دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

تاول‌های مربوط به دیس‌هیدروزیس بیشترین شیوع را در طرفین انگشتان و کف دست دارند

مقالات پوست / درماتولوژی
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• علایم دیس‌هیدروزیس
• چه زمانی به دکتر مراجعه کنیم
• علل دیس‌هیدروزیس
• ریسک فاکتورهای دیس‌هیدروزیس
• پیامدهای دیس‌هیدروزیس
• پیشگیری از دیس‌هیدروزیس
• تشخیص دیس‌هیدروزیس
• درمان دیس‌هیدروزیس
• سبک زندگی و درمان خانگی



علایم دیس‌هیدروزیس
دیس-هایدروسیس [دیس‌هیدروزیس، دیس‌هیدروز] یک اختلال پوستی است که باعث ایجاد تاول‌های پر از مایع روی کف دست و اطراف انگشتان می‌گردد. برخی از اوقات کف پاها نیز مبتلاء می‌شود.
تاول‌هایی که در دیس‌هیدروزیس بروز می‌کنند به طور معمول در حدود 3 هفته دوام دارند و باعث خارش شدید می‌شوند. وقتی تاول‌های ناشی از دیس‌هیدروزیس خشک می‌شود، پوست ممکن است حالت ورقه ورقه به خود بگیرد. تاول‎ها به طور معمول برمی‌گردند، و گاهی وقت‌ها پیش از آنکه تاول‌های پیشین به طور کامل برطرف شده باشند.
درمان دیس‌هیدروزیس اغلب اوقات شامل استفاده از پمادها و کرم‌هایی است که شخص مبتلاء به ناحیه آسیب دیده پوست می‌مالد. در موارد شدید، دکتر ممکن است استفاده از قرص‌های کورتیکوستروئیدی مثل پردنیزون یا تزریق این داروها را توصیه کند. دیس‌هیدروزیس در عین حال اگزمای دیس‌هیدروتیک و پومفولیکس نامیده می‌شود.

علایم دیس‌هیدروزیس

تاول‌های مربوط به دیس‌هیدروزیس بیشترین شیوع را در طرفین انگشتان و کف دست نشان می‌دهند. گاهی از اوقات امکان درگیر شدن کف پا نیز وجود دارد. تاول‌ها به طور معمول کوچک هستند و در حدود پهنای نوک یک مداد استاندارد به نظر می‌رسند و به صورت خوشه‌ای از تاول بروز می‌کنند که نمای ظاهری مشابه نشاسته تاپیوکا به آنها می‌دهد.
در موارد شدیدتر دیس‌هیدروزیس احتمال به هم پیوستن تاول‌های کوچک و ایجاد تاول‌های بزرگ‌تر وجود دارد. نواحی آسیب دیده پوست بر اثر دیس‌هیدروزیس ممکن است دردناک بوده و دچار خارش شدید باشند. وقتی تاول‌ها خشک شده و ریزش می‌کنند، که این اتفاق در طول حدود 3 هفته رخ می‌دهد، پوست زیر نواحی آسیب دیده ممکن است قرمز و حساس شود.
دیس‌هیدروزیس گرایشی به برگشت خفیف به شکل منظم در طول ماه‌ها یا سال‌ها از خود نشان می‌دهد.

-اصل تصویر متعلق به متن مقاله اصلی از مایو کلینیک است

چه هنگامی به دکتر مراجعه کنیم
در صورتی که مردم با یک راش روی دست یا پای خود مواجه شوند که خود به خود از بین نمی‌رود باید به پزشک مراجعه کنند.

علل دیس‌هیدروزیس
علت دقیق دیس‌هیدروزیس مشخص نیست. این اختلال ممکن است با یک اختلال مشابه پوست به نام درماتیت اتوپیک (اگزما) و همچنین اختلالات آلرژیک مثل تب یونجه (زکام بهاری) همراه باشد.

ریسک فاکتورهای دیس‌هیدروزیس
ریسک فاکتورهای دیس‌هیدروزیس شامل موارد زیر است:
استرس. به نظر می‌رسد که میزان شیوع دیس‌هیدروزیس در طول دوره‌های استرس عاطفی یا فیزیکی بیشتر است.
• قرار گرفتن در معرض تماس با برخی فلزات. این شامل فلزاتی مثل کبالت و نیکل می‌شود که معمولاً در تنظیمات صنعتی یافت می‌شوند.
پوست حساس. مردمی که پس از تماس با برخی موارد محرک دچار راش می‌شوند بیشتر در معرض ابتلاء به دیس‌هیدروزیس قرار دارند.
• درماتیت اتوپیک. برخی از مردم مبتلاء به درماتیت اتوپیک ممکن دچار اگزمای دیس‌هیدروتیک شوند.

پیامدهای دیس‌هیدروزیس
در مورد اغلب مردم دچار دیس‌هیدروزیس، فقط ناراحتی ناشی از خارش مطرح است. برای دیگر مبتلایان درد و خارش دست یا پا ممکن است باعث ایجاد محدودیت برای انجام فعالیت‌های روزمره شود. خارش دادن شدید ممکن است باعث افزایش خطر ایجاد عفونت باکتریایی در ناحیه آسیب دیده پوست گردد.

پیشگیری از دیس‌هیدروزیس
از آنجا که علت دیس‌هیدروزیس عموماً ناشناخته است، هیچ راه اثبات شده‌ای برای پیشگیری از این اختلال وجود ندارد. مردم می‌توانند از طریق مدیریت استرس و اجتناب از تماس با املاح فلزی مثل کبالت و نیکل از ابتلاء به دیس‌هیدروزیس پیشگیری کنند.
مراقبت بهداشتی مناسب از پوست نیز می‌تواند به محافظت از پوست کمک کند. این مراقبت شامل موارد زیر است:
• استفاده از پاک کننده‌های ملایم و آب ولرم برای شستشوی دست و خشک کردن پوست به شکل مناسب
• استفاده منظم از مرطوب کننده
• استفاده از دستکش

تشخیص دیس‌هیدروزیس
در بیشتر موارد پزشک می‌تواند دیس‌هیدروزیس را بر مبنای علایم فیزیکی ایجاد شده و معاینه بالینی تشخیص دهد. هیچ تست تخصصی آزمایشگاهی برای تشخیص دیس‌هیدروزیس وجود ندارد اما پزشک می‌تواند تست‌هایی را برای از تشخیص خارج کردن دیگر مشکلات پوستی دارای علایم مشابه توصیه کند.
برای مثال یک نمونه گرفته شده با تست خراش پوست را می‌توان برای تست کردن قارچ مسبب عفونت پای ورزشکار مورد استفاده قرار داد. آلرژی‌های پوست و حساسیت‌ها را می‌توان با تست مواد مختلف بر روی قطعه کوچکی از پوست آشکار کرد.

درمان دیس‌هیدروزیس
بسته به شدت نشانه‌ها و علایم گزینه‌های درمانی می‌تواند شامل موارد زیر باشد:
• داروهای کورتیکوستروئیدی. کرم‌ها و پمادهای پرتوان کورتیکوستروئیدی می‌توانند به روند ناپدید شدن تاول‌ها سرعت ببخشند. پیچیدن نواحی تحت درمان در لفاف پلاستیکی می‌تواند میزان جذب دارو را بهبود ببخشد. کمپرس مرطوب نیر ممکن است پس از استفاده از کورتیکوستروئید برای تقویت جذب دارو مفید باشد.
در موارد شدید پزشک ممکن است قرص‌های کورتیکوستروئیدی مثل پردنیزون تجویز کند. مصرف دراز مدت استروئیدها می‌تواند باعث بروز عوارض جانبی شود.
• نوردرمانی. در صورت عدم کارآیی درمان‌های دیگر، پزشک ممکن است نوع خاصی از نوردرمانی را که ترکیبی از نور ماوراء بنفش و دارو به کار می‌برد توصیه کند که باعث می‌شود تا پوست شخص در مورد اثرات این نوع نور پذیراتر باشد.
• پمادهای سرکوبگر ایمنی. داروهایی مثل تاکرولیموس (پروتوپیک) و پیمکرولیموس (الیدل) ممکن است در مورد مردمی که مایل به محدود کردن استفاده از داروهای استروئیدی هستند مفید باشد. یک عارضه جانبی این داروها افزایش خطر ابتلاء به عفونت‌های پوست است.
• تزریق سم بوتولینوم (بوتاکس). برخی پزشکان ممکن است توصیه به تزریق سم بوتولینوم را برای درمان موارد شدید دیس‌هیدروزیس در دستور کار قرار دهند.

سبک زندگی و درمان خانگی
درمان خانگی برای دیس‌هیدروزیس می‌تواند شامل موارد زیر باشد:
• کمپرس. کمپرس خیس و خنک می‌تواند میزان خارش را کاهش دهد.
• استفاده از داروهای ضد خارش. داروهای آنتی‌هیستامین غیر نسخه‌ای مثل دیفن‌هیدرامین (بنداریل) یا لوراتادین (کلاریتین، الاورت، و بقیه) می‌توانند برای تخفیف خارش مفید باشند.
• استفاده از نارون کوهی. خیس دادن نواحی آسیب دیده پوست در روغن نارون کوهی می‌تواند سرعت التیام را افزایش دهد./


• مایو کلینیک
• ترجمه هامیک رادیان


Source:
Mayo Clinic
Dyshidrosis
April 05, 2019

برو به صفحه اصلی

 

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

سرماخوردگی یا آلرژی؟

سیگارهای الکترونیک معطر دارای مواد شیمیایی مرتبط به بیماری‌های تنفسی هستند

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.