دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

خبر بد دیگری برای عاشقان گوشت قرمز

اخبار تغذیه / رژیم غذایی


• تیم نیومن
• ترجمة هامیک رادیان

برای دوستداران گوشت قرمز خبر بد دیگری از راه رسید. یک مطالعة جدید که در نشریة Gut منتشر شده، مصرف گوشت قرمز را با افزایش خطر ابتلاء به دایورتیکولیت (برافروختگی واگراهه) مرتبط کرده است.
دایورتیکولیت یک اختلال نسبتاً شایع است که در هنگام بروز تورم در جدار روده بروز می‌کند.
این ناحیه ممکن است عفونی یا ملتهب شود، که به بروز علایمی نظیر تهوع و تب، یبوست و / یا اسهال، گرفتگی عضلانی و درد در ناحیة شکم منجر می‌شود.
در حدود 4 درصد افراد مبتلاء به دایورتیکولیت دچار عوارض شدید یا درازمدت نظیر آبسه، ایجاد سوراخ در ناحیة دیوارة روده و فیستول می‌شوند که اتصالات غیر نرمال میان فضاهای خالی بدن محسوب می‌گردند.
هر ساله فقط در ایالات متحد آمریکا دایورتیکولیت مسؤول حدود 210000 مورد پذیرش بیمارستانی بیماران محسوب می‌شود و در حدود 2 میلیارد دلار هزینه در بر دارد.
نکتة نگران کننده افزایش تعداد موارد تازة این بیماری مشخصاً در میان افراد جوان است.
ریسک فاکتورهای شناخته شده شامل داروهای غیر استروئیدی ضد التهابی، زندگی ساکن و بی‌تحرک، چاقی و مصرف دخانیات است. در هر حال، علی‌رغم تعداد بسیار زیاد موارد، هنوز طیف کامل علل تشریح نشده‌اند.
اگرچه گمان می‌رود که مصرف مقدار کم فیبر در این مورد نقش داشته باشد، تأثیر رژیم غذایی بر دایورتیکولیت هنوز به طور کامل بررسی نشده است.
اخیراً تیمی به رهبری دکتر اندرو چان / Andrew Chan از بیمارستان عمومی ماساچوست در بوسُتن، بر آن شد تا عوامل تغذیه‌ای را در بروز دایورتیکولیت به صورت دقیق‌تر مورد بررسی قرار دهد. محققان مشخصاً بر مصرف گوشت قرمز، ماکیان و ماهی در مورد 46500 نفر از مطالعة پیگیری کارکنان حرفه‌ای بخش بهداشت متمرکز شدند.
نمونه‌ها در هنگام پیوستن به مطالعه در فاصلة سال‌های 1986 تا 2012 بین 40 تا 75 سال سن داشتند. هر 4 سال یک بار از مردان سؤال می‌شد که چند وقت یک بار به مصرف میزان استاندارد گوشت قرمز، ماکیان و ماهی در طول 12 ماه پیش مبادرت کرده‌اند. پاسخ دهندگان از یک مقیاس 9 نمره‌ای که از "هرگز" یا "کمتر از یک بار در ماه" تا "6 بار یا بیشتر در روز" را شامل می‌شد، استفاده کردند.
در طول 26 سال زمان انجام مطالعه، 764 نفر از این نمونه‌ها دچار دایورتیکولیت شدند.

رژیم غذایی در دایورتیکولیت
نمونه‌هایی که مقادیر بیشتری گوشت قرمز مصرف کرده بودند همچنین احتمال بیشتری داشت که از داروهای غیر استروئیدی ضد التهابی استفاده کرده باشند، سیگاری باشند، ورزش کمتری انجام دهند و روزانه فیبر کمتری مصرف کنند.
در مقابل، افرادی که بیشتر ماهی و ماکیان می‌خوردند بیشتر محتمل بود که آسپیرین مصرف کنند، کمتر سیگار بکشند و بیشتر به ورزش روی بیاورند.
اگرچه این تفاوت‌ها آشکار هستند، در هنگام محاسبة آنها یک اثر مهم مشاهده شد: مصرف گوشت قرمز به طور کلی با افزایش ریسک دایورتیکولیت مرتبط بود.
شاید این نکته شگفت‌انگیز باشد، اما ارتباط مزبور تحت تأثیر سن و وزن قرار نداشت.
وقتی مصرف حداقل گوشت قرمز با مصرف حداکثر آن مقایسه شد، 58 درصد افزایش ریسک ابتلاء به دایورتیکولیت مشاهده شد. هر وعده مصرف گوشت روزانه با 18 درصد افزایش ریسک مرتبط بود که در 6 وعده در هر هفته به اوج خود می‌رسید.
قوی‌ترین ارتباط در پیوند با گوشت‌های فراوری نشده وجود داشت. جایگزینی فقط یک وعدة آن با ماکیان یا ماهی با کاهشی 20 درصدی در ریسک مزبور مرتبط بود. نویسندگان جمع‌بندی می‌کنند:
"یافته‌های ما می‌تواند دستورالعمل‌های عملی رژیم غذایی برای بیماران در خطر ابتلاء به دایورتیکولیت فراهم کند که یک بیماری شایع با هزینة زیاد و بار بالینی سنگین است."

گوشت قرمز چگونه بر دایورتیکولیت تأثیر می‌گذارد؟
سؤال دیگری که مطرح می‌شود این است که چرا گوشت قرمز باید باعث افزایش ریسک ابتلاء به دایورتیکولیت شود. برای پاسخ این پرسش انجام مطالعات بیشتری مورد نیاز است اما برخی نظریات در چشم انداز قرار دارند.
محققان توضیح می‌دهند که گوشت قرمز با افزایش میزان پروتئین C واکنشی و فریتین مرتبط است، که هر دوی آنها مواد شیمیایی موجد التهاب هستند. گوشت قرمز همچنین با بروز بیماری‌های قلبی عروقی، سرطان و دیابت، یعنی وضعیت‌هایی که در آنها التهاب نقشی کلیدی دارد، مرتبط دانسته شده است.
نظریة دیگر این است که گوشت قرمز بر انواع باکتری‌های موجود در روده – میکروبیوم – مؤثر واقع می‌شود. این امکان هست که تغییر جمعیت میکربی روده بتواند بر یکپارچگی جدار روده و پاسخ‌های ایمنی مؤثر باشد.
مشابهاً دمای بالاتر مورد نیاز برای پختن گوشت‌های فرآوری نشده ممکن است بر عوامل میکروبیوم و میزان التهاب تأثیر بگذارد.
اگرچه تحقیق بر نمونه‌های نسبتاً کلان مقیاسی دست گذاشته است، محققان از وجود پاره‌ای کمبودها می‌نویسند. برای مثال، از آنجا که مطالعه خصلت مشاهده‌ای دارد، قادر به جمع‌بندی علت و معلولی نیست. به علاوه، تمرکز مطالعه صرفاً بر روی مردان بوده است، و عدم دقت ناشی از تکیه بر روی جواب‌های ارائه شده از سوی خود نمونه‌ها نیز می‌تواند بر نتایج مطالعه تأثیرگذار باشد.
تحقیق بیشتری مورد نیاز است، اما برای افراد در معرض خطر ابتلاء به دایورتیکولیت این نتایج مقدماتی می‌تواند راهنمایی برای نوع عادت‌های غذایی در آینده باشد./

نظرات (0)

تاکنون هیچ نظری درباره این مطلب ارائه نشده است.

نظر خود را اضافه کنید.

نظر شما پس از بازبینی منتشر می‌شود.
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location
عبارت تصویر زیر را بازنویسی کنید.