دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

سندرم پیکویکین یا سندرم تهویه کم ناشی از چاقی

سندرم آقای پیک‎ویک، سندرم پیکویکین، سندرم پیک‎ویکن، چارلز دیکنز، سندرم تهویه کم ناشی از چاقی، سیستم تنفسی، تراکئوستومی، جراحی چاقی، جراحی باریاتریک

مؤثرترین راه پیشگیری از سندرم پیکویکین حفظ وزن در محدودۀ سالم از طریق ورزش منظم و پیروی از یک رژیم غذایی سالم و متعادل است.

مقالات خواب / اختلالات خواب / بیماری بی‌خوابی

• جین لئونارد، دکتر النا بیگرز
• ترجمه هامیک رادیان


سندرم پیکویکین [یا آن‌طور که در متن‌های فارسی مصطلح شده است: پیک‌ ویکن یا پیک‌ویکن]، وضعیتی است که بر اثر اختلالات طول خواب ایجاد می‌‌شود.
تنفس کُند یا تنفس‌های بسیار کم‌عمق به این معنی است که ریه‌ها قادر به فرو بردن میزان کافی اکسیژن و خارج کردن مقدار لازم دی‌اکسید کربن در فرآیند موسوم به تبادل گاز نیستند. این وضعیت به کمبود اکسیژن و افزایش میزان دی‌‌اکسید کربن در جریان خون منجر می‌شود.
سندرم پیکویکین به مردم چاق آسیب می‌زند و سندرم تهویۀ کم ناشی از چاقی (OHS) نیز نامیده می‌شود.
در تقریباً 90% موارد، افراد دچار این سندرم مبتلا به آپنه انسدادی خواب هستند. آپنۀ انسدادی خواب با مکث‌های لحظه‌ای تنفس در خلال خواب به علت کُلاپس یا انسداد راه‌‌‌های هوایی مشخص می‌شود.


مطالب این مقاله:
• علایم سندرم پیکویکین
• علل و ریسک فاکتورهای سندرم پیکویکین
• عوارض سندرم پیکویکین
• تشخیص سندرم پیکویکین
• گزینه‎های درمانی سندرم پیکویکین
• پیشگیری از سندرم پیکویکین
• دورنما



سندرم پیکویکین برای نخستین بار در سال‎های دهۀ 1950 میلادی به عنوان یک بیماری توصیف شد. این بیماری نام خود را از یکی از شخصیت‎های رمان "اوراق پیکویک [این کتاب در ایران به نام آقای پیکویک شناخته می‎شود]"، که در سال 1836 توسط چارلز دیکنز / Charles Dickens نوشته شد گرفته است. شخصیت جو / Joe در این رمان چندین علامت یا نشانۀ OHS را در خود دارد.

علایم سندرم پیکویکین
علایم سندرم پیکویکین شامل موارد زیر است:
• کمبود انرژی
• خستگی مزمن در طول روز
• از نفس افتادگی، که به نام دیس‌پنه شناخته می‎شود
کبودی رنگ ناخن انگشتان دست یا پا که سیانوز نامیده می‌شود
• احساس سردرد در هنگام بیداری به علت افزایش میزان دی‌اکسید کربن خون
افسردگی و افکار خودکشی
فشار خون بالا
• آپنه خواب
• خُر و پف
علایم بیماری گرایشی به ارتباط با کاهش میزان اکسیژن خون و فقدان خواب از خود نشان می‌دهند.

علل و ریسک فاکتورهای سندرم پیکویکین
علت دقیق بروز سندرم پیکویکین مشخص نیست، هرچند بسیاری بر این باورند که این سندرم با آسیب دیدگی سیستم کنترل دستگاه تنفسی مرکزی مرتبط است. این سیستم قسمتی از مغز است که وظیفۀ کنترل تنفس را بر عهده دارد.
چاقی بزرگ‌ترین ریسک فاکتور سندرم پیکویکین محسوب می‌شود. حمل وزن اضافی به این معنی است که دیوارۀ قفسۀ سینه و عضلات سیستم تنفسی باید برای تنفس‌های عمیق‎تر و داشتن تنفس مناسب بیشتر کار کنند.
ظرفیت ریه و تهویۀ اجباری حداکثر، که به معنی حداکثر مقدار هوای قابل دم و بازدم در 60 ثانیه محسوب می‌شود، نیز ممکن است نقشی در سندرم پیکویکین داشته باشد.
تحقیقات عنوان می‌‌کنند که مردم دچار OHS دارای ظرفیت کلی ریه به مقدار 20 درصد کمتر و تهویۀ داوطلبانۀ حداکثر به میزان 40 درصد کمتر از مردمی هستند که چاق محسوب می‎شوند اما دچار OHS نیستند.

عوارض سندرم پیکویکین
سندرم پیکویکین می‌تواند به عوارض متعدد از جمله موارد مندرج در زیر منجر گردد:
• فشار خون بالا یا هیپرتانسیون
• ادم یا تشکیل مایع در ناحیۀ ساق پا
• اریتروسیتوز ثانویه یا افزایش گلبول‌های قرمز خون
در صورت عدم درمان، سندرم پیکویکین می‌تواند به مرگ منجر گردد.

کور پولامونال یا بزرگ شدن غیر نرمال سمت راست قلب
کور پولامونال عارضه‌ای که سبب بروز نارسایی در سمت راست قلب می‌شود. علایم بیماری شامل ادم، درد قفسۀ سینه، و کمبود تاب و توان برای انجام فعالیت‌های جسمانی است. این بیماری تقریباً در یک سوم افراد دچار سندرم پیکویکین بروز می‌کند.

تشخیص سندرم پیکویکین
مشخصات اولیۀ سندرم پیکویکین شامل موارد زیر است:
• چاقی
• میزان بالای دی‌اکسید کربن
• میزان پایین اکسیژن
• تنفس دارای اختلالات در خواب
برای بررسی مشخصات مزبور دکتر ممکن است معاینۀ فیزیکی انجام داده و انجام چند تست را درخواست کند.

معاینۀ فیزیکی
دکتر در جستجوی سرنخی برای موارد مندرج در زیر بیمار را معاینه می‌کند:
• سیانوز
• علایم کور پولمونال
• ادم
تنگی نفس

تست‌های کلینیکی
تست‌های مورد استفاده برای تشخیص OHS شامل موارد زیر است:
• تست گازهای خون شریانی (ABG)
• تست‌های تصویربرداری مثل عکسبرداری اشعه ایکس یا CT اسکن
• تست‌های عملکرد ریوی برای بررسی کارکرد ریه
• مطالعۀ خواب که به نام پولیسومنوگرافی شناخته می‎شود

گزینه‎های درمانی
درمان سندرم پیکویکین بسیار اهمیت دارد. در صورت درمان ممکن است علایم سندرم تخفیف یابد یا بیماری به طور کامل محو شود، که این سبب بهبود کیفیت زندگی فرد و کاهش خطر بروز عوارض جدی در بیمار می‌‏شود.
گزینه‌‌های درمانی در مورد سندرم پیکویکین شامل موارد زیر است:

کاهش وزن
کاهش وزن در خط مقدم درمان سندرم پیکویکین مطرح است. اگر فرد دچار سندرم پیکویکین به BMI نرمال دست یابد، امکان معکوس شدن روند بیماری وجود دارد. کاهش وزن را با استفاده از ترکیب فعالیت ورزشی منظم و رژیم غذایی سالم می‌‏توان محقق کرد.
در برخی موارد، می‌توان برای کمک به کاهش وزن از برخی داروها نیز استفاده کرد.
جراحی کاهش وزن که به نام جراحی باریاتریک نیز شناخته می‌شود، گزینۀ دیگری در این مورد محسوب می‌گردد. این نوع جراحی اندازۀ معده را برای کاستن از میزان غذای مصرفی کاهش می‌دهد. به دنبال انجام این نوع جراحی تغییرات قابل ملاحظه‌ای باید در مورد سبک زندگی اعمال شود، و هر فردی پیش از اقدام به جراحی باریاتریک باید در مورد فواید و مضرات این روش درمانی با پزشک مشورت کند.

درمان فشار مثبت راه هوایی (PAP)
درمان PAP از فشار خفیف هوا برای باز نگه داشتن راه‌های هوایی استفاده می‌کند. این درمان به طور شایع در مورد سندرم پیکویکین مورد استفاده قرار می‌گیرد.
PAP از طریق دستگاه فشار مثبت مداوم راه هوایی (CPAP) در اختیار بیمار قرار می‌گیرد. برای انجام این نوع درمان دهان یا بینی یا هر دو عضو با ماسک پوشانده می‌شود. لوله‎ای ماسک را به دستگاه متصل می‌کند که هوا را از طریق یک جریان مداوم پمپاژ می‌کند. CPAP در عین حال درمان اول برای موارد آپنه خواب محسوب می‌شود.
مردم دچار سندرم پیکویکین ممکن است مجبور شوند درمان PAP را هم در اوقات روز و هم در شب مورد استفاده قرار دهند. فواید این روش عبارتند از:
• افزایش کیفیت خواب
• کمتر شدن میزان خر و پف
• کاهش میزان خستگی
• کنترل فشار خون
• کاهش خطر سکته مغزی (استروک)
• بهبود عملکرد حافظه
برخی تحقیقات عنوان کرده‌اند که استفاده از CPAP برای درمان اختلالات مرتبط به تنفس خواب و هیپوکسمی شبانه در بیش از 50 درصد موارد به رفع مشکل بیماران منجر شده است.

اکسیژن درمانی
اگر PAP مؤثر نباشد و سطح اکسیژن کماکان پایین باقی بماند، استفاده از اکسیژن درمانی با استفاده از دستگاه تهویه ممکن است در دستور کار قرار گیرد.

تراکئوستومی
در موارد شدید که بیماری به روش‌های دیگر درمانی پاسخ نمی‌دهد، ممکن است به استفاده از تراکئوستومی نیاز باشد. دریچه‎ای در تراکئا یا مجرای هوا باز و یک لوله برای بای‌پس یا دور زدن هر نوع انسداد در گردن به داخل مجرای مزبور فرستاده می‌شود. ممکن است تراکئوستومی در کنار استفاده از ماشین تهویه به کار گرفته شود.

پیشگیری از سندرم پیکویکین
مؤثرترین راه پیشگیری از سندرم پیکویکین حفظ وزن در محدودۀ سالم از طریق ورزش منظم و پیروی از یک رژیم غذایی سالم و متعادل است.
افرادی که پیشتر دچار سندرم پیکویکین شده‎‌اند می‌توانند با استفاده از درمان PAP، کاهش وزن، و درمان عوارض فعلاً موجود مثل فشار خون بالا و ادم، از بروز عوارض بعدی پیشگیری کنند.

دورنما
سندرم پیکویکین می‌تواند به بروز عوارض شدید و گاهی از اوقات به مرگ منجر شود. یک مطالعه نرخ مرگ و کیر 5 ساله برای افراد دچار OHS و آپنه خواب را 15.5 درصد گزارش داده است، در حالی که نرخ مزبور برای مردم دچار آپنه انسدادی خواب فقط 4.5 درصد بود.
تحقیقات همچنین خبر از آن می‌دهند که مردم دچار این بیماری دارای کیفیت زندگی پایینی هستند و ریسک بستری شدن در بیمارستان برای عوارض ناشی از بیماری، شامل نارسایی قلبی، در آنها بالا است.
تشخیص درست و مداخلۀ زودهنگام در مدیریت و کاهش علایم سندرم پیکویکین نقش حیاتی دارند. کاهش وزن و دریافت درمان‌های دیگر، علایم بیماری و ریسک ابتلا به عوارض را در بیمار کاهش می‌دهد. درمان‎های موجود حتی می‎‌توانند در مواردی سندرم پیکویکین را معکوس کنند.


در زمینه آشنایی با بیماری‎های تنفسی مطالعۀ لینک زیر در وبسایت مهرین - اخبار سلامت مفید خواهد بود:

بیماری تحدیدی ریه: انواع، علل، و درمان


Source:
Medical News Today
Pickwickian syndrome: All you need to know
Last reviewed Fri 18 August 2017
By Jayne Leonard
Reviewed by Alana Biggers, MD, MPH

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.