دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

مقالات پوست / درماتولوژی
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• مارکوس مک‌گیل، دکتر النا بیگرز
• ترجمة هستی فراست‌فر

آن را گاهی از اوقات آکنة هورمونی می‌نامند زیرا راهی برای بروز مشکلاتی پوستی در پاسخ به تغییرات هورمونی است.
افراد مبتلاء به آکنه دچار جوش‌هایی – یا کورک یا جوشدانه – می‌شوند که به شدت متفاوتند و مشخصاً به صورت آسیب می‌زنند. آکنه بسیار شایع و قابل درمان است.

آنچه در این مقاله می‌خوانید:
1. آکنه چیست؟
2. چه چیز باعث تشکیل جوش در آکنه می‌شود؟
3. درمان‌های آکنه

 آکنه چیست؟

آکنه نوعی اختلال پوستی است. آکنه بیشتر به صورت و بالاتنه آسیب می‌زند و پایة موها را درگیر می‌کند.
آکنه شدت‌های مختلفی دارد. ضایعات پوستی ناشی از آکنه شامل کومودون‌ها است، که می‌توانند توپی‌های سربسته یا سرباز باشند که در پایة موها شکل می‌گیرند. دیگر انواع جراحات آکنه عبارتند از:

• پاپول‌ها
• جوش‌ها و کورک‌ها
• برآمدگی‌های گرد و کوچک
کیست‌ها
این چهار نوع ضایعه، با افزایش اندازه و شدت، وقتی شکل می‌گیرند که باکتری درگیر پلاگ‌ها می‌شود. باکتری سبب ایجاد یک پاسخ التهابی از سوی سیستم ایمنی می‌گردد.
آکنه شایع‌ترین اختلال پوستی در ایالات متحد آمریکا است. آکادمی درماتولوژی آمریکا می‌گوید که در هر برهة زمانی شاید در حدود 50 میلیون نفر در آمریکا دچار آکنه باشند.

• آکنة هورمونی چیست؟

آکنة هورمونی یک اصطلاح متداول در قاموس لغات پزشکی یا مورد کاربرد پزشکان نیست. این اصطلاح معمولاً در اینترنت، مجلات پر زرق و برق یا از سوی فروشندگان داروهای طبیعی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
این مقاله فرض را بر این می‌گذارد که آکنة هورمونی همان معنی آکنه را می‌دهد. یکی از دلایلی که مردم آکنه را آکنة هورمونی می‌خوانند ممکن است ارتباط دادن موضوع با این واقعیت باشد که آکنه بیش از همه در نوجوانانی شایع است که در معرض تغییرات هورمونی بلوغ قرار دارند.

چه چیز باعث شکل گرفتن جوش‌ها در آکنه می‌شود؟

چهار عامل اصلی در پشت شکل‌گیری ضایعات آکنه وجود دارد. هورمون‌ها یکی از عوامل اصلی هستند، که شاید توضیح دهندة این موضوع باشد که چرا مردم آن را آکنة هورمونی می‌نامند.
چهار جزء آکنه که واحد‌های پایة موهای پوست را درگیر می‌کنند:
1. تولید هورمون تستوسترون در کوران بلوغ افزایش می‌یاید. این سبب روغنی شدن پوست می‌شود زیرا تولید سبوم (مادة روغنی را که برای محافظت از پوست و چرب کردن آن از پایة موها ترشح می‌شود) را افزایش می‌دهد.
2. فولیکول‌های مو بلوک شده، کومدون‌ها یا "منافذ مسدود" را تشکیل می‌دهند.  تولید بیش از اندازة سلول‌های پوست که معمولاً تحت فشار قرار داشته و از سطح پوست بیرون می‌زنند نیز به این روند اضافه می‌شوند.
3. عفونت باکتریایی می‌تواند باعث بدتر شدن کومدون‌ها شود.
4. سیستم ایمنی نسبت به باکتری واکنش نشان می‌دهد، که نتیجة آن بروز التهاب است. تمامی آکنه‌ها التهابی نیستند. کومدون‌های ساده – جوش‌های سرسیاه و سرسفید – ممکن است التهابی نباشند. جوش‌هایی که پاپول، پاسچول، نودول و کیست نامیده می‌شوند – به ترتیب شدت افزایش – التهابی هستند.

نقش هورمون‌ها در تشکیل آکنه

آکنه ممکن است به عنوان آکنه هورمونی شناخته شود چون یکی از دلایل اصلی آن هورمون تستوسترون است.
میزان تستوسترون به عنوان بخشی از فرآیند بلوغ در نوجوانان افزایش می‌یابد. این سبب می‌شود نرینگی در پسران توسعه یابد و در دختران افزایش عضلانی و استخوانی ایجاد می‌کند.
هورمون تستوسترون همچنین این ویژگی را دارد که می‌تواند تولید سبوم را در پایة موها افزایش دهد. دلیل این موضوع آن است که غدد ترشح کنندة چربی نسبت به تستوسترون حساس هستند.
هورمون‌های دیگر نیز در آکنه نقش دارند. در مورد زنان، تغییرات هورمونی مرتبط به بارداری یا عادت ماهانه می‌تواند محرک آکنه نیز باشد.

شدت‌های مختلف در آکنه

آکنه طیفی گسترده، از خفیف که ممکن است نیازی به پزشک نداشته باشند تا شدید، دارد. آکنة شدید می‌تواند کیست ایجاد کند، به شکل بدی به ظاهر پوست آسیب برساند و سبب  ایجاد زخم شود.
همة اشکال آکنه می‌توانند برای فرد اضطراب‌آور و ناراحت کننده باشند.
حتی آکنة خفیف می‌تواند به دلیل ظاهرش و این واقعیت که افراد جوان را در گسترش روابط خود دچار مشکل می‌کند، افراد آزاردهنده باشد. این وضعیت می‌تواند به عزت نفس شخص لطمه بزند.

افسانه‌های مربوط به علت آکنه

در مورد علل آکنه افسانه‌های زیادی وجود دارد. هیچ شواهدی در مورد اینکه موارد زیر علت آکنه باشند وجود ندارد:
- فقر بهداشتی
- شکولات و دیگر مواد غذایی روزانه شامل آجیل و غذاهای روغنی
- استمناء یا رابطة جنسی
در هر حال برخی مطالعات ارتباطی میان فرآورده‌های شیر و رژیم غذایی شامل مقدار زیاد مواد غذایی مانند کربوهیدرات‌ها و نوشابه‌های شیرین که قند خون را افزایش می‌دهند، با آکنه یافته‌اند.

درمان‌های آکنه

درمان آکنه بر مبنای شدت آن انجام می‌شود. آکنة خفیف با داروهای پشت پیشخوان همان‌قدر قابل درمان است که با داروهای تجویز شده از سوی پزشک.
هیچ درمان سریع‌الاثری برای آکنه وجود ندارد. تمامی درمان‌ها برای نشان دادن تأثیر خود به هفته‌ها وقت نیاز دارند.
درمان‌های در دسترس غیر نسخه‌ای برای آکنة خفیف شامل تمیزکننده‌های ضد باکتریال پوستی هستند. در هر حال هیچ شواهدی در مورد اینکه ضعف بهداشت عامل بروز آکنه باشد وجود ندارد.
بنزویل پروکساید یک داروی موضعی غیر نسخه‌ای در دسترس است که می‌تواند کمک کننده باشد. داروهای غیر نسخه‌ای دیگری نیز در این زمینه وجود دارد اما شواهد اندکی در مورد مفید بودن آنها در دست است.
شستشوی بیش از حد برای آکنه مفید نیست. شستشوی بیش از حد و سابیدن پوست می‌تواند چربی پوست را بگیرد و سبب ایجاد خارش و سوزش بیشتر شود. پوست ممکن است با تولید چربی بیشتر و بنابراین تشدید آکنه جواب دهد.

درمان‌های مکمل یا طبیعی برای آکنه

داروهای گیاهی مثالی از درمان‌های مکمل و جایگزین برای آکنه هستند. این داروها معمولاً بی‌ضررند اما شواهدی در مورد حمایت از مؤثر بودن یا نبودن آنها در مورد آکنه در دست نیست. روغن درخت چای و ریحان میخک نیز از جملة همین مواردند.

راهنمایی‌های عملی برای افراد دچار اکنه

مراقبت از خود در مورد آکنه می‌تواند در حل مشکل کمک کند و از بدتر شدن آن پیشگیری می‌کند:
- شستشوی ملایم روزانه کافی است – افراد نباید بیش از دو بار در روز شستشو کنند
- استفاده از صابون‌ یا تمیز کنندة ملایم و آب گرم و نه داغ
- خودداری از برداشتن یا خراشیدن آکنه
- خودداری از سابیدن، مالیدن یا برداشتن جوش‌ها – انجام این کارها ممکن است سبب بدتر شدن آنها و ایجاد التهاب شود
- افراد باید از آرایش خودداری کنند یا لوازم آرایشی مایع‌بنیان با علامت "غیر جوش‌زا" به مقدار کم استفاده کنند.

درمان آکنة متوسط و شدید

در این موارد پزشکان می‌توانند به افراد کمک کنند.
آکنة متوسط را می‌توان با آنتی‌بیوتیک درمان کرد. مثال‌هایی از آنتی‌بیوتیک‌های مفید در این مورد:
• تتراسایکلین
• ماینوسایکلین
• اریترومایسین
• دُکسی سایکلین
برای رسیدن به نتایج کامل درمان با آنتی‌بیوتیک نیاز به 3 ماه تداوم دارد.
زنانی که به درمان آکنة متوسط با استفاده از آنتی‌بیوتیک جواب نمی‌دهند می‌توانند درمان با هورمون‌ ضد آندروژن و قرص‌های ضد بارداری را امتحان کنند.
هر فرد دچار آکنة شدید ممکن است از دارویی به نام آیزوتریتینوئین / isotretinoin سود ببرد. این دارو به شکل قرص بوده و برای درمان باید به مدت 16 تا 20 هفته مورد استفاده قرار گیرد. داروی مزبور در مورد آکنة شدید بسیار مؤثر است. در هر حال مصرف این دارو با عوارض جانبی همراه است و کاربرد آن باید پایش شود.
آیزوتریتینوئین برای جنین خطرناک است، بنابراین زنان باید مورد تست بارداری قرار گیرند و پیش از گرفتن نسخه از قرص‌های ضد بارداری قابل اعتماد استفاده کنند. زنان فعال از نظر جنسی که در سنین تولید مثل قرار دارند باید دو شکل از ضد بارداری‌ها را پیش، در اثناء و پس از درمان با آیزوتریتینوئین مصرف کنند.
شدیدترین شکل آکنه نوع کیستیک آن است که ممکن است بتوان آن را با تزریق یک داروی کورتیکوستروئید به نام تریامیسینولون درمان کرد. این دارو با هدف کاهش جراحات ایجاد شده بر اثر التهاب به داخل زخم‌ها صورت می‌گیرد.

چه هنگامی باید به دکتر مراجعه کرد

در موارد بروز آکنة شدید باید به متخصص پوست یا درماتولوژیست مراجعه کرد.
هر فرد دارای آکنة زیاد یا جراحات شدید ناشی از آکنه نیاز به درمان‌های نسخه‌ای دارد و می‌تواند از توصیه‌های متخصص پوست برخوردار شود.
در آمریکا افراد دچار آکنة شدید که نیاز به درمان با داروی آیزوتریتینوئین دارند باید به متخصص پوستی مراجعه کنند که در مورد دارو از سوی برنامة پایش FDA مورد ثبت نام قرار گرفته است.

زنان بزرگسال دچار آکنه و درمان هورمونی

آکنه بیشتر در میان نوجوانان دچار تغییرات هورمونی ناشی از بلوغ شایع است.
برخی از زنان نیزممکن است در دوران بزرگسالی خود مستعد آکنه باشند. بر مبنای گزارش یکی از متخصصان در گردهم‌آیی سالانة آکادمی پوست آمریکا در سال 2012، استعداد ابتلاء به آکنه در زنان بیش از مردان است.
برخی از زنان ممکن است بر اثر هورمون‌های آندروژن دچار تغییراتی شوند. زنان دارای موی بیش از حد، صدای بم یا عادت ماهانة نامنظم ممکن است نیاز به انجام تست‌های مرتبط به مشکلات هورمونی داشته باشند.
درمان‌های آکنه در مورد زنان بزرگسال مشابه درمان آن در دیگر گروه‌های سنی است. گزینة دیگر شامل هورمون درمانی است./

 

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

استفاده از سلول‌های بنیادی برای تجدید تستوسترون

هیپوگونادیسم مردانه اختلالی است که نزدیک به یک‌سوم مردان سالخورده از آن رنج می‌برند. رایج‌ترین گزینة درمانی برای این اختلال، درمان جایگزینی تستوسترون است، اما این عمل می‌تواند عوارض جانبی قابل ملاحظه‌

سرطان پستان سه‌گانة منفی و امید به درمان با پرولاکتین

سرطان پستان سه‌گانة منفی نوعی بیماری مهاجمی است که چالش بالینی زیادی به همراه دارد. بیولوژی این سرطان در مقایسه با بسیاری از دیگر انواع سرطان به خوبی شناخته شده نیست و نیازی عاجل در مورد پیش‌آگهی دهند