دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

آیا فناوری، مدیریت بیماری‌های مزمن را دگرگون می‌کند؟

مقالات پایش شخصی / فناوری پوششی

• لیندا بروکز
• ترجمة محمدقاسم رافعی

اجراء بهترین اعمال مراقبتی برای بیماران مبتلاء به بیماری‌های مزمن یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های فعلی در پیش روی متخصصان مراقبت‌های اولیه است. با وجودی که فناوری سلامت دیجیتال به خاطر تمامی امکانات بالقوة خود ستایش می‌شود، آیا این فناوری می‌تواند توان متخصصان مراقبت‌های اولیه و طب داخلی را برای کمک به این گروه از بیماران افزایش دهد؟
در ایالات متحد آمریکا در حدود نیمی از افراد بزرگسال کشور دستکم دچار یکی از مشکلات مزمن سلامت نظیر بیماری قلبی، سکتة مغزی، سرطان، دیابت نوع 2، چاقی یا ارتریت هستند. درمان این بیماری‌ها در حدود 86 درصد هزینة مراقبت‌های بهداشت ملی را به خود اختصاص می‌دهد.
نشانه‌های فناوری سلامت دیجیتال، شامل پایش از راه دور، اپلیکیشن‌های موبایلی سلامت، و دستگاه‌های بی‌سیم پیگیری کنندة فعالیت‌های بدنی است. در بازار گزینه‌های بسیاری وجود دارد اما آیا همة اینها برای استفاده از سوی متخصصان مراقبت‌های پزشکی مفید هستند؟
اخیار پزشکی امروز از متخصصان مراقبت‌های اولیه و پزشکی داخلی پرسیده است آنها از فناوری سلامت دیجیتال در فعالیت روزانة خود چطور استقبال می‌کنند و دیدگاه آنها در مورد پتانسیل ایجاد تغییر اساسی در مدیریت بیمای‌های مزمن چیست.
در حالی که متخصصان از این وضع آگاهی دارند که فناوری جدید پتانسیل بسیاری برای ایجاد مراقبت با کیفیت بالا دارد، بی‌میل نیستند که در مورد سدها و موانعی که در استفادة وسیع از این فناوری توسط پزشکان و بیماران وجود دارد درنگ کنند.

پایش از راه دور: موفقیت اولیه؟
پایش از راه دور علایم و نشانگان حیاتی بیماران به عنوان یک گزینة جذاب از سوی ارائه دهندگان مراقبت‌های اولیه پذیرفته شد.
این نوع پایش یا مونیتورینگ می‌تواند وقتی که علایم خاصی در فرد کشف می‌شود از طریق مداخلة زودهنگام کمک کننده باشد. این روند همچنین به بیمار امکان می‌دهد تا در فرآیند پایش وضعیت خود به صورت فعال درگیر و دخیل باشد.
دکتر سوزان فالک /Suzanne Falck ، استادیار طب داخلی در کالج پزشکی دانشگاه ایلی‌نویز می‌نویسد، یکی از موفق‌ترین ابزارهای دیجیتال که در حال حاضر مورد استفاده دارد برای مدیریت نارسایی قلبی است.
در این مورد، داده‌های یک سنسور پیوند شده به بدن مستقیماً برای متخصص مراقبت‌های پزشکی ارسال می‌شود، و وی می‌تواند این داده‌ها را برای ارائة توصیه در مورد داروها، سبک زندگی، لزوم ویزیت‌های بالینی اضافی یا توصیه‌هایی به بیمار برای مراجعه به ارائه دهندگان مراقبت‌های اولیه یا بخش اورژانس مورد استفاده قرار دهد.
آزمون‌های بالینی نشان داده‌اند که پایش از راه دور بیماران به طور مشخص در کاهش بستری شدن در مورد بیماران قلبی عروقی دارای دستگاه‌های الکترونیک پیوند نظیر دفیبریلاتور – کاردیوورتر یا درمان مجدد قلبی با دفیبریلاتور یا پیس‌میکر مؤثر است. در عین حال مقرون به صرفه‌تر بودن این روش نسبت به مدیریت سنتی در این زمینه نشان داده شده است.

اپلیکیشن‌های پزشکی عمومیت پیدا می‌کنند
دکتر جودیت مرسین / Judith Marcin متخصص پزشکی خانواده در شیکاگو می‌گوید، از آنجا که 77 درصد بزرگسالان آمریکایی تلفن‌های هوشمند دارند و در حدود نیمی از آنها دارای تبلت‌ هستند، "فناوری، پتانسیل ایجاد یک تغییر بزرگ در مدیریت بیماری‌های مزمن را دارد." اپلیکیشن‌های سلامت پیش روی بیمار "می‌توانند یک راه عالی برای توانایی بخشیدن به مردم برای ایفاء نقش فعال‌تر در مراقبت از سلامت خود باشند."
در حال حاضر در حدود 259000 اپلیکیشن سلامت موبایلی در فروشگاه‌ها در دسترس افراد قرار دارد. از این تعداد تقریباً 56 درصد اپلیکیشن‌ها با هدف ارائه به مشتریان دچار بیماری‌های مزمن، مشخصاً دیابت، فشار خون بالا، بیماری قلبی مزمن و افسردگی طراحی شده‌اند.
دیابت هم از سوی ارائه دهندگان مراقبت‌های اولیه و هم سازندگان اپلیکیشن‌ها به عنوان یک عرصة درمانی که بیشترین کارآیی اپلیکیشن‌های سلامت موبایلی را دارد، نگاه می‌شود. در آزمون‌های بالینی بیماران دچار دیابت نوع 2 که از این اپلیکیشن‌ها برای پایش گلوکز خون استفاده می‌کردند نسبت به کسانی که از این اپلیکیشن‌ها استفاده نمی‌کردند کاهش بیشتری را در HbA1c نشان داده‌اند، و بیشترین میزان فایده در مورد بیماران جوان‌تر مشاهده شده است.
در حالی که بیماران اندکی در حال حاضر حمایت کافی برای خودمدیریتی دیابت دریافت می‌کنند، یک مقاله که اخیراً در "فناوری دیابت و درمان‌‌شناسی" منتشر شد، می‌گوید اپلیکیشن‌ها پتانسیل توانایی بخشیدن به بیمار برای مدیریت بهتر این بیماری را دارند، پیگیری بیماری را در آنها بهبود می‌بخشند، دامنة عوارض را کاهش می‌دهند و از بیماری‌های همراه پیشگیری می‌کنند.

ردگیرهای پوشیدنی: پتانسیل بی‌پایان یا مد گذرا؟
بر مبنای نظر دکتر مرسین برخی از هیجان‌انگیزترین پیشرفت‌ها در فناوری سلامت دیجیتال مربوط به فناوری دستگاه‌های پوشیدنی است.
دکتر مرسین توضیح می‌دهد: "دستگاه‌های قابل پوشیدن در حال حاضر در طیف گسترده‌ای از تنظیمات در دست مطالعه‌اند. در افق مونیتورهای پوشیدنی قلبی، الکتروکاردیوگرام‌ها، آنالیزورهای چرخة خواب، و پایشگرهای گلوکز قرار دارند. توانایی این فناوری بی‌پایان است. این ابزارها به شکلی بسیار گسترده دسترسی به مراقبت را در هر تنظیماتی بهبود می‌بخشند، همچنین سهولت و انطباق با برخی تست‌های تشخیصی را افزایش می‌دهند."
دکتر جودیت مرسین می‌گوید: "فناوری پوشیدنی می‌تواند نتایج مبتنی بر زمان واقعی برای ارائه‌دهندگان مراقبت‌های پزشکی در هر کجای جهان فراهم کند. این می‌تواند دامنة خدماتی را که مردم از داده‌های فوری متخصصان می‌گیرند گسترش دهد. بدون شک فناوری پوشیدنی رویکرد ما را در مورد بیماری مزمن و درمان آن تغییر می‌دهد.
ردگیرهای فعالیت پوشیدنی نظیر FitBits بسیار محبوبیت پیدا کرده‌اند، اگرچه هنوز نقش آنها در بیماری و بهبود روشن نشده است. یک نظرسنجی سال 2016، کاربرد این تکنولوژی را در آمریکا 23 درصد، در استرالیا 19 درصد و در انگلستان 15 درصد نشان داده است.
در هر حال، میزان اُفت چشمگیر است؛ چرا که در حدود 30 درصد کاربران از رها کردن استفاده از پیگیری کنندگان فعالیت خود خبر داده‌اند، چرا که آنها را مفید ندیده‌اند، حوصله‌شان از دست آنها سر رفته یا دستگاه شکسته است. این دستگاه‌ها ممکن است به تنهایی برای ایجاد تغییر در فرجام مرتبط به سلامت کافی نباشند یا در این مورد حداقل تغییرات را مورد حمایت قرار دهند.
یک مطالعة اخیر به نام TRIPPA نشان داده که پوشیدن دستگاه‌های پیگیری فعالیت باعث افزایش فعالیت جسمانی شده، اما سبب بهبود فشار خون یا وزن نشده است. در مطالعة دیگری به نام IDEA، نمونه‌هایی که دستگاه پیگیری چندحسگری پوشیدنی را در کنار یک مداخلة استاندارد رفتاری مورد استفاده قرار داده بودند نسبت به نمونه‌هایی که فقط مداخلة استاندارد گرفته بودند در طول 24 ماه کاهش وزن کمتری داشتند.

نگرانی‌ها در مورد موانع دسترسی
تمامی پزشکانی که با اخبار پزشکی امروز تماس داشته‌اند در مورد فقدان دسترسی به تکنولوژی مزبور در میان مردم محروم و مشخصاً خانواده‌های کم‌درآمد اظهار نگرانی کرده‌اند. دکتر مرسین می‌گوید: "افرادی که دارای بیشترین نیاز به این خدمات هستند اغلب کمتر احتمال دارد که منابع لازم برای برخورداری از مزایای این برنامه‌ها را داشته باشند."
افراد 65 سال به بالا – که بیشترین احتمال ابتلاء به دو مورد یا بیشتر از بیماری‌های مزمن در آنها هست – گروه دیگری هستند که خدمات‌دهی سلامت دیجیتالی در مورد آنها ضعیف است. یک مطالعة اخیر به رهبری دکتر دیوید ام. لوین / David M. Levine، نشان داد که در ایالات متحد آمریکا، فقط یک‌پنجم بزرگسالان پیر در خانة خود تبلت دارند و فقط 40 درصد آنان از ایمیل و اینترنت استفاده می‌کنند.
دکتر لوین به اخبار پزشکی امروز گفت، کاربرد بهداشت دیجیتالی توسط افراد پیر پایین بود و در فاصلة سال‌های 2011 تا 2014 به سختی افزایش یافت. پیرمردان سیاهپوست یا لاتین‌تبار فقط در حدود 50 درصد احتمال دارد که هم‌اندازة سالخوردگان سفیدپوست از دستگاه‌های بهداشت دیجیتالی استفاده کنند.
دکتر لوین اشاره می‌کند که موضوع زبان نیز می‌تواند یکی دیگر از موانع بر سر راه استفاده از تکنولوژی سلامت دیجیتالی باشد. او گفت: "در حدود 80 درصد بیماران من اسپانیایی صحبت می‌کنند، که خود لایة دیگری بر لایه‌های پیشین مشکلات اضافه می‌کند زیرا اغلب اپلیکیشن‌های سلامت دیجیتال نخست برای انگلیس‌زبان‌ها ایجاد و ارائه شده‌اند."

تغییر سبک: رویکرد ملایم به سوی سلامت دیجیتال
دکتر مرسین اصرار دارد: "فهم تکنولوژی جدید باید آسان باشد، کاربردش راحت باشد، و یادگیری‌اش راحت باشد. اگر این تکنولوژی خسته کننده و دست و پاگیر باشد، نه تولید کنندگان و نه بیماران مشتاق انطباق با آن نخواهند بود. تنظیم توقعات به صورت معقول برای چگونگی کارکرد یک تکنولوژی تازه نیز مهم است. دستگاه‌ها یا برنامه‌های جدید اغلب یک عمل کاری را کُند می‌کنند، بنابراین حیاتی است که این هم به بیماران و هم به کارکنان اطلاع داده شود."
دکتر مرسین می‌گوید: "آگاه کردن مردم از افزایش زمان انتظار و برجسته کردن تغییرات موقت بالقوه در روال متعارف بسیار مهم است وقتی که از همه می‌خواهیم پذیرای تکنولوژی نوین باشند. تغییر سبک به عنوان راهی برای بهتر کردن مراقبت از بیمار می‌تواند به القاء اعتماد به نفس کمک کند، وقتی که تکنولوژی به اهداف درازمدت مراقبت‌های بهداشتی اضافه می‌شود."
وقتی در مورد انطباق فناوری جدید با عرف سؤال شد، یک متخصص طب داخلی توضیح داد که این فناوری باید "فقط وقتی مورد استفاده قرار گیرد که در تماس با بیمار تداخل ایجاد نکند و باعث کار اضافی نشود. تکنولوژی باید جریان امور را بهبود ببخشد و به فعل و انفعال میان بیمار و پزشک زمان بیشتری بدهد."

Source:
medicalnewstoday.com
Can technology transform chronic disease management?
Written by Linda Brookes, M.Sc.
Published: Mon 24 April 2017

مطالب پیشنهادی ما برای مطالعه

آیا در مورد ریسک‌های گوارشی آسپیرین مبالغه شده است؟

عود آسم با تزریق آنتی‎بادی کاهش یافت

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.