان آنها از داروهای غیر نسخه‎ای یا مداوای خانگی استفاده کند. مردم ممکن است برای برطرف شدن زگیل به درمان مکرر نیاز داشته باشند و امکان برگشت زگیل‎ها نیز وجود دارد.
اگر رویکردهای شخصی مفید واقع نشوند مردم می‎توانند برای انتخاب گزینه‎های درمانی زیر با پزشک مشورت کنند:
• داروی لایه‌بردار پوست قوی‎تر (سالیسیلیک اسید). داروهای نسخه‎ای قوی برای زگیل که حاوی سالیسیلیک اسید هستند از طریق برداشتن لایه‎های زگیل به صورت جزء یه جزء عمل می‎کنند. در عین حال این داروها می‎توانند سیستم ایمنی را در راستای مقابله با زگیل تحریک کنند.
پزشک ممکن است استفاده از این داروها را در محیط خانه توصیه کند، که با مراجعه گهگاهی به مطب پزشک دنبال می‎شود.
• داروی فریز کننده (کرایوتراپی). کرایوتراپی که در مطب پزشک انجام می‎شود شامل استفاده از نیتروژن مایع برای زگیل است، که ممکن است با استفاده از اسپری یا سواب صورت گیرد. این روش می‎تواند دردناک باشد، بنابراین پزشک پیش از آغاز درمان نسبت به بی‎حس کردن ناحیه مورد نظر اقدام می‎کند.
ماده شیمیایی باعث شکل گرفتن یک تاول در اطراف زگیل شده، و بافت مرده در طول یک هفته یا بیشتر از پوست جدا می‎شود. کرایوتراپی نیز می‎تواند سیستم ایمنی را در راستای مقابله با زگیل تحریک کند. مردم ممکن است تا زمان کامل شدن درمان نیاز داشته باشند که به فواصل دو تا چهار هفته مجدداً به مطب پزشک مراجعه کنند.
برخی مطالعات کرایوتراپی همراه استفاده از اسید سالیسیلیک را گزینه درمانی مؤثرتری دانسته‌اند، اما در این مورد به تحقیق بیشتری نیاز است.

اقدامات جراحی یا موارد دیگر
اگر سالیسیلیک اسید و کرایوتراپی جوابگو نباشند، پزشک ممکن است یکی از درمان‎های فهرست زیر را توصیه کند:
• انواع دیگر اسید. پزشک ناحیه ایجاد زگیل را پاکسازی کرده و با استفاده از یک سواب مقداری تریکلوراستیک به روی زگیل می‎مالد. مردم در این روش نیاز است تا برای تکرار درمان هر هفته یک بار به مطب پزشک مراجعه کنند. عوارض جانبی شامل سوزش و حالت نیش خوردن است. از بیمار خواسته می‎شود تا در فواصل مراجعه به مطب پزشک از اسید سالیسیلیک استفاده کند.
• ایمنی درمانی. این روش از دارو یا برخی محـــلول‎ها برای تحریک سیستم ایمنی در راستای مقابله با زگیل‎ها استفاده می‎کند. پزشک ممکن است یک ماده خارجی (آنتی‌ژن) را به درون زگیل تزریق کند یا از یک محلول یا کرم برای زگیل‎ها استفاده نماید.
• جراحی مینور. پزشک با استفاده از سوزن الکتریکی زگیل را از پوست جدا کرده و نابود می‎کند. این عمل می‎تواند دردناک باشد بنابراین پزشک پیش از آغاز درمان پوست را بی‌حس می‎کند. از آنجا که در عمل جراحی امکان ایجاد جای زخم وجود دارد روش مورد اشاره در مورد زگیل‎های پلانتار استفاده نمی‎شود مگر اینکه روش‎های دیگر جواب نداد باشد.
• لیزر درمانی. اشعه لیزر برای ســوزاندن رگ‎های خونی کوچک دلمه بسته استفاده می‎شود. در نهایت بافت عفونی شده از بین می‎رود و زگیل می‎افتد. روش مورد بحث نیاز به تکرار درمان به فواصل سه تا چهار هفته‎ای دارد. شواهد مربوط به اثربخشی لیزر درمانی در این مورد محدود است و روش مزبور ممکن است دردناک بوده و به ایجاد جای زخم منجر شود.
واکسن. واکسن HPV با موفقیت برای درمان زگیل‎ها مورد استفاده قرار گرفته است اگرچه این واکسن به طور اختصاصی برای مقابله با ویروس زگیلی که سبب عمده موارد زگیل‎های پلانتار است طراحی نشده است.

سبک زندگی و مداوای خانگی
بسیاری از مردم موفق می‎شوند با نکات مربوط به خودمراقبتی از شر زگیل‎ها خلاص شوند:
• داروی لایه‎بردار پوست (سالیسیلیک اسید). محصولات غیر نسخه‎ای زگیل‎زُدا به صورت پچ یا مایع در دسترسند. به طور معمول برای استفاده از آنها ابتدا باید محل مورد نظر شستشو شود، در آب گرم خیس بخورد و بعد قسمت بالای پوست نرم شده بر اثر گرما با ناخن‎گیر یا سنگ پا برداشته شود. در مرحله بعد پس از خشک شدن پوست، فرد باید از محلول یا پچ استفاده کند. پچ‎ها معمولاً به فاصله 24 تا 48 ساعت تعویض می‎شوند. اپلیکاسیون‎های مایع به طور معمول روزانه مورد استفاده قرار می‎گیرند. برای دیدن نتایج این نوع درمان ممکن است ادامه منظم آن برای چندین هفته یا حتی چند ماه نیاز باشد.
• داروی فریز کننده (کرایوتراپی). داروهای غیر نسخه‎ای برای این روش در بازار موجود است.
• نوار مجرا. استفاده از این روش برای درمان زگیل بی‌ضرر بوده اما رویکردی اثبات شده محسوب نمی‎شود. برای استفادع از آن مردم باید زگیل را با نوار مجرای نقره‎ای بپوشانند و هر چند روز یک بار به تعویض این نوار اقدام کنند. در فاصله تعویض مزبور مردم باید زگیل را خیس کرده و با استفاده از موچین یا ناخن‎گیر نسبت به جدا کردن بافت مرده پوست اقدام کنند. آنگاه پیش از استفاده از نوار بعدی پا باید در معرض هوا قرار گرفته و چند ساعتی بدون پوشش بماند تا خشک شود./


Source:
Mayo Clinic
Plantar warts
March 06, 2018

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

کشف آنتی‌بیوتیک‌های جدید برای درمان سل

مونو یا مونونوکلئوز: نشانه‌ها و علایم اولیه کدامند؟

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.