دسته بندی ها
Search - Contacts
مقالات و اخبار
Search - News Feeds
واژه نامه
تگ ها

فهرست صفحات

سرفه در شب می‎تواند به علل متعددی بروز کند، که برخی از آنها کوتاه مدت بوده و در طول یکی دو هفته از بین می‎روند

هر کسی  گهگاه دچار سرفه می‎شود. در واقع سرفه می‎تواند از طریق به حرکت درآوردن خلط و مخاط تحریک کنندۀ ریه‎ها نقش مفیدی در سلامت داشته باشد. سرفه همچنین می‎تواند اجرام را از ریه خارج کرده و مانع بروز عفونت شود. اما وقتی سرفه در طول شب بروز می‎کند، می‏‌تواند خواب را مختل کرده و مانع برخورداری فرد از استراحت خوب شبانه شود. خوشبختانه راه‎های متعددی برای تسکین و کاهش سرفه در طول شب وجود دارد که شامل استفاده از داروها، تغییرات سبک زندگی و استفاده از درمان‎های طبیعی می‎شود.

شایع‎ترین عارضۀ برونشیت پنومونی است. پنومونی زمانی بروز می‎کند که عفونت به بخش‎های عمقی‎تر ریه‎ها می‎رسد

برونشیت، التهاب یا ورم لوله‎های برونشی، یا معبر هوای بین دهان و بینی و ریه‎ها است. به طور مشخص‌تر برونشیت توصیف کنندۀ اختلالی است که در آن جدار لوله‌های برونشی ملتهب می‎شود. افراد دچار برونشیت دچار کاهش توانایی تنفس اکسیژن و تهویۀ ریه‌ها می‎شوند. همچنین این افراد توان پاکسازی خلط یا مخاط زیادی را که در راه‎های هوایی آنها جمع می‎شود، ندارند. برونشیت ممکن است حاد یا مزمن باشد.

بیهوشی می‌‏تواند محرک رفلکس لارنگواسپاسم به ویژه در کودکان باشد. این وضعیت در نوزادان حتی بیشتر شایع است.

مردم مبتلا به لارنگواسپاسم دچار دشواری ناگهانی تنفس و تکلم می‎شوند. لارنگواسپاسم، اسپاسم یک عضله در تارهای صوتی است که برخی اوقات اسپاسم حنجره نامیده می‎شود. اگرچه لارنگواسپاسم خفیف که در آن فرد هنوز قادر است عمل بازدم هوا را انجام دهد می‎تواند موضوع هراس‌آوری باشد، این عارضه معمولاً مورد خطرناکی نیست، و به طور معمول بیش از چند دقیقه ادامه ندارد. گرفتگی در تارهای صوتی می‎تواند واقعۀ مجزایی باشد و بر اثر طیف متنوعی از اختلالات پزشکی بروز می‎کند.

برونشیت یک عفونت راه‎های هوایی اصلی ریه، برونش است، که ملتهب شده و مخاط زیادی تولید می‎کند. مردم دچار این بیماری ممکن است همراه سرفه خلط سبز و زرد یا سبز بالا بیاورند.

خلط هنگامی تولید می‎شود که ریه‎های فرد بیمار شده یا آسیب می‎بینند. خلط، بزاق نیست بلکه مخاط غلیظ یا انبسته است - که گاهی از اوقات بلغم نامیده می‎شود، و همراه سرفه از ریه خارج می‎شود. بدن مخاط را برای مرطوب نگه داشتن بافت باریک و حساس سیستم تنفسی تولید می‎کند به شکلی که ذرات ریز مواد خارجی که ممکن است تهدیدی برای ریه‌ها باشند به دام بیفتند و به زور از بدن خارج شوند. گاهی از اوقات مثل مواردی که ریه‎ها دچار عفونت هستند، مخاط بیش از اندازۀ معمول تولید می‎شود. بدن تلاش می‎کند تا از شر این مخاط اضافی از طریق خارج کردن آن به شکل خلط و از راه سرفه، خلاص شود.

در اغلب موارد، مواد محرکی که در قدم اول باعث بروز پنومونیت می‎شوند هرگز مورد شناسایی قرار نمی‎گیرند.

پنومونیت اختلالی است که در آن ریه‎های فرد بر اثر استنشاق برخی مواد دچار واکنش آلرژیک می‎شود. این اختلال همچنین تحت عنوان پنومونیت فوق حساسیت مورد اشاره قرار می‎گیرد. واکنش این گروه از افراد به مواد مورد اشاره سبب می‎شود که کیسه‌های هوایی یکی از ریه‎ها یا هر دو ریه دچار التهاب شوند. در صورت عدم درمان این اختلال می‎تواند به بروز آسیب‌های درازمدت ریه منجر شود. به هر جهت در صورت واکنش سریع پنومونیت کاملاً قابل برگشت است.

دپرسیون تنفسی به این معنی است که عمق و دامنۀ تنفس فرد پایین‎تر از میزان نرمال است. نتیجۀ این وضعیت کاهش سطح اکسیژن از یک سو و افزایش میزان دی‎اکسید کربن در خون از سوی دیگر است. بدون درمان، وضعیت مزبور می‎تواند به عوارض تهدید کنندۀ حیات شامل بروز کُما و مرگ منجر شود.

دپرسیون تنفسی به این معنی است که عمق و دامنۀ تنفس فـرد پایین‎تر از میزان نرمال است. نتیجۀ این وضعیت کاهش سطح اکسیژن از یک سو و افزایش میزان دی‎اکسید کربن در خون از سوی دیگر است. بدون درمان، وضعیت مزبور می‎تواند به عوارض تهدید کنندۀ حیات شامل بروز کُما و مرگ منجر شود. هر چیزی که سبب نزول یا دپرس سیستم عصبی مرکزی (مغز) شود می‎تواند موجب دپرسیون یا اختلال تنفسی گردد زیرا مغز عملکرد سیستم تنفسی را کنترل می‎کند. در موارد خفیف، علایم ممکن است غیر قابل مشاهده باشند. دیگر علایم در اغلب موارد شامل تنفس آهسته و سطحی است. برای درمان بسته به شدت هر مورد خاص ممکن است از اکسیژن درمانی و ماشین‎های تنفسی استفاده شود.

اغلب بیماری‎های تحدیدی ریه پیشرونده هستند به این معنی که به مرور زمان شدیدتر می‎شوند.

اختلالات درازمدت ریوی بر مبنای نوع تأثیر آنها بر روی تنفس به دو دستۀ اصلی تقسیم می‎شوند. این دو دسته شامل اختلالات تحدیدی و اختلالات انسدادی است. یک دسته‎بندی سوم به نام بیماری ریوی مخلوط نیز وجود دارد که موارد آن کمتر است و با دارا بودن مشخصات هر دو دستۀ بیماری‎های تحدیدی و انسدادی ریه مشخص می‎شود. بیماری مخلوط ریوی اغلب اوقات در افراد دچار بیماری انسدادی مزمن ریه (COPD) که در عین حال دچار نارسایی احتقانی قلب هستند، بروز می‎کند. در مورد بیماری‎های انسدادی ریه مثل آسم، برونشکتازی، COPD، و آمفیزم، ریه‎ها در طول بازدم قادر به تخلیۀ کامل هوا نیستند.

مقالات دیگر...

 

X

کپی رایت

هرگونه کپی مطالب سایت به هر شکل پیگرد قانونی دارد.