دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

کاهش جریان خون در شریان‌های قسمت تحتانی بدن یا پاها علت نهایی کلودیکیشن است

مقالات خون‌شناسی
تغییر اندازه و نوع قلم متن

• علایم کلودیکیشن
• علل کلودیکیشن
• تشخیص کلودیکیشن
• درمان کلودیکیشن
• پیامدهای کلودیکیشن
• خلاصه


کلودیکیشن درد، گرفتگی یا خستگی مفرط عضلانی است که به طور معمول در طول ورزش بروز می‌کند و با استراحت برطرف می‌شود.
کلودیکیشن مقدمتاً یک علامت اختلالات کاهش دهنده جریان خون در پاها به ویژه بیماری شریان محیطی (PAD) است.
اصطلاح کلودیکیشن از ریشه لغت لاتین ‘کلودیکیر’ به معنی عضو یا اندام می‌آید. به کلودیکیشن همچنین عموماً زیر عنوان کلودیکیشن متناوب اشاره می‌شود.

علایم کلودیکیشن
در مراحل اولیه کلودیکیشن می‌تواند باعث ایجاد طیفی از حس‌ها در عضلات گردد که عبارتند از:
• درد
• کرامپ
• ضعف
• خستگی
• رنجوری
• سوزش
• سنگینی یا احساس "وزن مرده"
در ابتدا کلودیکیشن اغلب باعث ایجاد یک درد مبهم و رنجور کننده در عضله ماهیچه ساق پا می‌شود. درد یا حس اولیه همچنین می‌تواند به دیگر گروه‌های عضله شامل موارد زیر سرایت کرده یا در آنها ایجاد گردد:
• ران
• باسن
• مفصل ران
• پا
مردم دارای مشاغل نیازمند کارهای سنگین جسمانی یا ورزشکاران مشغول به ورزش‌های نیازمند حرکات تکراری دست نیز در قسمت ساعد و دست‌ها دچار علایم کلودیکیشن می‌شوند.
علایم کلودیکیشن به طور معمول در طول ورزش عضلات ظاهر شده و در طول 1 تا 2 دقیقه استراحت در حالت ایستاده یا بنا به منبعی دیگر در طول ده دقیقه برطرف می‌شود.
در برخی موارد علایم کلودیکیشن ابتدا به شکل ضعف یا خستگی در طول ورزش ایجاد می‌شود. این علامت‌ها در ادامه و در صورت عدم استراحت کامل به شکل علایم دردناک‌تر بروز می‌کنند.
کسانی که علی‌رغم بروز علایم اولیه به ورزش ادامه می‌دهند ممکن است موارد زیر را تجربه کنند:
• بی‌حسی
• گرفتگی‌های شدید عضلانی
• مشکلات راه رفتن
• آسیب بافت نرم، که باعث ایجاد درد، بی‌حسی، و لنگ زدن موقتی می‌شود
• سرد شدن پوست یا تغییر رنگ آن
• تضعیف ضربان قلب
کلودیکیشن گرایشی به درگیر کردن یک پا نشان می‌دهد، یا اینکه در آن یک پا بیش از پای دیگر درگیر می‌شود. علایم به تدریج و در طول سال‌ها بدتر می‎شوند و در طول دوره‌های فروکش و عود جلو و عقب می‌روند.
علی‌رغم آنکه علایم کلودیکیشن اغلب در گذر زمان بدتر می‌شود، میزان یا نوع ورزش محرک این علایم گرایش به یکسان ماندن از خود نشان می‌دهند. به هر حال، وقتی کلودیکیشن پیشرفت می‌کند، علایم به طور معمول شدیدتر می‌شوند و ممکن است در زمان استراحت نیز ظاهر گردند.
عوامل زیر می‌تواند تأثیری قاطع بر شدت و گستره علایم کلودیکیشن داشته باشند:
• هر گونه اختلالات زیربنایی سلامت
• الگو و درجه باریک شدن یا انسداد
• میزان جریان خون به بستر عضلانی آسیب دیده
• سرعت پیشرفت اختلال مورد بحث

علل کلودیکیشن
کاهش جریان خون در شریان‌های قسمت تحتانی بدن یا پاها علت نهایی کلودیکیشن است.
کاهش خون به طور معمول یک علامت اختلالات مسدود کننده اترواسکلروتیک است. اینها اختلالاتی هستند که در آنها چربی‌ها، زائدات، و سلول‌های ایمنی، توده‌ای به نام پلاک ایجاد می‌کنند که به دیواره رگ خونی می‌چسبد.
پلاک به باریک، خشک و سفت شدن شریان‌ها منجر می‌شود که این به کاهش جریان خون منتهی می‌گردد.
یکی از شایع‌ترین اختلالات که پزشکان آن را با کلودیکیشن مرتبط می‌دانند بیماری شریان محیطی است که در آن رگ‌های خونی تأمین کننده خون به دست‌ها یا پاها باریک می‌شوند. بر اساس برآوردها بین 10 تا 20 درصد مردم دچار بیماری شریان محیطی به کلودیکیشن مبتلاء می‌شوند.
علایم به طور معمول در طول ورزش بروز می‌کنند زمانی که شریان‌های دچار اختلال دیگر نمی‌توانند خود را با نیازهای افزایش یابنده سلول‌های عضله برای خون هماهنگ کنند.
در موارد شدیدتر جریان خون ممکن است به قدری مختل شود که علایم حتی در زمان استراحت نیز بروز کنند.
خطر ابتلاء به کلودیکیشن با بالا رفتن سن، به ویژه در مقطع 45 تا 75 سالگی، افزایش می‌یابد، و بالاترین میزان ریسک مربوط به سنین 65 تا 75 سال است.
مردان دو بار بیشتر از زنان در خطر ابتلاء به کلودیکیشن قرار دارند.
برخی عوامل دیگر، معمولاً از طریق ضعیف کردن عروق خونی و تقویت روند تشکیل پلاک باعث افزایش خطر ابتلاء به کلودیکیشن می‌شوند. قابل اشاره‌ترین موارد این گروه از عوامل عبارتند از:
• مصرف دخانیات (سیگار)
• بالا بودن فشار خون (هیپرتانسیون)
دیابت ملیتوس
• بالا بودن کلسترول
• تبعیت از سبک زندگی بدون تحرک
چاقی
• تاریخچه خانوادگی یا زمینه ژنتیک

تشخیص کلودیکیشن
پزشک ممکن است در زمان شناسایی و درمان یک علت زیربنایی کلودیکیشن را تشخیص دهد.
برای تشخیص کلودیکیشن و علت ایجاد آن پزشک اغلب از موارد زیر استفاده می‌کند:
• بررسی چند نقطه ضربا‌ن‌دار در سطح پا
• مرور شرح حال پزشکی شخص
• طرح سؤال‎هایی در مورد علایم
• انجام یک معاینه بالینی
• درخواست یک نمایه بر پایه چربی برای یافتن میزان چربی‌های موجود در جریان گردش خون
• استفاده از سونوگرافی داپلر برای بررسی جریان خون در نواحی آسیب دیده
• استفاده از شاخص مچ پا - براکیال (ABI) برای مقایسه نسبت فشار خون در قوزک پا به بازو. کلودیکیشن در نمرات ABI بین 0.4 تا 0.9 شایع است.
• درخواست اسکن MRI برای بررسی رگ‌های خونی باریک شده
پزشک در عین حال ممکن است برای پایش چگونگی پیشرفت کلودیکیشن شدت آن را تعیین کند. بر مبنای برخی سیستم‌های طبقه‌بندی شدت کلودیکیشن به قرار زیر است:
• خفیف با بروز علایم پس از حدود 300 متر پیاده‌روی
• متوسط با بروز علایم پس از حدود 200 میر پیاده‌روی
• شدید با بروز علایم پس از حدود 100 متر پیاده‌روی

درمان کلودیکیشن
بهترین درمان برای کلودیکیشن به علت زیربنایی و شدت یا محدوده علایم بستگی دارد.
استراحت در حالت ایستاده به مدت چند دقیقه به شکل نرمال باعث توقف درد و ناراحتی ناشی از کلودیکیشن خفیف تا متوسط می‌شود.
مردم دچار کلودیکیشن خفیف همچنین ممکن است از تغییرات سبک زندگی برای کاهش عوامل منجر به تشدید اختلال سود ببرند. این تغییرات سبک زندگی موارد زیر را شامل می‌شوند.

ورزش مداوم با شدت متوسط
در مردم قادر به ورزش، اقدام به ورزش مکرر با شدت متوسط می‌تواند می‌تواند میزان توانایی آنها را برای پیاده‌روی افزایش و درد را کاهش دهد.
ورزش در عین حال به مشکلات زیربنایی فهرست زیر که می‌توانند به بدتر شدن علایم بینجامند کمک می‌کند:
• عدم فعالیت
• دیابت
• فشار خون بالا
• چاقی
برخی نهادها 30 دقیقه پیاده‌روی سریع به صورت روزانه، پیاده‌روی تا زمان بروز علایم، و سپس استراحت و برگشت به ورزش را توصیه می‌کنند.
توصیه بعدی این است که شخص به آرامی علایم محرک را در نخستین 5 تا 7 دقیقه پیاده‌روی هدف قرار دهد. مردم می‌توانند این کار را با افزایش سرعت راه رفتن یا شیب مسیر به مرور زمان انجام دهند.

ترک دخانیات
مصرف دخانیات به جدار داخلی رگ‌های خونی آسیب زده میزان چربی‌های خوب یا لیپوپروتئین‌های پرچگالی (HDL) را در رگ‌های خونی کاهش می‌دهد و باعث افزایش چربی‌های بد یا لیپوپروتئین‌های کم-چگالی (LDL) می‌شود.
مصرف دخانیات همچنین باعث تقویت اشکال مضر لخته شدن خون می‌شود. نیکوتین، جزء فعال موجود در تنباکو، فشار خون را بالا می‌برد.
ترک دخانیات می‌تواند سرعت پیشرفت بیماری را کُند کند و مسافتی را که مردم دچار اختلالات مسبب کلودیکیشن مثل PAD می‌توانند بپیمایند افزایش دهد.

خوردن غذاهای سالم
چربی‌های اشباع شده و ترانس میزان کلسترول را افزایش داده و خطر ایجاد پلاک در رگ‌های خونی را بالا می‌برند.
سدیم (نمک) می‌تواند باعث دهیدراسیون و بالا رفتن فشار خون شود. الکل نیز می‌تواند فشار خون را بالا ببرد.
خوردن سبزیجات، میوه، غلات کامل و چربی‌های غیر اشباع از منبع محصولات لبنی کم-چرب، آجیل، و ماهی به طور معمول باعث بهبود سطح کلسترول و فشار خون می‎شود.

مدیریت استرس
استرس مزمن یا شدید می‌تواند باعث دگرگونی خون و سیستم عصبی شود. کاهش استرس از طریق پرداختن به فعالیت‌های آرام‌بخش مثل یوگا، مدیتیشن، حضور در فضای بیرون یا گذراندن زمان با دوستان به کاهش استرس کمک می‌کند.

کاهش وزن
کاهش وزن از طریق کاهش بار اضافی تحمیل شده بر قسمت پایین بدن به بهبود علایم کمک می‌کند. چاقی و عدم فعالیت جسمانی نیز ریسک فاکتورهای کلودیکیشن محسوب می‌شوند.

دستگاه‌ها یا جوراب‌های فشاری
فشرده شدن بافت‌ها و وریدهای ناحیه پا می‌تواند به بهبود گردش خون و لنف‌ها در راستای کاهش علایم کلودیکیشن منجر گردد.
در یک مطالعه متعلق به سال 2016، 18 نفر از افراد دچار درد کلودیکیشن به مدت 16 هفته هر روز 2 ساعت دستگاه‌های کمپرس متناوب و پنوماتیک پا بر تن کردند.
در انتهای دوره مطالعه، نمونه‌ها درد کمتری در زمان استراحت داشتند، میزان پیاده‌روی آنها پیش از آغاز درد بهبود یافت و در کنار اینها بهبود در درد جسمانی، عملکرد فیزیکی و التیام را تجربه کردند.

دارودرمانی
موارد شدیدتر کلودیکیشن اغلب نیاز به دارودرمانی یا عمل جراحی دارد. بسته به علت زیربنایی و عوامل شخصی، برخی گزینه‌های رایج برای موارد شدید یا بدتر شونده در دست است.
گزینه‌ها در این مورد داروهای ضد پلاکت، مثل آسپیرین، کلوپیدروگرل یا سیلوستازول را شامل می‌شوند. این داروها می‌توانند مانع از به هم چسبیدن پلاکت‌های خون یا تشکیل و رشد پلاک شوند.
در کل پزشکان ممکن است دوزهای 75 تا 325 میلی‌گرمی آسپیرین به شکل روزانه را برای اغلب مردم دچار کلودیکیشن توصیه کنند.
کلوپیدوگرل بهترین گزینه برای مردمی است که قادر به مصرف آسپیرین نیستند و سیلوستازول صرفاً در موارد معدود مناسب است.
مردم دچار فشار خون بالا، کلسترول بالا یا دیابت نیز ممکن است داروهایی مثل مهار کننده‌های ACE، استاتین‌ها یا متفورمین را برای مدیریت وضعیت خود مصرف کنند.

انژیوپلاستی
انژیوپلاستی شامل باز کردن شریان محدود شده با استفاده از یک بالون کوچک است. جراح در مرحله بعد یک لوله کوچک به نام استنت را برای باز نگه داشتن شریان در درازمدت داخل رگ قرار می‌دهد.

بای‌پس
عمل بای‌پس معمولاً به عنوان آخرین گزینه مطرح می‌شود. این عمل شامل ایجاد یک مسیر موقت برای حرکت خون در اطراف ناحیه آسیب دیده شریان است.
این مداخله پزشکی با استفاده از یک ورید طبیعی یا گرافت صناعی انجام می‌شود. عمل مزبور باعث خارج کردن محل انسداد یا علاج آن نمی‌شود.

مکمل‌ها و مواد غذایی
اگرچه شواهد دال بر اثربخشی این رویکرد اندک است برخی مکمل‎های گیاه‌دارویی و مواد مغذی نیز می‌توانند شدت پیشرفت یا علایم کلودیکیشن را کاهش دهند که از جملۀ آنها می‌توان موارد زیر را نام برد:
• اسیدهای چرب امگا-3. این مواد مغذی می‌توانند به کاهش فشار خون و کلسترول کمک کرده، میزان غلظت خون را کاهش داده و پمپاژ خون را آسان‌تر کنند. اثرات این رویکرد ممکن است در طول 1 تا 4 ماه از آغاز مصرف خود را نشان دهد.
ویتامین E. آنتی‌اکسیدان‌های موسوم به توکوفرول‌ها و توکوترینول می‌توانند به بهبود تحمل ورزشی از طریق پیشگیری از کنش رادیکال‌های آزاد که می‌توانند در طول دوره‌های کاهش جریان اکسیژن در خون ضرر برسانند، کمک کنند.
• سیر. یک جزء فعال در سیر به نام الیسین می‌تواند میزان کلسترول را کاهش داده و چسبندگی پلاکت‎ها را مهار کند. به هر حال، مردم برای دستیابی به چنین تأثیر نیاز دارند تا دوزهای بسیار بالای سیر (بیش از 7 حبه در هر روز) را مصرف کنند.

پیامدهای کلودیکیشن
موارد شدید و معمولاً درازمدت کلودیکیشن می‌تواند باعث ایجاد پیامدهای جدی فهرست شده در زیر شود:
• درد مداوم
• مشکلات راه رفتن، ورزش کردن یا انجام فعالیت‌های روزمره
• کُند شدن سرعت التیام زخم‌ها و جراحات
• سرد و تیره شدن مزمن پوست
• ریزش مو
• ناتوانی (اختلال نعوظ)
عفونت‌های شدید پوست مثل غانغرایا
در موارد نادر مردم دچار موارد شدید و درمان نشده کلودیکیشن یا انواع عفونت ممکن است به موارد زیر نیز دچار شوند:
• قطع عضو
• ناتوانی دایمی
حمله قلبی
استروک

خلاصه
کلودیکیشن باعث ایجاد درد یا ناراحتی در اندام‌های تحتانی بدن در طول ورزش می‌شود که در حالت استراحت به سرعت برطرف می‌گردند. کلودیکیشن به صورت علامتی از دیگر اختلالات پزشکی بروز می‌کند، اختلالاتی که عموماً باعث باریک، مسدود یا سفت شدن رگ‌های خونی می‌شوند.
علایم کلودیکیشن ممکن است به حالت پایدار باقی بمانند، در گذر سال‌ها تشدید شوند یا به شکل ناگهانی چنان شدتی پیدا کنند که سبب ناتوانی شوند، و این همه به علت کلودیکیشن بستگی دارد. به هر حال، چنین به نظر می‌رسد که برخی تغییرات در سبک زندگی، داروها، و دیگر گزینه‌های درمانی پیشرفت این اختلال را کند کرده یا شدت علایم آن را کاهش می‌دهند.
مردم دچار نشانه‌ها و علایم کلودیکیشن باید برای کاهش خطر عواقب آن در اولین فرصت ممکن با پزشک مشورت کنند./


• جنیفر هوایزن، دانیل بابنیس
• ترجمه نادر اکبری سراوانی


Source:
Medical News Today
What is claudication?
Last reviewed Thu 3 October 2019
By Jennifer Huizen
Reviewed by Daniel Bubnis, MS, NASM-CPT, NASE Level II-CSS

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

کرم‌ بی‌حسی مؤثرترین کاهش دهندة درد برای واکسیناسیون اطفال است

واکسیناسیون اطفال بهترین راه برای محافظت کودک در برابر 14 بیماری جدی دوران کودکی تلقی می‌شود. برخی اوقات درد ناشی از تزریق واکسن می‌تواند بچه را دچار پریشانی و اضطراب کند که این موضوع به تردید والدین

آیا فیبرومیالژی واقعیت دارد؟ باورهای غلط رایج در مورد این بیماری

فیبرومیالژی یک اختلال شایع سلامت است که با حساسیت و درد گسترده در عضلات و مفاصل مشخص می‌شود. برای بسیاری از مردم دچار تشخیص فیبرومیالژی، درد و اُفت ناشی از بیماری پایدار اما شدت آنها در برهه‌های مختلف

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.

 

X

کپی رایت

هرگونه کپی مطالب سایت به هر شکل پیگرد قانونی دارد.