دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

علم همیشه با ایمنی رژیم غذایی LCHF توافق ندارد

رژیم غذایی کم‎-کربوهیدرات، پرچربی (LCHF) مستلزم کاهش مصرف کربوهیدرات‌ها و جایگزینی آنها با چربی‌های مفید است. در سالیان اخیر این نوع رژیم غذایی در بین مردمی که سعی در کاهش وزن خود دارند محبوبیت یافته است. رژیم غذایی کم-کربوهیدرات، پرچربی مستلزم استفاده از کتون‌‎های برگرفته از چربی برای انرژی بدن به جای گلوکز است، که به شکل مستقیم از کربوهیدرات‌ها به دست می‎آیند. وقتی کسی به شکلی قابل ملاحظه مقدار مصرف کربوهیدرات روزانه خود را کاهش می‌دهد، این وضعیت بدن را در شرایط استفاده از چربی برای تأمین انرژی مورد نیاز قرار می‌دهد، که این می‎تواند به کاهش وزن منجر گردد.

اگر کسی در یک فاصله زمانی کوتاه بدون هیچ دلیل روشنی دچار افزایش وزن شود، این وضعیت می‎تواند نشان دهنده وجود یک اختلال زیربنایی در سلامت باشد

بسیاری از مردم دچار نوسان وزن می‌شوند، و افزایش وزن به مرور زمان شایع است. به هر حال، اگر کسی در یک فاصله زمانی کوتاه بدون هیچ دلیل روشنی دچار افزایش وزن شود، این وضعیت می‎تواند نشان دهنده وجود یک اختلال زیربنایی در سلامت باشد. وقتی افزایش وزن مرتبط به یک اختلال سلامت نباشد علل شایع شامل موارد زیر است:  پرخوری، چرخه عادت ماهانه، پیش‌یائسگی و یائسگی، کُند شدن متابولیسم با افزایش سن، کاهش میزان فعالیت فیزیکی، احتباس آب به علت دهیدراسیون یا افزایش نمک،  استرس، افسردگی، یا اضطراب، فقدان خواب

نتایح اولیه مطالعات مربوط به CBD و کاهش وزن نویدبخش بوده‌اند

کانابیدیول یا CBD یک ترکیب طبیعی است که محبوبیت زیادی در دنیای سلامت طبیعی به دست آورده است. CBD یکی از ترکیبات موسوم به کانابینوئیدها در گیاه کانابیس (شاهدانه) است. برخی از مردم بر این باورند که CBD به کاهش وزن کمک می‌کند، اما آیا این ماده کارآیی دارد؟ کاربردهای CBD متعدد بوده و از مقابله با آکنه تا کاهش اضطراب را شامل می‌شود. محققان همچنین به بررسی این موضوع مشغولند که آیا امکانات CBD می‌تواند به کاهش وزن در مردم کمک کند و خطر مواجهه با مسائل مرتبط به وزن مثل دیابت و سندرم متابولیک را کاهش دهد.

رژیم غذایی کم‌پروتئین و پرکربوهیدرات نیز بر وزن تأثیر می‎گذارد. پروتئین به ایجاد سیری زودهنگام و طولانی‌تر کمک می‎کند، و مردمی که از پروتئین بدون چربی در غذای خود استفاده نمی‎کنند ممکن است در کل بیشتر غذا بخورند.

دلایل متعددی شامل ضعف تغذیه، فقدان ورزش و استرس باعث ایجاد چربی شکم می‎شوند. بهبود تغذیه، افزایش میزان فعالیت جسمانی، کاهش استرس و ایجاد تغییرات دیگری در سبک زندگی همگی می‎توانند در کاهش چربی ناخواسته شکم کمک کننده باشند. داشتن اضافه وزن یکی از علل پیشتاز در ایجاد بسیاری از بیماری‌ها است. چربی اضافی شکم می‎تواند باعث افزایش ریسک بسیاری از بیماری‎ها شامل موارد زیر شود: بیماری قلبی، حمله قلبی، بالا رفتن فشار خون (هیپرتانسیون)، استروک، دیابت نوع 2، آسم، سرطان پستان، سرطان کولون، بیماری آلزایمر و دیگر انواع زوال عقل

تمامی کودکان دارای وزن اضافی دچار اضافه وزن یا چاق تلقی نمی‌شوند

تمامی کودکان دارای وزن اضافی دچار اضافه وزن یا چاق تلقی نمی‌شوند. برخی از کودکان دارای چهارچوب بدنی بزرگ‌تر از میزان میانگین هستند. و کودکان به طور نرمال مقادیر متفاوتی از چربی بدن را در مراحل مختلف رشد دارا هستند. بنابراین والدین ممکن است ندانند که در صورت وجود نگرانی از بابت وزن کودک آنها چگونه به نظر می‌رسد. شاخص توده بدن (BMI) مقیاس پذیرفته شده در مورد اندازه‌گیری اضافه وزن و چاقی است. پزشک کودکان می‌تواند از نمودارهای رشد، BMI در صورت لزوم، و دیگر تست‌ها برای کمک به والدین در راستای تعیین این موضوع که وزن کودک وی را در معرض خطرات سلامت قرار می‌دهد، استفاده کند.

هر قدر کسی زمان طولانی‌تری اضافه وزن داشته باشد کاهش وزن برای وی دشوارتر خواهد بود.

چاقی یک اختلال پزشکی است و زمانی بروز می‎کند که شخص حامل وزن اضافی یا چربی بدنی است که می‎تواند بر سلامت وی تأثیر منفی بگذارد. پزشکان به طور معمول زمانی مردم را چاق قلمداد می‎کنند که آنان دارای شاخص توده بدن بالا باشند. شاخص توده بدن (BMI) ابزاری است که پزشکان برای ارزیابی تناسب نسبت قد، وزن، جنسیت و سن مردم مورد استفاده قرار می‌دهند. این مقیاس از نسبت میان قد و وزن استفاده می‎کند. BMI بین 25 و 29.9 نشان دهنده آن است که شخص دارای اضافه وزن است. BMI 30 یا بالاتر عنوانگر چاق بودن شخص است. عوامل دیگر مثل نسبت اندازه کمر به باسن (WHR)، نسبت کمر به قد (WtHR) و مقدار توزیع چربی بدن نیز نقشی در تعیین میزان سلامت وزن شخص و شکل بدن وی ایفاء می‌کنند.

در صورتی که فرد مقدار قابل توجهی - حدود 5 درصد کل وزن - خود را در طول 6 تا 12 ماه از دست داده باشد یک رویکرد خوب در این مورد مراجعه به پزشک است

کاهش وزن ناخواسته یا از دست دادن وزن بدون کوششی برای تحقق آن، می‎تواند علتی برای نگرانی باشد. این نوع کاهش وزن ممکن است نشان دهندۀ یک اختلال زیربنایی تلقی شود. در صورتی که فرد مقدار قابل توجهی - حدود 5 درصد کل وزن - خود را در طول 6 تا 12 ماه از دست داده باشد یک رویکرد خوب در این مورد مراجعه به پزشک است. به علاوه مردم باید علایم دیگر را برای مشورت با پزشک خود ثبت کنند. باید به خاطر داشت که همه موارد کاهش وزن مواردی جدی نیستند. این کاهش وزن ممکن است پس از یک تغییر زندگی یا حادثه استر‌س‎زا اتفاق بیفتد. به هر حال، کاهش وزن غیر قابل توجیه می‎تواند نشانه‎ای از اختلالات پزشکی زیر باشد.

مقالات دیگر...