دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

یووئیت می‎تواند مشکلی جدی باشد و به کاهش بینایی دایمی منجر شود. تشخیص و درمان زودهنگام یووئیت برای پیشگیری از عوارض این بیماری مهم است.

مقالات چشم‌پزشکی
تغییر اندازه و نوع قلم متن

یووآیتیس [یووئیت] نوعی التهاب چشم است. یووئیت به لایه میانی بافت داخل دیواره چشم (یوویا) آسیب می‎زند.
نشانه‎های هشدار دهنده یووئیت اغلب به شکل ناگهانی از راه می‎رسند و به سرعت رو به وخامت می‎گذارند. این نشانه‎ها شامل سرخی چشم، درد، و تاری دید است. یووئیت می‎تواند یک چشم یا هر دو چشم را مبتلاء کند. این بیماری مقدمتاً مبتلابه مردم سنین 20 تا 50 ساله می‎شود اما در عین حال کودکان نیز به آن مبتلاء می‎شوند.
علل محتمل یووئیت شامل عفونت، آسیب دیدگی، یا یک بیماری خودایمنی یا التهابی است. بسیاری از اوقات علل ایجاد یووئیت را نمی‎توان مشخص کرد.
یووئیت می‎تواند مشکلی جدی باشد و به کاهش بینایی دایمی منجر شود. تشخیص و درمان زودهنگام یووئیت برای پیشگیری از عوارض این بیماری مهم است.


[در این مقاله:]
• علایم یووئیت
• چه هنگامی به پزشک مراجعه کنیم
• علل یووئیت
• ریسک فاکتورهای یووئیت
• عوارض یووئیت
• تشخیص یووئیت
• درمان یووئیت
• طب جایگزین


علایم یووئیت
نشانه‎ها، علایم و وجوه مشخصه یووئیت شامل موارد زیر است:
خشکی چشم
درد چشم
• حساسیت به نور
• تاری دید
• بروز نقاط تیره و در حال حرکت در میدان دید چشم
• کاهش میزان بینایی
علایم ممکن است به شکل ناگهانی آغاز شوند و به سرعت تشدید گردند، اگرچه در برخی موارد آنها به تدریج گسترش پیدا می‎کنند. این علایم ممکن است دچار یک چشم یا هر دو شوند.
یوویا لایه میانی بافت درون دیواره چشم است. یوویا شامل عنبیه، جسم مویی و کوروئید است. کوروئید بین شبکیه و سفیده چشم قرار گرفته است. شبکیه در میان دیواره چشم قرار دارد و سفیده چشم بخش سفید بیرونی دیواره چشم است. یوویا جریان خون را برای لایه‌های عمقی شبکیه چشم برقرار می‎کند. نوع یووئیت مبتلابه فرد به بخش یا بخش‌های دچار التهاب در چشم بستگی دارد:
• آیرایتیس [ایریت] (یووئیت قدامی) به قسمت جلو چشم آسیب می‎زند و شایع‎ترین نوع آن محسوب می‎شود.
• سایکلایتیس [سیکلیت] (یووئیت واسط) به جرم مویی آسیب می‎زند.
• کوروئیدایتیس [کوروئیدیت] و رتینایتیس [رتینیت] (یووئیت خلفی) پشت چشم را درگیر می‎کنند.
• یووئیت منتشر (پان‌یووئیت) وقتی بروز می‎کند که تمامی لایه‎های یوویا دچار التهاب شده باشند.
در هر یک از این اختلالات ماده ژله مانند مرکز چشم (ویتیوس) ممکن است ملتهب شده و با سلول‌های التهابی اشباع شود.

چه هنگامی به پزشک مراجعه کنیم
هر کسی که دچار نشانه‎های هشدار دهنده یووئیت باشد باید به پزشک مراجعه کند. اگر کسی دچار درد قابل توجه چشم و مشکلات بینایی شده باشد باید به فوریت مورد مراقبت پزشکی قرار گیرد.

علل یووئیت
در حدود نیمی از موارد یووئیت، علت دقیق بروز آن مشخص نمی‌شود. اگر بتوان علتی معین کرد، این علت می‎تواند یکی از موارد زیر باشد:
• جراحت یا عمل جراحی چشم
• یک بیماری خودایمنی مثل سارکوئیدوز یا اسپوندیلیت انکیلوزان
• یک اختلال التهابی مثل بیماری کرون یا کولیت اولسراتیو
• یک عفونت مثل بیمارش خراش گربه، هرپس زوستر، سیفلیس، توکسوپلاسموز، سل، بیماری لایم یا ویروس رود نیل
• یک سرطان آسیب زننده به چشم مثل لنفوما (لنفوم)

ریسک فاکتورهای یووئیت
مردم دچار تغییرات در برخی ژن‌ها در ریسک بالاتری برای ابتلاء به یووئیت قرار دارند. به علاوه، یک مطالعه اخیر وجود ارتباط قابل توجهی بین یووئیت و مصرف سیگار را نشان می‎دهد.

عوارض یووئیت
در صورت عدم درمان یووئیت می‎تواند به عوارض فهرست شده در زیر منجر شود:
• گلوکوما (گلوکوم) یا آب سیاه
کاتاراکت یا آب مراورید
• آسیب دیدگی عصب بینایی
• انفصال شبکیه
• نابینایی دایمی

تشخیص یووئیت
وقتی شخص به چشم‌پزشک مراجعه می‎کند، وی یک معاینه کامل انجام داده و شرح حال بیمار را می‎گیرد. در عین حال احتمال نیاز به تست‌های زیر وجود دارد:
• آزمایش خون
• آنالیز مایع چشم
• فوتوگرافی برای ارزیابی جریان خون در شبکیه چشم (انژیوگرافی)
• فوتوگرافی برای اندازه‌گیری ضخامت بافت شبکیه و تعیین وجود یا عدم وجود مایع درون شبکیه یا زیر آن
اگر چشم‌پزشک به این نتیجه برسد که ممکن است یک علت زیربنایی مسبب ایجاد یووئیت بوده باشد، آنگاه احتمال ارجاع بیمار به متخصصان دیگر برای ارزیابی‌های پزشکی و تست‎های آزمایشگاهی وجود دارد. گاهی از اوقات تعیین علت خاص بروز یووئیت کار دشواری است. به هر جهت، پزشک تلاش خواهد کرد تا تعیین کند که یووئیت در بیمار نتیجه عفونت است یا که علت دیگری دارد.

درمان یووئیت
اگر یووئیت نتیجه یک اختلال زیربنایی باشد، درمان بر آن اختلال مشخص متمرکز خواهد شد. هدف درمان کاهش التهاب چشم است. چند گزینه درمانی در این مورد در دسترسند:

دارودرمانی
• داروهای کاهش دهنده التهاب. پزشک ممکن است در قدم اول قطره‌های چشمی را با یک داروی ضد التهابی مثل کورتیکوستروئیدها تجویز کند. اگر این رویکرد کمک کننده نباشد قرص کورتیکوستروئید یا شکل تزریقی دارو تجویز خواهد شد.
• داروهای ضد باکتری و ویروس. اگر یووئیت نتیجه عفونت باشد، پزشک داروهای آنتی‌بیوتیک، ضد ویروس یا داروهای دیگری، با / یا بدون کورتیکوستروئید تجویز می‎کند تا عفونت تحت کنترل قرار گیرد.
• داروهای تأثیرگذار بر سیستم ایمنی یا تخریب کننده سلول‎ها. اگر یووئیت به هر دو چشم آسیب رسانده و به کورتیکوستروئیدها خوب جواب ندهد یا آنقدر شدید شود که بیم تهدید بینایی بیمار وجود داشته باشد بیمار ممکن است نیاز به داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی یا داروهای سیتوتوکسیک داشته باشد.
برخی از داروها ممکن است دارای عوارض جانبی شدید مثل گلوکوم و کاتاراکت باشند. بیمار ممکن است نیاز به مراجعات پیگری و تست‎های خون به فاصله 1 تا 3 ماه داشته باشد.

عمل جراحی و دیگر اقدامات پزشکی
• ویترکتومی. عملی است که برای برداشتن برخی از ویتیوس‌های چشم انجام می‎شود و ممکن است برای مدیریت وضعیت نیاز باشد.
• جراحی کارگذاری یک ایمپلنت در چشم برای ایجاد امکان رهش آهسته دارو. برای مردم دچار دشواری درمان یووئیت خلفی، جایگذاری یک دستگاه ایمپلنت شده در چشم ممکن است یکی از گزینه‌ها باشد. این دستگاه باعث رهش آهسته داروهای کورتیکوستروئیدی در طول 2 تا 3 سال به داخل چشم می‎شود. عوارض جانبی محتمل برای این درمان شامل کاتاراکت و گلوکوم است.
سرعت ریکاوری به نوع یووئیت و شدت علایم بیماری بستگی دارد. یووئیت آسیب زننده به پشت چشم (کوروئیدیت) گرایشی به التیامی کندتر از التیام یووئیت قسمت جلو چشم (ایریت) دارد. درمان التهاب شدید در مقایسه با التهاب خفیف بیشتر طول می‎کشد.
یووئیت ممکن است دوباره برگردد. در صورتی که پس از درمان موفقیت‌آمیز هر گونه علایمی در مورد بازگشت بیماری وجود داشته باشد، شخص دچار علایم باید به پزشک مراجعه کند.

طب جایگزین
برخی درمان‎های طب جایگزین دارای ترکیبات ضد التهابی هستند، اما کارکرد آنها برای درمان یووئیت به خوبی مورد تحقیق قرار نگرفته است. در صورتی که کسی تمایل به استفاده از مکمل‎ها یا درمان‌های جایگزین داشته باشد باید با پزشک در این مورد مشورت کند زیرا این روش‌های جایگزین ممکن است با درمان‌های پزشکی فعل و انفعال داشته یا سبب بروز عوارض جانبی شوند./


مایو کلینیک
• نادر اکبری سراوانی


Source:
Mayo Clinic
Uveitis
June 05, 2018

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

کشف آنتی‌بیوتیک‌های جدید برای درمان سل

دانشمندان یک گام مهم به طراحی کلاس تازه‌ای از آنتی‌بیوتیک‌ها برای مقابله با عفونت‌های مقاوم در برابر دارو نظیر سل نزدیک‌تر شده‌اند. در مقاله‌ای که در نشریة نیچر بیولوژی شیمیایی / Nature Chemical Biolo

مونو یا مونونوکلئوز: نشانه‌ها و علایم اولیه کدامند؟

مونونوکلئوز که معمولاً "مونو" نامیده می‌شود نوعی بیماری است که توسط ویروس اپشتین – بار ایجاد می‌شود. مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC) می‌گوید 90 درصد مردم جهان در برهه‌ای از زندگی خود توسط ویر